.
ਤੁਹਾਡਾ ਆਪਣਾ ਪੰਨਾ

This is your own page

ਸਭਿਅਕ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਦਾਇਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰੋ। ਨਿੱਜੀ/ਜਾਤੀ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਗੁਰੇਜ਼ ਕਰੋ ਇਹਨਾ ਹੱਦਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬੈਨ/ਰੋਕ/ਬਲੌਕ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਾਰਵਾਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕਰ ਆਪਣੀ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਯੂਨੀਕੋਡ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨਾ ਹੈ ਤਾਂ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਲਿੰਕ ਤੇ ਜਾਓ। ਸਹਿਯੋਗ ਲਈ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ-ਸੰਪਾਦਕ)

Comments (908)

Topic: Tuhada Apna
Sort
Facebookdel.icio.usStumbleUponDiggGoogle+TwitterLinkedIn
Gravatar
Gursharn Singh Dhillon (Ajax, Canada)
ਸ੍ਰ ਇਕਬਾਲ ਸਿੰਘ ਢਿੱਲੋਂ ਜੀ, ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ।
ਆਪ ਜੀ ਦੇ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਭਾਂਵੇਂ ਕਿ ‘ਸਿੱਖ ਧਰਮ/ਕੌਮ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ’ ਇਸ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ । ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਇਕ ਚੰਗੇ ਵਿਦਵਾਨ ਲਿਖਾਰੀ ਹੋ । ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਕੋਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਵੀ ਉਸੇ ਥਾਂ ਤੇ ਦੇਂਦੇ ਹੋ । ਆਮ ਕਰਕੇ ਇਸ ਸਾਈਟ ਤੇ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਵੱਡੇ ਵਿਦਵਾਨ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਲਿਖਤ ਬਾਰੇ ਜਵਾਬ ਹੀ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦੇ । ਕਈ ਇਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋ ਮੈਂ ਲਿਖ ਦਿਤਾ ਹੈ ਉਹ ਹੀ ਸਵਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮੰਨਣਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ । ਜੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ “ਬਹਿਸ ਕਰਨ” ਵਾਲਾ ਆਖ ਕੇ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦੇ । ਜੱਦ ਕਿ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਅਸਲ ਵਿਚ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਹੁੰਦਾ ।
ਖੈਰ ! ਆਪ ਜੀ ਦੇ ਨਾਅ ਚਿੱਠੀ ਇਸ ਕਰਕੇ ਲਿਖੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਹ ਜਾਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਲਈ ‘ਵਾਹਿਗੁਰੂ’ ਸ਼ਬਦ ਸਿੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸੱਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸਨੇ ਵਰਤਿਆ ਸੀ ? ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਆਪ ਜੀ ਕੋਲ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੋਵੇਗੀ । ਜੇਕਰ ਆਪ ਕੋਲ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪ ਸਾਂਝੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਆਪ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦੀ ਹੋਵਾਂਗਾ ।
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਪ ਜੀ ਦੀ ਈਮੇਲ ਨਹੀਂ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਚਿੱਠੀ ਪੋਸਟ ਕੀਤੀ ਹੈ ।
16th April 2016 4:46am
Gravatar
Gurdeep Singh Baaghi (Ambala, India)
ਖਾਲਸਾ ਪ੍ਰਗਟ ਦਿਹਾੜਾ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਖਾਲਸਾ ਪ੍ਰਗਟ ਦਿਹਾੜੇ ਨੂੰ "ਵਿਵਸਥਾ ਬਦਲਨ" ਦੇ ਦਿਹਾੜੇ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਯਾਦ ਕਰਨ ਤਾਕਿ ਪੁਜਾਰੀਵਾਦ ਨੂੰ ਇਕ ਗੱਲ ਯਾਦ ਰਹਵੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਣਾਈ ਵਿਵਸਥਾ ਵੀ ਬਦਲੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਣਾਈ ਰਹਿਤ ਮਰਿਆਦਾ ਕੋਈ ਆਖਰੀ ਸਚ ਨਹੀ ਹੈ।

ਗੁਰਦੀਪ ਸਿੰਘ ਬਾਗੀ
12th April 2016 6:41pm
Gravatar
Daljit Singh Ludhiana (LUDHIANA Passi Nagar, India)
ਸੰਪ੍ਰਦਾਈ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਮਹਾਂਰਥੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਸਾਡੀ ਰਹਿਤ - ਮਰਿਯਾਦਾ ਨਿੱਜ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਹੈ ਜਦ ਕਿ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀ ਮਰਿਯਾਦਾ ਸਮੁੱਚੀ ਕਾਇਨਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਲਾਵੇ 'ਚ ਲੈਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਓਂ ਮੰਨਿਆਂ ਜਾਏ ।
15th April 2016 1:18am
Gravatar
Iqbal Singh Dhillon (Chandigarh, India)
ਸ. ਦਲਜੀਤ ਸਿੰਘ ਜੀ, ਰਹਿਤਨਾਮੇ ਵੀ ਸੰਪਰਦਾਈ ਮਹਾਂਰਥੀ ਹੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਗਤ ਧਰਮ (ਮਜਹਬ/ਰਿਲੀਜਨ) ਵੀ ਸੰਪਰਦਾਈ ਮਹਾਂਰਥੀ ਹੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਅਸਲ ਵਿਚ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸੰਸਥਾਗਤ ਧਰਮ ਹੋਂਦ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਕੋਈ ਰਹਿਤਨਾਮਾ (ਰਹੁ-ਰੀਤਾਂ ਅਤੇ ਕਰਮ-ਕਾਂਡਾਂ ਦਾ ਵਿਧਾਨ) ਵੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋਣਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਦੋਗਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਕੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੰਸਥਾਗਤ ਧਰਮ ਨੂੰ ਤਾਂ ਮਾਨਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਪਰੰਤੂ ਉਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਰਹਿਤਨਾਮੇ ਨੂੰ ਨਕਾਰਨ ਦਾ ਵਿਖਾਵਾ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ (ਨਾਨਕ ਤੋਂ ਲੈਕੇ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਤਕ ਕਿਸੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਕੋਈ ਸੰਸਥਾਗਤ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਚਲਾਇਆ ਸੀ)। ...................ਇਕਬਾਲ ਸਿੰਘ ਢਿੱਲੋਂ, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ
15th April 2016 4:02am
Gravatar
Gursharn Singh Dhillon (Ajax, Canada)
ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਸਿੱਡਨੀ ਜੀ, ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ।
ਆਪ ਜੀ ਦਾ ਬਹੁਤ-ਬਹੁਤ ਧੰਨਵਾਦ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਭੱਟਾਂ ਦੀ ਬਾਣੀ ਸਰਲੇਖ ਹੇਠ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣ ਦੀ ਖੇਚਲ ਕੀਤੀ ਹੈ । ਤੁਸੀਂ ਗੁਰਮਤਿ ਦੇ ਚੰਗੇ ਵਿਦਵਾਨ ਹੋ ਮੇਰੇ ਵਰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਤੋਂ ਕਾਫੀ ਕੁਝ ਸਿੱਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ।
ਵੀਰ ਜੀ, ਤੁਸੀ ਜੋ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿਤੀ ਹੈ ਕਿ, “ਇਸ ਪ੍ਰਥਾਏ ਵਧੀਕ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ ਦੇਖੋ: “ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦਰਪਣ” ਪੋਥੀ ਦੱਸਵੀਂ ਟੀਕਾਕਾਰ ਡਾ: ਸਾਹਿਬ ਸਿੰਘ, ਡੀ. ਲਿਟ. (ਪੰਨੇ ੩੬੧ ਤੋਂ ੫੭੦) ਭੱਟਾਂ ਦੀ ਬਾਣੀ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਹਰਿਭਜਨ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਸਤਿਨਾਮ ਸਿੰਘ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ: ਗੁਰਬਾਣੀ ਸੰਪਾਦਨ ਨਿਰਣੈ ਵਿਖੇ ਕਾਫੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਹੈ” ।
ਸੋ, ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦਰਪਣ” ਪੋਥੀ ਦੱਸਵੀਂ ਪੰਨਾ 400 ਟੀਕਾਕਾਰ ਡਾ: ਸਾਹਿਬ ਸਿੰਘ, ਡੀ. ਲਿਟ. ਹੁਰਾਂ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ “ ਕੇਵਲ ‘ਗੁਰੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ’ ਹੀ ਮਜ਼ਮੂਨ ਹੈ” । ਫਿਰ ਅੱਗੇ ਪੰਨਾ 453 ਤੇ ਸਵਈਏ ਮਹਲੇ ਪਹਿਲੇ ਕੇ ਅਰਥ:-“ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਉਸਤਤਿ ਵਿਚ ਉਚਾਰੇ ਹੋਏ ਸਵਈਏ “ ।
ਜੇਕਰ ਭੱਟਾਂ ਦੇ ਸਵਈਏ ਕੇਵਲ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬਾਨ ਦੀ ਉਸਤਤਿ ਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਇਥੇ ‘ਵਾਹਿਗੁਰੂ’ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਲਈ ਕੇਵੇ ਹੋ ਗਿਆ ?
ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵੀਚਾਰ ਵੀ ਇਥੇ ਹੀ ਦੇਂਦੇ ਜਿਥੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮੰਗੀ ਸੀ । ਖੈਰ, ਫਿਰ ਵੀ ਤੁਹਾਡਾ ਕੀਮਤੀ ਸਮਾਂ ਦੇਣ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ ।
11th April 2016 10:50am
Gravatar
Gurdeep Singh Baaghi (Ambala, India)
ਬਿਚਿਤਰ ਨਾਟਕ ਦਾ ਅਰਿਹੰਤ ਅਵਤਾਰ:-- ਯਬਲੀ ਤੂੰ ਇਲਾਵਾ ਕੁਛ ਨਹੀ।

