.
ਤੁਹਾਡਾ ਆਪਣਾ ਪੰਨਾ

This is your own page

ਸਭਿਅਕ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਦਾਇਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰੋ। ਨਿੱਜੀ/ਜਾਤੀ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਗੁਰੇਜ਼ ਕਰੋ ਇਹਨਾ ਹੱਦਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬੈਨ/ਰੋਕ/ਬਲੌਕ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਾਰਵਾਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕਰ ਆਪਣੀ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਯੂਨੀਕੋਡ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨਾ ਹੈ ਤਾਂ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਲਿੰਕ ਤੇ ਜਾਓ। ਸਹਿਯੋਗ ਲਈ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ-ਸੰਪਾਦਕ)

Comments (939)

Topic: Tuhada Apna
Sort
First < 1 2 3 4 5 > Last
Facebookdel.icio.usStumbleUponDiggGoogle+TwitterLinkedIn
Gravatar
Baldev singh toronto (brampton ont, Canada)

ਆਮ ਬਨਾਮ ਖਾਸ

ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਮਾਨਵਤਾ ਹੌਂਦ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹੈ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਹੀ ਮਾਨਵਤਾ ਅੰਦਰ ਆਮ ਬਨਾਮ ਖਾਸ ਵਿਤਕਰਾ ਚਲਦਾ ਆਇਆ ਹੈ। ਸਾਤਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖਾਸ ਬਣਾਕੇ ਲੋਕਾਈ ਦਾ ਸੋਸਣ ਕਰਦੇ ਆਏ ਹਨ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਕਰੀ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖਾਸ ਬਣਾਕੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆ ਦੀ ਸ੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਖਾਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸ੍ਰੇਣੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਖੌਤੀ ਖਾਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੂਤ ਬਣਾਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਵਰੋਸੋਏ ਹੋਇ ਸਾਬਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਤਖੱਲਸ ਇਕੁ ਕਰਤੇ ਨੂੰ ਸੋਭਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਤਖੱਲਸਾਂ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਵਾਜਦੇ ਹੋਇ ਸਾਰੇ ਹੱਕ ਹਕੂਕ ਆਪਣੇ ਰਾਖਵੇਂ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ: - “ਅਚੁਤ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਪਰਮੇਸਰ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਮਧਸੂਦਨ ਦਮੋਦਰ ਸੁਆਮੀ॥” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਜਿਹੀ ਪੁਜਾਰੀ ਸ੍ਰੇਣੀ ਲੋਕਾਈ ਨੂੰ ਫਿਰ ਧਰਮ ਰੰਗ ਨਸਲ ਜਾਤ ਪਾਤ ਲਿੰਗ ਭੇਦ ਦੁਆਰਾ ਵੰਡਦੀ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵੰਡਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਹੀ ਅਜਿਹੀ ਸ੍ਰੇਣੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਬਿਮਾਰ ਮਾਨਸਕਤਾ ਵਾਲੀ ਖਾਸ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਵੀਚਾਰਧਾਰਾ ਨੂੰ ਦੁਰਕਾਰਿਆ ਵੀ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਅਖੌਤੀ ਖਾਸ ਸ੍ਰੇਣੀ ਨੂੰ ਦੁਰਕਾਰਨ ਵਾਲਿਆ ਦੀ ਗੁਰਮਤਿ ਸਿਧਾਂਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਤਾਰ ਵੀ ਬੜੀ ਲੰਬੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸੁਦਾਮਾ, ਬਿਦਰ, ਦ੍ਰੋਪਤੀ, ਕੁਬਜਾ, ਅਜਾਮਲ, ਅਬਰੀਕ, ਉਦੋ, ਅਕੂਰ, ਉਗਰਸੈਨ, ਗਜ, ਨਾਰਦ, ਧ੍ਰੂ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ, ਬਾਲਮੀਕ ਆਦਿ ਇਨਕਲਾਬੀ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੇ ਬਿਪਰਵਾਦੀ ਵੀਚਾਰਧਾਰਾ ਆਮ ਬਨਾਮ ਖਾਸ ਵੀਚਾਰਧਾਰਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਾਈ ਡਟ ਕੇ ਲੜੀ, ਪਰ ਸਾਤਰ ਸਰੇਣੀ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲਵਕੜੀ ਵਿੱਚ ਲੈਕੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਅਖੌਤੀ ਖਾਸ ਲੋਕਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਾਈ ਲੜੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੀ ਪੁਜਾਰੀ ਦਰਸਾਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵਣ ਨਾਲ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਰਮਕਾਂਡੀ ਸੁਆਦਲੀਆ ਕਹਾਣੀਆਂ ਜੋੜਕੇ ਗਲਵੱਕੜੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਘੁੱਟਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਪਰ ਗੁਰਬਾਣੀ ਰਚਣਹਾਰਿਆ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਸ੍ਰੋਤ ਜੀਵਣ ਦਾ ਸੱਚ ਹਵਾਲਿਆ ਸਮੇਤ ਲੋਕਾਈ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਕੇ ਲੋਕਾਈ ਨੂੰ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗਾ ਜੀਵਣ ਅਪਣਾਉਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ।
ਜਿਸਦਾ ਹਵਾਲਾ ਵੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਜਿਵੇਂ: - “ਰਾਮ ਜਪਉ ਜੀਅ ਐਸੇ ਐਸੇ॥ ਧ੍ਰ¨ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਜਪਿਓ ਹਰਿ ਜੈਸੇ॥ 1॥” ਧ੍ਰੂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਜੀ ਵਰਗਾ ਜੀਵਣ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਿਪਰਵਾਦੀ ਵੀਚਾਰਧਾਰਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਮ ਤੋਂ ਖਾਸ ਬਣਾਕੇ ਪੇਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਾਈ ਲੜੀ। ਬਿਪਰਵਾਦੀ ਵੀਚਾਰਧਾਰਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਜੀ ਵਲੋਂ ਦੁਰਕਾਰਨ ਦੀ ਮਹਲੇ ਤੀਜੇ ਵਲੋਂ ਕੀਤੀ ਪ੍ਰੋੜਤਾ ਦਾ ਗੁਰਬਾਣੀ ਹਵਾਲਾ: - “ਦੈਤ ਪੁਤ੍ਰੁ ਪ੍ਰਹਲਾਦੁ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਤਰਪਣੁ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਣੈ ਸਬਦੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ॥ 1॥” ਜਿਸ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਜੀ ਨੂੰ ਬਿਪਰ ਵਲੋਂ ਦੈਤ ਪੁਤ੍ਰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਉਸਦਾ ਕੀ ਕਾਰਣ ਸੀ, ਮਹਲੇ ਤੀਜੇ ਜੀ ਨੇ ਸਪਸਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਜੀ ਨੇ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਤਰਪਣ, ਪਿਤਰਾ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਝੱਟੇ ਮਾਰਨੇ, “ਕਿਛੂ ਨਾ ਜਾਣੈ” ਭਾਵ ਸਾਰਾ ਕੁੱਝ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਕਿਉਂ ਰੱਦ ਕੀਤਾ, ਕਹਿੰਦੇ “ਸਬਦੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ॥” ਭਾਵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਗਿਆਨ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਮੀਰ ਜਾਗ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਗਾਂ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜਨ ਨਾਲ ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਕ੍ਰੋੜਾ ਮੀਲ ਦੂਰ ਹੈ ਤੁਹਾਡਾ ਪਾਣੀ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਅਪੜਨਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖਾਸ ਅਖਵਾਉਣ ਵਾਲਿਆ ਦੀ ਗਿਆਨਹੀਣ ਵੀਚਾਰਧਾਰਾ ਨੂੰ ਇਨਕਲਾਬੀ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੇ ਦੁਰਕਾਰਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਫਰੀਦ ਜੀ ਕਬੀਰ ਜੀ ਨਾਮਦੇਵ ਜੀ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨ ਜੀ ਸਧਨਾ ਜੀ ਬੇਣੀ ਜੀ ਸੈਣ ਜੀ ਨਾਨਕ ਜੀ ਗੱਲ ਕੀ ਹੋਰ ਅਨੇਕਾਂ ਭਗਤਾਂ/ਇਨਕਲਾਬੀ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਭੱਟ ਸਾਹਿਬਾਨ ਨੇ ਇਸ ਆਮ ਬਨਾਮ ਖਾਸ ਬਿਪਰਵਾਦੀ ਵੀਚਾਰਧਾਰਾ ਵਿਰੁੱਧ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਲੜੀ ਅਤੇ ਇਸ ਅਖੌਤੀ ਖਾਸ ਨਿਖਿਧ ਵੀਚਾਰਧਾਰਾ ਨੂੰ ਭੰਡਿਆ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਭਗਤ ਕਬੀਰ ਜੀ ਨੇ: -
ਜੌ ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣੁ ਬ੍ਰਹਮਣੀ ਜਾਇਆ॥
ਤਉ ਆਨ ਬਾਟ ਕਾਹੇ ਨਹੀ ਆਇਆ॥ 2॥
ਤੁਮ ਕਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਮ ਕਤ ਸੂਦ॥
ਹਮ ਕਤ ਲੋਹੂ ਤੁਮ ਕਤ ਦੂਧ॥ 3॥

ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖਾਸ ਅਖਵਾਉਣ ਵਾਲਿਆ ਲਈ ਲਾਹਨਤ ਹੈ। ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖਾਸ (ਸੁਧ) ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਜਾਇਆ ਅਖਵਾਉਦਾ ਹੈ ਤੂੰ ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਰਸਤੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਜੇਕਰ ਤੂੰ (ਖਾਸ) ਬ੍ਰਹਮਣ ਹੈਂ ਅਤੇ ਮੈਂ ਸ਼ੂਦਰ ਹਾਂ ਤਾਂ ਜੇ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਲਹੂ ਹੈ ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕਿਹੜਾ ਦੁੱਧ ਹੈ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਖੌਤੀ ਖਾਸ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਾਈ ਲੜਨ ਵਾਲਿਆ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਚਹਿਰੀ ਵਿੱਚ ਖਾਸ ਬਣਾਕੇ ਨਹੀਂ, ਆਮ ਬਣਾਕੇ ਹੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਜਿਸਦਾ ਹਵਾਲਾ ਗੁਰਬਾਣੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚੋ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ: - ਨੀਚਾ ਅੰਦਰਿ ਨੀਚ ਜਾਤਿ ਨੀਚੀ ਹੂ ਅਤਿ ਨੀਚੁ॥ ਨਾਨਕੁ ਤਿਨ ਕੈ ਸੰਗਿ ਸਾਥਿ ਵਡਿਆ ਸਿਉ ਕਿਆ ਰੀਸ॥ ਜਿਥੈ ਨੀਚ ਸਮਾਲੀਅਨਿ ਤਿਥੈ ਨਦਰਿ ਤੇਰੀ ਬਖਸੀਸ॥ 4॥ 3॥
ਅਖੌਤੀ ਖਾਸ ਸ੍ਰੇਣੀ ਅਖਵਾਉਣ ਵਾਲਿਆ ਦੇ ਵੱਡਪੁਣੇ ਨੂੰ ਦੁਰਕਾਰਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਮ ਨਿਮਾਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਕੇ ਵੱਡਪੁਣੇ ਦੀ ਰੀਸ ਨਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਮ ਲੋਕਾਈ ਦਾ ਸਾਥ ਦੇਣ ਦੀ ਪ੍ਰੋੜਤਾ ਕੀਤੀ।
ਹਮ ਆਦਮੀ ਹਾਂ ਇੱਕ ਦਮੀ ਮੁਹਲਤਿ ਮੁਹਤੁ ਨ ਜਾਣਾ॥ ਨਾਨਕੁ ਬਿਨਵੈ ਤਿਸੈ ਸਰੇਵਹੁ ਜਾ ਕੇ ਜੀਅ ਪਰਾਣਾ॥ 1॥
ਪਰ ਇਕਵੀ ਸਦੀ ਅੰਦਰ ਵੀ ਅਖੌਤੀ ਵੱਡਪੁਣੇ ਨੂੰ ਦੁਰਕਾਰਕ ਵਾਲਿਆ ਇਨਕਲਾਬੀ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰਜੇ ਸਿਧਾਂਤ ਵਿੱਰੁਧ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਅਖੌਤੀ ਵੱਡਪੁਣੇ ਦੀ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਖੜਿਆ ਕਰਨ ਦਾ ਸਿਰਤੋੜ ਯਤਨ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।

ਸਾਰੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਅੰਦਰ ਇਕਸਾਰਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਪਰਚਲਤ ਵਿਆਖਿਆ ਅੰਦਰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਤਰਾਅ ਚੜਾਅ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆ ਵਲੋਂ ਜਰੂਰ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕਰਕੇ ਆਮ ਖਾਸ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਪਰ ਗਰੁੱਪਬਾਜੀ ਉਭਰਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗਰੁਬਾਣੀ ਸੱਚ ਨੂੰ ਅੱਖੋ ਪਰੋਖਿਆ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅੱਗੇ ਦਿੱਤੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਨੂੰ ਲੈ ਕਰਕੇ ਵਾਦ ਵਿਵਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸਭ ਤੇ ਵਡਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨਾਨਕੁ ਜਿਨਿ ਕਲ ਰਾਖੀ ਮੇਰੀ॥ 4॥ 10॥ 57॥
ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਪੰਗਤੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕਰਕੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਾਦ ਵਿਵਾਦ ਖੜਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਨਾਨਕ ਪਾਤਸਾਹ ਸਾਰਿਆ ਨਾਲੋ ਵੱਡੇ ਹਨ ਪਰ ਉਹ ਤਾਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਹੇ ਭਾਈ ਜਿਸਦੇ ਸੱਚ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਨਾਨਕ ਪਰਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਉਹ ਸੱਚ ਸੱਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਸੱਜਣ ਦੀ ਦਾਸ ਨਾਲ ਵੀ ਇਸ ਵਿਸੇ ਤੇ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕੇ ਮਹਲਾ ਪੰਜਵਾਂ ਨੇ ਮਹਲੇ ਪਹਿਲੇ ਜੀ ਦੇ ਸਤਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਉਸ ਸੱਜਣ ਦੀ ਇਸ ਦਲੀਲ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੋਇਆ ਜਾਏ ਤਾਂ ਫਿਰ ਅੱਗੇ ਦਿੱਤੀਆ ਪੰਗਤੀਆਂ ਵੀ ਜੋ ਮਹਲਾ ਪੰਜਵਾਂ ਵਲੋ ਹੀ ਉਚਾਰਨ ਹਨ, ਨੂੰ ਕਿਸ ਨਜਰੀਏ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ ਜਾਏ। ਕੀ ਫਿਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੰਗਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਉੱਲਟ ਸਮਝਿਆ ਜਾਏ? ਨਹੀਂ ਰਹਗਜ ਨਹੀਂ।

