.
ਤੁਹਾਡਾ ਆਪਣਾ ਪੰਨਾ

This is your own page

ਸਭਿਅਕ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਦਾਇਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰੋ। ਨਿੱਜੀ/ਜਾਤੀ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਗੁਰੇਜ਼ ਕਰੋ ਇਹਨਾ ਹੱਦਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬੈਨ/ਰੋਕ/ਬਲੌਕ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਾਰਵਾਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕਰ ਆਪਣੀ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਯੂਨੀਕੋਡ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨਾ ਹੈ ਤਾਂ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਲਿੰਕ ਤੇ ਜਾਓ। ਸਹਿਯੋਗ ਲਈ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ-ਸੰਪਾਦਕ)

Comments (1074)

Topic: Tuhada Apna
Sort
Facebookdel.icio.usStumbleUponDiggGoogle+TwitterLinkedIn
Gravatar
sukhjit singh (kapurthala, India)
you (s.harjit singh kpt.)and readers of sikh marg can read my article namely -kagoh hans karey- on monday i.e. 7/11/16 on main page of sikh marg.
with regards.
sukhjit singh kapurthala 98720-76876
3rd November 2016 7:18am
Gravatar
Harjit Singh (kapurthala, India)
ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਹੈ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਸਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣਾ ਕਿ

ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਹੰਸ ਦੀਆਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਕੀ ਉਹ ਅਜਕਲ ਵਾਲਾ ਹੰਸ ਹੈ ਜਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਸੀ, ਜੇ ਅਜਕਲ ਵਾਲੇ ਹੰਸ ਦੀਆਂ ਉਦਾਹਰਣਾ ਹਨ ਫਿਰ ਤਾਂ ਇਹ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੀਆਂ

ਜਿਵੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਉਦਾਹਰਣ ਦੇਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹੰਸ ਦੁਧ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵੱਖ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਮੋਤੀ ਚੁਗਦਾ ਹੈ ।

ਇਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਹਾਣੀ ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਹੈ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਜਰੂਰ ਦੱਸਣਾ ।

ਜਿਉ ਜਲ ਦੁਧ ਭਿੰਨ ਭਿੰਨ ਕਾਢੈ ਚੁਣਿ ਹੰਸੁਲਾ ਤਿਉ ਦੇਹੀ ਤੇ ਚੁਣਿ ਕਾਢੈ ਸਾਧੂ ਹਉਮੈ ਤਾਤਿ ॥ 1289

ਊਜਲ ਮੋਤੀ ਚੂਗਹਿ ਹੰਸ ॥ 352

ਸਰਵਰ ਹੰਸਾ ਛੋਡਿ ਨ ਜਾਇ ॥ 685
1st November 2016 5:48am
Gravatar
Makhan Singh Purewal (Quesnel, Canada)
ਸ: ਹਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਕਪੂਰਥਲਾ ਜੀ,
ਤੁਹਾਡੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਤਾਂ ਇਸ ਹਫਤੇ ਛਪੇ ਵੀਰ ਭੁਪਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੈ। ਪਰ ਮੇਰਾ ਖਿਆਲ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਿਆ। ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਿਥਿਹਾਸਕ ਹਵਾਲੇ, ਮੁਹਾਵਰੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਰਤੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਕਾਂ ਅਤੇ ਹੰਸ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿ ਅਗਲੀਆਂ ਪੰਗਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਤਾਂ ਹੋ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਕਿ ਕਾਂ ਦੀ ਸਰੀਰ ਹੰਸ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਤਾਂ ਕਦੀ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਦੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕੁਦਰਤੀਂ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਉਲਟ ਹੈ। ਉਂਜ ਇੱਕ ਮਨਘੜਤ ਸਾਖੀ ਪ੍ਰਚਲਤ ਹੈ ਕਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਸਰੋਵਰ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਕਾਲੇ ਕਾਂ ਚਿੱਟੇ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।
ਕਿਆ ਹੰਸੁ ਕਿਆ ਬਗੁਲਾ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਨਾਨਕਾ ਕਾਗਹੁ ਹੰਸੁ ਕਰੇਇ ॥ਪੰਨਾ91॥
1st November 2016 4:21pm
Gravatar
Gurmit S Barsal (San jose, US)
ਵੀਰ ਜੀਓ,ਪੁਰਾਤਨ ਪਰਚਲਤ ਸਾਖੀਆਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੇਵਲ ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ ਹਨ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਸ ਤਰਾਂ ਕਿ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੰਸ ਦੁੱਧ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਇੰਝ ਹੀ ਗੁਰਸਿੱਖ ਚੰਗੇ ਮੰਦੇ ਦੀ ਨਿਰਖ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹੋਰ ਵੀ ਅਨੇਕਾਂ ਪਰਚਲਤ ਮੁਹਾਵਰੇ ਅਕਸਰ ਵਰਤੇ ਗਏ ਹਨ ।ਸਵਾਲ ਮੁਹਾਵਰੇ ਦੀ ਪਰਚਲਤਤਾ ਦੀ ਸਚਾਈ ਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸਮੇ ਪਰਚਲਤ ਮਿਥਿਹਾਸਿਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀਅਾਂ ਉਦਾਹਰਣਾ ਵੀ ਇੰਝ ਹੀ ਹਨ। ਅਗਰ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੇ ਮਿਥਿਹਾਸਿਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਜਿਕਰ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਜੀ ਅਜਿਹੇ ਪਾਤਰਾਂ ਦੀ ਹੋਂਦ ਤੇ ਮੋਹਰ ਲਗਾ ਰਹੇ ਹਨ ਸਗੋਂ ਪਰਚਲਤ ਹੋਈ ਉਦਾਹਰਣ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਸੱਚ ਦ੍ਰਿੜ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ ।
1st November 2016 8:02pm
Gravatar
TARANJIT S PARMAR (Nanaimo, Canada)
Sardar Harjit Singh JI,KAAG,Hans,Bagula Eh Sab Man Dyaan Avsthaanvaan Han.Aam Tor Te Guru Baani Vich Man mukh Di Tulna Kaag,Bagulay Naal kiti Hai,Jado Phir Oh Insaan Guru Baani Sandesh Anusaar Sach Nu Aapne Jivan Vich Dhaarn karda Hai,Os Di Tulna Hans Naal Kiti Hai.Jivey,Kaago Hans Karey,Bagulay Te Phun Hansla Hovey.Dhanwaad
2nd November 2016 9:46pm
Gravatar
sarbjit singh (Sacramento, US)
ਹਰਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਘੜਸਾਣਾ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਲੇਖ "ਬਲ-ਧੁਨੀ (ਅੱਧਕ) ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਇਤਿਹਾਸ" ਰਾਹੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜਰੁਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਾਝੀ ਕਰਨ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ। ਅਕੌਤਿ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿਚ ਅੱਧਕ ਦੀ ਵਰਤੋ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਹੈ,ਜਿਵੇ, " ਦੱਤਾ ਤ੍ਰੈਨ ਜਾਂ ਦੱਤਾ ਤ੍ਰੈ ਮਾਨੇ" (ਪੰਨਾ 1047) ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ ਬਾਰੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ 1696 ਈ ਿਵਚ ਪੁਰਾ ਹੋੲਿਅਾ ਸੀ। ਤੁਹਾਡੀ ਖੋਜ ਮੁਤਾਬ ਤਾਂ ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਅਖੌਤੀ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ ਬਹੁਤ ਪਿਛੋ ਦੀ ਲਿਖਤ ਹੈ। ਆਪ ਦਾ ਕੀ ਵਿਚਾਰ ਹੈ।
30th October 2016 5:42pm
Gravatar
Col Dr Dalvinder Singh Grewal (Ludhiana, India)
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੂੰ ਗੁਰਗੱਦੀ
ਕਰਨਲ ਡਾ: ਦਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗ੍ਰੇਵਾਲ
ਮੋਬਾਈਲ 91985366726