ਮਾਯਾਮੋਹ - māyāmoha - मायामोह
ਦੌਲਤ ਦਾ ਪਿਆਰ। ੨. ਅਵਿਦ੍ਯਾ ਦਾ ਭੁਲੇਖਾ। ੩. ਵਿਸਨੁਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਕਥਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦ ਦੈਤ ਯਗ੍ਯ ਆਦਿ ਕਰਮਾਂ ਦ੍ਵਾਰਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਬਲ ਹੋ ਗਏ, ਤਦ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸਨੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਰੀਰ ਤੋਂ "ਮਾਯਾਮੋਹ" ਨਾਮਕ ਪੁਰਖ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਖਸਾਂ ਨੂੰ ਯਗ੍ਯ ਕਰਨ ਤੋਂ ਵਰਜਿਆ ਅਤੇ ਅਹਿੰਸਾ ਧਰਮ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਾਇਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਭਾਗ ਨਸ੍ਟ ਹੋਗਿਆ.¹‪#‎ਇਹੀ‬ ਮਾਯਾਮੋਹ ਬੋੱਧ ਅਤੇ ਜੈਨ ਧਰਮ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਇਸੀ ਕਥਾ ਦੇ ਆਧਾਰ ਪੁਰ ਦਸਮਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਲੇਖ ਹੈ."ਜਾਕੋ ਨਾਮ ਨ ਗਾਂਵ ਨ ਨਾਊ। ਬੁਧ ਅਵਤਾਰ ਤਿਸੀ ਕੋ ਨਾਊ." (ਚੋਬੀਸਾਵ)

ਇਹ ਮਹਾਨਕੋਸ਼ ਦੀ ਇਂਦਰਾਜ ਬੁੱਧ ਅਵਤਾਰ ਦੀ ਬੇਸਿਰ ਪੈਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਰਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਲਿਖੀ ਗਈ ਹੈ। ਮਾਯਾਮੋਹ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਅਰਿਹੰਤ ਅਵਤਾਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਲਿਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬਿਚਿਤਰ ਨਾਟਕ ਦੇ ਲਿਖਾਰੀ ਦੀ ਗਲਤੀ ਸੀ।

ਬਿਚਿਤਰ ਨਾਟਕ ਦੇ ਲਿਖਾਰੀ ਨੂੰ ਕੁਛ ਵੀ ਸਹੀ ਡੰਗ ਨਾਲ ਯਾਦ ਨਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਅਰਿਹੰਤ ਅਵਤਾਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮਾਯਾਮੋਹ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਲਿਖ ਗਿਆ। ਅਰਿਹੰਤ ਅਵਤਾਰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਇਕ ਅਵਤਾਰ ਸੀ, ਇਸ ਦਾ ਜਿਕਰ ਸਿਵ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੈ, ਸਿਵ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੈ ਕਿ ਤਾਰਕ ਦੈਤ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁਤ੍ਰਾਂ ਤਾਰਕਾਕ੍ਸ਼੍‍, ਕਮਲਾਕ੍ਸ਼੍‍, ਵਿਦ੍ਯੁਨਮਾਲੀ ਸਿਵ ਦੇ ਭਗਤ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਅਪਣੇ ਦੈਤ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਤੂੰ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਉਂਕਿ ਇਹ ਵੇਦ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮਨੰਦੇ ਸੀ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫਰਿਆਦ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਇਕ ਅਰਿਹੰਤ ਅਵਤਾਰ ਬਣਾਇਆ ਜਿਸ ਨੇ ਜੈਨ ਮੱਤ ਚਲਾਇਆ, ਇਸ ਅਰਿਹੰਤ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾ ਨੂੰ ਮਨੰਨ ਕਰ ਕੇ ਤਾਰਕ ਦੈਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮਹੀਨ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਤਾਰਕ ਦੈਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵੀ ਮਹਾਨਕੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੈ ਪਰ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਨਹੀ ਲਿਖੀ ਗਈ ਕਉਂਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਬਿਚਿਤਰ ਨਾਟਕ ਉਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਵਾਲ ਖੜੇ ਹੋਂਦੇ ਸਨ:--