ਨਾਨਕੁ ਗਰੀਬੁ ਬੰਦਾ ਜਨੁ ਤੇਰਾ॥
ਰਾਖਿ ਲੇਇ ਸਾਹਿਬੁ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ॥ 4॥ 1॥ 22॥
ਹੁਣ ਆਪਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਨਾਂ ਪੰਗਤੀਆਂ ਨੂੰ ਜੇਕਰ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਨਜਰੀਏ ਨਾਲ ਦੇਖੀਏ ਤਾਂ ਵਿਰੋਧਾ ਭਾਸ ਲਗਦਾ ਹੈ ਪਰ ਜੇਕਰ ਗੁਰਮਤਿ ਦੇ ਨਜਰੀਏ ਨਾਲ ਜੋ ਨਾਨਕ ਜੀ ਨੇ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਚਸ਼ਮਾ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਲਾ ਕਰਕੇ ਦੇਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧਾ ਭਾਸ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਉਪਰਲੀਆਂ ਪੰਗਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਲਾ ਪੰਜਵਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੇ ਵਡਾ ਸਤਿਗੁਰੁ-ਸਦੀਵੀ ਸਥਿਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਕਰਤੇ ਦੀ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਨਾਨਕ ਨੂੰ ਕਲ ਤੋਂ ਰੱਖ ਲਿਆ ਹੈ ਭਾਵ ਬਚਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਭਾਵ ਇਥੇ ਮਹਲਾ ਪੰਜਵਾਂ, ਪੰਜਵੇ ਨਾਨਕ ਕਰਤੇ ਦੀ ਬਖਸ਼ਿਸ਼, ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰੌੜਤਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਿ ਹੇ ਭਾਈ! ਉਸਦੀ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਗਿਆਨ ਵੱਡਾ ਹੈ ਨਾ ਕਿ ਇਨਸਾਨ। ਇਸ ਸਬਦ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੰਗਤੀ ਜੋ ਅੱਗੇ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਉਸ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਸਪਸਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਮਹਲਾ ਪੰਜਵਾਂ ਵਲੋਂ ਨਾਨਕ ਜੀ ਪ੍ਰਥਾਇ ਉਚਾਰਣ ਹੈ ਜਾ ਮਹਲੇ ਪੰਜਵੇ, ਪੰਜਵੇ ਨਾਨਕ ਜੀ ਵਲੋਂ ਕਰਤੇ ਦੀ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾਇ ਹੈ: - ਜਿਸ ਕੇ ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਤੂੰ ਸੁਆਮੀ ਸੋ ਦੁਖੁ ਕੈਸਾ ਪਾਵੈ॥ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮੁਖ ਰਖਕੇ ਸਮਝਣਾ ਪਵੇਗਾ ਕਿ ਨਾਨਕ ਬਾਣੀ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਸਤਿਗੁਰ ਕੌਣ ਹੈ, ਜੂਨੀ ਹੈ ਜਾ ਅਜੂੰਨੀ।
ਹੁਣ ਜੋ ਦੂਸਰੀ ਪੰਗਤੀ ਹੈ “ਨਾਨਕੁ ਗਰੀਬੁ ਬੰਦਾ ਜਨੁ ਤੇਰਾ ਰਾਖਿ ਲੇਇ ਸਾਹਿਬੁ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ॥” ਇਹ ਪੰਗਤੀ ਵੀ ਉੱਪਰਲੀ ਪੰਗਤੀ ਸਤਿਗੁਰ ਸਾਹਿਬ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਥਾਇ ਹੀ ਹੈ ਕਿ ਨਾਨਕ ਨਿਮਾਣੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੇਰਾ ਬੰਦਾ ਤੇਰਾ ਜਨ ਮੰਨ ਲਿਆ ਹੈ ਹੁਣ ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਨਾਨਕ ਦਾ ਰਾਖਾ, ਨਾਨਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਕੀਦੇ ਤੋਂ ਡੋਲਣ ਤੋਂ ਰੱਖਣ, ਬਚਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸਾਹਿਬ ਹੈ।
ਕੁੱਝ ਲੋਕ ਭੱਟ ਸਵਈਯਾ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਕਰਕੇ ਇਹ ਆਖਦੇ ਹਨ ਨਾਨਕ ਪਾਤਸਾਹ ਜੀ ਨੂੰ ਨਾਰਾਇਣ ਕਹਿਕੇ ਭੱਟ ਸਾਹਿਬਾਨ ਨੇ ਨਿਵਜਿਆ ਹੈ: -
ਆਪਿ ਨਰਾਇਣੁ ਕਲਾ ਧਾਰਿ ਜਗ ਮਹਿ ਪਰਵਰਿਯਉ॥
ਨਿਰੰਕਾਰਿ ਆਕਾਰੁ ਜੋਤਿ ਜਗ ਮੰਡਲਿ ਕਰਿਯਉ॥
ਜਹ ਕਹ ਤਹ ਭਰਪੂਰੁ ਸਬਦੁ ਦੀਪਕਿ ਦੀਪਾਯਉ॥
ਜਿਹ ਸਿਖਹ ਸੰਗ੍ਰਹਿਓ ਤਤੁ ਹਰਿ ਚਰਣ ਮਿਲਾਯਉ॥
ਨਾਨਕ ਕੁਲਿ ਨਿੰਮਲੁ ਅਵਤਰਿ੍ਯ੍ਯਉ ਅੰਗਦ ਲਹਣੇ ਸੰਗਿ ਹੁਅ॥
ਗੁਰ ਅਮਰਦਾਸ ਤਾਰਣ ਤਰਣ ਜਨਮ ਜਨਮ ਪਾ ਸਰਣਿ ਤੁਅ॥ 2॥ 16॥

ਪਦ ਅਰਥ:- ਆਪਿ ਨਰਾਇਣੁ ਕਲਾ ਧਾਰਿ – ਨਰਾਇਣ ਆਪ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਵਰਤਾ ਕੇ। ਕਲਾ ਧਾਰਿ – ਕਲਾ ਵਰਤਾ ਕੇ। ਜਗ ਮਹਿ ਪਰਵਰਿਯਉ – ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਰੰਮਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਪਰਵਰਿਯਉ – ਪ੍ਰਵਿਰਤ ਹੋਇਆ, ਰੰਮਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਨਿਰੰਕਾਰਿ ਅਕਾਰੁ ਜੋਤਿ – ਉਹ ਨਿਰੰਕਾਰਿ ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤ ਆਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਨਿਰੰਕਾਰਿ ਹੈ। ਜਗ ਮੰਡਲਿ – ਜਗਤ ਮੰਡਲਿ, ਸੰਸਾਰ ਰਚਨਾ। ਜਹ – ਜਹਾਨ, ਜਗਤ। ਕਹ ਤਹ – ਜਿੱਥੇ ਕਿੱਥੇ, ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ। ਭਰਪੂਰੁ – ਵਿਆਪਕ, ਹਾਜ਼ਰ-ਨਾਜ਼ਰ। ਸਬਦੁ – ਬਖਸ਼ਿਸ਼। ਸਬਦੁ ਦੀਪਕਿ – ਉਸ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੀ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਦੀਪਕ। ਦੀਪਾਯਉ – ਜਗਾਇਆ। ਜਿਹ ਸਿਖਹ ਸੰਗ੍ਰਹਿਓ ਤਤੁ – ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਤੁ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤੀ। ਹਰਿ ਚਰਣ ਮਿਲਾਯਉ – ਉਹ ਨਿਰੰਕਾਰ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਭਾਵ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਏ ਭਾਵ ਜੁੜ ਗਏ। ਨਾਨਕ ਕੁਲਿ ਨਿੰਮਲੁ – ਨਾਨਕ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ। ਕੁਲਿ – ਵੀਚਾਰਧਾਰਾ (ਨੋਟ:- ਨਾਨਕ ਕੁਲਿ ਤੋਂ ਭਾਵ ਨਾਨਕ ਜੀ ਦੀ ਵੀਚਾਰਧਾਰਾ ਅਪਣਾਉਣ ਤੋਂ ਹੈ)। ਅਵਤਰਿ੍ਯ੍ਯਉ – ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਸੰਗਿ – ਜੁੜਨ ਨਾਲ, ਸੰਗ ਕਰਨ ਨਾਲ। ਹੁਅ – ਹੋਇਆ। ਅੰਗਦ – ਪੂਰਨ ਤੌਰ `ਤੇ ਨਾਨਕ ਕੁਲਿ-ਵੀਚਾਰਧਾਰਾ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਕਰਕੇ। ਗੁਰ – ਗਿਆਨ। ਤਾਰਣ ਤਰਣ – ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਬਚਣ-ਤਰਨ ਲਈ ਸਾਰਥਿਕ। ਜਨਮ - ਜੀਵਨ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ, ਉਤਪਤੀ, ਪੈਦਾਇਸ਼। ਜਨਮ ਜਨਮ – ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵੀਚਾਰਧਾਰਕ ਜੀਵਨ। ਪਾ – ਪ੍ਰੇਰਨਾ। ਤੁਅ – ਰਹੇ ਹਨ। ਤੁਅ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਅਰਥ:- ਹੇ ਭਾਈ! ਉਹ ਨਿਰੰਕਾਰ ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤਿ ਆਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਜਗਤ ਮੰਡਲ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਆਪ ਵਰਤਾ ਕੇ ਆਪ ਆਪਣੀ ਜਗਤ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰੰਮਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਭਾਵ ਆਪਣੀ ਜਗਤ ਰਚਨਾ ਵਿੱਚ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨਿਰੰਕਾਰਿ ਨੂੰ ਸਰਬ ਵਿਆਪਕ ਜਾਣਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਗਿਆਨ ਦੇ ਦੀਪਕ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਜਗਾਇਆ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਤੱਤ ਗਿਆਨ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤੀ ਉਹ ਨਿਰੰਕਾਰ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ-ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਏ ਭਾਵ ਜੁੜ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਨਕ ਕੁਲ ਦੀ ਨਿਰਮਲ ਵੀਚਾਰਧਾਰਾ ਦਾ ਜਨਮ ਲਹਣਾ ਜੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਸ ਵੀਚਾਰਧਾਰਾ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ। ਭਾਵ ਲਹਣਾ ਜੀ, ਪੂਰਨ ਤੌਰ `ਤੇ ਇਸ ਵੀਚਾਰਧਾਰਾ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਕਰਕੇ, ਨਾਨਕ ਕੁਲ/ਵੀਚਾਰਧਾਰਾ ਅੰਦਰ ਲਹਣਾ ਜੀ ਤੋਂ ਅੰਗਦ ਅਖਵਾਏ। ਹੇ ਭਾਈ! ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਉਸੇ ਗਿਆਨ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਜੋ (ਕਮਰਕਾਂਡੀ) ਵੀਚਾਰਧਾਰਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਸਾਰਥਿਕ-ਤਾਰਨ ਤਰਨ ਹੈ, ਉਸੇ ਵੀਚਾਰਧਾਰਾ ਗਿਆਨ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕੁਲਿ-ਵੀਚਾਰਧਾਰਾ ਦਾ ਜਨਮ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਵੀਚਾਰਧਾਰਾ ਗਿਆਨ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਪੈਣ-ਆਉਣ ਲਈ ਹੀ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਰਬਾਣੀ ਰਚਣਹਾਰਿਆ ਨੇ ਕਿਤੇ ਆਪਣੇ ਨੂੰ ਸਤਿਗੁਰ ਜਾਂ ਸਤਿਗੁਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਆਖ ਜਾ ਅਖਵਾਕੇ ਮਾਨਵਤਾ ਦਾ ਸੋਸਣ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮਾਨਵਤਾ ਦਾ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਤੇ ਸੋਸਣ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜਤ ਹੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਪਰ ਅਖੌਤੀ ਖਾਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸ੍ਰੇਣੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਛੁਪਾਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਮਾਨਵਤਾ ਦਾ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕਰਨ ਤੋਂ ਗੁਰੇਜ ਕਰਨ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਰੁਕਦੀ।
ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਟੌਰਾਂਟੋ।

20th March 2018 8:47pm
Gravatar
NARENDRA PAL SINGH SALUJA (raipur c g, India)
ਸਭ ਤੇ ਵਡਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨਾਨਕੁ ਜਿਨਿ ਕਲ ਰਾਖੀ ਮੇਰੀ ॥੪॥੧੦॥੫੭॥ {ਪੰਨਾ 749-75
ੳਪਰੋਕਤ ਪਂਕਤੀ ਦਾ ਸਾਧਰਣ ਸਬਦਾਂ ਵਿਚ ਅਰਥ ਯਹ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਸਭ ਤੋ ਵਡੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਹਨ ਜਿਨਾ ਦੇ ਦੁਵਾਰਾ ਮੇਰੀ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ । ਹੁਨ ਸਵਾਲ ਯਹ ੳਠਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਂਗਰੇਜ ਫਰੇਚਂ ਰਸਿਯਾ ਚੀਨੀ ਯਾ ਸਾਰੇ ਦੁਸਰੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਯਹ ਮਾਨਨੇ ਕੋ ਰਾਜੀ ਨਹੀਂ ਹੋਂਗੇ ।ਸਭੀ ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਧਰਮ ਗੁਰੂ ਕੋ ਬੜਾ ਕਹੇਂਗੇਂ ।
ਚੁਂਕਿ ਸਬਦੁ ਹਮਾਰਾ ਗੁਰੂ ਹੈ ।
ਨਾਨਕ ਸਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਜਾਨਨੇ ਕੇ ਲਿਯੇ ਨੀਚੇ ਲਿਖੀ ਗਯੀ ਪਂਕਤਿਯੋ ਪਰ ਧਿਯਾਨ ਦੀਜਿਯੇ
• ਹੋਰਿ ਕੇਤੇ ਗਾਵਨਿ ਸੇ ਮੈ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਨਿ ਨਾਨਕੁ ਕਿਆ ਵੀਚਾਰੇ ॥ pMnw 6
• ਹੋਰਿ ਕੇਤੇ ਤੁਧਨੋ ਗਾਵਨਿ ਸੇ ਮੈ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਨਿ ਨਾਨਕੁ ਕਿਆ ਬੀਚਾਰੇ ॥ {ਪੰਨਾ 9}
• ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਲਗੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਗਵਾਇ ॥੪॥੧੮॥੫੧॥ {ਪੰਨਾ 33}
• ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੀਐ ਹਉਮੈ ਕਰੈ ਨ ਕੋਇ ॥੮॥੮॥ {ਪੰਨਾ 58}
• ਨਾ ਹਉ ਨਾ ਮੈ ਨਾ ਹਉ ਹੋਵਾ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥੧॥ {ਪੰਨਾ 139}
• ਨਾਨਕ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੪॥੯॥ {ਪੰਨਾ 153}
• ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਸਮਾਇਆ ॥੪॥ {ਪੰਨਾ 175-176}
• ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਖੋਵੈ ਤਉ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵੈ ॥੬੪॥ {ਪੰਨਾ 945}
• ਉਕਤਿ ਸਿਆਨਪ ਸਗਲ ਤਿਆਗਿ ਨਾਨਕ ਲਏ ਸਮਾਇ ॥੧॥ pNnw 260
• ਨਾਨਕ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥੪॥੧੩॥ {ਪੰਨਾ 352}
• ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤਦ ਹੀ ਪਾਏ ਜਾਂ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥੨॥ {ਪੰਨਾ 549-550}
• ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਈਐ ॥੪॥੬॥{ਪੰਨਾ 601-602}
• ਪਾਇਓ ਰੇ ਪਰਮ ਨਿਧਾਨੁ ਮਿਟਿਓ ਹੈ ਅਭਿਮਾਨੁ ਏਕੈ ਨਿਰੰਕਾਰ ਨਾਨਕ ਮਨੁ ਲਗਨਾ ॥੨॥੨॥੩੦॥ {ਪੰਨਾ678}
• ਨਾਨਕ ਹਉਮੈ ਮੇਟਿ ਸਮਾਇ ॥੧੫॥ pNnw 939
ਨਾਨਕ ਸਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੋਤਾ ਹੈ
• ਜਿਸਮੇ ਹੳਮੈ ਨਹੀਂ ਹੈ ਵਹ ਨਾਨਕ ਹੈ ਯਹ ਨਾਨਕ ਸਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ।
• ਹੳਮੈ ਛੋੜਨੇ ਦਾ ਗੁਰ ਗੁਰਨਾਨਕ ਹੈ।
• ਸਬਦ ਨਾਨਕ ਹੀ ਹਮਾਰਾ ਗੁਰੂ ਹੈ।
ਜਬ ਹਮ ਯਹਾਂ ਪਰ ਨਾਨਕ ਸਬਦ ਕਾ ਅਰਥ ਲਿਖਤੇ ਹੈ ਤੋ ੳਪਰੋਕਤ ਪਂਕਤੀ ਕਾ ਅਰਥ ਹੀ ਸਾਰਵਭੌਮਿਕ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ ਜਿਸਸੇ ਕੋ ਭੀ ਵਯਕਤੀ ਧਰਮ ਸਮਾਜ ਦੇਸ ਇਸਸੇ ਅਲਗ (enkari) ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਤਾ ।ਹਰ ਵਯਕਤੀ ਕੇ ਦੁਆਰਾ ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਹੳਮੈ ਕੋ ਛੋੜਨੇ ਕਾ ਗੁਰ ਹੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨਾਨਕੁ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਸਂਸਾਰ ਮੇ ਸਬਸੇ ਬੜਾ ਹੈ ਜਿਸਕੇ ਦੁਆਰਾ ਮੇਰੀ ਰਖਿਆ ਹੋਤੀ ਹੈ। ਚੁਂਕਿ ਯਹਾਂ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨਾਨਕੁ ( u ) ਔਰ ਜਿਨਿ ਸਬਦ ਕਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਹੁਆ ਹੈ ਜੋ ਕੀ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਹੈ। ਯਹਾਂ ਪਰ ਨਾਨਕ ਵਯਕਤੀ ਕੀ ਬਾਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਬਲਕੀ ਸਬਦ ਨਾਨਕੁ ਕੀ ਬਾਤ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ।
21st March 2018 3:40am
Gravatar
Taranjit Parmar (Nanaimo BC, Canada)
ਸ.ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਜੀ ਬਹੁਤ ਵਧੀਅਾ,ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀ ਸਹੀ ਵਿਅਾਖਿਅਾ!ਧੰਨਵਾਦ
21st March 2018 8:15pm
Gravatar
Gursharn Singh Dhillon (Ajax, Canada)
ੲਿੰਜ ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਖਾਲਸਾ ਜੀ, ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ।
ਆਪ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਲਿਖਿਆ ਲੇਖ ਧਰਮ ਅਤੇ ਆਤਮ-ਗਿਆਨ ਚੰਗਾ ਲੱਗਾ । ਆਸ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਲੇਖ ਵੀ ਪੜ੍ਹਨ ਨੂੰ ਮਿਲਣਗੇ ।
6th March 2018 10:34am
Gravatar
Eng Darshan Singh Khalsa (Sydney, Australia)
** ਵੀਰ ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਸਿੰਘ ਢਿਲੋਂ ਜੀ। ਗੁਰ ਫਤਹਿ ਪ੍ਰਵਾਨ ਕਰਨਾ ਜੀ।