ਗੁਰੂ ਜੀ ਪੈਗੰਬਰ, ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ, ਰੱਖਿਅਕ, ਸੰਤ, ਭਗਤ, ਕਵੀ, ਲਿਖਾਰੀ, ਸਕਾਲਰ, ਸੁਧਾਰਕ, ਵਿਦਵਾਨ, ਪਰਉਪਕਾਰੀ, ਰੂਹਾਨੀ ਆਗੂ, ਵੰਡ ਛਕਣ ਵਾਲਾ, ਗੀਰਬ ਨਿਵਾਜ, ਸੱਭ ਬੋਲੀਆਂ ਦਾ ਮਾਹਰ, ਜਥੇਦਾਰ, ਜਰਨੈਲ, ਨੀਤੀਵਾਨ, ਸਹਿਨਸ਼ੀਲ, ਨਿਮਰਤਾ ਦੇ ਪੁੰਜ, ਮਰਾਯਾਦਾ ਪ੍ਰਸ਼ੋਤਮ, ਜਿੰਦਾ ਦਿਲ, ਸੰਤ ਸਿਪਾਹੀ, ਸਿਧ ਯੋਗੀ, ਤੀਰ ਅੰਦਾਜ਼, ਘੋੜ ਸਵਾਰ, ਤਲਵਾਰ ਦੇ ਧਨੀ, ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਉਦਾਸ, ਸਫਲ ਆਗੂ, ਨਿਰਵੈਰ, ਨਿਡਰ ਅਦਿ ਕਈ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਨ।
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦਾ ਜਨਮ ਪਟਨਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਮਾਤਾ ਗੁਜਰੀ ਜੀ ਦੀ ਕੁਖੋਂ 22 ਦਿਸੰਬਰ 1666 ਈਸਵੀ ਨੂੰ ਹੋਇਆ ।(ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਦਾਸ ਬੇਟਾ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦੁਰ ਮਹਲ ਨਾਮਾ ਕਾ, ਪੋਤਾ ਗੁਰੂ ਹਰ ਗੋਬਿੰਦ ਜੀ ਕਾ…ਸੋਢੀ ਖਤਰੀ ਬਾਸੀ ਪਟਨਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤਟ ਨਦੀ ਜਮਨਾ ਸੰਮਤ ਸਤਰਾਂ ਸੈ ਅਠਾਰਾਂ ਪੋਖ ਮਾਸੰ ਸੁਦੀ ਸਪਤਮੀ ਬੁਧਵਾਰ ਕੇ ਦਿਹੁੰ ਢਲੀ ਰੈਨ ਜਨਮ ਹੂਆ ਦਿਹੁੰ ਚਢੇ। ਮਾਤਾ ਨਾਨਕੀ ਜੀ ਨੇ ਗਰੀਬ ਗੁਰਬੇ ਕੋ ਦਾਨ ਦੀਆ, ਰੈਣ ਪਈ ਦੀਪ ਮਾਲਾ ਹੂਈ, ਬੜਾ ਕਤੂਹਲ ਹੂਆ।… (ਭੱਟ ਵਹੀ ਪੂਰਬੀ ਦੱਖਣੀ) ਗੁਰੂ ਕੀਆਂ ਸਾਖੀਆਂ 1986 ਪਿਆਰਾ ਸਿੰਘ ਪਦਮ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਗਰਜਾ ਸਿੰਘ ਪੰਨਾ 130
ਉਦੋਂ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦੁਰ ਜੀ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਆਸਾਮ ਦੇ ਢੁਬਰੀ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਸਨ ਜਿੱਥੇ ਨੌਵੇਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਇਹ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਮਿਲੀ। ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਸਿੰਘ ਤੇ ਅਹੋਮ ਰਾਜਾ ਚਕਰਧਵਜ ਦੀ ਸੁਲਹ ਸਫਾਈ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਇਨ੍ਹੀ ਦਿਨੀ ਹੀ ਕਰਵਾਈ ਸੀ ਸੋ ਦੋਨੋਂ ਤਰਫ ਦੀਆਂ ਫੋੌਜਾਂ ਨੇ ਇਸ ਸ਼ੁਭ ਖਬਰ ਨੂੰ ਤੋਪਾਂ ਦਾਗ ਕੇ ਤੇ ਬੰਦੂਕਾਂ ਦੀਆਂ ਛਲਕਾਂ ਨਾਲ ਜਨਮ ਦਿਨ ਮਨਾਇਆ।ਦੋਨਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੇ ਕੁਝ ਭੇਟਾਵਾਂ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਆਂ ਜੋ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਮਨਾ ਕਰ ਦਿਤੀਆਂ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਜ਼ਿਦ ਹੋਣ ਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸ ਥਾਓਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਆਏ ਸਨ, ਪੰਜ ਪੰਜ ਢਾਲਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੀਆਂ ਹਰ ਇਕ ਸਿਪਾਹੀ ਸੁੱਟ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਉੱਚਾ ਟਿੱਲਾ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਯਾਦਗਾਰ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ। ਦੋਨਾਂ ਸੈਨਾਵਾਂ ਨੇ ਜੋ ਉਚਾ ਟਿਲਾ ਬਣਾਇਆ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਯਾਦ ਦਾ ਇੱਕ ਪੱਕਾ ਸਬੂਤ ਦਮਦਮਾ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਦਿਤਾ ਗਿਆ।
ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦੁਰ ਸਾਹਿਬ ਆਸਾਮ ਤੋਂ ਵਾਪਿਸ ਪਟਨਾ ਆਏ ਤਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ ਗੋਬਿੰਦ ਰਾਇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਅਨੰਦਪੁਰ ਚਾਲੇ ਪਾਏ ਜਿਥੇ ਆਪ 22 ਵੈਸਾਖ ਸੰਮਤ 1726 ਬਿਕਰਮੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ। ਏਧਰ ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਨੇ ਗੱਦੀ ਬੈਠਦੇ ਹੀ ਬੜੇ ਤੁਅੱਸਬੀ ਹੁਕਮ ਦਿਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਗੁਜਰਾਤ ਵਿਚ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਮੰਦਿਰ ਢੁਹਾਕੇ ਮਸੀਤ ਬਣਾਉਣਾ; ਮਸਲਮਾਨਾਂ ਤੇ ਢਾਈ ਫੀ ਸਦੀ ਤੇ ਹਿੰਦੂਆਂ ਤੇ ਪੰਜ ਫੀ ਸਦੀ ਮਹਿਸੂਲ ਲਾਉਣਾ; 1667 ਵਿਚ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦਾ ਮਹਿਸੂਲ ਹਟਾ ਦੇਣਾ; 1698 ਵਿਚ ਹਿੰਦੂ ਮੇਲੇ ਬੰਦ ਕਰਨੇ; ਰਾਜਾ ਜੋਧਪੁਰ ਜਸਵੰਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਮੌਤ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁਤਰ ਨੂੰ ਜਬਰੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਬਣਾ ਕੇ ਨਾਮ ‘ਮੁੰਹਮਦੀ ਰਾਜ’ ਰੱਖਣਾ; 1659 ਨੂੰ ਇਕ ਹੁਕਮ ਅਨਸਾਰ ਅਗੇ ਤੋਂ ਮੰਦਿਰ ਬਣਾਉਣ ਉਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾ ਦੇਣੀ ਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਣੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸਨ।ਕਾਸ਼ੀ, ਮਥਰਾ, ਬਨਾਰਸ, ਅਯੁਧਿਆ ਦੇ ਮੰਦਿਰ ਮਸਜਿਦਾਂ ਵਿਚ ਬਦਲ ਦਿਤੇ ਗਏ । ਸੰਮਤ 1627 ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਹਿੰਦੂ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰੀ ਨੌਕਰ ਅੱਗੇ ਇਸਲਾਮੀ ਸ਼ਰਾ ਅਨੁਸਾਰ ਝੁਕ ਕੇ ਸਲਾਮ ਕਰਨੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਕੀਤੀ ਗਈ।ਰਾਮ ਰਾਮ ਕਰਨਾ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਭਾਗੀ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਹਿੰਦੂ ਸਲਾਮ ਦੇਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਹੋ ਗਏ।ਸਤਿਨਾਮੀਆਂ ਨੇ ਸਿਰ ਚੁਕਿਆ ਤਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਤਿਨਾਮੀ ਮੌਤ ਦੇ ਘਾਟ ਉਤਾਰ ਦਿਤੇ ਗਏ।ਇਹ ਵੀ ਅਫਵਾਹ ਫੈਲੀ ਕਿ ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਰੋਜ਼ ਸਵਾ ਮਣ ਜਨੇਊ ਲਾਹ ਕੇ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦਾ ਸੀ।ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਹਾਹਾਕਾਰ ਮੱਚੀ ਹੋਈ ਸੀ।
27th October 2016 6:14pm
Gravatar
Col Dr Dalvinder Singh Grewal (Ludhiana, India)
ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਬਣਨ ਜਾਂ ਤਲਵਾਰ ਦਾ ਵਾਰ ਚੱਖਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੋਇਆ।ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਇਹ ਜੀਣ ਮਰਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਸ਼ਤੀ ਧਰਮ ਦੀ ਰਖਿਆ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਪਿਛੋਂ ਇਸ ਫੈਸਲੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ ਕਿ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦੁਰ ਜੀ ਹੀ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਸੰਕਟ ਤੋਂ ਬਚਾ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਪੰਡਿਤ ਕਿਰਪਾ ਦੱਤ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ ਇਕ ਵਫਦ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦੁਰ ਸਾਹਿਬ ਕੋਲ ਅਨੰਦਪੁਰ ਸਾਹਿਬ ਪਹੁੰਚਿਆ।ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਚਰਨ ਫੜ ਕੇ ਰੋ ਰੋ ਫਰਿਆਦ ਕੀਤੀ, “ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਦੇ ਜ਼ੁਲਮ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਸਾਡੇ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਕੱਟ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਵੇਲੇ ਕੋਈ ਰਾਜਪੂਤ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਧਰਮ ਗਊ, ਗਰੀਬ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੀ ਸੁਰਖਿਆ ਹੈ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸਗੋਂ ਉਹ ਤਾਂ ਅਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਪੁੱਤਰੀਆਂ ਦੇ ਡੋਲੇ ਮੁਗਲਾਂ ਅਗੇ ਭੇਟ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ ਹਨ।ਸਾਡੇ ਦੇਵਤਾ ਸਾਡਾ ਸਾਥ ਛੱਡ ਗਏ ਹਨ। ਕਾਂਸ਼ੀ ਜੀ ਵਿਖੇ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਜੀ ਆਪ ਖੂਹ ਵਿਚ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ।ਸਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਹਾਈ ਨਹੀਂ ਜਾਪਦਾ ਇਸੇ ਲਈ ਆਪ ਜੀ ਅੱਗੇ ਅਰਦਾਸ ਕਰਨ ਆਏ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਡੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰੋ”।
ਗੁਰੂ ਕੀਆਂ ਸਾਖੀਆਂ ਪੰਨਾ 72 ਤੇ ਦਰਜ ਹੈ: ‘ਸੰਮਤ ਸਤਰਾਂ ਸੌ ਬਤੀਸ ਜੇਠ ਮਾਸੇ ਇਕਦਸੀ ਕੇ ਦਿਹੁੰ ਸੰਗਤਾਂ ਹੁਮਹੁਮਾਕੇ ਦਰਸ਼ਨ ਪਾਨੇ ਆਈਆਂ। ਇਸੀ ਦਿਵਸ ਭਾਈ ਅੜੂ ਰਾਮ ਦੱਤ ਮਟਨ ਨਿਵਾਸੀ ਕਾ ਬੇਟਾ ਕ੍ਰਿਪਾ ਰਾਮ ਖੋੜਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋਂ ਕੋ ਸਾਥ ਲੈ ਕੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇਸ ਸੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਕੇ ਦਰਬਾਰ ਮੇਂ ਆਇ ਫਰਿਆਦੀ ਹੂਆ।ਇਸਨੇ ਹਾਥ ਬਾਂਧ ਬੇਨਤੀ ਕੀ, “ਜੀ ਗਰੀਬਨਿਵਾਜ਼!ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇਸ ਕਾ ਹਾਕਮ ਹਮੇਂ ਜਬਰੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਬਨਾਏ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸਹਾਈ ਹੋਨਾ। ਸੱਚੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਅਸੀਂ ਦੁਖੀਏ ਆਪ ਕੇ ਦਰਬਾਰ ਮੇਂ ਆਏ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਸਾਡੀ ਫਰਿਆਦ ਸੁਣਨੇ ਵਾਲਾ ਕਾਈ ਨਹੀਂ”