ਤ੍ਰਿਪੁਰ - tripura - त्रिपुर
ਸੰ. ਸੰਗ੍ਯਾ- ਤਿੰਨ ਨਗਰ. ਤਿੰਨ ਸ਼ਹਿਰ। ੨. ਮਹਾਭਾਰਤ ਅਨੁਸਾਰ ਤਾਰਕ ਦੈਤ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪੁਤ੍ਰਾਂ (ਤਾਰਕਾਕ੍ਸ਼੍‍, ਕਮਲਾਕ੍ਸ਼੍‍, ਵਿਦ੍ਯੁਨਮਾਲੀ) ਲਈ ਮਯ ਦਾਨਵ ਦੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ ਪੁਰੀਆਂ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਸ੍ਵਰਣ ਦੀ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ, ਦੂਜੀ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਤੀਜੀ ਲੋਹੇ ਦੀ ਪ੍ਰਿਥਿਵੀ ਪੁਰ ਸੀ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੁਰਾਂ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ਸੌ ਸੌ ਯੋਜਨ ਸੀ. ਜਦ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੇਹਾਂ ਨਗਰਾਂ ਦੇ ਸ੍ਵਾਮੀ ਦਾਨਵਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖਾਏ, ਤਦ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਇੱਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਪੁਰ ਅਤੇ ਤਿੰਨੇ ਭਾਈ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਿੱਤੇ. "ਤ੍ਰਿਪੁਰੈਂ ਇਕ ਦੈਤ ਬਢ੍ਯੋ ਤ੍ਰਿਪੁਰੰ." (ਰੁਦ੍ਰਾਵ) ੩. ਵਾਣਾਸੁਰ ਦਾ ਇੱਕ ਨਾਮ.

ਬਿਚਿਤਰ ਨਾਟਕ ਦਾ ਲਿਖਾਰੀ ਚਲਦਾ ਉਤਰ ਨੂੰ ਹੈ ਤੇ ਪੁੱਜਦਾ ਦੱਖਣ ਨੂੰ ਹੈ, ਲਿਖਦਾ ਰਾਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਤੇ ਬਨਵਾਸ ਦੀ ਅਵਧਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਲਿਖਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗਲਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਕਹਿਨ ਵਾਲੇ ਮੂਰਖ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਵਿਦਵਾਨ ਨਹੀ।
11th April 2016 3:19am
Gravatar
Gurmit Singh Barsal (San jose, US)
ਸਿੱਖ ਰਹਿਤ ਮਰਿਆਦਾ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਣਾਕੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਨੂੰ ੧੪ ਸਾਲ ਲੱਗੇ ਸਨ।

ਹਰ ਕੋਈ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਕੁ ਪੰਨੇ ਲਿਖਣ ਲਈ ਇੰਨਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਸਕਦਾ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਵਲੋਂ ਦਰਸਾਈ ਜੀਵਨ ਜਾਂਚ ਵਿੱਚ ਬਚਿਤਰੀ ਗੱਲਾਂ ਜੋੜ, ਇਸਨੂੰ ਦੂਸ਼ਿਤ ਕਰਕੇ ਸਮਾਂਜ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਇਹ ਵਾਧੂ ਸਮਾਂ ਲੱਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਕਿ ਰਹਿਤ ਮਰਿਆਦਾ ਦੇ ਇਸ ਕਿਤਾਬਚੇ ਲਈ ੧੪ ਸਾਲ ਲੱਗੇ ਸਨ।

ਨਾਨਕਸ਼ਾਹੀ ਕੈਲੰਡਰ ੧੯੯੯ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਕੌਮ ਦੇ ਵਿਹੜੇ ਪੁੱਜ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਨਿਰੋਲ ਇਕ ਸੂਰਜੀ/ਵਿਗਿਆਨਿਕ ਸਿਸਟਮ ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਇਸ ਕੈਲੰਡਰ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਤਰਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਿਸਟਮ ਅਰਥਾਤ ਬਿਕਰਮੀ/ਬਾਹਮਣੀ ਨੂੰ ਜੋੜਨਾ ਅਰਥਾਤ ਵਿਗਾੜਨਾ/ਦੂਸ਼ਿਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜਿਸਨੂੰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਵਧਾਕੇ, ਸੂਰਜੀ ਨੂੰ ਘਟਾਕੇ ਪਰਚਲਤ ਕਰਨ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਰੀਤ ਅਪਣਾਈ ਗਈ, ਅਜਿਹਾ ਕਰਦਿਆਂ ਤਕਰੀਬਨ ੧੧ ਸਾਲ ਗੁਜਾਰ ਦਿੱਤੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕੇ ਨਾਨਕਸ਼ਾਹੀ ਕੈਲੰਡਰ ਦਾ ਬਨਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਵੀ ਏਡਾ ਲੰਬਾ ਸੀ।

ਰਹਿਤ ਮਰਿਆਦਾ ਵੇਲੇ ਸੰਚਾਰ ਦੇ ਸਾਧਨ ਨਾ ਮਾਤਰ ਸਨ । ਉਸ ਵੇਲੇ ਗਲ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦੀ ਨੂੰ ੧੪ ਸਾਲ ਲੱਗ ਗਏ, ਪਰ ਹੁਣ ਇਲੈਕਟਰੌਨਿਕ ਮੀਡੀਆ ਦੇ ਹੁੰਦਿਆ ਚਾਹ ਕੇ ਵੀ ਕੁਝ ਗੁਪਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਿਆ। ਕਦਮ ਕਦਮ ਦੀ ਗਲਬਾਤ ਸੰਗਤਾਂ ਤੱਕ ਪੁੱਜਦੀ ਰਹੀ । ਪਰ ਸਥਾਪਤੀ ਪੁਰਾਣੀ ਨੀਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹਲੇ ਕਾਫੀ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਹੋਰ ਲਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਜਨਰੇਸ਼ਨ ਅੱਗੇ ਪਰਚਾਰ ਇਹ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਕਿ ਨਾਨਕਸ਼ਾਹੀ ਕੈਲੰਡਰ (ਵਿਗਾੜਿਆ ਹੋਇਆ) ਬਹੁਤ ਹੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਘਾਲਣਾ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਮੰਨਣਾ ਬਹੁਤ ਜਰੂਰੀ ਹੈ।