** ਵੀਰ ਜੀਉ ! ਧੰਨਵਾਧ।

ਜਦ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਤਮ-ਗਿਆਨ ਦਾ ਦੀਵਾ ਨਹੀਂ ਜਗਦਾ,
ਤੱਦ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਬਣਾਏ ‘ਧਰਮ’,
ਮਨੁੱਖਤਾ ਵਿਚ ਨਫ਼ਰਤ ਦਾ ਬੀਜ ਬੀਜਦੇ ਰਹਿਣਗੇ।

“ਗੁਰਬਾਣੀ” ਆਤਮ-ਗਿਆਨ ਦਾ ਭੰਡਾਰ ਹੈ।
ਇਸ ਆਤਮ-ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਵੀ ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਮ ਥੱਲੇ ਸਿੱਖ-ਸਮਾਜ ਨੇ ਵੀ ਬਾਕੀ ਮੱਤਾਂ/ਧਰਮਾਂ ਵਾਂਗ ਵਿਸਾਰ ਛੱਡਿਆ ਹੈ। ਅਣਗੋਲਿਆ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਵੀਰ ਜੀਉ, “ਗੁਰਬਾਣੀ” ਦੇ ਅਨੁਸਾਰੀ ਬਨਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਜਾਰੀ ਹੈ।

“ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਸਤਿ ਸਰੂਪ ਹੈ ਗੁਰਬਾਣੀ ਬਣੀਐ”॥ ਮ4॥ਪੰ 304॥