ਹਿੰਦੂ ਪੰਡਿਤਾਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਦਰਦ ਸੁਣ ਕੇ ਦੀਨ ਦਿਆਲ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦੁਰ ਜੀ ਦਾ ਦਿਲ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧੀਰਜ ਦਿਤੀ ਤੇ ਕਿਹਾ, “ਅਸੀਂ ਜਦ ਤਕ ਅਪਣੀ ਸੁਰਖਿਆ ਆਪ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸਮਰਥ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਸਾਡੀ ਹਾਲਤ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਬਦਤਰ ਹੁੰਦੀ ਰਹੇਗੀ। ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਦੇਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਮਹਾਤਮਾ ਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸਤਿਪੁਰਖ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਜ਼ੁਲਮ ਅਗੇ ਝੁਕ ਨਾ ਭਾਵੇਂ ਅਪਣਾ ਸਰੀਰ ਵੀ ਲੱਗ ਜਾਏ”।
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸਾ ਸੰਨਾਟਾ ਛਾ ਗਿਆ। ਬਾਲ ਗੋਬਿੰਦ ਰਾਇ ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਸੁਣ ਰਹੇ ਸਨ ਉਹ ਵੀ ਭਾਵੁਕ ਹੋ ਗਏ। ਕੁਝ ਸੋਚ ਕਰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, “ਹੇ ਪਿਤਾ ਜੀ! ਆਪ ਤੋਂ ਅਧਿਕ ਮਹਾਤਮਾ ਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸਤਿਪੁਰਖ ਇਸ ਸਮੇਂ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਜ਼ੁਲਮ ਨੂੰ ਠੱਲ੍ਹ ਪਾਕੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸੁਰਖਿਆ ਕਰੇ”।
ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦੁਰ ਨੇ ਬਾਲ ਗੋਬਿੰਦ ਰਾਇ ਦੇ ਨਿਰਭੈ ਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਕੇ ਨਿਸਚਾ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਸਾਡਾ ਦਸਵਾਂ ਜਾਮਾਂ ‘ਦੁਸ਼ਟ-ਦਮਨ’ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟੇਗਾ ਜੋ ਹਿੰਦ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਗੁਲਾਮੀ ਤੇ ਅਧਰਮੀ ਦੇ ਸੰਗਲ ਤੋੜ ਕੇ ਨਵਾਂ ਰੂਪ ਦੇਵੇਗਾ।
ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਇਨੇ ਧੀਰਜ ਦਈ, ਕਹਾ, “ਤੁਸਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਕਰੇਗਾ, ਦੇਖੋ ਕਿਆ ਹੋਤਾ ਹੈ।“ਇਤਨਾ ਕਹਿ ਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਕੀ ਤਰਫ ਦੇਖਾ। ਏਕ ਘਰੀ ਬਾਦ ਸੰਗਤ ਕੀ ਤਰਫ ਦੇਖ ਬਚਨ ਹੋਆ, “ਸੀਸ ਦੀਏ ਬਿਨਾਂ ਏਹ ਕਾਰਜ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋਇਗਾ, ਆਗੇ ਸੀਸ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੀਆ ਥਾ, ਅਬ ਹਮੇਂ ਦੇਨਾ ਪਏਗਾ” ਇਤਨਾ ਕਹਿ ਕੇ ਸਮਾਧੀ ਮੇਂ ਇਸਥਿਤ ਹੋਇ ਗਏ’।
ਗੁਰੂ ਕੀਆਂ ਸਾਖੀਆ ਪੰਨਾ 22 ਤੇ ਦਰਜ ਹੈ: ‘ਸੰਮਤ ਸਤਰਾਂ ਸੌ ਬਤੀਸ ਸਾਵਨ ਪ੍ਰਵਿਸਟੇ ਅੱਠੇਂ ਕੇ ਦਿਹੁੰ ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਾ ਦਰਬਾਰ ਹੋਆ, ਦੀਵਾਨ ਦਰਘਾ ਮਲ ਸੇ ਬਚਨ ਕੀਆ, “ਤਿਆਰੀ ਕਰੀਏ। ਹਮੇਂ ਗੋਬਿੰਦ ਦਾਸ ਕੋ ਗੁਰਿਆਈ ਦੇਨੀ ਹੈ, ਦੀਵਾਨ ਜੀ ! ਤੁਸੀਂ ਗੁਰਿਆਈ ਕੀ ਸਮੱਗਰੀ ਲੈ ਆਈਏ।“ ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ ਕੋ ਸ਼ਸ਼ਤਰ ਬਸਤਰ ਸਜਾਇ ਅਪਣੇ ਆਸਨ ਤੇ ਲਿਆ ਬਿਠਾਇਆ। ਦੀਵਾਨ ਦਰਗਹ ਮੱਲ ਨੇ ਗੁਰਿਆਈ ਕੀ ਸਮੱਗਰੀ –ਲਿਆਇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ ਕੇ ਆਗੇ ਮਾਥਾ ਟੇਕਾ। ਬਾਬੇ ਬੁਢੇ ਕੇ ਸ੍ਰੀ ਰਾਮ ਕੁਇਰ ਨੇ ਨਨ੍ਹੀ ਅਵਸਥਾ ਮੇਂ ਸ੍ਰੀ ਗੋਬਿੰਦ ਦਾਸ ਜੀ ਕੇ ਭਾਲ ਮੇਂ ਚੰਦਨ ਕਾ ਟੀਕਾ ਕੀਆ। ਬਚਨ ਹੋਆ, “ਭਾਈ ਸਿੱਖੋ!ਆਗੇ ਸੇ ਅਸਾਂ ਕੀ ਥਾਂਇ ਗੋਬਿੰਦ ਦਾਸ ਜੀ ਕੋ ਗੁਰੂ ਜਾਨਨਾ, ਜੋ ਜਾਨੇਗਾ ਤਿਸ ਕੀ ਘਾਲ ਥਾਇ ਪਏਗੀ।ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਏਥੇ ਆਏ ਫਰਿਆਦੀ-ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋਂ ਕੀ ਖਾਤਰ ਦਿਹਲੀ ਜਾਏਂਗੇ” ਗੁਰੂ ਜੀ ਕੇ ਮੁਖ ਥੀਂ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੀ ਸੰਗਤ ਕਾ ਧੀਰਜ ਛੁੱਟ ਗਿਆ। ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਸਭ ਕੋ ਸ਼ਾਂਤ ਦਈ।ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਦੀਵਾਨ ਦਰਘਾ ਮਲ ਚਉਪਤ ਰਾਇ ਆਦਿ ਕੋ ਸਮਝਾਇ ਬੁਝਾਇ ਦਿਹਲੀ ਕੀ ਤਰਫ ਜਾਨੇ ਕੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀ। ਅਪਨੇ ਹਮਰਾਹ ਦੀਵਾਨ ਮਤੀਦਾਸ, ਸਤੀਦਾਸ ਰਸੋਓੀਆ ਅਤੇ ਬਾਵਾ ਦਿਆਲ ਦਾਸ ਕੋ ਗੈਲ ਲੈ ਕੇ ਚੱਕ ਨਾਨਕੀ ਸੇ ਵਿਦਿਆ ਹੂਏ। (ਪੰਨਾ 72)
ਮਿਸਟਰ ਕਨਿੰਘਮ ਲਿਖਦਾ ਹੈ, “ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦੁਰ ਜੀ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਜਾਂਦੇ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਨੌਜਵਾਨ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਭੇਜਿਆ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੱਕ ਨਾਲ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਬੰਂਨ੍ਹ ਦਿਤੀ ਤੇ ਇਸਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਰ ਗੱਦੀ ਦਾ ਵਾਰਿਸ ਥਾਪਿਆ” (ਕਨਿੰਘਮ ਪੰਨਾ 131)।ਛੇਵੇਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਦਸਵੇਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਤਕ ਗੁਰ ਗੱਦੀ ਦੀ ਰਸਮ ਅਦਾ ਕਰਨ ਸਮੇਂ ਵਿਰਸੇ ਵਿਚ ਆਉੰਦੀ ਰਹੀ।
ਬਾਬਾ ਰਾਮ ਕੋਇਰ ਜੀ ਨੇ ਗੁਰੂ ਗੱਦੀ ਦੀ ਰਸਮ ਅਦਾ ਕੀਤੀ । ਬਾਬਾ ਰਾਮ ਕੋਇਰ ਜੀ ਦਾ ਜਨਮ ਸੰਮਤ 1729 ਬਿਕਰਮੀ ਨੂੰ ਬਾਬਾ ਗੁਰਦਿਤਾ ਜੀ ਦੇ ਘਰ ਮਾਤਾ ਸਭਰਾਈ ਦੀ ਕੁਖੋਂ ਹੋਇਆ। ਆਪ ਬਾਬਾ ਬੁਢਾ ਜੀ ਦੇ ਵਸਾਏ ਪਿੰਡ ਝੰਡਾ ਰਾਮਦਾਸ ਪੁਰ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।ਬਾਬਾ ਗੁਰਦਿਤਾ ਜੀ ਬਾਬਾ ਬੁੱਢਾ ਜੀ ਦੇ ਵੰਸੀ ਸਨ।ਪਿੰਡ ਬਕਾਲੇ ਵਿਚ ਨੌਂਵੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦi ਗੱਦੀ ਨਸ਼ੀਨੀ ਦੀ ਰਸਮ ਵੀ ਆਪ ਨੇ ਅਦਾ ਕਰਵਾਈ ਸੀ। ਰਾਮ ਕੋਇਰ ਨੇ ਦਸਮ ਗੁਰੂ ਜੀ ਤੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਾਨ ਕੀਤਾ, ਨਾਮ ਗੁਰਬਖਸ਼ ਸਿੰਘ ਹੋਇਆ। ਆਪ ਜੀ ਦੇ ਚਾਚੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਾਬਾ ਹਰਦਿਤਾ ਜੀ ਸਨ। ਦੋਨਾਂ ਨੇ ਦਸਮ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਗੱਦੀ ਨਸ਼ੀਨੀ ਦੀ ਰਸਮ ਅਦਾ ਕਰਵਾਈ ਸੀ ।ਬਾਬਾ ਗੁਰਬਖਸ਼ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਕੁਝ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵੀ ਰਚੀਆਂ ਸੰਮਤ 1818 ਵਿਚ (1761 ਈ: ) ਵਿਚ ਆਪ ਜੀ ਨੇ ਸਦੀਵੀ ਚਾਲੇ ਪਾਏ।ਆਪ ਦੀ ਸਮਾਧੀ ਨੈਨੇਕੋਟ ਵਿਖੇ ਬਣੀ ਹੋਈ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।(ਗਿਆਨੀ ਲਾਲ ਸਿੰਘ ਸੰਗਰੂਰ: ਗੁਰੂ ਖਾਲਸਾ ਤਵਾਰੀਖ ਪੰਨਾ 460-463)
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦੁਰ ਜੀ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਜਾਣ ਸਮੇਂ ਹੀ ਅਪਣੇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ ਗੋਬਿੰਦ ਰਾਇ ਜੀ ਨੂੰ ਗੁਰ ਗੱਦੀ ਸੌਂਪ ਦਿਤੀ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਆਪ ਜੀ ਨੂੰ ਇਲਮ ਸੀ ਕਿ ਦਿੱਲੀ ਜਾ ਕੇ ਸਰੀਰ ਜ਼ਰੂਰ ਲਗੇਗਾ ।
ਗੁਰੂ ਕੀ ਆਂ ਸਾਖੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ, “ਗੁਰੂ ਜੀ ਤੀਨ ਮਾਸ ਸੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਬਸੀ ਪਠਾਣਾ ਕੇ ਬੰਦੀਖਾਨਾ ਮੇਂ ਰਹੇ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੇ ਸਰੀਰ ਕੋ ਘਣਾ ਕਸ਼ਟ ਦੀਆ। ਤੀਨ ਮਾਸ ਬਾਦ ਦਿੱਲੀ ਸੇ ਪਰਵਾਨਾ ਆਨੇ ਸੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਕੋ ਲੋਹੇ ਕੇ ਪਿੰਜਰੇ ਮੇਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਦਿਹਲੀ ਤਰਫ ਰਵਾਨਾ ਕੀਆ ਗਿਆ। ਸੰਮਤ ਸਤਰਾਂ ਸੈ ਬਤੀਸ ਮੰਗਸਰ (ਮੱਘਰ) ਵਦੀ ਤ੍ਰੈਦਸੀ ਵੀਰਵਾਰ ਕੇ ਦਿਹੁੰ ਗੁਰੂ ਜੀ ਕੋ ਦਿਹਲੀ ਮੇਂ ਪਹੁੰਚਾਇ ਦੀਆਂ”। (ਪੰਨਾ 74)
27th October 2016 6:10pm
Gravatar
Col Dr Dalvinder Singh Grewal (Ludhiana, India)
ਦਿੱਲੀ ਪਹੁੰਚੇ ਤਾਂ “ਸੂਬਾ ਦਿਹਲੀ ਨੇ ਕਹਾ, “ਹਮਾਰੀ ਤੀਨ ਸ਼ਰਤੇਂ ਹੈਂ। ਜੋ ਵੀ ਆਪ ਕੋ ਅੱਛੀ ਲਗੇ ਮਾਨ ਲੇਂ। ਯੇ ਸ਼ਰਤੇਂ ਹੈ:
1. ਪ੍ਰਿਥਮੇ ਅਜ਼ਮਤ ਦਿਖਾਨਾ
2. ਇਸਲਾਮ ਕਬੂਲ ਕਰਨਾ
3. ਮਰਨੇ ਕੇ ਲੀਏ ਤਿਆਰ ਹੋਨਾ
ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਕਹਾ “ਹਮੇਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਦੋਨੇਂ ਸ਼ਰਤ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ ਅਗਰ ਆਪ ਕਾ ਯਹੀ ਇਰਾਦਾ ਹੈ ਤਾ ਹਮੇ ਤੀਸਰੀ ਸ਼ਰਤ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ”।ਸੂਬਾ ਦਿਹਲੀ ਨੇ ਕੋਤਵਾਲ ਦੇ ਨਾਉਂ ਹੁਕਮ ਜਾਰੀ ਕੀਆ ਕਿ ਇਸੇ ਇਸਲਾਮ ਮੇਂ ਲਾਨੇ ਕੇ ਲੀਏ ਕਾਈ ਦਕੀਕਾ ਬਾਕੀ ਨਾ ਛੋਰੇਂ”।… ਸ਼ਾਹੀ ਕਾਜ਼ੀ ਨੇ ਪ੍ਰਿਥਮੇ ਸਾਥ ਆਏ ਤੀਨੋਂ ਸਿੱਖੋਂ ਕੋ ਫਤਵਾ ਦੀਆ, ਕਹਾ-ਇਹ ਤੀਨੋਂ, ਏਸ ਕੇ ਸਾਥੀ ਕੇ ਸਾਹਵੇਂ ਮਾਰੇ ਦੀਏ ਜਾਏਂ। ਅਗਰ ਫਿਰ ਵੀ ਨਾ ਮਾਨਾ ਤੋ ਇਸੇ ਵੀ ਅਗਲੇ ਜਹਨਮ ਤੋਰ ਦੀਆ ਜਾਏ। ਅੱਵਲ ਦਿਆਲ ਦਾਸ ਰੀਝਤੇ ਦੇਗੇ ਮੇਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਮਾਰਾ।ਇਸ ਕੇ ਬਾਦ ਮਤੀ ਦਾਸ ਕੋ ਆਰੇ ਗੈਲ ਚੀਰ ਦੀਆ ਗਿਆ। ਉਪਰੰਤ ਗੁਰੂ ਜੀ ਕੇ ਤੀਜੇ ਸਾਥੀ ਸਤੀਦਾਸ ਕੋ ਰੂੰਈ ਮੇਂ ਵਲ੍ਹੇਟ ਜਿੰਦਾ ਜਲਾਇ ਦੀਆ।….ਪ੍ਰਿਥਮੇ ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਸ੍ਰੀ ਜਪੁਜੀ ਸਾਹਿਬ ਕਾ ਪਾਠ ਕੀਆ ਪਾਂਚ ਪੳੇੁੜੀਆਂ ਕਾ ਪਾਠ ਕਰਕੇ ਆਖਰੀ ਸਲੋਕ ਮੁੱਖ ਥੀਂ ਉਚਾਰਿਆ, ਦੋਮੇਂ ਹਾਥ ਬਾਂਧ ਸੀਸ ਕੋ ਝੁਕਾਇਆ, ਜਲਾਦ ਨੇ ਅਪਨਾ ਵਾਰ ਕੀਆ। ਸਿਰ ਧੜ ਸੇ ਜੁਦਾ ਹੋਇ ਗਿਆ..ਸਾਰੀ ਖਲਕਤ ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਦੰਗ ਰਹਿ ਗਈ।ਹਰ ਏਕ ਕੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਸੇ ਨਿਕਲ ਰਹਾ ਥਾ ਕਿ ਇਹ ਦਿਲੀ ਮੇਂ ਬੜਾ ਅਨਿਆਇ ਹੂਆ ਹੈ, ਆਗੇ ਐਸਾ ਕਭੀ ਨਹੀ ਹੂਆ। (ਗੁਰੂ ਕੀਆਂ ਸਾਖੀਆ, ਪੰਨਾ 74-75)।