ਸੋ ਦੋਨੋ ਦਸਤਾਵੇਜਾਂ ਦਾ ਸਥਾਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਵਿਪਰੀਕਰਣ ਅਰਥਾਤ ਦੂਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਇੱਕੋ ਹੀ ਹੈ । ਮਰਿਆਦਾ ਵਿੱਚ ਇਕ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀਆਂ ਸਿਖਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਕੇ ਦੂਜੇ ਗ੍ਰੰਥ/ਬਚਿੱਤਰ ਨਾਟਕ ਦੀਆਂ ਸਿਖਿਆਵਾਂ ਜੋੜਨਾ ਅਤੇ ਕੈਲੰਡਰ ਵਿੱਚ ਇਕ ਸਿਸਟਮ ਯਾਨੀ ਕਿ ਸੂਰਜੀ ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ ਬਿਕਰਮੀ ਜੋੜਨਾ ਅਰਥਾਤ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨਾ।
10th April 2016 8:59am
Gravatar
Gursharn Singh Dhillon (Ajax, Canada)
ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਸਿੱਖ ਮਾਰਗ ਦੇ ਪਾਠਕੋ,
ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ।
ਕੁਝ ਦਿਨ ਹੋਏ ਮੈਂਨੂੰ ਇਕ ਗੱਲ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਲੋਕ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਿਸ ਇਲਾਕੇ ਨੂੰ ਦੁਆਬਾ ਆਖਦੇ ਹਨ । ਉਥੋਂ ਦੇ ਸਿੱਖ ਲੜਕੇ ਲੜਕੀ ਦੀ ਮੰਗਣੀ ਵੇਲੇ ਇਕ ਨਾਰੀਅਲ ਦੇਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਨੂੰ ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਫੇਰ ਲੜਕੀ ਜਾਂ ਲੜਕੇ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦੇਂਦੇ ਹਨ । ਕੁਝ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਰੀਅਲ ਨਾਲ ਵਿਟਾਂਦਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ।
ਸਿੱਖਾਂ ਵਿਚ ਨਾਰੀਅਲ ਨੂੰ ਪੂਜਣ ਦੀ ਇਹ ਕੀ ਰਸਮ ਹੈ । ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿਚ ਤਾਂ ਨਾਰੀਅਲ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਜਣ ਵਿਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਪਰ ਕੀ ਸਿੱਖ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਪੁਜਾਰੀ ਹਨ ?
ਸੋ, ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਦੱਸਣ ਦੀ ਖੇਚਲ ਕਰਨੀ ਕਿ ਇਹ ਨਾਰੀਅਲ ਨੂੰ ਸਿੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪੁਜਣ ਦਾ ਕੀ ਤਰੀਕਾ ਹੈ । ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦੀ ਹੋਵਾਂਗਾ ।
10th April 2016 5:14am
Gravatar
Gursharn Singh Dhillon (Ajax, Canada)
ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਸਿੱਡਨੀ ਜੀ, ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ।
ਵੀਰ ਆਪ ਜੀ ਦੇ ਲੇਖ, ਗੁਰੂ ਗਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ: ਵਾਹ, ਵਾਹੁ, ਵਾਹਿ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ- ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ, “ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਵੀ ਐਸੇ ਬੇਅੰਤ ਸ਼ਬਦ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਸਮੁਚੇ ਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ "ਵਾਹੁ, ਵਾਹਿ ਅਤੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ" ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੀ ਸਿਫਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਲਈ ਹੀ ਉਚਾਰੇ ਜਾਪਦੇ ਹਨ”!
ਵੀਰ ਜੀ, ਮੈਂ ਕਾਫੀ ਚਿਰ ਤੋਂ ਇਹ ਜਾਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰਾਂ ਲਈ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ‘ਵਾਹਿਗੁਰੂ’ ਸ਼ਬਦ ਸੱਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸ ਨੇ ਵਰਤਿਆ ਹੈ । ਇਸ ਲਈ ਆਪ ਜੀ ਦਾ ਲੇਖ ਪੜ੍ਹਕੇ ਆਪ ਪਾਸੋਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਦੀ ਆਪ ਨੂੰ ਖੇਚਲ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ । ਜੇ ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣ ਦੀ ਖੇਚਲ ਕਰਨੀ ।
ਵੀਰ ਜੀ, ਆਪਨੇ ਆਪਣੇ ਲੇਖ ਵਿਚ ‘ਸਵਈਏ ਮਹਲੇ ਚਉਥੇ ਕੇ’ ਦਾ ਵੀ ਜਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ । ਕੀ ਆਪ ਇਹ ਦੱਸਣ ਦੀ ਖੇਚਲ ਕਰੋਗੇ ਕਿ ‘ਸਵਈਏ ਮਹਲੇ ਚਉਥੇ ਕੇ ੪’ ਵਾਲੇ ਸਰਲੇਖ ਦੇ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਅਰਥ ਸਮਝਦੇ ਹੋ ?
ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ ।
9th April 2016 8:44am
Gravatar
Gurdeep Singh Baaghi (Ambala, India)
ਬਿਚਿਤਰ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਚੰਦ੍ਰ ਅਵਤਾਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਯਾ ਚੁਟਕਲਾ:--

ਬਿਚਿਤਰ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਚੌਬੀਸ ਅਵਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕ ਅਵਤਾਰ “ਚੰਦ੍ਰ” ਦਾ ਵੀ ਦਰਜ ਹੈ। ਬਿਚਿਤਰ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਇਹ “ਚੰਦ੍ਰ ਅਵਤਾਰ” ਲਿਖਾਰੀ ਦੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦਾ ਇਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਉਦਾਹਰਨ ਹੈ ਅਤੇ ਬਿਚਿਤਰ ਨਾਟਕ ਦੇ ਅਖੌਤੀ ਅਨੁਵਾਦ ਦੀ ਪੋਲ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹੋਇਆ ਇਕ ਹੋਰ ਸਬੂਤ ਵੀ ਹੈ।

ਬਿਚਿਤਰ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਚੰਦ੍ਰ ਅਵਤਾਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਬੇਸਿਰ ਪੈਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਪੌਰਾਣਿਕ ਅਧਾਰ ਨਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਚੰਦ੍ਰ ਅਵਤਾਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ “ਚੰਦ੍ਰ ਅਵਤਾਰ” ਲੈਣ ਦੇ ਜੋ ਕਾਰਨ ਲਿਖੇ ਹਨ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇ ਕਰ ਰਹਿਆ ਹਾਂ। ਪਹਿਲਾ ਕਾਰਨ ਲਿਖੀਆ ਹੈ ਕਿ ਕਿਥੇ ਵੀ ਖੇਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋਂਦੀ ਸੀ ਤੇ ਹਨੇਰੀ ਰਾਤ ਦੇ ਬਾਦ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਸੁਰਜ ਸਬ ਕੁਛ ਸਾੜ ਦੇਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਲੋਕ ਭੁਖ ਨਾਲ ਮਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਦੂਜਾ ਕਾਰਨ ਇੰਞ ਲਿਖੀਆ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਕਾਮ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀ ਸਤਾਉਂਦਾ ਸੀ ਤੇ ਨਾਹੀ ਉਹ ਆਦਮੀਆਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਝੁਕਦੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਨਾਹੀ ਉਹ ਨਹਾਉਂਦੀਆ ਸਨ ਅਤੇ ਨਾਹੀ ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ “ਕਾਲ ਪੁਰਖ” ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ “ਚੰਦ੍ਰ ਅਵਤਾਰ” ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਕਹਿਆ।