ਧੰਨਵਾਧ।
ਇੰਜ ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਖਾਲਸਾ
(ਅਸਟਰੇਲੀਆ)
6th March 2018 11:01pm
Gravatar
Dr Dalvinder singh grewal (Ludhiana, India)
ਬੁਢਾਪਾ
ਡਾ: ਦਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗ੍ਰੇਵਾਲ
ਸੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਟੱਪ ਜਾਵੇ ਜੇ ਉਮਰ।
ਅੰਗ ਪੈਣ ਢਿੱਲੇ, ਝੁਕ ਜਾਂਦੀ ਏ ਕਮਰ।
ਰਹਿੰਦਾ ਏ ਪਜਾਮਾ ਹੋਇਆ ਪਲੇ ਪਲੇ ਢਿਲਾ।
ਬਾਥਰੂਮ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸਾਰਾ ਗਿੱਲਾ।
ਕਰੇ ਜੋ ਬੁਰੱਸ਼, ਖਿੰਡ ਜਾਂਦੀ ਟੁੱਥ-ਪੇਸਟ।
ਵਰਤਦਾ ਏ ਘੱਟ, ਬਹੁਤਾ ਕਰੇ ਜਲ ਵੇਸਟ।
ਖਾਣ ਲੱਗੇ ਕੁੜਤੇ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦੀ ਦਾਲ।
ਧੋਵੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਦਾਗ ਪੈਂਦੇ ਪੀਲੇ ਲਾਲ।
ਰੱਖੀ ਚੀਜ਼ ਆਪ, ਖੁਦ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਗੁਆ।
ਕੰਨਾਂ ਉਤੇ ਐਨਕਾਂ ਨੂੰ, ਲੱਭਦਾ ਬੇਵਾਹ।
ਜਾਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਸਿੱਧੇ ਰਾਹ ਵੀ ਠੇਡੇ ਖਾਈ ਜਾਵੇ।
‘ਚਲਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂ’ ਵਾਰ ਵਾਰ ਦੁਹਰਾਵੇ।
ਸ਼ੂਗਰ ਬਿਮਾਰੀ, ਖਾਣਾ ਮਿੱਠਾ ਨਹੀਓਂ ਹਟੇ,
ਦਹੀ ਦੁੱਧ-ਘਿਓ ਖਾਂਦਾ, ਬੀ.ਪੀ. ਕਿਵੇਂ ਘਟੇ।
ਛਕਕੇ ਪਰਾਠੇ ਕਦੋਂ ਆਉਂਦੇ ਨੇ ਡਕਾਰ।
ਗੈਸ ਭਰੀ ਪੇਟ ਦਿਤਾ ਸਾਰਾ ਘਰ ਸਾੜ।
ਏਹੋ ਏ ਬੁਢਾਪਾ ਹਾਲ ਬਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਮਾੜਾ।
ਗਲਤੀ ਹੈ ਆਪਦੀ ਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਤੇ ਸਾੜਾ।
ਟੋਕਾ-ਟਾਕੀ ਕਰਨੀ ਪੁਗਾੳਣੀ ਸਦਾ ਜ਼ਿਦ।
ਜਿੱਥੋਂ ਕੋਈ ਰੋਕੇ, ਊਹੋ ਕਰੇ ਵਿਦ ਵਿਦ।
ਘਰ ਦੇ ਨੇ ਤੰਗ, ਇਹਨੂੰ ਨਾ ਕੋਈ ਪਰਵਾਹ।
ਮੰਨੇ ਨਾਂ ਕੋਈ ਗੱਲ, ਦਿੰਦਾ ਸ਼ੋਰ ਇਹ ਮਚਾ।
ਆਪੇ ਉਤੇ ਕਾਬੂ ਹੈ ਨਾ, ਬਣਿਆ ਸਿਆਣਾ।
ਜ਼ਿਦ ਨਾਲ ਗੱਲ ਸਿਖ ਗਿਆ ਹੈ ਮਨਾਣਾ।
ਹੱਡ ਕੁਜੇ ਘਿਉ ਦੇ, ਪੱਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਗੱਡੇ।
ਘਰ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ‘ਕਦ ਮਰੇ, ਮੰਜਾ ਛੱਡੇ’।
ਰੱਬਾ ਦੇ ਸੁਮੱਤ, ਏਹਨੂੰ ਏਨੀ ਸੋਝੀ ਆਵੇ।
ਵੇਲੇ ਨਾਲ ਬਦਲੇ ਤੇ ਸਹਿਣਾ ਸਿੱਖ ਜਾਵੇ।
ਇਹਦੇ ਹੱਥੋਂ ਡੋਰ ਛੁੱਟੀ ਜਾਵੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ।
ਲੱਤਾਂ ਬਾਹਾਂ ਮਾਰੇ ਕਿਉਂ, ਜੋ ਹੋਣ ਨਾ ਸੰਭਾਲ।
ਜਪਣ ਦੀ ਆਯੂ ਨਾਮ ਰੱਬ ਦਾ ਉਹ ਲਵੇ,
ਸੁੱਖ-ਚੈਨ ਮਿਲੂ, ਲੜ ਲਗਕੇ ਜੇ ਰਵੇ।
ਉਹਦੇ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਨਹੀਓ ਹੋਣੀ ਇਹਦੀ ਗਤ।
ਰੱਬ ਹੀ ਤਾਂ ਸਾਂਭਦਾ ਏ ਸਭਨਾਂ ਦੀ ਪੱਤ।
ਹੋਰ ਨਾ ਕੋਈ ਕੰਮ, ਉਹਦਾ ਨਾਮ ਲਈ ਜਾਵੇ।
ਵਾਹਿਗੁਰੂ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ, ਮੂਹੋਂ ਕਹੀ ਜਾਵੇ।
ਜਿਸਨੇ ਬਣਾਇਆ ਜੱਗ, ਉਸੇ ਨੂੰ ਧਿਆਵੇ,
ਜੱਗ ਦੀਆਂ ਖਿੱਚਾਂ ਕੋਲੋਂ ਮਨ ਨੂੰ ਹਟਾਵੇ।
ਰੱਖੇ ਸਦਾ ਉਸ ਵਲ ਜੋੜ ਕੇ ਧਿਆਨ।
ਆਪੇ ਬੇੜਾ ਬੰਨੇ ਲਾਊ ਉਹ ਹੈ ਜਾਣ-ਜਾਣ ।
28th February 2018 6:30am
Gravatar
NARENDRA PAL SINGH SALUJA (raipur c g, India)
BAHUT VADHIAA
2nd March 2018 4:28am
Gravatar
Amrik Singh (Rajpura, US)
Gursharan Singh
ਵੀਰ ਜੀ ,ਫਤਹਿ ਪ੍ਰਵਾਨ ਕਰਨੀ ਜੀ।
ਵੀਰ ਜੀ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ ਕੇ ਜੇ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਪੂਜਣਾ ਜਾ ਘਰ ਵਿਚ ਲਗਾਉਣੀਆਂ ਗਲਤ ਹਨ ਤਾ ਕੀ ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਅਰਦਾਸ ਵਿਚ ਲੈਣੇ ਕਿਵੇਂ ਜਾਇਜ਼ ਹਨ ? ਤੁਸੀ ਠੀਕ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ -- ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਗਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੋ ਸ਼ਬਦ ਗੁਰੂ (ਗਿਆਨ ਗੁਰੂ ) ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਦੇਹ ਤੱਕ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੇ ਇਹ ਸੰਪੂਰਨ ਗਿਆਨ ਗੁਰੂ 35 ਮਹਾਂਪੁਰਖਾਂ ਦੀ ਅਲਾਹੀ ਬਾਣੀ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ। ਸਚਾਈ ਇਹ ਹੈ ਕੇ ਰਹਿਤ ਮਰਯਾਦਾ ਦਾ ਖਰੜਾ ਐਨੇ ਸਾਲ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਫਾਈਨਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋ ਸਕਿਆ ਕੇ ਉਸ ਵਿਚ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੁਝ ਸਨਾਤਨੀ ਸਨ ਜਿਹਨਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਵਿਚ ਗੁਰਬਾਣੀ ਘੱਟ ਤੇ ਅਨਮਤੀ ਖ਼ਯਾਲ ਜਿਆਦਾ ਭਰੇ ਪਏ ਸਨ ਤੇ ਉਸ ਵਕਤ ਕੋਈ ਗੱਲ ਸਿਰੇ ਨਾ ਚੜਦੀ ਦੇਖਕੇ 45-46 ਵਿਚ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਿਖਾਂ ਦੇ ਗਲ ਪੈ ਗਿਆ ਜਿਸ ਤੇ ਕਦੇ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰਾਂ ਨੇ ਹਰ ਮਨਮੱਤ ਪ੍ਰਿੰਟ ਕਰਵਾ ਕਰਵਾ ਕੇ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੇ, ਸੱਚ ਸਮਝ ਸਵੀਕਾਰ ਲਈ। ਅੱਜ ਅਸੀ ਜੋ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗੇ ਅਜੀਬ ਜਾਪੇਗੀ। ਬੁਧੀਜੀਵੀਆਂ ਦਾ ਸੰਸਾਰ ਪੱਧਰ ਤੇ ਪੈਨਲ ਬਣਾ ਕੇ ਸਿੱਖੀ ਸਿਧਾਂਤ ਗੁਰਬਾਣੀ ਅਨੁਕੂਲ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਸਖਤ ਜਰੂਰਤ ਹੈ। ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਵੀ ਕੋਈ ਸੱਚ ਬੋਲ ਕੇ ਰਾਜੀ ਨਹੀਂ। ਪ੍ਰਚਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਕੇ ਤੁਹਾਡਾ ਗੁਰੂ ਕੀ ਅਧੂਰਾ ਹੈ ? ਕਿਓਂ ਸਾਨੂੰ ਹੋਰ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਚੋ ਨਿਤਨੇਮ ਕਰਨਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ? ਇਹ ਉੱਪਰ ਉਹ ਚੁੱਪ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ - ਇਹੋ ਕਾਰਨ ਕੇ ਲੋਕ ਹੁਣ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਦੇ ਆਦੀ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਤੇ ਸਚਾਈ ਜਾਂ ਖਾਲਸ ਦੁੱਧ ਪਚੇਗਾ ਨਹੀਂ। ਬਾਣੀ ਜੇ ਬੁੱਤ ਨੂੰ ਵਰਜਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਅਸੀ ਕਿਓਂ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਪਗੰਬਰਾਂ ਦੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ ਲਗਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਗੁਮਰਾਹ ਕਰੀਏ - ਤੁੱਛ ਜਿਹਾ ਵਿਚਾਰ ਜੋ ਮਨ ਵਿਚ ਆਇਆ ਲਿਖ ਦਿੱਤਾ। ਗੁਸਤਾਖੀ ਦੀ ਮੁਆਫੀ। .
21st February 2018 5:26pm
Gravatar
Gursharn Singh Dhillon (Ajax, Canada)
ਸ੍ਰ. ਅਮਰੀਕ ਸਿੰਘ ਜੀ, ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ।
ਆਪਣਾ ਕੀਮਤੀ ਸਮਾਂ ਕੱਢ ਕੇ ਵਿਚਾਰ ਦੇਣ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ ।
23rd February 2018 5:38am
Gravatar
Gursharn Singh Dhillon (Ajax, Canada)
ਜੇਕਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬਾਨ ਦੀਆਂ ਮਨੋਕਲਪਤ ਤਸਵੀਰਾਂ ਲਾਉਣੀਆਂ ਜਾਂ ਰੱਖਣੀਆਂ ‘ਸ਼ਬਦ ਗੁਰੂ’ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਅਨੁਸਾਰ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬਾਨਾਂ ਦਾ ਨਾਂਅ ਲੈ ਕੇ ਅਰਦਾਸਾਂ ਕਰਨੀਆਂ, ਕੀ ਇਹ ‘ਸ਼ਬਦ ਗੁਰੂ’ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਅਨੁਸਾਰ ਠੀਕ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ? ਜੇ ਠੀਕ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿਵੇਂ ? ਇਹ ਦੱਸਣ ਦੀ ਖੇਚਲ ਕਰਨੀ; ਧੰਨਵਾਦੀ ਹੋਵਾਂਗਾ ।
21st February 2018 2:43pm
Gravatar
NARENDRA PAL SINGH SALUJA (raipur c g, India)
ਔਕੰੜ ਸਿਹਾਰੀ ਤੇ ਅੰਤ ਮੁਕਤਾ ਵਾਲੇ ਸਬਦ ਦੇ ਅਰਥ
ਰੋਕੋ ਨਾ, ਜਾਣੇ ਦੋ ॥
ਰੋਕੋ, ਨਾ ਜਾਣੇ ਦੋ ॥
ਉਪਰ ਲਿਖੀ ਦੋਨੋ ਪੰਕਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਿਰਫ ਇਕ ਅਲਪ ਵਿਰਾਮ ਦੇ ਇਸਥਾਨ ਦਾ ਫਰਕ ਹੈ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਦੋਨੋ ਪੰਕਤੀ ਦੇ ਅਰਥ ਇਕ ਦੁਸਰੇ ਤੋ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ॥ਪਹਿਲੀ ਪੰਕਤੀ ਵਿਚ ਜਾਣ ਨੂੰ ਕਹਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਸਰੀ ਪੰਕਤੀ ਵਿਚ ਰੋਕਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ॥
ਇਕ ਵਾਰੀ ਸਾੱਸ ਨੇ ਅਪਨੀ ਨੂੰਹ( ਬਹੁ) ਨੂੰ ਖੀਰ ਬਨਾਣ ਵਾਸਤੇ ਕਿਹਾ। ਨੂੰਹ (ਬਹੁ) ਨੇ ਉਤਰ ਦਿਤਾ ਉਹਾਂ।ਸਾੱਸ ਜਿਸ ਜਗਹ ਤੇ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ਉਥੇ ਦੀ ਬੋਲੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਨਹੀਂ ॥ਸ਼ਾਮੀ ਨੂੰਹ (ਬਹੁ )ਨੇ ਖੀਰ ਬਨਾ ਕੇ ਸਭਨੋ ਪਰੋਸੀ ਤੇ ਸਾੱਸ ਨੂੰਹ ਦੇ ਮੁਹ ਵਲ ਦੇਖਣ ਲਗ ਪਈ ਕਿ ਸਵੇਰੇ ਤਾਂ ਕਹ ਰਹੀ ਸੀ ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਖੀਰ ਬਨਾਨੀ ਨਹੀਂ ਆਉਦੀਂ ਤਾਂ ਨੂੰਹ (ਬਹੁ) ਨੇ ਉਤਰ ਦਿਤਾ ਮੈ ਤੁਹਾਨੁੰ ਉਹਾਂ ਕਿਹਾ ਸੀ ਮੇਰੇ ਪੇੱਕੇ ਦੀ ਬੋਲੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਹਾਂ ਹੁਂਦਾ ਹੈ ॥
ਕੰਪਿਯੁਟਰ ਦੇ ਈ ਮੇਲ ਐਡਰੇਸ ਵਿੱਚ ਜਿਥੇ(.) ਲਗਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਗਰ ਅਸੀ (.) ਨਹੀਂ ਲਗਾਵਗੇਂ ਤੇ ਸਾਡਾ ਈ ਮੇਲ ਐਡਰੇਸ ਅਧੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਤੇ ਸਾਡਾ ਸੰਦੇਸ ਕੰਪਿਯੁਟਰ ਸਹੀ ਪਤੇ ਤੇ ਨਹੀਂ ਭੇਜ ਸਕਦਾ ਸਿਰਫ ਇਕ ਛੋਟੀ ਜਹੀ (.) ਦੇ ਕਾਰਣ।
ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿਚ ਜਗਹ ਜਗਹ ਤੇ ਸਬਦ ਦੇ ਅਖੀਰਲੇ ਅਖੱਰ ਨੁ ਔਂਕੰੜ( ੁ ) ਤੇ ਸਿਹਾਰੀ ( ਿ) ਦੀ ਮਾਤ੍ਰਾ ਲਗੀ ਹੋਇ ਹੈ।ਮੁਲ ਮੰਤ੍ਰ ਵਿਚ ਵੀ ਔਕੰੜ ( ੁ ) ਤੇ ਸਿਹਾਰੀ ( ਿ) ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਔਕੰੜ ( ੁ ) ਅਤੇ ਸਿਹਾਰੀ ( ਿ) ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਨਹੀਂ ਕਿਤਾ ਜਾਦਾਂ । ਹੁਣ ਸਵਾਲ ਏਹ ੳਠਦਾ ਹੈ ਕਿ ਔਕੜ ਤੇ ਸਿਹਾਰੀ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੋਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਦੇ ਲਗਣ ਨਾਲ ਅਰੱਥ ਵਿਚ ਕੀ ਫਰਕ ਆਂਦਾ ਹੈ । ਇਸ ਦੇ ਲਗਾਣ ਦਾ ਕੋਈ ਨ ਕੋਈ ਪ੍ਰਯੋਜਨ ਹੋਵੇਗਾ ਤਾਂ ਹੀ ਗੁਰੂ ਮਹਰਾਜ ਜੀ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਿਂਉਕੀ ਉਪਰ ਅਸਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਅਲਪ ਵਿਰਾਮ ਦੇ ਇਸਥਾਨ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਵਾਕਯ ਦਾ ਅਰੱਥ ਹੀ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹਾਂ ਸਬਦ ਦੇ ਅਰਥ ਅਲਗ ਹੋਨ ਕਰਕੇ ਸਾਨੁੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲਗਿਆ ਕੀ ਨੂੰਹ (ਬਹੁ) ਰਾਨੀ ਨੂੰ ਖੀਰ ਬਨਾਨੀ ਆਂਵਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਿਰਫ ਇਕ ਨਿਕੇ ਜਿਹੇ ( .) ਪਿਛੇ ਸਾਨੂ ਸਾਡਾ ਸਂਦੇਸ਼ ਕੰਪਿਯੁਟਰ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ ਭੇਜਿਆ ਜਾ ਸਕਿਆ। ਇਸ ਕਰਕੇ
ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿਚ ਸਬਦ ਦੇ ਅਖੀਰਲੇ ਅਖੱਰ ਨੂ ਲਗੀ
ਔਕੰੜ ਤੇ ਸਿਹਾਰੀ ਦਾ ੳਚਾਰਣ ਜਰੂਰੀ ਹੈ।
ਇਸ ਤੋ ਬਿਨਾ ਬਾਣੀ ਅਧੂਰੀ ਹੈ।
ਔਕੰੜ ਬਿਨਾ ਮੇਰਾ ਗੁਰੁ ਨਹੀਂ ਲਭਿ ਸਕਦਾ।
ਸਿਹਾਰੀ ਬਿਨਾ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਨਹੀਂ ਲਭਿ ਸਕਦਾ।
ਔਕੰੜ ਤੇ ਸਿਹਾਰੀ ਦਾ ਅਰੱਥ ਸਮਝ ਆਯੇਗਾ।
ਮੁਖ ਤੋ ਅਪਨੇ ਆਪ ਹਰਿ ਹਰਿ ਉਚਰ ਜਾਯੇਗਾ ।
ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੁਆਰਾ ਸਾਨੁੰ ਦੋ ਤਰਹ ਨਾਲ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇਂ ਹਨ।ਪਹਿਲਾ ਸਭਨਾ ਵਾਸਤੇ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਸਭਨਾ ਨੇ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਪਾਲਨ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਜਿਸਦੇ ਵਾਸਤੇ ਸਬਦ ਦਾ ਅਖੀਰਲਾ ਅਖਰ ਅੰਤ ਮੁਕਤਾ ਹੈ (common)। ਦੁਸਰਾ ਹਰ ਵਯਕਤੀ ਵਾਸਤੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਵਯਕਤੀਗਤ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਸਦਾ ਪਾਲਨ ਸਭਨਾ ਨੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਹੁਨ ਸਾਨੂੰ ਐ ਸਮਝਨਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਅਲਗ ਅਲਗ ਉਪਦੇਸ ਦੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ ਉਸਨੂੰ ਭਾਸਾ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਗਿਆ ਹੈ ?
ਸਬਦ ਦੇ ਅਖੀਰਲੇ ਅਖੱਰ ਨੂੰ ( ੁ ) ਦੀ ਮਤ੍ਰਾ ਲਗਾ ਕੇ ਸਬਦ ਨੂ ਵਯਕਤੀਗਤ ਬਨਾ ਦਿਤਾ ਜਾਦਾਂ ਹੈ ਜੋ ਕੀ ਹਰ ਵਯਕਤੀ ਵਾਸਤੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਹਰ ( ੁ ) ਔਕੜ ਵਾਲੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਸਬਦ ਦਾ ਵਯਕਤੀਗਤ ਤੌਰ ਤੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਪਾਲਨ ਕਿਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਸ ਸਮੇ ਸਬਦ ਦੇ ਅਖੀਰਲੇ ਅਖਰ ਨੂੰ ( ਿ) ਦੀ ਮਾਤ੍ਰਾ ਲਗਾਯੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ।
ਹਰ ਵਯਕਤੀ ਜਦ ਅਪਨੇ ਲਿਯੇ ਪ੍ਰਯੁਕਤ ਔਕੜ ਵਾਲੇ ਸਬਦ ਦਾ ਵਯਕਤੀਗਤ ਤੌਰ ਤੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਪਾਲਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਵਾਸਤੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਬਦ ਪ੍ਰਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕਿ ਹਰ ਵਯਕਤੀ ਵਾਸਤੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਪਰ ਸਾਰ ਦਿਤਾ ਜਾ ਚੁਕਯਾ ਹੈ ਇਸ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਹੇਂਠਾ ਲਿਖਯਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ।
ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਇੱਕ ਅਖੱਰ ਵਿਸ਼ਯ ਗਣਿਤ ਦੀ ਤਰਹ ਹੈ। ਜਦ ਤਕ ਅਸੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਗਣਿਤ ਦੇ ਸੂਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸਮਝਾਗੇਂ ਨਹੀਂ ਤਦੋ ਤਕ ਅਸੀਂ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਸਹੀ ਅਰਥ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।ਇਹ ਸੁਤ੍ਰ ਔਕੰੜ ਤੇ ਸਿਹਾਰੀ ਦੀ ਮਾਤ੍ਰਾ ਵਿਚ ਹੈ।ਅਜ ਤਕ ਸਾਨੂੰ ਔਕੰੜ ਤੇ ਸਿਹਾਰੀ ਦੀ ਮਾਤ੍ਰਾ ਦਾ ਸਹੀਂ ਅਰਥ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਹੈ। ਦਾਸ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਦੀ ਬਖਸ਼ਿਸ ਦਾ ਸਦਕਾ ਅਰੱਥ ਸਮਝ ਆਯੇ ਹਨ ਸੋ ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦਾ ਸਹੀਂ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਬਦ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕੀਗਤ ਅਰੱਥ ਦੇਨ ਵਾਲਾ ਹੈ ਜਿਸ ਸਬਦ ਦੇ ਅਖੀਰਲੇ ਅੱਖਰ ਨੂੰ ਔਕੜ ਜਾਂ ਸਿਹਾਰੀ ਦੀ ਮਾਤ੍ਰਾ ਲਗੀ ਹੈ।ਆਉ ਇਸ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਿਯਕਤੀਗਤ ਸਬਦ ਦਾ ਅਰੱਥ ਸਮਝਿਅੇ।
VYAPAK (व्यापक) Meaning in Hindi
1. चारों ओर फैला हुआ।
2. छाया हुआ।
3 घेरने या ढकनेवाला।
4 जिसके कार्यक्षेत्र या पेटे में बहुत सी बातें आती हों।
ਵਿਆਪਕ ਕਾ ਅਰੱਥ ਜਿਸਕੇ ਕਾਰਯਛੇਤਰ ਯਾ ਪੇਟੇ ਮੇ ਬਹੁਤ ਸੀ ਬਾਤੇਂ ਆਤੀ ਹੋਂ
ਜਿਤੁ ਖਾਧੈ ਤਨੁ ਪੀੜੀਐ ਮਨ ਮਹਿ ਚਲਹਿ ਵਿਕਾਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ {ਪੰਨਾ 16-17}
ਜਿਤੁ ਖਾਧੈ ਸਬਦ ਵਿਆਪਕ ਹੈ ਕਿਂਉਕੀ ਇਸ ਵਿਚ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖਾਨੇ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ ਆ ਜਾਦੇਂ ਹਨ। ਯਹੀ ਬਹੁਤ ਸੀ ਬਾਤੇਂ ਹੈ।
ਤਨੁ ਪੀੜੀਐ ਸਬਦ ਵਿਆਪਕ ਹੈ ਇਸ ਵਿਚ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਤਨ ਆ ਜਾਦੇਂ ਹਨ। ਯਹੀ ਬਹੁਤ ਸੀ ਬਾਤੇਂ ਹੈ।
ਵਯਕਤੀਗਤ
Meanings of individual in Hindi
[Show Transliteration]
noun
1. व्यक्ति (m)
2. व्यष्टि
3. शख़्स
4. शख़्स
5. अकेला मनुष्य या वस्तु
6. एक जन
7. एक व्यक्ति
adjective
1. व्यक्तिगत
2. अलग अलग
3. एक संबंधी
4. अकेला
5. अलग-अलग
6. एक
7. विशिष्ट
8. विशेष
9. वैयक्तिक
ਵਯਕਤੀਗਤ ਦਾ ਅਰਥ ਹਰ ਵਯਕਤੀ ਦਾ ਅਪਨਾ ਅਪਨਾ ਅਲਗ ਅਲਗ ਕੁਛ ਭੀ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ।
conti........
13th February 2018 6:22am
Gravatar
NARENDRA PAL SINGH SALUJA (raipur c g, India)
ਵਯਕਤੀਗਤ ਦਾ ਅਰਥ ਹਰ ਵਯਕਤੀ ਦਾ ਅਪਨਾ ਅਪਨਾ ਅਲਗ ਅਲਗ ਕੁਛ ਭੀ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ।
ਸਾਰੇ ਗਿਆਨੀ ਇਸ ਔਕੜ ( ੁ )ਵਾਲੇ ਸਬਦ ਨੁ ਇਕ ਵਚਨ ਕਹਦੇ ਹਨ ਪਰਤੁੰ ਯਹ ਇਕ ਵਚਨ ਨਹੀਂ ਹੈ ਯਹ ਬਹੁ ਵਚਨ ਹੈ ਕਿਉਕੀਂ ਇਸਮੇ ਬਹੁਤ ਸੀ ਬਾਤੇਂ ਆਤੀ ਹੈ ਸਾਥ ਹੀ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਹੈ । ਇਸ ਨੁ ਸਮਝਣ ਵਾਸਤੇ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਦੋ ੳਦਾਹਰਣ ਦੁਆਰਾ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ । ਉਦਾਹਰਣ ਤਾਸ ਦੇ ਪੱਤੇ ਬਾਰੇ ਹੈ ਸੋ ਮਾਫੀ ਦੇਨਾ। ਪਹਲੇ ਵਿਆਪਕ ਨੂ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ।
ਤਾਸ਼ ਦੇ ਬਾਵਨ ਪੱਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ । ਇਨਾਂ ਪਤਿਆਂ ਨੁ ਬਾਵਨ ਅਲਗ ਅਲਗ ਬੰਦਿਆ ਵਿਚ ਵੰਢ ਦਿਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਕ ਵਚਨ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਸਭ ਕੋਲ ਇੱਕ ਇੱਕ ਪੱਤਾ ਹੈ ਪਰਤੁੰ ਏਹ ਕੀ ਬਾਵਨ ਬੰਦਿਆ ਕੋਲ ਬਾਵਨ ਅਲਗ ਅਲਗ ਤਰਹ ਦੇ ਪੱਤੇ ਹਨ ਤੇ ਹਰ ਪੱਤਾ ਦੁਸਰੇ ਪੱਤੇ ਤੋ ਬਿਲਕੁਲ ਅਲਗ ਹੈ ਯਹੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਤਰਹ ਕੇ ਪੱਤੇ ਵਿਆਪਕ ਹੈ ਤੇ ਹਰ ਬੰਦੇ ਦਾ ਅਪਨਾ ਅਪਨਾ ਅਲਗ ਅਲਗ ਪੱਤਾ ੳਸਦਾ ਵਯਕਤੀਗਤ ਹੈ।