ਨੌਵੈਂ ਗੁਰੂ ਜੀ 11 ਮੱਘਰ ਸੰਮਤ 1732 (11 ਨਵਂਬਰ 1675 ਈ:) ਨੂੰ ਸ਼ਹੀਦ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਸਰੀਰ ਲੱਖੀ ਸਾਹ ਵਣਜਾਰਾ ਅਪਣੇ ਗੱਡਿਆਂ ਤੇ ਰਸੀਨਾ ਜਿਥੇ ਹੁਣ ਗੁਰਦਵਾਰਾ ਰਕਾਬ ਗੰਜ ਸਾਹਿਬ ਹੈ ਲੈ ਗਏ ਤੇ ਸਸਕਾਰ ਕੀਤਾ:
‘ਲਖੀਆ ਬੇਟਾ ਗੋਧੂ ਕਾ, ਨਗਾਹੀਆ, ਹੇਮਾ, ਹਾੜੀ ਬੇਟੇ ਲਖੀਏ ਕੇ ਜਾਦੋ-ਬੰਸੀ ਬੜਤੀਏ ਕਨਾਉਤ।ਨਾਇਕ ਧੁਮਾਂ ਬੇਟਾ ਨਾਨੇ ਕਾ ਤੂਮਰ ਬਿੰਜਲਉਤ। ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਨਾਵਾਂ .. ਕੀ ਲਾਸ਼ ਉਠਾਇ ਲਾਏ, ਸਾਲ ਸਤਰਾਂ ਸੈ ਬਤੀਸ ਮੰਗਸਰ ਸੁਦੀ ਛੱਟ ਗੁਰੂਵਾਰ ਕੇ ਦਿਹੁੰ ਦਾਗ ਦੀਆ ਰਸੀਨਾ ਗਾਮ ਮੇਂ ਆਧ ਘਰੀ ਰੈਨ ਰਹੀ’। (ਭੱਟ ਵਹੀ ਜਾਦੋ-ਬੰਸੀਆਂ ਕੀ ਖਾਤਾ ਬੜਤੀਏ ਕਨਉਤੋਂ ਕਾ: ਗੁਰੂ ਕੀਆਂ ਸਾਖੀਆਂ ਪੰਨਾ 77)
ਭਾਈ ਜੈਤਾ ਤੇ ਸਾਥੀ ਸੀਸ ਕੀਰਤਪੁਰ ਲੈ ਗਏ:
“ਜੈਤਾ ਬੇਟਾ ਆਗਿਆ ਕਾ, ਨਾਨੂੰ ਬੇਟਾ ਬਾਘਾ ਕਾ ਊਦਾ ਬੇਟਾ ਖੇਮੇ ਕਾ ਗੁਰੂ ਕਾ ਸੀਸ ਪਾਇ ਕੀਰਤਪੁਰ ਪਰਗਨਾਂ ਕਹਿਲੂਰ ਆਏ ਸਾਲ ਸਤਰਾਂ ਸੈ ਬਤੀਸ ਮੰਗਸਰ ਸੁਦੀ ਦਸਮੀ ਕੇ ਦਿਹੁੰ। ਗਿਆਰਸ ਕੋ ਦਾਗ ਦੀਆ, ਮਾਖੋਆਲ ਮੇਂ…” (ਭੱਟ ਵਹੀ ਮੁਲਤਾਨੀ ਸਿੰਧੀ, ਖਾਤਾ ਉਦਾਨਿਓਂ ਕਾ: ਗੁਰੂ ਕੀਆਂ ਸਾਖੀਆਂ ਪੰਨਾ 77)
ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦੁਰ ਜੀ ਦਾ ਸੀਸ ਕੀਰਤਪੁਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ੁੲਸ ਦਾ ਵਿਧਵਿਤ ਸਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਥਾਂ ਡi ਯਾਦ ਵਿਚ ਕੀਰਤਪੁਰ ਵਿਚ ਗੁਰਦਵਾਰਾ ਸਾਹਿਬ ਸਥਿਤ ਹੈ।ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦੁਰ ਜੀ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਜਾਣ ਸਮੇਂ ਹੀ ਅਪਣੇ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦੇ ਗੋਬਿੰਦ ਰਾਇ ਜੀ ਨੂੰ ਗੁਰ ਗੱਦੀ ਸੌਂਪ ਦਿਤੀ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਆਪ ਜੀ ਨੂੰ ਇਲਮ ਸੀ ਕਿ ਦਿੱਲੀ ਜਾ ਕੇ ਸਰੀਰ ਜ਼ਰੂਰ ਲਗੇਗਾ ।ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਦੇਖ ਲਿਆ ਕਿ ਮੁਗਲ ਰਾਜ ਵਿਚ ਧਰਮ ਨਾ ਦੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਗਈ ਉਲਟਾ ਉਹ ਤਾਂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਦੂਸਰਿਆਂ ਉਪਰ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤ ਰਹੇ ਹਨ। ਲਾਲਚੀ ਮੁਲਾਂ ਕਾਜ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸ਼ਾਸ਼ਕ ਝੂਠੇ ਧਰਮ ਵਿਚ ਏਨੇ ਅੰਂਨ੍ਹੇ ਕਰ ਦਿਤੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਕੋਈ ਵੀ ਤਰਕਸੰਗਤ ਗੱਲ ਸਮਝਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ।ਜਿੱਥੇ ਤਰਕ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੀ ਸਮਝ ਆਵੇ ਉਥੇ ਤਲਵਾਰ ਚੁਕਣਾ ਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਦਾ ਜਵਾਬ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਹੀ ਦੇਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦੁਰ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਹੀਦੀ ਪਿਛੋਂ ਗੁਰੂ ਗੋiੰਬਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਜ਼ੁਲਮ ਦਾ ਗੜ੍ਹ ਭੰਨਣ ਲਈ ਪੰਥ ਨੂੰ ਇਕ ਨਿਆਰਾ ਰੰਗ ਦੇਣ ਦੀ ਸੋਚ ਲਈ।
ਗੁਰੂ ਕੀਆਂ ਸਾਖੀਆਂ ਅਨੁਸਾਰ, “ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਮਹਲਾ ਦਸਮਾ, ਬੇਟਾ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਕਾ ਸਾਲ ਸਤਰਾਂ ਸੈ ਪਚਾਵਨ ਮੰਗਲਵਾਰ ਕੇ ਦਿਹੁੰ ਪਾਂਚ ਸਿੱਖੋਂ ਕੋ ਖੰਡੇ ਕੀ ਪਾਹੁਲ ਦੀ, ਸਿੰਘ ਨਾਮ ਰਾਖਾ। ਪ੍ਰਿਥਮੇ ਦੈਆ ਰਾਮ ਸੋਪਤੀ ਖਤਰੀ ਬਾਸੀ ਲਹੌਰ ਖਲਾ ਹੂਆ, ਪਾਛੈ ਮੁਹਕਮ ਚੰਦ ਛੀਪਾ ਬਾਸੀ ਦੁਆਰਕਾ, ਸਾਹਿਬ ਚੰਦ ਨਾਈ ਬਾਸੀ ਬਿਦਰ (ਹੈਦਰਾਬਾਦ) ਧਰਮਚੰਦ ਜਵੰਦਾ ਜਾਟ ਵਾਸੀ ਹਸਤਨਾਪੁਰ, ਹਿੰਮਤ ਚੰਦ ਝੀਵਰ ਵਾਸੀ ਜਗਨਨਾਥ ਬਾਰੋ ਬਾਰੀ ਖਲੇ ਹੂਏ, ਸਭ ਕੋ ਨੀਲ ਅੰਬਰ ਪਹਿਨਾਇਆ। ਵਹੀ ਅਪਨਾ ਵੇਸ ਕੀਆ। ਹੁਕਾ ਹਲਾਲ, ਹਜਾਮਤ, ਹਰਾਮ ਟਿਕਾ ਜੰਝੂ ਧੋਤੀ ਕਾ ਤਿਆਗ ਕਰਾਇਆ। ਮੀਣੇ ਧੀਰਮਲੀਏ, ਰਾਮਰਈਏ, ਸਿਰਗੁੰਮੇ, ਮਸੰਦਾਂ ਕੀ ਬਰਤਨ ਬੰਦ ਕੀ। ਕੰਘਾ, ਕਰਦ ਕੇਸਗੀ, ਕਢਾ ਕਛਹਿਰਾ ਸਭ ਕੋ ਦੀਆ, ਸਭ ਕੇਸਾਧਾਰੀ ਕੀਏ। ਸਭ ਕਾ ਜਨਮ ਪਟਨਾ, ਵਾਸੀ ਅਨੰਦਪੁਰ ਬਤਾਈ, ਆਗੇ ਗੁਰੂ ਕੀ ਗਤਿ ਗੁਰੁ ਜਾਣੇ, ਗੁਰੂ, ਗੁਰੂ ਜਪਣਾ, ਗੁਰੂ ਹਰ ਥਾਈ ਸਹਾਈ ਹੋਗੁ”। (ਭੱਟ ਵਹੀ ਭਾਦਸੋਂ ਪਰਗਣਾ ਥਾਨੇਸਰ} (ਗੁਰੂ ਕੀਆਂ ਸਾਖੀਆਂ ਪੰਨਾ 14)
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖ ਪੰਥ ਖਾਲਸਾ ਪੰਥ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਉਘੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਦੀ ਰਾਇ ਹੇਠ ਦਰਜ ਹੈ:
ਇਬਟਸਨ:
“ਹਿੰਦੋਸਤਾਨ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕੋਈ ਧਰਮ ਸਿਆਸੀ ਤਾਕਤ ਬਣਿਆ ਅਤੇ ਐਸੀ ਕੌਮ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਖਰੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੀ। ਹਿੰਦੋਸਤਾਨ ਨੇ ਐਸੀ ਕੌਮ ਨਹੀ ਦੇਖੀ ਸੀ। ਨੀਂਵੀਂ ਜਾਤ ਵਾਲੇ ਚੂਹੜੇ, ਚਮਿਆਰ, ਜੱਟ, ਨਾਈ, ਛੀਬਿਆਂ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਕਦੀ ਸ਼ਸ਼ਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਤੱਕ ਨਹੀ ਸੀ ਲਾਈਆ ਅਤੇ ਜੋ ਉਚੀਆਂ ਜਾਤਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਥੱਲੇ ਲਿਤਾੜੇ ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ ਸਨ, ਨੇ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਨਿਰੇ ਬਹਾਦਰੀ ਦੇ ਗੁਣ ਹੀ ਨਾ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤੇ ਸਗੋਂ ਉਹ ਦੁੱਖੀ ਇਨਸਾਨ ਵਾਸਤੇ ਆਪਾ ਵਾਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਏ।” ਇਹ ਕਿਉਂ? ਕਿਉਕਿ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਸਿੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਿਅਕਤੀਗਤ (ਜਿਸਦਾ ਅੱਜ ਸਿੱਖ ਜਗਤ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੈ) ਖਤਮ ਕਰਕੇ ਦੂਜੇ ਲਈ ਮਰਨ ਦਾ ਚਾਅ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ” ।
ਲੈਪਲ ਗ੍ਰਿਫਨ:
“ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਖਾਲਸਾ, ਜੁਪੀਟਰ ਵਾਂਗੂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਖਾਲਸੇ ਦੀ ਸਾਜਨਾ ਆਪਣੀ ਮਿਸਾਲ ਆਪ ਹੈ!”
ਗਾਰਡਨ:
“ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਹਿਰਾਵਾ ਅਤੇ ਇਕੋ ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ। ਇਕੋ ਨਾਹਰਾ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕਾ ਖਾਲਸਾ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫਤਹਿ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਇਕੋ ਪੰਥ ਦੱਸਿਆ।”
ਮੈਕਾਲਫ:
1. “ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹਦਾਇਤ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਦਾਸੀਆਂ ਵਾਲੀ ਅਵਸਥਾ ਬਣਾਉਣ, ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਜੰਗਲ ਸਮਝਣ ਤੇ ਦਿਲੋਂ ਸਾਧੂ ਬਣਨ, ਘੱਟ ਨੀਂਦ ਲੈਣ ਤੇ ਘੱਟ ਖਾਣ ਅਤੇ ਦਇਆ, ਨਿਮਰਤਾ, ਖਿਮਾ ਸੰਤੋਖ ਦੀ ਵਰਤੋ ਕਰਨ। ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਤੇ ਪ੍ਰਪਤੀ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਾਮ ਕਰੋਧ ਅਦਿ ਕੱਢਣੇ ਪੈਣਗੇ। ਗੁਰੂ ਸਹਿਬ ਨੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਵੀ ਚਿਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਗਿਆਨ ਤੇ ਭਗਤੀ ਦੇ ਮਾਰਗ ਤੋ ਖੁੰਝ ਗਏ ਤਾਂ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਾਜਨੀਤਕ ਤੇ ਫੌਜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀ ਕਰ ਸਕੇਗੀ।”
27th October 2016 6:08pm
Gravatar
sarbjit singh (Sacramento, US)
ਡਾ: ਦਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗ੍ਰੇਵਾਲ ਜੀ ਗੁਰ ਫ਼ਤਿਹ,
ਆਪ ਜੀ ਨੇ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਭੱਟ ਵਹੀ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾਲ, “ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦਾ ਜਨਮ ਪਟਨਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਮਾਤਾ ਗੁਜਰੀ ਜੀ ਦੀ ਕੁਖੋਂ 22 ਦਿਸੰਬਰ 1666 ਈਸਵੀ ਨੂੰ ਹੋਇਆ ।(ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਦਾਸ ਬੇਟਾ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦੁਰ ਮਹਲ ਨਾਮਾ ਕਾ, ਪੋਤਾ ਗੁਰੂ ਹਰ ਗੋਬਿੰਦ ਜੀ ਕਾ…ਸੋਢੀ ਖਤਰੀ ਬਾਸੀ ਪਟਨਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤਟ ਨਦੀ ਜਮਨਾ ਸੰਮਤ ਸਤਰਾਂ ਸੈ ਅਠਾਰਾਂ ਪੋਖ ਮਾਸੰ ਸੁਦੀ ਸਪਤਮੀ ਬੁਧਵਾਰ ਕੇ ਦਿਹੁੰ ਢਲੀ ਰੈਨ ਜਨਮ ਹੂਆ ਦਿਹੁੰ ਚਢੇ। ਮਾਤਾ ਨਾਨਕੀ ਜੀ ਨੇ ਗਰੀਬ ਗੁਰਬੇ ਕੋ ਦਾਨ ਦੀਆ, ਰੈਣ ਪਈ ਦੀਪ ਮਾਲਾ ਹੂਈ, ਬੜਾ ਕਤੂਹਲ ਹੂਆ।… (ਭੱਟ ਵਹੀ ਪੂਰਬੀ ਦੱਖਣੀ) ਲਿਖੀ ਹੈ। ਇਸ ਸਬੰਧੀ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ 22 ਦਸੰਬਰ 1666 ਈ (ਜੂਲੀਅਨ) ਨੂੰ ਜੇ ਸਹੀ ਮੰਨੀਏ ਤਾਂ ਇਹ 23 ਪੋਹ, ਪੋਹ ਸੁਦੀ 7 ਦਿਨ ਸ਼ਨਿਚਰਵਾਰ, ਸੰਮਤ 1723 ਬਿਕ੍ਰਮੀ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਜੇ “ਸੰਮਤ ਸਤਰਾਂ ਸੈ ਅਠਾਰਾਂ ਪੋਖ ਮਾਸੰ ਸੁਦੀ ਸਪਤਮੀ ਬੁਧਵਾਰ” ਨੂੰ ਸਹੀ ਮੰਨੀਏ ਤਾਂ ਇਹ 19 ਪੋਹ, 18 ਦਸੰਬਰ 1661 ਈ: (ਜੂਲੀਅਨ) ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਤਾਰੀਖ਼ਾਂ `ਚ 5 ਸਾਲ ਦਾ ਫਰਕ ਹੈ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਤਾਰੀਖ਼ਾਂ ਸਹੀ ਨਹੀ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ । ਇਸ ਬਾਰੇ ਪੜਤਾਲ ਕਰਕੇ ਸਹੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾਲਤਾ ਕਰਨੀ ਜੀ। ਧੰਨਵਾਦ
29th October 2016 8:48am
Gravatar
Darshan Singh (WOLVERHAMPTON, UK)
Short, but nail on the head... well done Vir Ji
24th October 2016 11:32pm
Gravatar
Gurmit S Barsal (San jose, US)
ਛਬੀਲ !!

ਸਿੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਜੰਗ-ਏ-ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਵੀ,
ਪਾਣੀ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤਾਈਂ ਪਿਲਾਂਵਦੇ ਸਨ ।

ਕੀਤਾ ਵਿਤਕਰਾ ਲੰਗਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਨਹੀਂ,
ਦੋਸਤ-ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ `ਕੱਠੇ ਖੁਆਂਵਦੇ ਸਨ ।

ਦੁਸ਼ਮਣ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਜਾਣਿਆਂ ਨਾ,
ਜਿੱਤ ਕੇਵਲ ਬੁਰਿਆਈ ਤੇ ਚਾਂਹਵਦੇ ਸਨ ।

ਨਿਹੱਥੇ ਉੱਪਰ ਨਾ ਕਦੇ ਵੀ ਵਾਰ ਕੀਤਾ,
ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੀ ਕਿਰਦਾਰ ਸਲਾਂਹਵਦੇ ਸਨ ।

ਪਾਣੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਿਆਉਣ ਦੀ ਆੜ ਥੱਲੇ,
ਸਿੰਘ ਕਰ ਨਹੀਂ ਕਦੇ ਧ੍ਰੋਹ ਸਕਦੇ ।।

ਜਿਨਾਂ ਕੀਤਾ ਬਦਨਾਮ ਛਬੀਲ ਤਾਈਂ,
ਸਿੱਖ ਗੁਰੂ ਦੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ।।

ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ “ਬਰਸਾਲ” ਕੈਲੇਫੋਰਨੀਆਂ
24th October 2016 9:59pm
Gravatar
Darshan Singh (WOLVERHAMPTON, UK)
Short, but nail on the head. good one Vir Ji..
24th October 2016 11:30pm
Gravatar
Dalvinder Singh Grewal (Ludhiana, India)
ਚਰਰ- ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਏਹੋ ਸੁਣਿਆ ਹੈ। ਚੀਨ ਵਿਚ ਕਦੋਂ ਤੇ ਕਿਥੇ ਗਏ ਇਸ ਬਾਰੇ ਯਕੀਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦਾ।
ਦਸਗ- ਤੁਸੀਂ ਜਪੁਜੀ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਤਰਜਮਾ ਕਦੋਂ ਤੇ ਕਿਥੇ ਕੀਤਾ?
ਚਰਰ- ਮੈਂ ਜਪੁਜੀ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਤਰਜਮਾ ਸ਼ਾਤੀਨਿਕੇਤਨ ਵਿਚ 1956-57 ਵਿਚ ਰਾਹੁਲ ਸੰਕ੍ਰਤਾਇਨ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ।
ਦਸਗ- ਕੀ ਇਸ ਨੁੰ ਅਜੇ ਤਕ ਛਪਵਾਇਆ ਨਹੀਂ।
ਚਰਰ- ਅਜੇ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਛਪਵਾਉਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਇਹ ਖਰੜਾ ਸ਼ਾਤੀਨਿਕੇਤਨ ਵਿਖੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਤਿੱਬਤੀ ਵਿਭਾਗ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ।
ਦਸਗ- ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਛਪਵਾਉਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਾਂ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਅਗਲੀ ਮਈ-ਜੂਨ ਤਕ ਇਸ ਨੂੰ ਮੰਗਵਾ ਸਕਦੇ ਹੋ?
ਚਰਰ- ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ। ਹੁਣ ਤਾਂ ਮੈਂ ਜਰਮਨੀ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਫਿਰ ਮੈ ਚੀਨ ਤੇ ਤਿਬਤ ਹੋ ਕੇ ਆਵਾਂਗਾ ਤੇ ਖਰੜਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇ ਸਕਾਂਗਾ।
ਧਸਗ- ਸ਼ੁਕਰੀਆ, ਤਾਸ਼ੀ ਡਿਲੇ
ਚਰਰ- ਧੰਨਵਾਦ। ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ
(ਨੋਟ: ਖਰੜਾ ਛਪਵਾਉਣ ਬਾਰੇ ਮੈ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਭਾਗ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸ: ਕਪੂਰ ਸਿੰਘ ਘੁੰਮਣ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾ ਨੇ ਮੇਰਾ ਸੁਝਾ ਸਿਰ ਮੱਥੇ ਕਬੂਲਿਆ। ਫਿਰ ਲਾਮਾ ਚਿਮਦ ਰਿਗਜ਼ਿਨ ਰਿੰਪੋਸ਼ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕਈ ਬਾਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਪਰ ਇਹ ਸੰਭਵ ਨਾ ਹੋ ਸਕਿਆ।)
22nd October 2016 7:47am
Gravatar
Dalvinder Singh Grewal (Ludhiana, India)
ਰਿਗਜ਼ਿਨ ਰਿੰਪੋਸ਼ ਨਾਲ ਇਕ ਮੁਲਾਕਾਤ- ਅਕਤੂਬਰ 1987
68 ਸਾਲਾ ਲਾਮਾ ਚਿਮਦ ਰਿਗਜ਼ਿਨ ਰਿੰਪੋਸ਼ ਨੂੰ ਦਿਨ ਦੋਰਜੀ ਲਾਮਾ ਦਾ ਇਕੋ ਇਕ ਵਾਰਿਸ ਤੇ ਬੁਧ ਸਾਕਿਆਮੁਨੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਚੇਲਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਉਸਨੂੰ ਪਦਮਾਸੰਭਵ ਦਾ ਦਿਮਾਗ, ਕਿਉ ਚੁੰਗ ਲਾਸਾ ਦਾ ਸਰੀਰ ਤੇ ਨਾਨਮ ਦੋਰਜੀ ਦੁਦਜੋਮ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਮੰਨਿਆਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰਬੀ ਤਿੱਬਤ ਦੇ 12 ਮੱਠਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਥਾਪ ਦਿਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ 1958 ਤਕ ਸੰਭਾਲਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ਪਿੱਛੋਂ ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਆ ਵਸਿਆ ਤੇ ਨਿਸ਼ਕਾਸਿਤ ਤਿਬਤੀ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਵਿਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਰਿਫਿਊਜੀ ਬਾਲ ਗਰਾਂ ਤੇ ਦਸਤਕਾਰੀ ਕੇਂਦਰ ਵੀ ਕਾਇਮ ਕੀਤੇ ।ਹੁਣੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ ਭਾਰਤੀ ਯੂਨਵਿਰਸਿਟੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਿਕੇਤਨ ਦੇ ਭਾਰਤ-ਤਿਬਤ ਖੋਜ ਵਿਭਾਗ ਵਿਚੋਂ 25 ਵਰ੍ਹੇ ਲਗਾਤਾਰ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਉਣ ਪਿਛੋਂ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋਇਆ ਹੈ।ਉਹ ਤਿਬਤੀ ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਬੁਧਿਜ਼ਮ ਦੇ ਨਈਂਗਮਾ-ਕਰਮਾ ਪਾ ਵਰਗ ਦਾ ਉਚ-ਲਾਮਾ ਹੈ ਤੇ ਕਰਮਾ ਪਾ ਵਰਗ ਵਿਚ ਨੰਬਰ ਦੋ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਉਸ ਨੇ ਤਿਬਤ ਤੇ ਯੂਰਪ ਵਿਚ ਵੀ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਹੈ ਤੇ ਉਸਦੇ ਅਨੁਆਈ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਹਨ।ਉਹ ਗੁਰੁੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਈਂਗਮਾ-ਕਰਮਾ ਪਾ ਵਰਗ ਦਾ ਗੁਰੂ ਰਿੰਪੋਸ਼ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਸਿਧ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨੀ ਰਾਹੁਲ ਸੰਕਰਤਾਇਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜਪੁਜੀ ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਤਿਬਤੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ।ਉਹ ਚੀਨ ਤੇ ਤਿਬਤ ਵਿਚ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਸਬੰਧੀ ਖੋਜ ਵੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਤੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦਾ ਯਾਤਰਾ ਮਾਰਗ ਵੀ ਉਲੀਕਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਦਾ ਬੇਟਾ ਯੂ ਸੀ ਲਾਮਾ ਨਾਰਥ ਬੰਗਾਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਸੈਂਟਰ ਫਾਰ ਹਿਮਾਲਿਅਨ ਸਟੱਡੀਜ਼ ਵਿਚ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸੀ ਜਿਥੇ ਮੈਂ ਅਪਣੀ ਪੀ ਐਚ ਡੀ ਦੀ ਖੋਜ ਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸਾਂ ਜਿਥੇ ਸਾਡੀ ਇਸ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੇ ਸ਼ੈਸ਼ਨ ਹੋਏ।
ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ ਦਾ ਨਿਚੋੜ ਹਾਜ਼ਿਰ ਹੈ
(ਦਸਗ= ਦਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗ੍ਰੇਵਾਲ, ਚਰਰ=ਚਿਮਦ ਰਿਗਜ਼ਿਨ ਰਿੰਪੋਸ਼)
ਦਸਗ: ਕੀ ਅਪਣੇ ਜੀਵਨ ਤੇ ਕੁਝ ਚਾਨਣਾ ਪਾਉਗੇ?
ਚਰਰ: ਭਾਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਚਿਮਦ ਰਿਗਜ਼ਿਨ ਰਿੰਪੋਸ਼ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਮੇਰਾ ਆਮ ਨਾਮ ਸੀ ਆਰ ਲਾਮਾ ਹੈ।ਮੈਂ ਪੂਰਬੀ ਤਿਬਤ ਵਿਚ 1922 ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਤੇ 1925 ਵਿਚ ਜਦ ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਅਵਤਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ । ਮੈਂ ਘਰੋਂ ਗਰੀਬ ਸੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਏਨੇ ਵਡੇ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜਿਆ ਜਾਵਾਂਗਾ।ਸਾਡੇ ਲੋਕਲ ਮੱਠ ਦੇ ਮੁਖੀ ਗੁਰੂ ਰਿੰਪੋਸ਼ ਸੁਲਥੁਨ ਸੁੰਬੂ ਨੇ ਜਦ ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਮੀਰ ਬਚਿਆਂ ਨਾਲ iਂਨੰਦਿਨ ਦੋਰਜੀ ਦੇ ਪੁਨਰਜਨਮ ਅਵਤਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਵੀਕਰੇ ਜਾਣ ਲਈ ਵੱਡੀ ਕੌਸਲ ਅਗੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਵੱਡੇ ਅਹੁਦੇਦਾਰ ਨਹੀਂ ਸਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਕਿ ਇਸ ਗਰੀਬ ਘਰ ਦੇ ਲੜਕੇ ਨੂੰ ਇਸ ਵੱਡੀ ਹਸਤੀ ਦਾ ਪੁਨਰਜਨਮ ਸਵੀਕਾਰਿਆ ਜਾਵੇ।ਦੋ ਸੌ ਦੇ ਕਰੀਬ ਲਾਮਿਆਂ ਨੇ ਸਾਡਾ ਧਰਮ ਦੇ ਹਰ ਪੱਖੋਂ ਨਿਰੀਖਣ ਕੀਤਾ ਤੇ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਅੱਗੇ ਕਰ ਦਿਤਾ। ਫਿਰ ਮੱਧ ਤੇ ਪੂਰਬ ਦੇ ਪੰਜ ਲਾਮਿਆਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਬੜੀ ਗਹਿਰਾਈ ਨਾਲ ਜਾਂਚ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਪਦ ਦੇ ਯੋਗ ਕਰਾਰ ਦੇ ਦਿਤਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਆਤਮਗਿਆਨੀ ਗੁਰੂ ਤੁਲਕੂ ਸੁਰਲੂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਤੇਰਾਂ ਹੋਰ ਲਾਮਿਆਂ ਨੇ ਮੇਰਾ ਇਮਤਿਹਾਨ ਲਿਆ। ਤਿੰਨ ਖਾਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੂਹਾਨੀ ਤਜਰਬੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਵੱਖ ਵੱਖ ਆਟੇ ਦੀਆਂ ਪਿੰਨੀਆਂ ਵਿਚ ਕਈ ਨਾਮ ਲਿਖਕੇ ਪਾਏ ਗਏ ਤੇ ਜਲ ਵਿਚ ਉਤਾਰੇ ਗਏ। ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਤਿੰਨ ਵੱਖ ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਇਵੇਂ ਹੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ । ਹਰ ਵਾਰ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਪਿੰਨੀ ਜਲ ਵਿਚ ਤਰਦੀ ਰਹੀ ਜਦ ਕਿ ਹੋਰ ਸਭ ਡੁੱਬਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਜਿਸ ਪਿੱਛੋਂ ਮੈਨੂੰ ਮਹਾਨ ਨੂੰਦੇਨ ਦੋਰਜੀ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਦਸਗ: ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਪੁਨਰਜਨਮ ਵਿਚ ਯਕੀਨ ਰਖਦੇ ਹੋ?
ਚਰਰ- ਕੀ ਤੁਸੀਂ 84 ਲੱਖ ਜੋਨੀਆਂ ਵਿਚ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ?
ਦਸਗ- ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਚਮਤਕਾਰਾਂ ਵਿਚ ਯਕੀਨ ਰਖਦੇ ਹੋ?
ਛਰਰ- ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਤਿੰਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਪਾਣੀ ਵਿਚੋਂ ਜਿਉਂਦੇ ਨਿਕਲਣ ਨੂੰ ਚਮਤਕਾਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ? ਕੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦਾ ਹੱਥ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪੱਥਰ ਰੋਕਣਾ ਤੇ ਪੱਥਰ ਉਪਰ ਗੁਰੁੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦਾ ਪੰਜਾ ਛਪਣਾ ਚਮਤਕਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ? ਭੂਟਾਨ ਵਿਚ ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਇਕ ਗਰੀਬ ਲਈ ਝੀਲ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਲੱਭ ਕੇ ਦੇਣ ਦੀ ਗਾਥਾ ਹੈ।ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਬਤ ਵਿਚ ਕੋਕੋਨੂਰ ਝੀਲ ਵਿਚੋਂਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਲਭ ਕੇ ਦੇਣ ਦੀ ਗਾਥਾ ਹੈ।ਸਾਕਿਆ ਮੱਠ ਤਿਬਤ ਵਿਚ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਦੈਂਤਾਂ ਨੂੰ ਵਸ ਕਰਨ ਦੀ ਗਾਥਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਸਬੰਧ ਵਿਚ ਮੈਂ ਅਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਇਕ ਅਧਿਆਇ ਤੁਹਾਡੇ ਅਗੇ ਖੋਲਦਾ ਹਾਂ। ਜਦ ਮੈਂ 9 ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਕ ਪੱਥਰ ਅਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਨਪੀੜ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਬਦਲ ਦਿਤੀ। ਸ਼ਰਾਰਤੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਪਰ ਮੈਂ ਅਪਣੀਆਂ ਦੈਵੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਕਰ ਕੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਅੰਦਰੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਂਦਾ ਸਾਂ ਤੇ ਜਿੰਦੇ-ਕੁੰਡੇ ਲੱਗੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।ਦਸ ਸਾਲ ਦਾ ਸਾਂ ਜਦ ਮੈਂ ਦੋ ਤੇਰਮਾ (ਧਰਤੀ ਵਿਚ ਦਬੀਆਂ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਪੁਰਾਤਨ ਪੁਸਤਕਾਂ) ਤੇ ਇਕ ਲੋਹੇ ਦਾ ਤੇਰਮਾ ਟ੍ਰੰਕ ਲੱਭਿਆ।
ਦਸਗ-ਕੀ ਗੁਰੁੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਤਿਬਤ ਵਿਚ ਗਏ ਸਨ?
ਚਰਰ-ਹਾਂ, ਉਹ ਤਿੱਬਤ ਵਿਚ ਕਈ ਥਾਂਈਂ ਗਏ।ਉਹ ਲਾਸਾ ਗਏ, ਸਾਕਿਆ ਮੱਠ ਗਏ, ਸਾਮਿਆ ਮੱਠ ਗਏ, ਕੋਕੋਨੂਰ ਝੀਲ ਤੇ ਗਏ।
ਦਸਗ- ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇਸ ਦੀ ਕੀ ਗਵਾਹੀ ਹੈ?
ਚਰਰ- ਅਸੀਂ ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਨੂੰ ਨਾਨਕ ਲਾਮਾ ਕਰਕੇ ਪੂਜਦੇ ਹਾਂ ।ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਮੱਠਾਂ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਨਾਨਕ ਲਾਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਅਪਣੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿਚ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਡੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦਾ ਵਰਨਣ ਹੈ।ਮੈਂ ਜਪੁਜੀ ਦਾ ਤਿਬਤੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਖੁਦ ਤਰਜਮਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਤਿਬਤੀ ਲੋਕ ਬੜੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਦਸਗ- ਤਿੱਬਤ ਵਿਚ ਗੁਰੁੂ ਨਾਨਕ ਕਿਹੜੇ ਕਿਹੜੇ ਰਾਹੀਂ ਵਿਚਰੇ?
ਚਰਰ- ਰਸਤਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਦਸ ਸਕਦਾ ਪਰ ਜੋ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ, ਨਾਨਕ ਲਾਮਾ, ਗੁਰੁ ਗੋਪਿਕਾ ਮਹਾਰਾਜ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਰਿੰਪੋਸ਼ੇ ਨਾਨਕ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਪੰਜਾਬ ਤੋਂ ਰਵਾਲਸਰ ਤੇ ਫਿਰ ਦੁਰਾਂਗ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਕੈਲਾਸ਼ ਮਾਨਸਰੋਵਰ ਪਹੁੰਚੇ ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿਚਾਰ ਗੋਸ਼ਟੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਯਾਤਰੂਆਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ।ਫਿਰ ਨੇਪਾਲ ਰਾਹੀਂ ਸਾਕਿਆ ਮੱਠ ਤੇ ਇਰਦ ਗਿਰਦ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਗਏ।ਫਿਰ ਸਿਕਿਮ, ਭੂਟਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਤਵਾਂਗ ਰਾਹੀਂ ਲਾਸਾ ਪਹੁੰਚੇ।ਲਾਸਾ ਵਿਚ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਹੱਥ ਲਿਖਤ ਸੰਭਾਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਲਾਸਾ ਤੋਂ ਮੁੜਦੇ ਹੋਏ ਸਾਮਿਆ ਮੱਠ ਵੀ ਗਏ ਤੇ ਗੋਕਾਕੁਲ ਚੋਟੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ ਜਿੱਥੇ ਚੀਲਾਂ ਤਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੀਆਂ। ਫਿਰ ਚੀਨ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਕੋਕੋਨੂਰ ਝੀਲ ਪਹੁੰਚੇ ਜਿਥੇ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਲਈ ਝੀਲ ਵਿਚੋਂ ਖਜ਼ਾਨਾ ਕੱਢ ਕੇ ਦਿਤਾ।
ਦਸਗ- ਕੀ ਤਿੱਬਤ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗੁਰੁੂ ਨਾਨਕ ਦੇ ਤਿੱਬਤ ਵਿਚ ਆਉਣ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਹੈ?
ਚਰਰ- ਹਾਂ। ਮੈਂ ਚੀਨ ਤੇ ਤਿੱਬਤ ਜਾਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਉਥੋਂ ਦੇ ਲੋਕ ਨਾਨਕ ਲਾਮਾ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਦਸਗ- ਕੀ ਏਸ ਤੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਭਾਵ ਗੁਰੁੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਚੀਨ ਵੀ ਗਏ ਸਨ?
ਚਰਰ- ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਏਹੋ ਸੁਣਿਆ ਹੈ। ਚੀਨ ਵਿਚ ਕਦੋਂ ਤੇ ਕਿਥੇ ਗਏ ਇਸ ਬਾਰ
22nd October 2016 7:40am
Gravatar
Gurmit S Barsal (San jose, US)
ਧੂਤੇ !!
ਲੋਕੀਂ ਪੁੱਛਣ ਧੂਤੇ ਕਿਹੜੇ ?
ਪੁੱਟਦੇ ਜੋ ਸਿੱਖੀ ਦੇ ਵਿਹੜੇ ।
ਮੂਰਖਤਾ ਬਲਬੂਤੇ ਜਿਹੜੇ ।
ਖੁਦ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਸਦਾਉਂਦੇ ਨੇ ।।
ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਲਗਦੇ ਪਰ,
ਧੂਤੇ ਅਖਵਾਉਂਦੇ ਨੇ ।।
ਗੁਰੂਆਂ ਨੀਵਾਂ ਰਹਿਣਾ ਦੱਸਿਆ ।
ਨਾਲ ਸਬਰ ਦੇ ਸਹਿਣਾ ਦੱਸਿਆ ।
ਮਾਖਿਓਂ ਮਿੱਠਾ ਕਹਿਣਾ ਦੱਸਿਆ ।
ਪਰ ਜੋ ਅੱਗ ਵਰਾਂਉਂਦੇ ਨੇ ।।
ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਲਗਦੇ ਪਰ,
ਧੂਤੇ ਅਖਵਾਉਂਦੇ ਨੇ ।।
ਬਾਣੀ ਛੱਡ ਕੇ ਬਾਣਾ ਫੜਿਆ ।
ਪੂਜਾ, ਹਵਨ ਕਰਾਣਾ ਫੜਿਆ ।
ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਭੜਕਾਣਾ ਫੜਿਆ ।
ਪਾਧੇ ਕੀਆਂ ਪੁਗਾਉਂਦੇ ਨੇ ।।
ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਲਗਦੇ ਪਰ,
ਧੂਤੇ ਅਖਵਾਉਂਦੇ ਨੇ ।।
ਬਾਣੀ, ਵਾਂਗ ਮੰਤਰਾਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ।
ਗੁਰੂ-ਸਿਧਾਂਤ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ।
ਸ਼ਬਦ-ਵੀਚਾਰ ਕਦੇ ਨਾ ਕਰਦੇ ।
ਛਿੱਕਲੀ-ਲੜੀਆਂ ਲਾਉਂਦੇ ਨੇ ।।
ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਲਗਦੇ ਪਰ,
ਧੂਤੇ ਅਖਵਾਉਂਦੇ ਨੇ ।।
ਜਦ ਤੋਂ ਗਿਆਨ-ਯੁੱਗ ਹੈ ਆਇਆ ।
ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਏ ਸੱਚ ਦਿਖਾਇਆ ।
ਅੰਧ-ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਜੱਗ ਹਸਾਇਆ ।
ਜਿਸਤੋਂ ਰਹੇ ਡਰਾਉਂਦੇ ਨੇ ।।
ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਲਗਦੇ ਪਰ,
ਧੂਤੇ ਅਖਵਾਉਂਦੇ ਨੇ ।।
ਦੇਖੇ ਗੁਰੂ-ਦੁਆਰੇ ਜਾਕੇ ।
ਅਕਲਾਂ ਜੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਛੁਪਾਕੇ ।
ਗਿਆਨ-ਗੁਰੂ ਦੀ ਜੋਤ ਭੁਲਾਕੇ ।
ਘਿਓ ਦੀ ਜੋਤ ਜਗਾਉਂਦੇ ਨੇ ।।
ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਲਗਦੇ ਪਰ,
ਧੂਤੇ ਅਖਵਾਉਂਦੇ ਨੇ ।।
ਜਿੱਥੇ ਪੈਰ ਸਾਫ ਨੇ ਕਰਦੇ ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਹਿਕੇ ਚੂਲੀਆਂ ਭਰਦੇ ।
ਕਰਨੋਂ ਕਰਮ-ਕਾਂਡ ਨਾ ਡਰਦੇ ।
ਸ਼ਰਧਾ ਅਜਬ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਨੇ ।।
ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਲਗਦੇ ਪਰ,
ਧੂਤੇ ਅਖਵਾਉਂਦੇ ਨੇ ।।
ਗੁਰੂਆਂ ਜਾਤ-ਪਾਤ ਮਿਟਾਈ ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੁੜਕੇ ਗਲ਼ ਨਾਲ ਲਾਈ ।
ਪੁੱਟ ਕੇ ਊਚ-ਨੀਚ ਦੀ ਖਾਈ ।
ਛੂਆ-ਛਾਤ ਵਧਾਉਂਦੇ ਨੇ ।
ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਲਗਦੇ ਪਰ,
ਧੂਤੇ ਅਖਵਾਉਂਦੇ ਨੇ ।।
ਗੁਰੂਆਂ ਔਰਤ ਸੀ ਸਤਿਕਾਰੀ ।
ਇਹਨਾਂ ਕਰਤੀ ਮੁੜ ਦੁਖਿਆਰੀ ।
ਭਰਦੇ ਹੀਣ-ਭਾਵਨਾ ਭਾਰੀ ।
ਜੋ ਤਿਓਹਾਰ ਮਨਾਉਂਦੇ ਨੇ ।।
ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਲਗਦੇ ਪਰ,
ਧੂਤੇ ਅਖਵਾਉਂਦੇ ਨੇ ।।
ਦਸਮੇ ਗੁਰਾਂ ਵੱਲ ਪਿੱਠ ਕਰਕੇ ।
ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਹੀ ਨਾਂ ਫਿੱਟ ਕਰਕੇ ।
ਔਰਤ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਠਿੱਠ ਕਰਕੇ ।
ਬਿਪਰੀ ਨਾਟ ਪੜਾਉਂਦੇ ਨੇ ।।
ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਲਗਦੇ ਪਰ,
ਧੂਤੇ ਅਖਵਾਉਂਦੇ ਨੇ ।।
ਸਮਝਣ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਅਧੂਰਾ ।
ਜੋੜ ਬਚਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਪੂਰਾ ।
ਪਾਕੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕੂੜਾ ।
ਸਿੱਖੀ ਧ੍ਰੋਹ ਕਮਾਉਂਦੇ ਨੇ ।।
ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਲਗਦੇ ਪਰ,
ਧੂਤੇ ਅਖਵਾਉਂਦੇ ਨੇ ।।
ਬਾਹਰੋਂ ਮਜਹਬ ਧਾਰ ਤਾਂ ਲੀਤਾ ।
ਅੰਦਰ ਧਰਮ ਨਾ ਧਾਰਣ ਕੀਤਾ ।
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰੋਜ ਕਦੇ ਨਾ ਪੀਤਾ ।
ਕੇਵਲ ਰੀਤ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਨੇ ।।
ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਲਗਦੇ ਪਰ,
ਧੂਤੇ ਅਖਵਾਉਂਦੇ ਨੇ ।।
ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ “ਬਰਸਾਲ” (ਕੈਲੇਫੋਰਨੀਆਂ)
21st October 2016 8:49pm
Gravatar
Makhan Singh Purewal (Quesnel, Canada)
‘ਸਿੱਖ ਮਾਰਗ’ ਦੇ ਪਾਠਕਾਂ/ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ
ਕੁੱਝ ਕਾਰਨਾ ਕਰਕੇ 23 ਅਕਤੂਬਰ ਵਾਲੇ ਸਪਤਾਹਿਕ ਲੇਖ ਨਹੀ ਪਾਏ ਜਾ ਸਕਣਗੇ। ਇਹ 30 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਪਾਏ ਜਾਣਗੇ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਕੋਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਲਿਖਤ ਇਸ ਪੰਨੇ ਤੇ ਸਾਂਝੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ-ਸੰਪਾਦਕ।
19th October 2016 5:41pm
Gravatar
Makhan Singh Purewal (Quesnel, Canada)