ਅੱਗੇ ਕਹਾਣੀ ਇੰਞ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਕਿ ਚੰਦ੍ਰ ਨੇ ਅੰਬਰ ਮੁਨਿ ਦੀ ਇਸਤ੍ਰੀ ਨਾਲ ਭੋਗ ਕੀਤਾ ਤੇ ਅੰਬਰ ਮੁਨਿ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮ੍ਰਿਗ ਦੀ ਖਲ ਮਾਰੀ ਜਿਸ ਕਰ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਲੰਕ ਲਗ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਮੁਨੀ ਦੇ ਸਰਾਪ ਕਰਕੇ ਹੀ ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਧਦਾ ਤੇ ਘਟਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਅਖੌਤੀ ਅਨੁਵਾਦ ਨੂੰ ਨੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਦ੍ਰ ਬਾਰੇ ਜੋ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮਹਾਨਕੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੈ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀ ਕਰ ਰਹਿਆ ਹਾਂ, ਮਹਾਨਕੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ “ਸੋਮ” ਇਂਦਰਾਜ ਹੇਠਾਂ ਦਰਜ ਹੈ :---
ਇਸ ਨੇ ਦਕ੍ਸ਼੍‍ ਦੀਆਂ ੨੭ ਲੜਕੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਰੋਹਿਣੀ ਨੂੰ ਇਹ ਇਤਨਾ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ ਕਿ ਬਾਕੀ ਦੀਆਂ ਨੇ ਗੁੱਸਾ ਖਾਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅੱਗੇ ਸ਼ਕਾਇਤ ਕੀਤੀ. ਦਕ੍ਸ਼੍‍ ਨੇ ਸੁਲਹ ਕਰਾਉਣੀ ਚਾਹੀ, ਪਰ ਸੋਮ ਨੇ ਨਾ ਮੰਨਿਆ, ਤਾਂ ਦਕ੍ਸ਼੍‍ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਵਾਈ ਨੂੰ ਸਰਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਤੇਰੇ ਘਰ ਕੋਈ ਬਾਲਕ ਨਾ ਹੋਵੇ ਅਰ ਤੈਨੂੰ ਖਈ ਰੋਗ ਲੱਗਾ ਰਹੇ. ਇਹ ਸੁਣਕੇ ਇਸ ਦੀਆਂ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਰਸ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ ਖਿਮਾ ਕਰੋ. ਦਕ੍ਸ਼੍‍ ਆਪਣੇ ਸਰਾਪ ਨੂੰ ਤਾਂ ਨਾ ਮੋੜ ਸਕਿਆ, ਪਰ ਇਹ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਹ ਹੌਲੇ ਹੌਲੇ ਖੀਣ ਹੋਵੇਗਾ. ਇਸੇ ਲਈ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਧਦਾ ਅਤੇ ਘਟਦਾ ਹੈ.

#ਇੱਕ ਵਾਰ ਸੋਮ ਨੇ ਰਾਜਸੂਯ ਯੱਗ ਕੀਤਾ ਅਰ ਅਭਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਆਕੇ ਦੇਵਗੁਰੂ ਵ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਦੀ ਇਸਤ੍ਰੀ ਤਾਰਾ ਨੂੰ ਚੁਰਾ ਲਿਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਤਿ ਦੇ ਆਖੇ ਤਾਂ ਕਿਧਰੇ ਰਿਹਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਆਖੇ ਭੀ ਨਾ ਮੋੜਿਆ. ਇਸ ਗੱਲ ਪੁਰ ਲੜਾਈ ਹੋ ਪਈ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ (ਜਿਸ ਦਾ ਵ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਨਾਲ ਵੈਰ ਸੀ) ਸੋਮ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਾਨਵ ਭੀ ਸੋਮ ਵੱਲ ਹੋਏ ਅਰ ਵ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਵੱਲ ਇੰਦ੍ਰ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਹੋਏ. ਐਸਾ ਘੋਰ ਯੁੱਧ ਮਚਿਆ ਕਿ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਿਥਿਵੀ ਹਿੱਲ ਗਈ. ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਨਾਲ ਸੋਮ ਦੇ ਦੋ ਟੋਟੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ. ਏਸੇ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ "ਭਗਨਾਤਮਾ" ਭੀ ਆਖਦੇ ਹਨ. ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵਿੱਚ ਪੈਕੇ ਸੁਲਹ ਕਰਵਾਈ ਅਤੇ ਤਾਰਾ ਵ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਨੂੰ ਦਿਵਾਈ. ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਵੀਰਯ ਤੋਂ ਤਾਰਾ ਦੇ ਉੱਦਰ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਾਲਕ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਉਂ ਬੁਧ ਰੱਖਿਆ ਜਿਸ ਤੋਂ ਚੰਦ੍ਰਵੰਸ਼ ਚੱਲਿਆ

ਉਪਰ ਦਿੱਤੀ ਇਂਦਰਾਜ ਨਾਲ ਇਕ ਗੱਲ ਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਚੰਦ੍ਰ ਦੇ ਵੱਧਨ ਅਤੇ ਘੱਟਨ ਵਾਲੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਪ ਦੈਣ ਵਾਲਾ ਦਕਸ਼ ਸੀ ਕੋਈ ਅੰਬਰ ਮੁਨਿ ਨਹੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਚੰਦ੍ਰ ਨੇ ਕੁਕਰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਕ ਹੋਰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਕਿ ਚੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਹਸਪਤਿ ਦੀ ਪਤਨੀ “ਤਾਰਾ” ਨਾਲ ਕੁਕਰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਗਲਤੀ ਦਾ ਜਿਕਰ ਮਹਾਨਕੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਅੰਬਰ ਦੀ ਇਂਦਰਾਜ ਹੇਠਾਂ ਦਰਜ ਹੈ “੯. ਆਂਗਿਰਸ ਦੀ ਥਾਂ ਦਸਮਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ ਅੰਞਾਣ ਲਿਖਾਰੀ ਨੇ ਅੰਬਰ ਲਿਖਿਆ ਹੈ. "ਭਜਤ ਭਯੋ ਅੰਬਰ ਕੀ ਦਾਰਾ." (ਚੰਦ੍ਰਾਵ) ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਨੇ ਆਂਗਿਰਸ (ਵ੍ਰਿਹਸਪਤਿ) ਦੀ ਇਸਤ੍ਰੀ ਭੋਗੀ।”

ਪੁਰਾਣਾ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਚੰਦ੍ਰ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਜਾਣਨ ਦੇ ਬਾਦ ਤੇ ਇਕ ਗੱਲ ਸਾਫ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਬਿਚਿਤਰ ਨਾਟਕ ਦੇ ਲਿਖਾਰੀ ਨੂੰ ਹਿੰਦੂ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦਾ ਗਿਆਣ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀ ਸੀ, ਉਨ੍ਹੇਂ ਇਹ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਿਆਂ ਹੋਣੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਡੰਗ ਨਾਲ ਯਾਦ ਨਹੀ ਰਖ ਸਕਿਆ ਅਤੇ ਜਦ ਇਹ ਕਹਾਣੀਆਂ ਲਿਖਣ ਲੱਗਾ ਤੇ ਹਰ ਗੱਲ ਗਲਤ ਲਿਖ ਗਿਆ।

ਪਾਠਕਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ ਇਕ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦੇਵਾਂ ਕਿ ਹਿੰਦੂ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੈ ਕਿ ਚੰਦ੍ਰ “ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਅਵਤਾਰ” ਸੀ ਨਾਕਿ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ। ਇਸ ਪੜਚੋਲ ਦੇ ਬਾਦ ਇਕ ਗੱਲ ਪੁਖਤਾ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਬਿਚਿਤਰ ਨਾਟਕ ਦੇ ਲਿਖਾਰੀ ਨੂੰ ਹਿੰਦੂ ਮਿਥਿਹਾਸ ਦਾ ਬਹੁਤਾ ਗਿਆਣ ਨਹੀ ਸੀ, ਹਾਂ ਦੁਰਗਾ ਸਪਤਸਤੀ ਉਸ ਨੇ ਜਰੁਰ ਪੜ੍ਹੀ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਬਹੁਤਾ ਅਸਰ ਪੁਰੇ ਬਿਚਿਤਰ ਨਾਟਕ ਉੱਤੇ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।