ਇਸ ਉਦਾਹਰਣ ਨੂੰ ਦੂਸਰੇ ਤਰਹ ਨਾਲ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ । ਬਾਵਨ ਪੱਤੇ ਨੂੰ ਬਾਵਨ ਅਲਗ ਅਲਗ ਹੁਕਮ ਸਮਝ ਲੋ ਇਸ ਨੂੰ ਬਾਵਨ ਅਲਗ ਅਲਗ ਬੰਦਿਆ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਤੇ ਕਹਿਆ ਜਾਵੇ ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਹੁਕਮ ਦਾ ਪਾਲਨ ਕਰੇ। ਜਿਸ ਬੰਦੇ ਕੋਲ ਜੋ ਅਲਗ ਹੁਕਮ ਹੈ ੳਸਦਾ ਪਾਲਨ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰਹਾਂ ਬਾਵਨ ਅਲਗ ਅਲਗ ਬੰਦਿਆ ਨੁ ਬਾਵਨ ਅਲਗ ਅਲਗ ਹੁਕਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਾਵਨ ਅਲਗ ਅਲਗ ਕਾਰੱਯ ਕਰਨੇ ਪੜੇਗੇਂ। ਯਹਾਂ ਪਰ ਹਰ ਬੰਦੇ ਨੁ ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਹੁਕਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਅਲਗ ਅਲਗ ਕਾਰੱਯ ਕਰਨਾ
ਹੈ। ਬਾਵਨ ਅਲਗ ਅਲਗ ਤਰਹ ਕੇ ਕਾਰੱਯ ਵਿਆਪਕ ਕੇ ਅੰਤਰਗਤ ਆ ਜਾਵੇਗੇਂ ਉਨ ਬਾਵਨ ਕਾਰੱਯੋਂ ਮੇ ਸੇ ਹਰ ਵਯਕਤੀ ਕਾ ਅਪਨਾ ਅਪਨਾ ਅਲਗ ਕਾਰਯ ਵਯਕਤੀਗਤ ਕੇ ਅੰਤਰਗਤ ਆ ਜਾਏਗਾ।
ਇਸੀ ਤਰਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬੰਦੇ ਸਾਰੇ ਤਨ ਅਪਨੇ ਤਰਹ ਦੇ ਅਨੋਖੇ ਯੁਨਿੱਕ ( ਅਦਵੀਤੀਯ ) ਤਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਦੁਸਰੇ ਤਨ ਨਾਲ ਬਿਲਕੁਲ ਅਲਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਐਥੇ ਹਰ ਅਲਗ ਤਨ ਨੁ ਅਲਗ ਹੁਕਮ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਹਰ ਵਯਕਤੀ ਨੇ ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਅਲਗ ਅਲਗ ਪਾਲਨ ਕਰਨਾ ਹੈ ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਹੁਕਮ ਦਾ ਪਾਲਨ ਕਰਨਾ ਹੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਹਲਾੰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਹਰਿ ਅਲਗ ਹੁਕਮ ਕੇ ਲਿਯੇ ਦੁਸਰਾ ਹਰਿ ਅਲਗ ਵਯਕਤੀ ਕੇ ਲਿਯੇ। ਯਹ ਯਮਕ ਅਲੰਕਾਰ ਹੈ।
ਸਤਿਗੁਰ ਹਥਿ ਕੁੰਜੀ ਹੋਰਤੁ ਦਰੁ ਖੁਲੈ ਨਾਹੀ ਗੁਰੁ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੭॥ {ਪੰਨਾ 124}
ਸਤਿ ਹਥਿ ਹੋਰਤੁ ਦਰੁ ਗੁਰੁ ਭਾਗਿ
ਦੂਸਰਾ ਉਦਾਹਰਣ ਚਾਬਿਆਂ ਦਾ ਗੁੱਛਾ ਲਵੋ। ਉਸਦੇ ਵਿਚ ਤਰਹ ਤਰਹ ਦਿਯਾਂ ਅਲਗ ਅਲਗ ਚਾਬਿਆਂ ਹਨ । ਹਰ ਚਾਬੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕ ਅਲਗ ਵਿਸੇਸ਼ ਤਾਲਾ ਹੀ ਖੁਲਦਾ ਹੈ।ਏਕ ਵਚਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਸੀ ਭੀ ਇਕ ਚਾਬੀ ਦੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਭੀ ਤਾਲਾ ਖੁਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹਿਦਾ ਹੈ ਪਰੰਤੁ ਐਸਾ ਹੁੰਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਉਹ ਤਾਲਾ ਸਿਰਫ ਤੇ ਸਿਰਫ ਆਪਨੀ ਚਾਬੀ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਖੁਲਦਾ ਹੈ ।ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਅਲਗ ਅਲਗ ਚਾਬਿਆਂ ਯਹੀ ਵਿਆਪਕ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਵਿਚ ਅਪਨੀ ਅਪਨੀ ਅਲਗ ਅਲਗ ਚਾਬੀ ਵਯਕਤੀਗਤ ਹੈ। ਐਥੈ ਹਰ ਅਲਗ ਚਾਬੀ ਦਾ ਅਲਗ ਤਾਲੇ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਲ(combination) ਹੈ। ਉਪਰ ਲਿਖੀ ਪੰਕਤੀ ਵਿਚ ਮਿਲਾਵਣਿਆ (combination ) ਵਾਲੀ ਕ੍ਰਿਯਾ ਹੈ।
ਇਕ ਸਵਾਲ ਅਗਰ ਹਰ ਅਲਗ ਅਲਗ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਵੱਖਰਾ ਅਲਗ ਅਲਗ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਸਨੂ ਭਾਸਾ ਵਿਚ ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਲਿਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ?
ਹੁਨ ਤੁਸੀ ਇਕ ਉਦਾਹਰਣ ਲਵੋ।ਫੌਜ ਦਾ ਇਕ ਕਮਾੰਡਰ ਪਰੇਡ ਕਰਵਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।ਉਹ ਆਪਨੇ ਸੈਨਿਕਾ ਨੂੰ ਸਾਮੁਹਿਕ ਆਦੇਸ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ ਲੇਫਟ ਰਾਇਟ ਲੇਫਟ ਅਗੇ ਬੱਧ ਸਜੇ ਮੁੜ ਖਬੇ ਮੁੜ ਕੰਧੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਸਾਰੇ ਸੈਨਿਕ ੳਸਦੇ ਆਦੇਸ ਦਾ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਪਾਲਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।ਜਦੋਂ ਕਮਾੰਡਰ ਲੇਫਟ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੇ ਅਪਨਾ ਖੱਬਾ ਪੈਰ ਅਗੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਾਇਟ ਕੱਹਨ ਤੇ ਸਾਰੇ ਅਪਨਾ ਸੱਜਾ ਪੈਰ ਅੱਗੇ ਕਰਦੇ ਹਨ।ਇਸ ਤਰਾਂ ਜੋ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਸਾਰੇ ੳਸਦਾ ਹੂਬਹੂ ਪਾਲਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਚੂੰਕਿ ਏ ਆਦੇਸ ਸਾਮੁਹਿਕ ਹੈ।ਏਸ ਥਾਂ ਤੇ ਹੁਕਮ ਸ਼ਬਦ ਵਰਤਿਆ ਜਾਦਾਂ ਹੈ।
ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਬਾਦ ਉਹੋ ਕਮਾੰਡਰ ਆਪਨੇ ਉਹੋ ਸੈਨਿਕਾ ਨੁ ਵੱਖ ਵੱਖ ਬੁਲਾ ਕੇ ਵੱਖਰਾ ਵੱਖਰਾ ਆਦੇਸ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ।ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਤੁਸੀ ਦਸ ਕਦਮ ਅਗੇ ਵਧੋ।ਬਾਗ ਸਿੰਘ ਤੁਸੀ ਪਿਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਵੀਹ ਕਦਮ ਪਿਛੇ ਜਾਉ।ਪਰਮ ਸਿੰਘ ਤੁਸੀ ਖੱਬੇ ਮੁੜ ਕੇ ਦਸ ਕਦਮ ਅੱਗੇ ਵਧੋ।ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਤੁਸੀ ਸਾਮਨੇ ਉਸ ਪੇੜ ਤਕ ਜਾਉ।ਏਸ ਤਰਾਂ ਉਥੇ ਜਿਨੇ ਵੀ ਸੈਨਿਕ ਸਨ ਹਰ ਅਲਗ ਸੈਨਿਕ ਨੁ ਇਕ ਵੱਖਰਾ ਕੰਮ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ।ਇਸ ਵੱਖਰੇ ਵੱਖਰੇ ਬੰਦਿਆ ਦੇ ਵੱਖਰੇ ਵੱਖਰੇ ਹੁਕਮ ਵਾਸਤੇ ਹੁਕਮੁ ਸ਼ਬਦ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਹੈ।
ਹੁਕਮ..... ਸਾਰਿਆਂ ਵਾਸਤੇ ਏਕ ਜੈਸਾ ਹੁਕਮ
ਹੁਕਮੁ.... ਸਾਰੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਬੰਦਿਆ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਹੁਕਮ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਹੁਕਮੁ ਸਬਦ ਵਰਤਿਆ ਜਾਦਾਂ ਹੈ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਹੁਕਮ ਵਿਆਪਕ ਹੈ ਉਸ ਵਿਚ ਹਰ ਵਿਯਕਤੀ ਦਾ ਅਪਨਾ ਅਪਨਾ ਅਲਗ ਅਲਗ ਹੁਕਮ ਉਸਦਾ ਵਯਕਤੀਗਤ ਹੈ
ਚੁਂਕਿ ਯਹਾਂ ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਹੁਕਮ ਹੈ ਇਸਲਿਯੇ ਕ੍ਰਿਆ ਬਹੁ ਵਚਨ ਦੀ ਲਗਦੀ ਹੈ
ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੈ
conti.......
13th February 2018 6:48am
Gravatar
NARENDRA PAL SINGH SALUJA (raipur c g, India)
ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੈ ਸੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਵਖਾਣੈ ॥ {ਪੰਨਾ 109}
ਗੁਰਮਤੀ ਹੁਕਮੁ ਬੂਝੀਐ ਹੁਕਮੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ਰਾਮ ॥ {ਪੰਨਾ 569}
ਤਿਸ ਦਾ ਹੁਕਮੁ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਈ ॥ {ਪੰਨਾ 118-119
ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੈ ॥{ਪੰਨਾ 1026-10
ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕਾ ਹੁਕਮੁ ਨ ਮੰਨੈ ਓਹੁ ਮਨਮੁਖੁ ਅਗਿਆਨੁ ਮੁਠਾ ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ॥{ਪੰਨਾ 303}
ਕਹੈ ਨਾਨਕੁ ਅਨੰਦੁ ਹੋਆ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮੈ ਪਾਇਆ ॥੧॥ {ਪੰਨਾ 917}
ਵਖਾਣੈ ਬੂਝੀਐ ਸਕੈ ਪਛਾਣੈ ਮੰਨੈ ਕਹੈ
ਸ਼ਵਾਲ ਅਗਰ (ਹੁਕਮੁ) ਔਕੰੜ ਵਾਲੇ ਸਬਦ ਏਕ ਵਚਨ ਹੈ ਤੋ ਕ੍ਰਿਆ ਵਖਾਣੈ ਬੂਝੀਐ ਸਕੈ ਪਛਾਣੈ ਮੰਨੈ ਕਹੈ ਬਹੁਵਚਨ ਦੀ ਕਿੰਉ ਲਗੀ ਹੈ?
ਐਸੀ ਤਰਹਾਂ ਗੁਰ ਦਾ ਅਰੱਥ ਸਭਨਾ ਦਾ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਗੁਰ ।
ਗੁਰੁ ਦਾ ਅਰੱਥ ਹੈ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਮੇਰਾ ਅਲਗ ਗੁਰੁ
ਨਿਚੇ ਲਿਖੀ ਸਾਰੀ ਪੰਕਤਿਆਂ ਇਸ ਗਲ ਦੀ ਪੁਸਟੀ ਕਰਦਿਆਂ ਹਨ ।
ਮੇਰਾ ਗੁਰੁ ॥
ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਸੁਹਾਵਾ ਸੋ ਸਰੀਰੁ ਥਾਨੁ ਹੈ ਜਿਥੈ ਮੇਰਾ ਗੁਰੁ ਧਰੇ ਵਿਖਾ ॥੧੯॥ {ਪੰਨਾ650}
ਮੈ ਆਪਣਾ ਗੁਰੁ ਪੂਛਿ ਦੇਖਿਆ ਅਵਰੁ ਨਾਹੀ ਥਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ {ਪੰਨਾ 14}
ਮੇਰਾ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ॥ {ਪੰਨਾ 619}
ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਮੇਰਾ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ॥ {ਪੰਨਾ 901} ਗੁਰੁ ਪੁਰਾ ਵਿਆਪਕ ਹੈ ਮੇਰਾ ਗੁਰੁ ਵਯਕਤੀਗਤ ਹੈ
ਮੇਰਾ ਗੁਰੁ ਦਇਆਲੁ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਲੀਣਾ ॥ {ਪੰਨਾ 907}
ਹਉ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਕਰੀ ਨਮਸਕਾਰੁ ਮੇਰਾ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਕਿਉ ਮਿਲੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ {ਪੰਨਾ 168} ਗੁਰੁ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਦੋਨੋ ਹੈ
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਮੇਰਾ ਗੁਰੁ ਸਮਰਾਥਾ ॥੮॥੯॥ {ਪੰਨਾ 239-240}
ਮੇਰਾ ਗੁਰੁ ਹੋਆ ਆਪਿ ਸਹਾਈ ॥ {ਪੰਨਾ 615}
ਮੇਰਾ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ॥ {ਪੰਨਾ 619}
ਮੇਰਾ ਗੁਰੁ ਪਰਮੇਸਰੁ ਸੁਖਦਾਈ ॥ {ਪੰਨਾ 915}
ਮੇਰਾ ਗੁਰੁ ਦਇਆਲੁ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਲੀਣਾ ॥{ਪੰਨਾ 907}
ਮੇਰਾ ਗੁਰੁ ਪਰਮੇਸਰੁ ਸੁਖਦਾਈ ॥ {ਪੰਨਾ 915}
ਔਕੰੜ ਕੋ ਉਚਾਰਣ ਸੇ ਹੀ ਮੇਰਾ ਗੁਰੁ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਜੋ ਹਰ ਕਿਸੀ ਦੇ ਅਪਨੇ ਅੰਦਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਨੂ ਪਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ।
ਜਦ ਆਪਾਂ ਗੁਰ ਤੇ ਗੁਰੁ ਦੋਨੋ ਦਾ ਪਾਲਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਉਸ ਸਮੇ ਗੁਰੂ ਸਬਦ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਗੁਰ ਤੇ ਗੁਰੁ ਕੇ ਪਾਲਨ ਦੁਆਰਾ
ਦੁਸਰਾ ਸਵਾਲ .....ਅਗਰ ਹਰ ਬੰਦਾ ਅਪਨੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਵੱਖਰੇ ਵੱਖਰੇ ਹੁਕਮ (ਹੁਕਮੁ)ਦਾ ਵੱਖਰਾ ਵੱਖਰਾ ਪਾਲਨ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਸਨੂ ਭਾਸਾ ਵਿਚ ਕਿਸ ਤਰਹਾਂ ਲਿਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ?
ਹਰ ਬੰਦਾ ਜਦ ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਵੱਖਰੇ ਵੱਖਰੇ ਹੁਕਮ ਦਾ ਵੱਖਰਾ ਵੱਖਰਾ ਪਾਲਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ੳਸਦੇ ਵਾਸਤੇ ਹੁਕਮਿ ਸ਼ਬਦ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਯਕਤੀਗਤ ਵੱਖ ਵੱਖ ਹੁਕਮ (ਹੁਕਮੁ )ਦਾ ਵਯਕਤੀਗਤ ਵੱਖ ਵੱਖ ਪਾਲਨ ਕਰਨਾ ਹੁਕਮਿ ਕਹਲਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹੁਕਮਿ ਰਜਾਈ ਚਲਣਾ ਨਾਨਕ ਲਿਖਿਆ ਨਾਲਿ ॥੧॥
ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅਪਨੇ (ਅਲਗ) ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਜਿਹੜਾ ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਵਿਚ ਰਹਨਾ ਹੈ।
ਪਰਮ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅਪਨੇ (ਅਲਗ) ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਜਿਹੜਾ ਪਰਮ ਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਵਿਚ ਰਹਨਾ ਹੈ।
ਚਰਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅਪਨੇ (ਅਲਗ) ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਜਿਹੜਾ ਚਰਨ ਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਵਿਚ ਰਹਨਾ ਹੈ।
ਮਾਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅਪਨੇ (ਅਲਗ) ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਜਿਹੜਾ ਮਾਨ ਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਵਿਚ ਰਹਨਾ ਹੈ।
ਸਾਮ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅਪਨੇ (ਅਲਗ) ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਜਿਹੜਾ ਸਾਮ ਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਵਿਚ ਰਹਨਾ ਹੈ।
ਫੌਜਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅਪਨੇ (ਅਲਗ) ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਜਿਹੜਾ ਫੌਜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਵਿਚ ਰਹਨਾ ਹੈ।
ਚੂੰਕਿ ਹੁਕਮਿ ਸਬਦ ਵਯਕਤੀਗਤ ਤੇ ਵਿਆਪਕ ਹੈ ਏਸ ਕਰਕੇ ਲਿਖਿਆ ਤੇ ਨਾਲਿ ਭੀ ਵਯਕੀਗਤ ਤੇ ਵਿਆਪਕ ਕ੍ਰਿਆ ਹੈ।
ਐਥੈ ਹਰ ਅਲਗ ਹੁਕਮ (ਹਰਿ) ਤੇ ਹਰ ਅਲਗ ਬੰਦੇ (ਹਰਿ) ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਲ (combination) ਹੈ।
ਹੁਕਮ.... ਸਾਰਿਆਂ ਵਾਸਤੇ ਏਕ ਜੈਸਾ ਹੁਕਮ
ਹੁਕਮੁ.... ਸਾਰੇ ਵਖ ਵਖ ਬਂਦਿਆ ਦੇ ਵਖ ਵਖ ਹੁਕਮ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਹੁਕਮੁ ਸਬਦ ਵਰਤਿਆ ਜਾਦਾਂ ਹੈ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਹੁਕਮ ਵਿਆਪਕ ਹੈ ਉਸ ਵਿਚ ਹਰ ਵਿਯਕਤੀ ਦਾ ਅਪਨਾ ਅਪਨਾ ਅਲਗ ਅਲਗ ਹੁਕਮ ਉਸਦਾ ਵਯਕਤੀਗਤ ਹੈ
ਚੁਂਕਿ ਯਹਾਂ ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਹੁਕਮ ਹੈ ਇਸਲਿਏ ਕ੍ਰਿਆ ਬਹੁ ਵਚਨ ਦੀ ਲਗਦੀ ਹੈ।
ਹੁਕਮਿ.... ਹਰ ਬੰਦਾ ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਹੁਕਮ (ਹੁਕਮੁ) ਦਾ ਅਲਗ ਅਲਗ ਪਾਲਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਨਾ ਵਾਸਤੇ ਸ਼ਬਦ ਹੁਕਮਿ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਰ ਬੰਦਾ ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਹੁਕਮ ਵਿਚ।
conti....
13th February 2018 6:58am
Gravatar
NARENDRA PAL SINGH SALUJA (raipur c g, India)
ਹੁਕਮਿ ਹਰ ਬੰਦਾ ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਹੁਕਮ (ਹੁਕਮੁ) ਦਾ ਅਲਗ ਅਲਗ ਪਾਲਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਨਾ ਵਾਸਤੇ ਸ਼ਬਦ ਹੁਕਮਿ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਰ ਬੰਦਾ ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਹੁਕਮ ਵਿਚ।
ਹੁਕਮੀ.... ਹੁਕਮੁ ਤੇ ਹੁਕਮ ਕੇ (ਪਾਲਨ) ਦੁਆਰਾ
ਗੁਰ...... ਸਾਰਿਆਂ ਵਾਸਤੇ ਏਕ ਜੈਸਾ ਗੁਰ
ਗੁਰੁ..... ਸਾਰੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਬੰਦਿਆ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਗੁਰ ਵਾਸਤੇ ਗੁਰੁ ਸਬਦ ਵਰਤਿਆ ਗਯਾ ਹੈ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਗੁਰ ਵਿਆਪਕ ਹੈ ਉਸ ਵਿਚ ਹਰ ਵਿਯਕਤੀ ਦਾ ਅਪਨਾ ਅਪਨਾ ਅਲਗ ਅਲਗ ਗੁਰ ਉਸਦਾ ਵਯਕਤੀਗਤ ਹੈ
ਗੁਰੂ.... ਗੁਰ ਤੇ ਗੁਰੁ ਦੇ ਪਾਲਨ ਦੇ ਦੁਆਰਾ
ਯਹੀ ਵਹ ਗਣਿਤ ਦਾ ਸੁਤ੍ਰ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਦੁਆਰਾ ਸਾਨੂੰ ਔਕੰੜ( ੁ) ਦੁਲੌਕੰੜ ( ਰੂ ) ਸਿਹਾਰੀ ( ਿ) ਤੇ ਬਿਹਾਰੀ (ਮੀ ) ਜੋ ਕਿ ਸਬਦ ਦੇ ਆਖਰੀ ਅਖੱਰ ਨਾਲ ਲੱਗੇ ਹੁੰਦੇ ਹਣ ਵਾਲੇ ਸਬਦ ਕਾ ਅਰੱਥ ਨਿਕਾਲਨਾ ਹੈ।
ਯਹ ਸੁਤ੍ਰ ਗੁਰਬਾਨੀ ਦੀ ਹਰ ਪੰਕਤੀ ਵਿਚ ਸਹੀ ੳਤਰੇਗਾ।
ਆਪੇ ਬੀਜਿ ਆਪੇ ਹੀ ਖਾਹੁ ॥
ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਨੇ ਜੋ (ਅਲਗ) ਬੀਜਿਆ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਪਰਮ ਸਿੰਘ ਨੇ ਜੋ (ਅਲਗ) ਬੀਜਿਆ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਪਰਮ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਚਰਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਜੋ (ਅਲਗ) ਬੀਜਿਆ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਚਰਨ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਮਾਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਜੋ (ਅਲਗ) ਬੀਜਿਆ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਮਾਨ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਸਾਮ ਸਿੰਘ ਨੇ ਜੋ (ਅਲਗ) ਬੀਜਿਆ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਸਾਮ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਫੌਜਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਜੋ (ਅਲਗ) ਬੀਜਿਆ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਫੌਜਾ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਨਾ ਪਵੇਗਾ
*
*
*
*ਹਰ ਵਯਕਤੀ ਨੇ ਜੋ ਅਲਗ ਬੀਜਿਆ ਹੈ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਅਲਗ ਵਯਕਤੀ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਮਨਿ ਚਿੰਦੀ ਸੋ ਫਲੁ ਪਾਇਦਾ ॥ ਪੰਨਾ 73-74}
ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅਪਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜੋ (ਅਲਗ) ਚਿੰਦੀਆ ਸੀ ਸੋ (ਅਲਗ) ਫਲ ਪਾਇਆ ਹੈ।
ਪਰਮ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅਪਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜੋ (ਅਲਗ) ਚਿੰਦੀਆ ਸੀ ਸੋ (ਅਲਗ) ਫਲ ਪਾਇਆ ਹੈ।
ਚਰਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅਪਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜੋ (ਅਲਗ) ਚਿੰਦੀਆ ਸੀ ਸੋ (ਅਲਗ) ਫਲ ਪਾਇਆ ਹੈ ।
ਮਾਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅਪਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜੋ (ਅਲਗ) ਚਿੰਦੀਆ ਸੀ ਸੋ (ਅਲਗ) ਫਲ ਪਾਇਆ ਹੈ।
ਸਾਮ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅਪਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜੋ (ਅਲਗ) ਚਿੰਦੀਆ ਸੀ ਸੋ (ਅਲਗ) ਫਲ ਪਾਇਆ ਹੈ।
ਫੌਜਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅਪਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜੋ (ਅਲਗ) ਚਿੰਦੀਆ ਸੀ ਸੋ (ਅਲਗ) ਫਲ ਪਾਇਆ ਹੈ।
*
*
*