ਜੱਜ ਮਾਰਕੰਡੇ ਕਾਟਜੂ ਰੱਬ ਦੀ ਹੋਂਦ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਪਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਕੱਟੜਵਾਦੀਆਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ 2015 ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰੀਆਂ ਬੇ-ਅਦਬੀ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪੁਲੀਸ ਦੀ ਗੋਲੀ ਨਾਲ ਹੋਈਆਂ ਮੌਤਾਂ ਬਾਰੇ ਇਸ ਨੇ ਇਨਕੁਆਰੀ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਰਿਪੋਰਟ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇਹ ਆਪਣੀਆਂ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਕਰਕੇ ਮੀਡੀਏ ਵਿੱਚ ਚਰਚਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣਿਆਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਤੇ ਸਰਚ ਕਰਨ ਸਮੇਂ ਇਸ ਦਾ ਫੇਸ ਬੁੱਕ ਲਿੰਕ ਮਿਲਿਆ ਜਿਸ ਵਿਚੋਂ ਪਾਠਕਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ ਕੁੱਝ ਤਾਜਾ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਕਾਪੀ ਪੇਸਟ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੇਰਾ ਫੇਸ-ਬੁੱਕ ਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਅਕਾਉਂਟ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਕੁੱਝ ਦੇਖ/ਪੜ੍ਹ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਨੂੰ ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਵਾਲ ਜਵਾਬ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਨੁਕਤਿਆਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਪੁੱਛਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਟਿੱਪਣੀ ਅਤੇ ਸਵਾਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਇਸ ਦਾ ਲਿੰਕ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ-ਸੰਪਾਦਕ।
Bhindranwale
I had put up a fb post stating that Bhindranwale was a feudal bigoted village idiot.
I received many messages and emails abusing me for this, which of course I ignored. But I also received polite messages asking me to clarify my view, and they are entitled to that, which I am doing here.
I have basically three points to make in this connection :
1. Bhindranwale was a religious figure. As I have earler repeatedly said, religion had a certain utility in earlier times, but today it is totally outdated. All religions are superstitions, and the truth lies in science, which of course is not something final I( like the Quran, Vedas, Bible, Guru Granth Saheb, etc ) but is constantly developing with new scientific inventions and discoveries. To abolish poverty, unemployment, and other social evils, and make India a highly developed and industrialized country in which our people enjoy a high standard of living and have decent lives, we have to give up religion and go over to science.
So I have no respect for religious leaders like Bhindranwale, Adityanath, Sadhvi Prachi, Sakshi Maharaj, Syed Ali Shah Geelani and most of the Maulanas, as they are all feudal minded reactionaries who will only drag India back into the Middle Ages, instead of taking it forward into modern times.
2. From what I have heard, the Congress Party under Indira Gandhi built up Bhindranwale to counteroppose the Akalis, though later on he turned on the Congress, just as Osama bin Laden, who had earlier been supported by the Americans to fight the Russian army in Afghanistan, later on turned on the Americans.
3. Many people still praise Bhindranwale because most people in India are still backward and feudal minded, and are religious. So they call him a 'sant'. But he had no scientific ideas, and had no modern education. He had only feudal religious ideas, while to progress we have to destroy feudal thinking and practices. Only then can India progress and prosper