ਗੁਰਦੀਪ ਸਿੰਘ ਬਾਗੀ
9th April 2016 3:12am
Gravatar
Sarbjit Singh (Sacromento, US)
ਡਾ ਇਕਬਾਲ ਸਿੰਘ ਢਿੱਲੋਂ ਜੀ, ਗੁਰ ਫ਼ਤਿਹ। ਆਪ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਟਿੱਪਣੀ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਵਾਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ 1604 ਈ: ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਗਈ ਪਹਿਲੀ ਬੀੜ ਦੇ ਲਿਖਾਰੀ ਸਿਰਫ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਹੀ ਸਨ? ਇਸ ਸਬੰਧੀ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ ਆਪ ਜੀ ਹੋਰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰੋ। ਦੂਜੀ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੀ ਟਿੱਪਣੀ ‘ਮੰਗਲਾਚਰਨ ਦੀ ਬੇ-ਤਰਤੀਬੀ ਅਤੇ ਜਿੰਮੇਵਾਰ ਕੋਣ? ਲੇਖ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲ ਰਹੀ ਵਿਚਾਰ ਚਰਚਾ ਵਿਚ ਹੀ ਪੋਸਟ ਕਰ ਦਿਓ ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੀ ਵਿਚਾਰ ਚਰਚਾ ਇਕੋ ਥਾਂ ਹੀ ਕੀਤੀ ਜਦ ਕਸੇ ਅਤੇ ਅੱਗੋਂ ਲਈ ਵੀ ਉਥੇ ਸਾਂਭੀ ਰਹੇ।
ਧੰਨਵਾਦ
ਸਰਵਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੈਕਰਾਮੈਂਟੋ
7th April 2016 4:26pm
Gravatar
Iqbal Singh Dhillon (Chandigarh, India)
ਸ. ਸਰਵਜੀਤ ਸਿੰਘ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਟਿੱਪਣੀ ਵਿਚਲਾ ਨੁਕਤਾ ਆਪ ਜੀ ਦੇ ਲੇਖ ਵਿਚਲੇ ਵਿਸ਼ੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦਾ ਹੈ। ਇੱਸੇ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਟਿੱਪਣੀ ਇੱਥੇ ਹੀ ਪਾਈ ਸੀ। ਕੋਈ ਆਪ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਵਿਸ਼ੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਨੁਕਤਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਤਾਂ ਲੇਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਜੀ। ..........ਇਕਬਾਲ ਸਿੰਘ ਢਿੱਲੋਂ।
8th April 2016 7:43am
Gravatar
Avtar Singh Sandhu (Hayes, UK)
ਹਰਮਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਭੱਟ ਜੀ ਦਾ ਮਿਤੀ ੩.੪.੨੦੧੬ ਦਾ ਲੇਖ ਪੜ੍ਹਕੇ ਇਕ ਭੁਲੇਖਾ ਦੂਰ ਹੋਇਆ ਹੈ
ਜਾਂ ਇਹ ਕਹਾਂ ਕਿ ਭੁਲੇਖਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਤਾਂ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀ ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ ਨੇ ਅਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸੀਤਾ ਦੀ ਅਗਨੀ ਪ੍ਰੀਕਸ਼ਾ ਲਈ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿਤਾ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਵਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੇ ਕਰ ਕੋਈ ਦਲਿਤ ਵੇਦ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੱਕਾ ਪਾ ਦਿਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ । ਉਸ ਸਮੇਂ ਦਲਿਤ ਅਤੇ ਇਸਤਰੀ ਜ਼ਾਤੀ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਵਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦਰੋਪਦੀ ਨੂੰ ਭਰੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਨੰਗੀ ਕਰਨ ਦਾ ਸ਼ਾਹੀ ਫੁਰਮਾਨ ਜਾਰੀ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਹਿੰਦੋਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਸਤੀ ਦੀ ਰਸਮ ਖਤਮ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਦਲਿਤਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ।ਮੈਂ ਸੁਹਿਰਦ ਪਾਠਕਾਂ ਅਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਬਾਰੇ ਚਾਨਣਾਂ ਪਾਉਣ ਦੀ ਖੇਚਲ਼ ਕਰਨ।
ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਲੰਡਨ
੬.੪.੨੦੧੬
7th April 2016 12:42pm
Gravatar
Gurmit Singh Barsal (San jose, US)
ਪੂਜਾ !
ਸੁਣ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਆਪਣੀ ਬੰਦਾ ਜਿਹੜਾ ਚੌੜ `ਚ ਆਉਂਦਾ ।
ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵਰਗਾ ਸਮਝਕੇ ਫੂਕ ਛਕਾਉਂਦਾ ।
ਖੁਸ਼ ਹੋ ਚਮਚਾਗਿਰੀ ਤੋਂ ਅਗਲਾ ਜੋ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ।
ਓਸੇ ਨੂੰ ਉਹ ਸੇਵਾਫਲ਼ ਮੰਨ ਝੋਲੀ ਹੈ ਭਰਵਾਉਂਦਾ ।
ਏਸੇ ਨੀਤੀ ਬੱਝਾ ਬੰਦਾ ਰੱਬ ਨੂੰ ਰੋਜ ਧਿਆਉਂਦਾ ।
ਪੂਜਾ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਵੀ ਅੱਜ ਕੱਲ ਇਹੋ ਹੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ।

ਆਪਣੇ ਜਾਣੇ ਬੰਦਾ ਰੱਬ ਨੂੰ ਲਾਲਚ ਦੇ ਪਰਚਾਉਂਦਾ ।
ਕੁਝ ਪਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਹੈ ਗੁਣ ਗਾਉਂਦਾ ।
ਲਾਲਚ ਦੇ ਲਈ ਬੰਦਿਆਂ ਵਾਂਗੂ ਉਸਨੂੰ ਦਾਣਾ ਪਾਉਂਦਾ ।
ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਕੇ ਛੋਟੀ ਭੇਟ ਚੜਾਉਂਦਾ ।
ਰੱਬ ਜੀ ਦੇ ਗੁਣ ਗਾਕੇ ਲੱਗਦਾ ਉਸਨੂੰ ਉਹ ਵਡਿਆਉਂਦਾ ।
ਏਹੀ ਨੁਕਤਾ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ਵਤ ਖੋਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ।