*ਹਰ ਵਯਕਤੀ ਨੇ ਅਪਨੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜੋ ( ਅਲਗ) ਚਿੰਦੀਆ ਸੀ ਸੋ (ਅਲਗ) ਫਲ ਪਾਇਆ ਹੈ।
ਦੁਖੁ ਪਰਹਰਿ ਸੁਖੁ ਘਰਿ ਲੈ ਜਾਇ ॥
ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਅਪਨੇ(ਅਲਗ) ਦੁਖ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਅਪਨੇ (ਅਲਗ ) ਸੁਖ ਨੂੰ ਅਪਨੇ (ਅਲਗ) ਘਰ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਮ ਸਿੰਘ ਅਪਨੇ(ਅਲਗ) ਦੁਖ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਅਪਨੇ (ਅਲਗ ) ਸੁਖ ਨੂ ਅਪਨੇ (ਅਲਗ) ਘਰ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਰਨ ਸਿੰਘ ਅਪਨੇ(ਅਲਗ) ਦੁਖ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਅਪਨੇ (ਅਲਗ ) ਸੁਖ ਨੂੰ ਅਪਨੇ (ਅਲਗ) ਘਰ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਨ ਸਿੰਘ ਅਪਨੇ(ਅਲਗ) ਦੁਖ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਅਪਨੇ (ਅਲਗ ) ਸੁਖ ਨੂੰ ਅਪਨੇ (ਅਲਗ) ਘਰ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਮ ਸਿੰਘ ਅਪਨੇ(ਅਲਗ) ਦੁਖ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਅਪਨੇ (ਅਲਗ ) ਸੁਖ ਨੂੰ ਅਪਨੇ (ਅਲਗ) ਘਰ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਫੌਜਾ ਸਿੰਘ ਅਪਨੇ(ਅਲਗ) ਦੁਖ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਅਪਨੇ (ਅਲਗ ) ਸੁਖ ਨੂੰ ਅਪਨੇ (ਅਲਗ) ਘਰ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
*
*
*ਹਰ ਵਯਕਤੀ ਨੇ ਅਪਨੇ(ਅਲਗ) ਦੁਖ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਅਪਨੇ (ਅਲਗ ) ਸੁਖ ਨੂੰ ਅਪਨੇ (ਅਲਗ) ਘਰ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾਂ ਹੈ।
ਹੁਕਮਿ ਰਜਾਈ ਚਲਣਾ ਨਾਨਕ ਲਿਖਿਆ ਨਾਲਿ ॥੧॥
ਹੁਕਮੀ ਹੁਕਮੁ ਚਲਾਏ ਰਾਹੁ ॥
ਹੁਕਮੀ ਕੇ ਦੁਆਰਾ ਅਲਗ ਅਲਗ ਹੁਕਮ ਅਲਗ ਅਲਗ ਰਾਹ ਪਰ ਚਲਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਹੈ
ਹਰ ਅਲਗ ਹੁਕਮ ਕਾ ਹਰ ਅਲਗ ਰਾਹ ਕੇ ਸਾਥ ਮੇਲ(combination ) ਹੈ।
ਆਚਾਰਾ ਵੀਚਾਰੁ ਸਰੀਰਿ ॥ {ਪੰਨਾ 686}
ਅਲਗ ਅਲਗ ਵਿਚਾਰ ਅਲਗ ਅਲਗ ਸ਼ਰੀਰ ਵਿਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਆਚਾਰਾ ਹਰ ਅਲਗ ਵਿਚਾਰ ਤੇ ਹਰ ਅਲਗ ਸ਼ਰੀਰ ਦਾ ਮੇਲ(combination) ਹੈ।
ਜਦ ਇਸਦਾ ਅਲਗ ਅਲਗ ਪਾਲਨ ਕਿਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਬਦ ਪ੍ਰਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ।
ਪਹਿਲਾ ਹਰਿ ਅਲਗ ਵਿਚਾਰ ਕੇ ਲਿਯੇ ਦੁਸਰਾ ਹਰਿ ਅਲਗ ਤਨ ਕੇ ਲਿਯੇ ਹੈ।
ਸੋ ਦਿਨੁ ਆਵਨ ਲਾਗਾ ॥ {ਪੰਨਾ 692}
ਇਸ ਪੰਕਤੀ ਵਿਚ ਦਿਨੁ ਸ਼ਬਦ ਵਰਤਿਆ ਹੈ।ਵਹ ਵਿਸ਼ੇਸ ਮੌਤ ਕਾ ਦਿਨ ਜੋ ਹਰ ਆਦਮੀ ਕੇ ਲਿਏ ਅਲਗ ਅਲਗ ਹੈ।
ਔਕੰੜ ਵਾਲੇ ਸਬਦ ਦਾ ਹਰ ਅਲਗ ਵਯਕਤੀ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਮਤਲਬ (ਅਰੱਥ) ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਉਸਦਾ ਵਯਕਤੀਗਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
conti......
13th February 2018 7:06am
Gravatar
NARENDRA PAL SINGH SALUJA (raipur c g, India)
ਅੇਥੇ ਆਪਾਂ ਦੇਖਾਂਗੇ ਕੀ ਦੋ ਔਕੰੜ ਵਾਲੇ ਸਬਦ ਮਿਲਕੇ ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਬਦ ਬਨਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਵਾਲ ਤੀਸਰਾ...... ਅਗਰ ਹਰ ਅਲਗ ਅਲਗ ਵਯਕਤੀ ਨੂ ਅਲਗ ਅਲਗ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ ਖਾਨ ਵਾਸਤੇ ਮਨਾ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਸਨੂ ਭਾਸਾ ਵਿਚ ਕਿਸ ਤਰਹਾ ਲਿਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ?
ਉਤਰ ਜਿਤੁ ਖਾਧੈ ਤਨੁ ਪੀੜੀਐ ਮਨ ਮਹਿ ਚਲਹਿ ਵਿਕਾਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ {ਪੰਨਾ 16-17}
ਉਪਰੋਤ ਪੰਕਤੀ ਵਿਚ ਜਿਤੁ ਤੇ ਤਨੁ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਅਰਥ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਹਨ। ਮਹਿ ਤੇ ਚਲਹਿ ਸਬਦ ਸਰਵਨਾਮ (ਮਨ) ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਅਰੱਥ ਦੇਨ ਵਾਲੀ ਕ੍ਰਿਯਾ ਹਨ । ਏਥੇ ਕਿਸੀ ਵੀ ਇਕ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਪਦਾਰਥ ਨਹੀਂ ਦਸਿਆ ਹੈ ਬਲਕਿ ਜਿਤੁ ਖਾਧੈ ਸ਼ਬਦ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਪਦਾਰਥ ਆ ਜਾਦੇਂ ਹਨ। ਚੂੰਕਿ ਇਸ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਖਾਨੇ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ ਆ ਜਾਦੇਂ ਹਨ ਇਸਲਿਏ ਕ੍ਰਿਯਾ ਖਾਧੈ ਬਹੁ ਵਚਨ ਦੀ ਲਗਦੀ ਹੈ। ਚੂੰਕਿ ਇਸ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਖਾਨੇ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਇਸਲਿਯੇ ਯਹ ਵਿਆਪਕ ਹੈ ਇਨਮੇ ਸੇ ਕੋਇ ਏਕ ਯਾ ਕੁਛ ਪਦਾਰਥ ਹੈ ਜੋ ਵਯਕਤੀਗਤ ਕੇ ਅਤੰਰਗਤ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕਿ ਹਰ ਬੰਦੇ ਵਾਸਤੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਨੁ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਅੰਤਰਗਤ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਤਨ ਆ ਜਾਦੇਂ ਹਨ। ਚੂੰਕਿ ਇਸ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਤਨ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਐਸ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਿਯਾ ਪੀੜੀਐ ਬਹੁ ਵਚਨ ਦੀ ਲਗਦੀ ਹੈ ।ਇਨਮੇ ਸੇ ਕੋਇ ਇਕ ਤਨ ਯਾ ਕੁਛ ਤਨ । ਇਸ ਤਰਹ ਇਸ ਪੰਕਤੀ ਦੇ ਹਰ ਬੰਦੇ ਵਾਸਤੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਅਰੱਥ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਇਸ ਤਰਹ ਹਨ।
ਭਟਾ ਖਾਣ ਦੇ ਨਾਲ ਚਰਮ ਰੋਗੀ ਤਨ ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਤੇ ਸਿਰਫ ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੀ ਵਿਕਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਦੁਧ ਪੀਣ ਦੇ ਨਾਲ ਦਸਤ ਰੋਗੀ ਤਨ ਪਰਮ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਪੀੜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਤੇ ਸਿਰਫ ਪਰਮ ਸਿੰਘ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੀ ਵਿਕਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਮੀਠਾ ਖਾਣ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਗਰ ਰੋਗੀ ਤਨ ਚਰਨ ਸਿੰਘ ਨੁ ਤਕਲੀਫ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਤੇ ਸਿਰਫ ਚਰਨ ਸਿੰਘ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੀ ਵਿਕਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਮੁਸੰਬੀ ਖਾਣ ਦੇ ਨਾਲ ਟੀ ਬੀ ਰੋਗੀ ਤਨ ਮਾਨ ਸਿੰਘ ਨੁ ਤਕਲੀਫ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਤੇ ਸਿਰਫ ਮਾਨ ਸਿੰਘ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੀ ਵਿਕਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਆਮ ਖਾਣ ਦੇ ਨਾਲ ਏਸੀਡਿਟੀ ਰੋਗੀ ਤਨ ਸਾਮ ਸਿੰਘ ਨੁ ਤਕਲੀਫ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਤੇ ਸਿਰਫ ਸਾਮ ਸਿੰਘ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੀ ਵਿਕਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਆਇਸਕਰੀਮ ਖਾਣ ਦੇ ਨਾਲ ਕਫ ਰੋਗੀ ਤਨ ਫੌਜਾ ਸਿੰਘ ਨੁ ਤਕਲੀਫ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਸਿਰਫ ਫੌਜਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੀ ਵਿਕਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ।
*
*
*
*
ਇਸਤਰਾਂ ਆਪਾਂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕੀ ਉਪਰ ਲਿਖੀ ਪੰਕਤੀ ਦਾ ਤਨ ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਵਾਸਤੇ ਭਟਾ ਪਰਮ ਸਿੰਘ ਵਾਸਤੇ ਦੁਧ ਚਰਨ ਸਿੰਘ ਵਾਸਤੇ ਮੀਠਾ ਮਾਨ ਸਿੰਘ ਵਾਸਤੇ ਮੁਸੰਬੀ ਸਾਮ ਸਿੰਘ ਵਾਸਤੇ ਆਮ ਫੌਜਾ ਸਿੰਘ ਵਾਸਤੇ ਆਇਸਕਰੀਮ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾਯਕ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।ਹਰ ਬੰਦੇ ਦੇ ਵਖਰੇ ਵਖਰੇ ਖਾਨ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹਰ ਉਸ ਵਿਸੇਸ ਅਲਗ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਹੀ ਤਕਲੀਫ ਹੁੰਦੀਂ ਹੈ ੳਸਦਾ ਵਯਕਤੀਗਤ ਹੈ। ਖਾਨੇ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਪਦਾਰਥ ਭਟਾ ਦੁਧ ਮੀਠਾ ਮੁਸਮਬੀ ਆਮ ਆੲਸਕਰੀਮ * * * * * ਅਲਗ ਅਲਗ ਤਨ ਕ੍ਰਮਸ਼ ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਪਰਮ ਸਿੰਘ ਚਰਨ ਸਿੰਘ ਮਾਨ ਸਿੰਘ ਸਾਮ ਸਿੰਘ * * * * ਨੂ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁਚਾਦੇਂ ਹਨ।ਹਰ ਅਲਗ ਪਦਾਰਥ ਹਰ ਅਲਗ ਤਨ ਕੇ ਲਿਯੇ।
__1___ਜਿਤੁ ਖਾਧੈ ¬__2___ ਤਨੁ ਪੀੜੀਐ ਮਨ__3___ ਮਹਿ _4__ ਚਲਹਿ ਵਿਕਾਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ
1 ਨੰਬਰ ਵਾਲੀ ਖਾਲੀ ਜਗਹ ਪਰ ਅਲਗ ਅਲਗ ਖਾਨੇ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ ਲਿਖੇ ਜਾਵੇਗੇਂ । 2 ਨੰਬਰ ਵਾਲੀ ਖਾਲੀ ਜਗਹ ਪਰ ਅਲਗ ਅਲਗ ਵਯਕਤੀ ਕਾ ਨਾਮ ਲਿਖਾ ਜਾਵੇਗਾ। 3 ਔਰ 4 ਨੰਬਰਵਾਲੀ ਖਾਲੀ ਜਗਹ ਪਰ ਵਹ ਨਾਮ ਅਵੇਗਾ ਜੋ ਕਿ 2 ਨੰਬਰ ਪਰ ਲਿਖਾ ਗਿਆ ਹੈ।
1... ....2.......... .......3.4
ਭਟਾ... ਕਰਮ ਸਿੰਘ.... ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਕੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚਲਤੇ ਹੈ
ਦੁਧ... ਪਰਮ ਸਿੰਘ ...ਪਰਮ ਸਿੰਘ ਕੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚਲਤੇ ਹੈ
ਮੀਠਾ ...ਚਰਨ ਸਿੰਘ.. ਚਰਨ ਸਿੰਘ ਕੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚਲਤੇ ਹੈ
ਮੁਸੰਬੀ... ਮਾਨ ਸਿੰਘ... ਮਾਨ ਸਿੰਘ ਕੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚਲਤੇ ਹੈ
ਆਮ.... ਸਾਮ ਸਿੰਘ..... ਸਾਮ ਸਿੰਘ ਕੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚਲਤੇ ਹੈ
ਆਇਸਕਰੀਮ.. ਫੌਜਾ ਸਿੰਘ.... ਫੌਜਾ ਸਿੰਘ ਕੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚਲਤੇ ਹੈ
*
*