I have been repeatedly asked to write about Gujaratis.
I was avoiding doing so, considering the flak I faced lately, but since the insistence has not abated, here it is :
Gandhi and Jinnah, the two crooked shameless British agents responsible for Partition of India in 1947, which was the greatest tragedy for the country in the 20th century, were both Gujaratis, and so is our present Superman who is rapidly taking India down on the path of disaster.
Hari Om
P.S.
Gujaratis, this is just a joke. So please dont file a case against me.


I had earlier thought that Bihar has the maximum number of fools in the country, but now I have changed my opinion.
Another state is far ahead
Hari Om


Personal laws are basically religious laws, and therefore backward laws. Religious laws should have no place in a secular country. There should be one common law for everyone.
But as long as there is vote bank politics it will never be abolished.
BJP had mentioned in its election manifesto in 2014 that it will seek to bring about a common civil code in India, but it will never do it, ( while always talking of it ).
Like other of its election promises, it was only a jumla.
https://www.facebook.com/justicekatju/

15th October 2016 5:12am
Gravatar
Gurmit S Barsal (San jose, US)
ਪੁਜਾਰੀ ਬਨਾਮ ਗਿਆਨ !
ਜਦ ਵੀ ਬੰਦਾ ਗਿਆਨ ਵੱਲ ਨੂੰ ਆਇਆ ਹੈ ।
ਤਦੇ ਪੁਜਾਰੀ ਚੀਕ-ਚਿਹਾੜਾ ਪਾਇਆ ਹੈ ।
ਆਪਣੇ ਮਤਲਬ ਖਾਤਿਰ ਬੰਦਾ ਵਰਤਣ ਲਈ,
ਸੋਚ-ਵਿਹੂਣਾ ਰੱਖਣਾ ਹੀ ਉਸ ਚਾਹਿਆ ਹੈ ।
ਖਲਕਤ ਕਾਬੂ ਕਰਨ ਲਈ ਵੰਡਕੇ ਜਾਤਾਂ ਵਿੱਚ,
ਖੁਦ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਵਰਗ ਸਦਾਇਆ ਹੈ ।
ਉਸਨੇ ਖੁਦੀ ਖਿਲਾਫ ਬਗਾਵਤ ਕੁਚਲਣ ਲਈ,
ਸਰਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਦਾ ਯਾਰਾਨਾ ਲਾਇਆ ਹੈ ।
ਅੰਧ-ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਭੜਕਾਵਣ ਦਾ,
ਰਲ਼ਕੇ ਉਹਨਾ ਢੀਠ ਕਾਨੂੰਨ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ।
ਕੱਚੀ ਨੀਂਦ ਉਠਾਲ ਸੁੱਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ,
ਦੂਹਰਾ ਗੱਫਾ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਵਰਤਾਇਆ ਹੈ ।
ਹਰ ਹੀਲੇ ਹੀ ਉੱਲੂ ਸਿੱਧਾ ਰੱਖਣ ਲਈ,
ਸ਼ਰਧਾ-ਉੱਲੂ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਚਲਾਇਆ ਹੈ ।
ਲੁੱਟਣ-ਕੁੱਟਣ ਦੇ ਲਈ ਭੋਲੇ ਕਿਰਤੀ ਨੂੰ,
ਪੁੰਨ-ਪਾਪ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝਾਇਆ ਹੈ ।
ਪੁਸ਼ਤਾਂ ਤੱਕ ਦੀ ਰੋਜੀ ਪੱਕਿਆਂ ਕਰਨ ਲਈ,
ਪਾਠ-ਪੂਜਾ ਦਾ ਸਦਾ ਵਪਾਰ ਚਲਾਇਆ ਹੈ ।
ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾ ਬੰਦਾ ਸਮਝ ਲਵੇ,
ਗੁਰ-ਉਪਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਮੰਤਰ ਆਖ ਘੁਮਾਇਆ ਹੈ ।
ਮਿਹਨਤਕਸ਼ ਦੀ ਕਿਰਤ ਤੇ ਸਦਾ ਪੁਜਾਰੀ ਨੇ,
ਮੁੱਢ-ਕਦੀਮੋ ਕਬਜਾ ਇੰਝ ਜਮਾਇਆ ਹੈ ।
ਜਨਮ ਜਨਮ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝਾ ਉਸਨੇ,
ਮਿਲਿਆ ਜਨਮ ਵੀ ਨਰਕੀਂ ਅੱਜ ਪੁਚਾਇਆ ਹੈ ।।
ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ “ਬਰਸਾਲ” ਕੈਲੇਫੋਰਨੀਆਂ
13th October 2016 10:47am
Gravatar
Gurindar Singh Paul (Aurora, US)
“ਸੀਰੀਆ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦਾ ਅੰਤ?”
ਆਈਸਿਸ ਤੇ ਖ਼ਾਲਿਸਤਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਕ ਗੱਲ ਸਾਂਝੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਕਿ ਇਹ ਦੋਨੋਂ ਰੱਬ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ। ਜੇ ਇਹ ਰੱਬ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹੁੰਦੇ ਤਾਂ ਰੱਬ ਦੇ ਨਾਂ ’ਤੇ ਰੱਬ ਦੇ ਹੀ ਬੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਠੁਰਤਾ ਨਾਲ ਕੋਹ-ਕੋਹ ਕੇ ਨਾ ਮਾਰਦੇ! ਇਹ ਸਹੀ ਹੈ ਕਿ “ਅੰਨ੍ਹੀ ਸ਼ਰਧਾ ਵਾਲੀ ਧਾਰਮਕ ਕੱਟੜਤਾ” ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਇਸਲਾਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਪਰੰਤੂ ਜੇ ਜਨ ਅੰਕੜਿਆਂ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਕ ਦੇਖੀਏ ਤਾਂ ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਂ ’ਤੇ ਹਿੰਸਕ ਹੁੱਲੜਬਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ‘ਸਿੱਖ’ ਨੰਬਰ ਇੱਕ ’ਤੇ ਹਨ! ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਅੰਦਾਜ਼ਨ ੨੫-੩੦% ਹੈ ਜਦਕਿ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਸੰਖਿਆ ਕੇਵਲ ੦.੩-੦.੪% ਹੈ। ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਕਈ ਦੇਸ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਰਾਜ-ਗੱਦੀਆਂ ਦੀ ਖ਼ਾਤਿਰ ਉਹ ਮਜ਼੍ਹਬ ਦੇ ਨਾਂ ’ਤੇ ਮਾਅਸੂਮਾਂ ਦਾ ਖ਼ੂਨ ਬੜੀ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਬਹਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ, ਖਾੜਕੂ ‘ਸਿੱਖਾਂ’ ਕੋਲ ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਇਕ ਪ੍ਰਾਂਤ ਵੀ ਨਹੀਂ! ਕਾਲਪਨਿਕ ਖ਼ਾਲਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖਣ ਤੇ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦਹਿਸ਼ਤਗਰਦ ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਹਿੰਸਕ ਜ਼ੁਲਮ, ਆਪਸੀ ਮੁੱਠ ਭੇੜਾਂ ਤੇ ਕਤਲੋ ਗ਼ਾਰਤ ਸਿਰਫ਼ ਸਥਾਨਕ ਗੱਦੀਆਂ ਤੇ ਗੋਲਕਾਂ ਲਈ ਹੀ ਹਨ! ‘ਖ਼ਾਲਿਸਤਾਨੀ’ ਜੋਗਾ ਸਿੰਘ ਦਾ ਕਤਲ ਵੀ ਗੁਰੂਦਵਾਰੇ ਦੀ ਗੋਲਕ ਖ਼ਾਤਿਰ ਇਕ ਹੋਰ ‘ਖ਼ਾਲਿਸਤਾਨੀ’ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ!
“ਧਰਮ ਦੇ ਕਪੜੇ”: ਗੁਰਮਤਿ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੱਚੇ ਧਰਮ ਦਾ ਕੋਈ ਕਪੜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ! ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿੱਚ “ਧਰਮ ਦੇ ਕਪੜੇ” (ਭੇਖ) ਨੂੰ ਮੂਲੋਂ ਹੀ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਬਾਣੀਕਾਰਾਂ ਨੇ ਗੁਰਸਿੱਖਾਂ ਲਈ ਧਰਮ ਦੇ ਜਿਸ ਕਪੜੇ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੈ: ਸਿਫਤਿ ਸਰਮ ਕਾ ਕਪੜਾ ਮਾਂਗਉ ਹਰਿ ਗੁਣ ਨਾਨਕ ਰਵਤੁ ਰਹੈ॥…। ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਜੋ “ਧਰਮ ਦੇ ਕਪੜੇ” ਪਾਈ ਫਿਰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਅਧਰਮੀ ਹਨ! ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ!
12th October 2016 8:43am
Page 29 of 54

Add Comment

* Required information
(never displayed)
 
Bold Italic Underline Strike Superscript Subscript Code PHP Quote Line Bullet Numeric Link Email Image Video
 
Smile Laugh Cool Shocked
 
5000
Enter the last letter of the word satellite.
 
Enter answer:
 
Remember my form inputs on this computer.
 
 
Powered by Commentics

.