ਸੋਚੋ, ਜਿਹੜਾ ਰੱਬ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ।
ਉਸਤੋਂ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਦਾ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਗਾਨ ਕਿਓਂ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ।
ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਿਓਂ ਓਸੇ ਤੋਂ ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਆਪ ਛੁਪਾਉਂਦਾ ।
ਆਪਣਾ ਆਪ ਲੁਕਾਕੇ ਕਿਧਰੇ ਉਸ ਤੋਂ ਕਿਓਂ ਲਭਵਾਉਂਦਾ ।
ਆਪੇ ਘੱਲਦਾ, ਆਪੇ ਛੁੱਪਦਾ, ਆਪੇ ਲੱਭਣ ਲਾਉਂਦਾ ।
ਉਸਨੂੰ ਲੱਭਦਾ–ਲੱਭਦਾ ਬੰਦਾ ਓਸੇ ਵਿੱਚ ਸਮਾਉਂਦਾ ।।
ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ‘ਬਰਸਾਲ’ (ਕੈਲੇਫੋਰਨੀਆਂ)
6th April 2016 6:44am
Gravatar
Iqbal Singh Dhillon (Chandigarh, India)
ਸ. ਗੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਪਾਲ ਜੀ ਨੇ ਸ. ਸਰਵਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੈਕਰਾਮੈਂਟੋ ਜੀ ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠ ਇਸ ਹਫਤੇ ‘ਸਿਖਮਾਰਗ’ ਵੈਬਸਾਈਟ ਉੱਤੇ ਪਾਏ ਗਏ ‘ਮੰਗਲਾਚਰਨ ਦੀ ਬੇ-ਤਰਤੀਬੀ ਅਤੇ ਜਿੰਮੇਵਾਰ ਕੋਣ? ‘ ਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲੇ ਲੇਖ ਸਬੰਧੀ ਦਿੱਤੀ (ਲੇਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ) ਆਪਣੀ ਟਿੱਪਣੀ ਵਿਚ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਅਨੁਸਾਰ ਲਿਖਿਆ ਹੈ:
“…………ਗੁ: ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਅਤੇ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਗੁਰਬਾਣੀ-ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ ਹਨ।“
ਸ. ਗੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਪਾਲ ਜੀ ਦਾ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂਕਿ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗੁਰਬਾਣੀ-ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕ, ਸਹਿ-ਸੰਪਾਦਕ ਜਾਂ ਉਪ-ਸੰਪਾਦਕ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਜੀ ਇਸ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਸੰਕਲਨ ਕਰਤਾ (ਗ੍ਰੰਥ ਲਈ ਰਚਨਾਵਾਂ ਇਕੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ), ਚੋਣ-ਕਰਤਾ (ਗ੍ਰੰਥ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ) ਅਤੇ ਇੱਕੋ-ਇਕ ਸੰਪਾਦਕ (ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਸਮੁੱਚੀ ਰੂਪ-ਰੇਖਾ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ) ਸਨ ਜਦੋਂ ਕਿ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਧਿਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਕੇਵਲ ਲਿਖਾਰੀ (ਕਾਤਿਬ) ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਹੀ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਾਵ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਦੀ ਵਿਚਾਰ-ਅਧੀਨ ਗੁਰਬਾਣੀ-ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਸੰਪਾਦਨ-ਕਿਰਿਆ ਵਿਚ ਕੋਈ ਭੂਮਿਕਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਲੇਖਣ-ਕਿਰਿਆ ਵਿਚ ਲਿਖਾਰੀ/ਕਾਤਿਬ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਕੇਵਲ ਅਜੋਕੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਟੈਨੋ-ਟਾਈਪਿਸਟ ਵਾਲੀ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।

ਦੂਸਰੇ ਪਾਸੇ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਦੇ ਵਿਚਾਰ-ਅਧੀਨ ਗੁਰਬਾਣੀ-ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਲਿਖਾਰੀ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਰ ਭਾਈ ਰਾਮ ਰਾਇ ਲਿਖਿਤ ਬੀੜ ਵਿਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜੋ 1692 ਈਸਵੀ ਵਿਚ (ਭਾਵ ਗੁਰਬਾਣੀ-ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ 88 ਸਾਲ ਬਾਦ) ਤਿਆਰ ਹੋਈ ਸੀ। ਉੱਧਰ ਕੁਝ ਧਿਰਾਂ ਇਹ ਵੀ ਦਾਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਵਿਚਾਰ-ਅਧੀਨ ਗੁਰਬਾਣੀ-ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਲਿਖਾਰੀ ਇਕ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਨ ਭਾਵ ਇਹ ਗ੍ਰੰਥ ਇੱਕਲੇ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਦਾ ਨਹੀਂ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਪੱਖੋਂ ਤਾਂ ਇਸ ਨੁਕਤੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਖੋਜ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਕਿ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਇਸ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਲਿਖਾਰੀਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈਨ ਵੀ ਸਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।