*
ਹਰ ਅਲਗ ਪਦਾਰਥ ਹਰ ਅਲਗ ਵਯਕਤੀ ਹਰ ਅਲਗ ਵਯਕਤੀ ਕੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚਲਤੇ ਹੈ।
ਐਸ ਪੰਕਤੀ ਵਿਚ ਹਰ ਅਲਗ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਇਕ ਯਾ ਕੁਛ ਅਲਗ ਪਦਾਰਥ ਖਾਣ ਵਾਸਤੇ ਮਨਾ ਕਿਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਨੁ ੳਪਦੇਸ ਦਾ ਪਾਲਨ ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਕਰਨਾ ਹੈ
ਕਰਮਸਿੰਘ ਨੇ ਭਟਾ ਨਹੀਂ ਖਾਨਾ ਹੈ।
ਪਰਮ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦੁਧ ਨਹੀਂ ਪੀਨਾ ਹੈ
ਚਰਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਮੀਠਾ ਨਹੀਂ ਖਾਨਾ ਹੈ।
ਮਾਨ ਸਿਂਘ ਨੇ ਮੁਸੰਬੀ ਨਹੀਂ ਖਾਂਨੀ ਹੈ।
ਸਾਮ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਮ ਨਹੀਂ ਖਾਨਾ ਹੈ।
ਫੌਜਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਇਸਕਰੀਮ ਨਹੀਂ ਖਾਨੀ ਹੈ।
*
*
*ਹਰ ਬੰਦੇ ਨੇ ਹਰ ਵੋ ਅਲਗ ਪਦਾਰਥ ਨਹੀਂ ਖਾਨਾ ਹੈ।
ਹਰ ਬੰਦਾ ਜਦ ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਹਰ ਦਾ ਪਾਲਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤਾਂ ੳਸਦੇ ਵਾਸਤੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਬਦ ਪ੍ਰਯੋਗ ਹੋਂਦਾ ਹੈ।
ਯਹੀਂ ਸੇ ਹਮੇ ਹਰਿ ਪੜੁ ਹਰਿ ਲਿਖੁ ਹਰਿ ਜਪਿ ਹਰਿ ਗਾਉ ਕੋ ਸਮਝਨਾ ਹੈ।
ਹਰ ਉਸ ਸਬਦ ਦਾ ਜਿਸ ਵਿਚ ਔਕੰੜ ਤੇ ਸਿਹਾਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਹੋਵੇ ਦੇ ਹਰ ਬੰਦੇ ਵਾਸਤੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਅਰੱਥ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ । ਜੋ ਕਿ ਉਸਦਾ ਅਪਨਾ ਵਯਕਤੀਗਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ।ਹਰ ਵਯਕਤੀਗਤ ਸਬਦ ਦਾ ਹਰ ਅਲਗ ਵਯਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਵਯਕਤੀਗਤ ਰੁਪ ਵਿਚ ਅਲਗ ਅਲਗ ਪਾਲਨ ਕਰਨਾ ਹੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਹਲਾਤਾ ਹੈ । ਇਸੀਲਿਯੇ ਜਂਹਾ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਹਰਿ ਸਬਦ ਆਯਾ ਹੈ ਉਸਕੇ ਸਾਥ ਪੜੁ ਲਿਖੁ ਜਪਿ ਕਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਹੁਆ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਹਰਿ ਕੀ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਕ੍ਰਿਯਾ ਹੈ ।
ਹਰਿ ਪੜੁ ਹਰਿ ਲਿਖੁ ਹਰਿ ਜਪਿ ਹਰਿ ਗਾਉ ਹਰਿ ਭਉਜਲੁ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰੀ ॥ {ਪੰਨਾ 669}
ਸੂਤ੍ਰ ਹੁਕਮਿ ਸਾਰੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਬੰਦੇ ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਹੁਕਮ (ਹੁਕਮੁ) ਦਾ ਅਲਗ ਅਲਗ ਪਾਲਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਨਾ ਵਾਸਤੇ ਸ਼ਬਦ ਹੁਕਮਿ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਹੁਕਮ ਵਿਚ।
ਹਰ ਬੰਦਾ ਜਦ ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਹਰ ਦਾ ਪਾਲਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਵਾਸਤੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਬਦ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਯਹੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਹਲਾਤਾ ਹੈ। ਪਹਲਾ ਹਰਿ ਅਲਗ ਪਦਾਰਥ ਕੇ ਲਿਯੇ ਦੁਸਰਾ ਹਰਿ ਅਲਗ ਤਨ ਕੇ ਲਿਯੇ। ਅਗਲੀ ਪੰਕਤੀ ਵਿਚ ਯਹ ਹੋਰ ਵੀ ਸਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਜੋ ਕਿ ਮਨ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਿਚ ਹੈ।
ਜਿਤੁ ਖਾਧੈ ਤਨੁ ਪੀੜੀਐ ਮਨ ਮਹਿ ਚਲਹਿ ਵਿਕਾਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ਇਸ ਤਰਾਂ ਦੀ ਦੁਸਰੀ ਪਂਕਤੀ ਦੇਖੋ ।
ਨਾਨਕ ਸਾਚੁ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਮਨੁ ਮਾਂਜੈ ਸਚੁ ਸੋਈ ॥੪॥੧॥ {ਪੰਨਾ 687-688}
conti......
13th February 2018 7:29am
Gravatar
NARENDRA PAL SINGH SALUJA (raipur c g, India)
ਇਸ ਤਰਾਂ ਦੀ ਦੁਸਰੀ ਪਂਕਤੀ ਦੇਖੋ ।
ਨਾਨਕ ਸਾਚੁ ਕਹੈ ਬੇਨੰਤੀ ਮਨੁ ਮਾਂਜੈ ਸਚੁ ਸੋਈ ॥੪॥੧॥ {ਪੰਨਾ 687-688}
ਮਨੁ ਮਾਂਜੈ ਸਚੁ ਸੋਈ ॥੪॥੧॥
ਮਨੁ... ਹਰ ਅਲਗ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਮਨ
ਸਚੁ.... ਹਰ ਅਲਗ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਸਚ
ਕਿਉਕੀਂ ਮੰਨੁ ਧੋਵਹੁ ਸਬਦਿ ਲਾਗਹੁ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹਹੁ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥
ਮੰਨੁ ਧੋਵਹੁ ਸਬਦਿ ਲਾਗਹੁ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕਤਿਗਤ ਮੰਨ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕਤਿਗਤ ਕ੍ਰਿਯਾ ਧੋਵਹੁ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕਤਿਗਤ ਸਬਦ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕਤਿਗਤ ਕ੍ਰਿਯਾ ਲਾਗਹੁ
ਸਬਦਿ ਅਲਗ ਅਲਗ ਸਬਦ( ਵਿਚਾਰ) ਵਿਚ
ਚੂੰਕਿ ਹਰ ਅਲਗ ਮਨ (ਮਨੁ) ਹਰ ਅਲਗ ਸਬਦ (ਸਬਦੁ) ਕੇ ਦੁਆਰਾ ਸਾਫ ਹੋਤਾ ਹੈ ਇਸਲਿਏ
ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਦਾ ਮਨ ਜਿਸ ਅਲਗ ਸਬਦ(ਵਿਚਾਰ) ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਫ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਵਹ ਸਿਰਫ ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਦਾ ਸਚ ਹੈ ।
ਪਰਮ ਸਿੰਘ ਦਾ ਮਨ ਜਿਸ ਅਲਗ ਸਬਦ(ਵਿਚਾਰ) ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਫ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਵਹ ਸਿਰਫ ਪਰਮ ਸਿੰਘ ਦਾ ਸਚ ਹੈ ।
ਚਰਣ ਸਿੰਘ ਦਾ ਮਨ ਜਿਸ ਅਲਗ ਸਬਦ(ਵਿਚਾਰ) ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਫ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਵਹ ਸਿਰਫ ਚਰਣ ਸਿੰਘ ਦਾ ਸਚ ਹੈ।
ਮਾਨ ਸਿੰਘ ਦਾ ਮਨ ਜਿਸ ਅਲਗ ਸਬਦ(ਵਿਚਾਰ) ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਫ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਵਹ ਸਿਰਫ ਮਾਨ ਸਿੰਘ ਦਾ ਸਚ ਹੈ ।
ਸਾਮ ਸਿੰਘ ਦਾ ਮਨ ਜਿਸ ਅਲਗ ਸਬਦ(ਵਿਚਾਰ) ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਫ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਵਹ ਸਿਰਫ ਸਾਮ ਸਿੰਘ ਦਾ ਸਚ ਹੈ ।
ਫੌਜਾ ਸਿੰਘ ਦਾ ਮਨ ਜਿਸ ਅਲਗ ਸਬਦ (ਵਿਚਾਰ) ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਫ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਵਹ ਸਿਰਫ ਫੌਜਾ ਸਿੰਘ ਦਾਂ ਸਚ ਹੈ ।
*
*
*
ਹਰ ਕਿਸੀ ਦਾ ਮਨ ਜਿਸ ਅਲਗ ਅਲਗ ਸਬਦ(ਵਿਚਾਰ) ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਫ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਵਹ ਹਰ ਕਿਸੀ ਦਾ ਅਪਨਾ ਅਪਨਾ ਅਲਗ ਅਲਗ ਸਚ ਹੈ । ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਸਚ ਵਾਸਤੇ ਸਬਦ ਸਚੁ ਵਰਤਿਆ ਗਿਯਾ ਹੈ।ਜੋ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਹੈ ।
ਹਰ ਬੰਦਾ ਜਦ ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਹਰ ਦਾ ਪਾਲਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਵਾਸਤੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਬਦ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ।ਪਹਲਾ ਹਰਿ ਉਸਕੇ ਅਪਨੇ ਅਲਗ ਗੁਰ ਸਬਦ (ਵਿਚਾਰ) ਕੇ ਲਿਯੇ ਦੁਸਰਾ ਹਰਿ ਉਸਕੇ ਅਪਨੇ(ਅਲਗ) ਲਿਯੇ ਹੈ।
ਸੂਤ੍ਰ ਹੁਕਮਿ ਸਾਰੇ ਵਖ ਵਖ ਬੰਦੇ ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਹੁਕਮ (ਹੁਕਮੁ) ਦਾ ਅਲਗ ਅਲਗ ਪਾਲਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਨਾ ਵਾਸਤੇ ਸ਼ਬਦ ਹੁਕਮਿ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਵਖ ਵਖ ਹੁਕਮ (ਹੁਕਮੁ) ਵਿਚ।
ਯਹੀ ਹਰਿ ਹੈ । ਯਹ ਸ਼ਬਦ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਹੈ।
ਹਰਿ ਆਪੇ ਸਬਦੁ ਸੁਰਤਿ ਧੁਨਿ ਆਪੇ ॥ {ਪੰਨਾ 165}
ਹਰਿ ਆਪੇ ਸਬਦੁ ਯਹ ਪੰਕਤੀ ਉਪਰੋਕਤ ਗਲ ਦੀ ਪੁਸਟੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਜਿਨ ਸਬਦਿ ਗੁਰੂ ਸੁਣਿ ਮੰਨਿਆ ਤਿਨ ਮਨਿ ਧਿਆਇਆ ਹਰਿ ਸੋਇ ॥ {ਪੰਨਾ 27-28
ਜਿਨ.... ਜਿਸ ਵਯਕਤੀ ਨੇ
ਸਬਦਿ..... (ਹਰ ਅਲਗ )ਵਯਕਤੀਗਤ ਗੁਰ ਸਬਦ (ਵਿਚਾਰ) ਕੋ
ਗੁਰੂ..... ਗੁਰ ਔਰ ਗੁਰੁ ਕੇ ਦੁਆਰਾ
ਸੁਣਿ ....(ਹਰ ਅਲਗ) ਨੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਸੁਂਣ ਕੇ
ਮੰਨਿਆ.... (ਹਰ ਅਲਗ) ਵਯਕਤੀਗਤ ਕੋ ਮਾਨ ਲਿਯਾ ਹੈ
ਤਿਨ ਮਨਿ ....ਉਸ ਹਰ ਅਲਗ ਵਯਕਤੀਗਤ ਮਨ ਵਿਚ
ਧਿਆਇਆ.... (combination ) ਵਾਲੀ ਕ੍ਰਿਯਾ
ਹਰਿ... ਹਰ ਅਲਗ ਹਰ ਵਿਚ
ਸੋਇ... ਹਰ ਅਲਗ ਕ੍ਰਿਆ
ਜਿਸ ਵਯਕਤੀ ਨੇ ਅਪਨੇ ਹਰ ਅਲਗ ਵਯਕਤੀਗਤ ਗੁਰ ਸਬਦ ਕੋ (ਸਬਦਿ) ਗੁਰੂ (ਗੁਰ ਔਰ ਗੁਰੁ )ਕੇ ਦੁਆਰਾ ਅਲਗ ਅਲਗ ਸੁਣ ਕੇ (ਸੁਣਿ) ਅਲਗ ਅਲਗ ਮਾਨ ਲਿਯਾ ਹੈ ਔਰ ਉਸੇ (ਸਬਦਿ) ਹਰ ਅਲਗ ਮਨ ਵਿਚ ਧਿਆਇਆ (combination ਵਾਲੀ ਕ੍ਰਿਯਾ) ਹੈ ਹੀ ਉਸਕਾ ਅਪਨਾ ਅਪਨਾ ਅਲਗ ਅਲਗ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਹਰਿ ਹੈ ।
ਜੋ ਗੁਰੁ ਕਹੈ ਸੋਈ ਭਲ ਮਾਨਹੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਨਿਰਾਲੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ
ਜੋ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਹਰ ਅਲਗ ਗੁਰ (ਗੁਰੁ) ਨੇ ਹਰ ਅਲਗ ਕੋ ਕਹ ਰਹੈਂ ਹੈ ੳਸੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਮਾਨਨਾ (ਮਾਨਹੁ) ਹੈ ਯਹੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਨਿਰਾਲੀ ਹੈ । ਯਹਾਂ ਪਰ ਹਰ ਅਲਗ ਨੇ ਹਰ ਅਲਗ ਕਾ ਪਾਲਨ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਗੁਰੁ ਬਾਣੀ ਕਹੈ ਸੇਵਕੁ ਜਨੁ ਮਾਨੈ ਪਰਤਖਿ ਗੁਰੂ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥੫॥ਪੰਨਾ 982
ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਹਰ ਅਲਗ ਗੁਰ(ਗੁਰੁ) ਨੇ ਬਾਣੀ ਕੇ ਦੁਆਰਾ ਜੋ ਅਲਗ ਅਲਗ ਕਹ ਰਹੈਂ ਹੈ ੳਸੇ ਹਰ ਅਲਗ ਸੇਵਕ (ਸੇਵਕ) ਤੇ ਹਰ ਅਲਗ ਜਨ (ਜਨੁ) ਨੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਮਾਨੇ (ਮਾਨੈ) ਅਲਗ ਅਲਗ ਸਾੱਛਾਤ ਰੂਪ ਵਿਚ (ਪਰਤਖਿ) ਗੁਰੂ( ਗੁਰ ਔਰ ਗੁਰੁ ) ਕੇ ਦੁਆਰਾ ਨਿਸਤਾਰੇ ਜਾਵੇਗੇਂ। ਪਰਤੁੰ
ਮੈ ਮੂਰਖ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਪੁ ਪੜਿਆ ॥੧॥ {ਪੰਨਾ 163-164}
ਔਰ ਮੈ ਮੂਰਖ ਹੂੰ ਜੋ ਇਸੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਪੁ ਪੜ ਰਹਾਂ ਹੂੰ । ਤੋਤਾ ਰਟੰਤ ਕਰ ਰਹਾ ਹੂੰ
ਸਰਬ ਧਰਮ ਮਹਿ ਸ੍ਰੇਸਟ ਧਰਮੁ॥ ਹਰਿ ਕੋ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਨਿਰਮਲ ਕਰਮੁ॥ (ਪੰਨਾ ਨੰ: 266)
ਮਹਿ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਹਰ ਅਲਗ ਕ੍ਰਿਯਾ
ਧਰਮੁ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਹਰ ਕਾ ਅਲਗ ਧਰਮ
ਸਭ ਧਰਮ ਵਿਚ
ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਕੇ ਲਿਯੇ ਕਰਮ ਸਿੰਘ ਕਾ ਵਯਕਤੀਗਤ ਧਰਮ ਸ੍ਰੇਸਟ ਹੈ
ਪਰਮ ਸਿੰਘ ਕੇ ਲਿਯੇ ਪਰਮ ਸਿੰਘ ਕਾ ਵਯਕਤੀਗਤ ਧਰਮ ਸ੍ਰੇਸਟ ਹੈ
ਚਰਣ ਸਿੰਘ ਕੇ ਲਿਯੇ ਚਰਣ ਸਿੰਘ ਕਾ ਵਯਕਤੀਗਤ ਧਰਮ ਸ੍ਰੇਸਟ ਹੈ
ਮਾਨ ਸਿੰਘ ਕੇ ਲਿਯੇ ਮਾਨ ਸਿੰਘ ਕਾ ਵਯਕਤੀਗਤ ਧਰਮ ਸ੍ਰੇਸਟ ਹੈ
ਸਾਮਸਿੰਘ ਕੇ ਲਿਯੇ ਸਾਮ ਸਿੰਘ ਕਾ ਵਯਕਤੀਗਤ ਧਰਮ ਸ੍ਰੇਸਟ ਹੈ
ਫੌਜਾ ਸਿੰਘ ਕੇ ਲਿਯੇ ਫੌਜਾ ਸਿੰਘ ਕਾ ਵਯਕਤੀਗਤ ਧਰਮ ਸ੍ਰੇਸਟ ਹੈ
*
*
*ਹਰ ਕਿਸੀ ਕੇ ਲਿਯੇ ਉਸਕਾ ਅਪਨਾ ਅਪਨਾ ਅਲਗ ਅਲਗ ਵਯਕਤੀਗਤ ਧਰਮ ਹੀ ਸ੍ਰੇਸਟ ਹੈ।
ਇਸੀਲਿਯੇ ਅਗਲੀ ਪੰਕਤੀ ਵਿਚ ਹਰਿ ਕੋ ਨਾਮੁ ਸਬਦ ਆਯਾ ਹੈ ਹਰਿ ਕਾ ਮਤਲਬ ਹਰ ਕਿਸੀ ਕਾ ਅਪਨਾ ਅਪਨਾ ਅਲਗ ਅਲਗ ਵਯਕਤੀਗਤ ਨਿਰਮਲ ਹਰ ਅਲਗ ਕਰਮ (ਕਰਮੁ)
ਹਰਿ ਕੋ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਨਿਰਮਲ ਕਰਮੁ॥
ਹਰਿ ਆਪੇ ਠਾਕੁਰੁ ਹਰਿ ਆਪੇ ਸੇਵਕੁ ਜੀ ਕਿਆ ਨਾਨਕ ਜੰਤ ਵਿਚਾਰਾ ॥੧॥ {ਪੰਨਾ 10}
ਹਰਿ ਸਬਦ ਆਪੇ ਗੁਰੁ ਚੇਲਾ ਹੈ ।
ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿਚ ਜਿਥੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਬਦ ਆਯਾ ਹੈ ਪਹਲਾ ਹਰਿ ਠਾਕੁਰ ਵਾਸਤੇ ਦੁਸਰਾ ਹਰਿ ਸੇਵਕ ਵਾਸਤੇ ਹੈ।
ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਬਦ ਯਮਕ ਅਲੰਕਾਰ ਹੈ ਪਹਲਾ ਹਰਿ ਠਾਕੁਰ ਕੇ ਲਿਯੇ ਹੈ ਦੁਸਰਾ ਹਰਿ ਸੇਵਕ ਕੇ ਲਿਯੇ ਹੈ।
13th February 2018 8:07am
Gravatar
NARENDRA PAL SINGH SALUJA (raipur c g, India)
ਗੁਰ ਸਿਖ ਵਿਦਵਾਨਾ ਅਗੇ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਲੇਖ ਉਪਰ ਆਪਨੇ ਆਪਨੇ ਵੀਚਾਰ ਦੇਨ ਦਾ ਕਸਟ ਕਰਨ ।
13th February 2018 8:10am
Gravatar
Jarnail Singh (Sydney, Australia)
ਇਕ ਗੱਲ ਆਮ ਪੜ੍ਹਨ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਕੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਕੈਦੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ ਸਾੜੇ।ਅਗਰ ਕਿਸੇ ਪਾਠਕ ਲੇਖਕ ਨੂੰ ਇਸ ਕਥਨੀ ਦੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਸਰੋਤ ਦਾ ਪਤਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸਣ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ।ਧੰਨਵਾਦੀ ਹੋਵਾਂਗਾ।
ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ
11th February 2018 5:30pm
Gravatar
Makhan Singh Purewal (Quesnel, Canada)

ਸਿੱਖ ਮਾਰਗ ਦੇ ਪਾਠਕਾਂ/ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ

ਅੱਜ ਫਰਵਰੀ 9, 2018 ਹੈ। ਤਕਨੀਕੀ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਤਕਰੀਬਨ ਹੱਲ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਵੀ ਜੇ ਕਰ ਕਿਸੇ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਈ-ਮੇਲ ਕਰਨ ਵਿਚ, ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਪੰਨੇ ਤੇ ਕੋਈ ਪੋਸਟ ਪਉਣ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਕੋਈ ਵੀ ਸਮੱਸਿਆ ਆਉਂਦੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਜਰੂਰ ਦੱਸੇ ਤਾਂ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ। ਸਹਿਯੋਗ ਲਈ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ-ਸੰਪਾਦਕ।

9th February 2018 3:23pm
Gravatar
Gurindar Singh Paul (Aurora, US)
ਮਾਥੇ ਤਿਲਕੁ ਹਥਿ ਮਾਲਾ ਬਾਨਾਂ॥ ਲੋਗਨ ਰਾਮੁ ਖਿਲਉਨਾ ਜਾਨਾਂ॥
ਭੇਖ ਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਓਹੀ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਨੋਂ ਮੈਲਾ ਹੋਵੇ। ਇਸੇ ਲਈ ਭੇਖੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਕੁਚੀਲ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਗਿਆਨੀ ਬਾਣੀਕਾਰਾਂ ਨੇ ਭੇਖਾਂ ਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਬੇਕ ਨਾਲ ਜਿਤਨਾ ਨਕਾਰਿਆ ਹੈ, ਗੁਰਮਤਿ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਢੌਂਗ ਕਰਕੇ ਭੋਲੇ ਸ਼੍ਰੱਧਾਲੂਆਂ ਨੂੰ ਠੱਗਣ ਵਾਲੇ ਮਾਇਆਧਾਰੀ ਭੇਖ-ਧਾਰੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ (ਭੇਖਾਂ ਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ) ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਅਣਗਿਣਤ ਗੁਣਾਂ ਵੱਧ ਅਪਣਾਇਆ, ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਹੈ! ਗੁਰਮਤਿ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ, ਮਾਇਆ ਦੀ ਖ਼ਾਤਿਰ, ਭੇਖਾਂ ਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਵਾਈ ਤੇ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਬੜੇ ਕਸ਼ਟ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ, ਭੇਖਾਂ ਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿੰਗਾਰੇ ਕਪਟੀ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰਕਾਂ ਨੇ ਰਾਮੁ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਖਿਲਉਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਸਗੋਂ, ਉਸ (ਰਾਮ, ਪ੍ਰਭੂ-ਪਰਮਾਤਮਾ) ਨੂੰ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਛੁਣਛੁਣੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੇਤਹਾਸ਼ਾ ਤੇ ਬੇਸੁਰਾ ਛਣਕਾਈ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ‘ਸਿੱਖ’ ਵੀ ਕਿਤਨੇ ਬੂਝੜ ਹਾਂ ਕਿ ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ ਸਮਝੇ ਕਪਟੀ ਭੇਖੀਆਂ ਦੇ ਵਜਾਏ ਛੁਣਛੁਣੇ ਦੀ ਬੇਸੁਰੀ ਤਾਲ ’ਤੇ ਝੂਮੀ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ!
ਸ: ਮਨੋਹਰ ਸਿੰਘ ਪੁਰੇਵਾਲ ਜੀ, ਭੇਖ ਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਆਰਥੀ ਸਮਰਥਕਾਂ ਨੇ ਸਭ ਪਾਸੇ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦਾ ਅਨ੍ਹੇਰਾ ਕਰ ਰੱਖਿਆ ਹੈ! ਆਪ ਜਿਹੇ ਜਾਗ੍ਰਿਤ ਸੱਜਨਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ ਨਿਮਾਣੇ ਜੁਗਨੂੰਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੇ ਇਸ ਘੁਪ ਅਨ੍ਹੇਰੇ ਵਿੱਚ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਚਾਨਣ ਖਿਲਾਰਦੇ ਰਹੋ; ਸ਼ਾਇਦ! ਕਿਸੇ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਗੁਰਬਾਣੀ/ਗੁਰਮਤਿ ਦਾ ਇਲਾਹੀ ਚਾਨਣ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਜਾਵੇ!
ਗੁਰਬਾਣੀ ਇਸੁ ਜਗੁ ਮਹਿ ਚਾਨਣੁ ਕਰਮਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਏ॥
30th January 2018 11:43am
First < 1 2 3 4 5 > Last
Page 3 of 47

Add Comment

* Required information
(never displayed)
 
Bold Italic Underline Strike Superscript Subscript Code PHP Quote Line Bullet Numeric Link Email Image Video
 
Smile Laugh Cool Shocked
 
5000
Enter the third word of this sentence.
 
Enter answer:
 
Remember my form inputs on this computer.
 
 
Powered by Commentics

.