ਸੋ, ਸ. ਗੁਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਪਾਲ ਜੀ ਨੂੰ ਸਨਿਮਰ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਉੱਪਰ ਦੱਸੇ ਬਿਆਨ ਵਿਚ ਲੋੜੀਂਦੀ ਤਬਦੀਲੀ ਕਰ ਲੈਣ।
..............ਇਕਬਾਲ ਸਿੰਘ ਢਿੱਲੋਂ, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ।
5th April 2016 10:08pm
Gravatar
Sarbjit Singh (Sacromento, US)
ਡਾ ਇਕਬਾਲ ਸਿੰਘ ਢਿੱਲੋਂ ਜੀ, ਗੁਰ ਫ਼ਤਿਹ। ਆਪ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਟਿੱਪਣੀ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਵਾਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ 1604 ਈ: ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਗਈ ਪਹਿਲੀ ਬੀੜ ਦੇ ਲਿਖਾਰੀ ਸਿਰਫ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਹੀ ਸਨ? ਇਸ ਸਬੰਧੀ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ ਆਪ ਜੀ ਹੋਰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰੋ। ਦੂਜੀ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ ਆਪਣੀ ਟਿੱਪਣੀ ‘ਮੰਗਲਾਚਰਨ ਦੀ ਬੇ-ਤਰਤੀਬੀ ਅਤੇ ਜਿੰਮੇਵਾਰ ਕੋਣ? ਲੇਖ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲ ਰਹੀ ਵਿਚਾਰ ਚਰਚਾ ਵਿਚ ਹੀ ਪੋਸਟ ਕਰ ਦਿਓ ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੀ ਵਿਚਾਰ ਚਰਚਾ ਇਕੋ ਥਾਂ ਹੀ ਕੀਤੀ ਜਦ ਕਸੇ ਅਤੇ ਅੱਗੋਂ ਲਈ ਵੀ ਉਥੇ ਸਾਂਭੀ ਰਹੇ।
ਧੰਨਵਾਦ
ਸਰਵਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੈਕਰਾਮੈਂਟੋ
7th April 2016 4:24pm
Gravatar
Gursharn Singh Dhillon (Ajax, Canada)
ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਪਾਠਕੋ, ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ।
ਆਪ ਸੱਭ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਵਿਚ ਉਹ ਕਿਹੜੇ ਸ਼ਬਦ ਜਾਂ ਪੰਗਤੀਆਂ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬਾਣੀ ‘ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਤੋਂ ਆਈ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।
ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਿਚ ਇਹ ਪੰਗਤੀ ਸੀ, “ਧੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਆਈ ॥ ਤਿਨਿ ਸਗਲੀ ਚਿੰਤ ਮਿਟਾਈ ॥ ਦਇਆਲ ਪੁਰਖ ਮਿਹਰਵਾਨਾ ॥ ਹਰਿ ਨਾਨਕ ਸਾਚੁ ਵਖਾਨਾ ॥ (ਪੰਨਾ 628)
ਹੁਣ ਇਹ ਪੰਗਤੀਆਂ ਜਾਪਦੀਆਂ ਹਨ: ਹਉ ਆਪਹੁ ਬੋਲਿ ਨ ਜਾਣਦਾ ਮੈ ਕਹਿਆ ਸਭੁ ਹੁਕਮਾਉ ਜੀਉ 763 ਹਉ ਆਪਹੁ ਬੋਲਿ ਨ ਜਾਣਦਾ ਮੈ ਕਹਿਆ ਸਭੁ ਹੁਕਮਾਉ ਜੀਉ ।।( ਮ:5,ਪੰਨਾ 763 )
ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਠੀਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਿਹੜੀਆਂ ਪੰਗਤੀਆਂ ਜਾਂ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਤਾਂ ਦੱਸਣ ਦੀ ਖੇਚਲ ਕਰਨੀ। ਮੈਂਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ ।
ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ ।
2nd April 2016 9:07pm
Gravatar
Gurindar Singh Paul (Aurora, US)
ਸ: ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਬਰਸਾਲ ਜੀ,
ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਦਾ ਮੇਰਾ ਮਕਸਦ ਪਾਠਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣਾ ਸੀ ਕਿ, ਲਖ ਖੁਸੀਆ ਪਤਿਸਾਹੀਆ…… ਵਾਲੀ ਤੁਕ ਦੇ ਸਹੀ ਅਰਥ ਸਮਝਣ ਤੇ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਸਾਡੇ ‘ਮਹਾਨ’ ਰਾਗੀ ਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਇਸ ਤੁਕ ਦੀ ਅਯੋਗ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਸ਼੍ਰੱਧਾਲੂਆਂ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੋਂ ਧੋਖਾ ਕਰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਜੋ ਅਰਥ ਆਪ ਨੇ ਸੁਝਾਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਇਹ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿੱਚ “ਨਦਰੀ” ਤੇ “ਨਦਰਿ” ਪਦ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਵਰਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਦਰਿ: ਨਿਗਾਹਿ ਕਰਮ, ਕ੍ਰਿਪਾ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਦਰੀ: ਕ੍ਰਿਪਾ-ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਕੋ ਇਕ ਕਿਰਪਾਲੂ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਲਈ ਹੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ, ਨਦਰਿ ਕਰਹਿ, ਨਦਰਿ ਕਰੈ ਜਾਂ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ: ਬਖ਼ਸ਼ਣਹਾਰ ਪ੍ਰਭੂ (ਨਦਰੀ) ਨਿਗਾਹਿ ਕਰਮ/ਕ੍ਰਿਪਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਬਖ਼ਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ!
ਆਪ ਦੇ ਸੁਹਿਰਦ ਸੁਝਾਅ ਵਾਸਤੇ ਧੰਨਵਾਦ!
29th March 2016 8:43am
Gravatar
Gurmit Singh Barsal (San jose, US)
ਲਖ ਖੁਸ਼ੀਆ ਪਾਤਿਸ਼ਾਹੀਆ ਜੇ ਸਤਗੁਰ ਨਦਰਿ ਕਰਿਹ ਲੇਖ ਵਾਰੇ,,,,,ਵੀਰ ਗੁਰਿੰਦਰ ਪਾਲ ਸਿੰਘ ਜੀਓ ਕੀ ਉਪਰੋਕਤ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਅਰਥ ਇਸ ਤਰਾਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੀ ।ਅਗਰ ਇਨਸਾਨ ਸਤਗੁਰ ਅਰਥਾਤ ਸੱਚੇ ਗਿਆਨ ਤੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਭਾਵ ਸੱਚੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਸਮਝਕੇ ਉਸ ਉੱਪਰ ਚੱਲੇ ਤਾਂ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਹਰ ਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
28th March 2016 9:08pm
Gravatar
Makhan Singh Purewal (Quesnel, Canada)

ਸ: ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਜੀ,
ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਕਾਫੀ ਕੁੱਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਬਹੁਤਾ ਕੁੱਝ ਲਿਖਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਉਹ ਪੋਸਟ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਕੁੱਝ ਸਮਾ ਹੋਰ ਪੋਸਟਾਂ ਪਉਣ ਤੋਂ ਸੰਕੋਚ ਕਰਿਓ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਖੀ ਡਿੱਠੇ 1984 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਕਈ ਘਿਨਾਉਣੇ ਕਾਰਨਾਮਿਆਂ ਬਾਰੇ ਲਿਖਣ ਨੂੰ ਕੁੱਝ ਕਿਹਾ ਸੀ ਜੇ ਕਰ ਲਿਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਉਸ ਬਾਰੇ ਲਿਖੋ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕੁੱਝ ਸਮਾ ਇਕੱਲੇ ਰੱਬ ਨਾਲ ਹੋਰ ਸਾਂਝ ਪਾ ਲਿਓ।
ਸ: ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਸਿੰਘ ਕਸੇਲ ਜੀ,
ਨਿੱਜੀ/ਜ਼ਾਤੀ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਕਈਆਂ ਨੇ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ। ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਉਹਨਾ ਦੇ ਵਿਚੇ ਹੀ ਹੋ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਇਸ ਪੰਨੇ ਨੂੰ ਕੁੱਝ ਸਮਾ ਬੰਦ ਵੀ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਸੀ। ਇੱਕ ਪਾਠਕ ਜਿਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਪੰਨੇ ਤੇ ਪੋਸਟ ਪਾਈ ਸੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁੱਝ ਸਮਾ ਆਰਜੀ ਤੌਰ ਤੇ ਪੋਸਟ ਪਉਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਦਤ ਨਾ ਬਦਲੀ ਤਾਂ ਮਜ਼ਬੂਰੀ ਵੱਸ ਉਸ ਤੇ ‘ਸਿੱਖ ਮਾਰਗ’ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਤੇ ਵੀ ਰੋਕ ਲਉਣੀ ਪਈ। ਹੁਣ ਜੇ ਕਰ ਤੁਸੀਂ ਜਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਇਹ ਪੁੱਛੇ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹੜੀ ਹੱਦ ਪਾਰ ਕੀਤੀ ਸੀ ਜਾਂ ਕਿਸ-ਕਿਸ ਨੇ ਕਿਹੜੀ-ਕਿਹੜੀ ਜ਼ਾਤੀ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ ਸੀ ਤਾਂ ਇਹ ਸਮਾ ਖਰਾਬ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਪਾਠਕ/ਲੇਖਕ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਤਕਰੀਬਨ ਜਾਣੂੰ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

28th March 2016 4:55pm
Page 32 of 46

Add Comment

* Required information
(never displayed)
 
Bold Italic Underline Strike Superscript Subscript Code PHP Quote Line Bullet Numeric Link Email Image Video
 
Smile Laugh Cool Shocked
 
5000
Type the word for the number 9.
 
Enter answer:
 
Remember my form inputs on this computer.
 
 
Powered by Commentics

.