.
ਤੁਹਾਡਾ ਆਪਣਾ ਪੰਨਾ

This is your own page

ਸਭਿਅਕ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਦਾਇਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰੋ। ਨਿੱਜੀ/ਜਾਤੀ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਗੁਰੇਜ਼ ਕਰੋ ਇਹਨਾ ਹੱਦਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬੈਨ/ਰੋਕ/ਬਲੌਕ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਾਰਵਾਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕਰ ਆਪਣੀ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਯੂਨੀਕੋਡ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨਾ ਹੈ ਤਾਂ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਲਿੰਕ ਤੇ ਜਾਓ। ਸਹਿਯੋਗ ਲਈ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ-ਸੰਪਾਦਕ)

Comments (1141)

Topic: Tuhada Apna
Sort
1 2 3 > Last
Facebookdel.icio.usStumbleUponDiggGoogle+TwitterLinkedIn
Gravatar
Jasvinder Singh Rupal (Ludhiana, India)
ਕਵਿਤਾ
(ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਨੂੰ…) -
ਜਸਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ‘ਰੁਪਾਲ’
-----------------------------------------
ਤੇਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਭੁੱਲ ਕੇ ਭਟਕਦੇ ਹਾਂ,
ਕਰੀਂ ਮਿਹਰ ਮੁੜ ਕੇ ਫੇਰਾ ਪਾ ਬਾਬਾ।
ਸਤਿਨਾਮ ਦਾ ਚੱਕਰ ਚਲਾ ਮੁੜ ਕੇ,
ਸਾਨੂੰ ਭੁੱਲਿਆਂ ਮਾਰਗ ਦਿਖਾ ਬਾਬਾ।
੧.ਤੂ ਤਾਂ ਇੱਕ ਅਕਾਲ ਦੀ ਦੱਸ ਪਾਈ,
ਅਸੀਂ ਸੈਂਕੜੇ ਰੱਬ ਧਿਆ ਲਏ ਨੇ।
ਪੱਗਾਂ ਗੋਲ਼, ਚੋਲ਼ੇ ਲੰਮੇ,ਹੱਥ ਮਾਲਾ,
ਭਗਤੀ ਕਰਨ ਲਈ ਭੋਰੇ ਬਣਾ ਲਏ ਨੇ।
ਕਿਹਾ ਸ਼ਬਦ ਚੋਂ ਲੱਭੋ ਨਿਰੰਕਾਰ ਤਾਈਂ,
ਅੱਗੇ ਦੇਹੀ ਦੇ ਮੱਥੇ ਘਸਾ ਲਏ ਨੇ।
ਬਿਖੜੇ ਰਾਹਾਂ ਦੇ ਕੰਡੇ ਤੂ ਮਿੱਧਦਾ ਰਿਹਾ,
ਪੱਥਰ ਡੇਰੇ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਲਗਵਾ ਲਏ ਨੇ।
ਸ਼ਬਦ-ਬਾਣ ਦੇ ਸ਼ਸ਼ਤਰ ਸਜਾ ਕੇ ਤੇ,
ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਜਾਚ ਸਿਖਾ ਬਾਬਾ।
ਸਤਿਨਾਮ ਦਾ ਚੱਕਰ ਚਲਾ ਕੇ ਤੇ………।

੨.ਪ੍ਰਭੂ-ਨਾਮ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ-ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ,
ਕਿਹਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਖੁਮਾਰੀ ਇਹ ਤਾਂ।
ਸੁਰਤਿ-ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਨਾਲ ਜਦ ਇੱਕ ਹੋ ਜਾਏ,
ਲਾਹਵੇ ਮੈਲ਼ ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਇਹ ਤਾਂ।
ਅਸੀਂ ‘ਦਾਰੂ’ ਦੀ ਬੋਤਲ ਤੇ ਡੁੱਲ੍ਹ ਗਏ ਹਾਂ,
ਲੱਭੀ ਚੰਦਰੀ ਨਵੀਂ ਬਿਮਾਰੀ ਇਹ ਤਾਂ।
ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਟਹਿਕਣੀ ਮਹਿਕਣੀ ਸੀ,
ਭਰੀ ਕੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਕਿਆਰੀ ਇਹ ਤਾਂ।
ਹੋਛੇ ਰਸਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਖਚਤ ਹੋਈਏ,
ਨਾਮ-ਰਸ ਦੀ ਪਿਆਸ ਜਗਾ ਬਾਬਾ।
ਸਤਿਨਾਮ ਦਾ ਚੱਕਰ ਚਲਾ ਮੁੜ ਕੇ…..।

੩.ਸੱਚਾ ਤੀਰਥ ਤੂ ਸ਼ਬਦ-ਵੀਚਾਰ ਦੱਸਿਆ,
ਕੀਤੀ ਅਸੀਂ ਨਾ ਕਦੇ ਵੀਚਾਰ ਦਾਤਾ।
ਤੀਰਥ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨੂੰ ਹੀ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਮੰਨਿਆ,
ਤੁਰੇ ਤੀਰਥੀਂ ਸਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾਤਾ।
ਭਰਮ-ਭੇਖ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਪਾਖੰਡ ਸੀ ਤੂ,
ਅਸੀਂ ਛੱਡੇ ਇਹ ਬਚਨ ਵਿਸਾਰ ਦਾਤਾ।
ਬਣੇ ਕਰਮ-ਕਾਂਡੀ ਭਗਵੇਂ ਭੇਖ ਵਾਲੇ,
ਇਹੀਓ ਬਣੇ ਨੇ ਸਾਡੇ ਸੰਸਕਾਰ ਦਾਤਾ।
ਵਿਗੜ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ ਭਾਵੇਂ ਪਰ ਹਾਂ ਤੇਰੇ,
ਵਿਵੇਕ-ਦਾਨ ਸਾਡੀ ਝੋਲੀ ਪਾ ਦਾਤਾ।
ਸਤਿਨਾਮ ਦਾ ਚੱਕਰ ਚਲਾ ਕੇ ਤੇ…….।

੪.ਭੁੱਖੇ ਸਾਧਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਛਕਾ ਕੇ ਤੇ,
ਸੱਚੇ ਸੌਦੇ ਦਾ ਤੂ ਸੀ ਵਾਪਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਸੀਂ ਰੱਜਿਆਂ ਤਾਈਂ ਰਜਾਂਵਦੇ ਹਾਂ,
ਲੰਗਰ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਖੂਬ ਪਰਚਾਰ ਕੀਤਾ।
ਲੋੜਵੰਦ ਤੇ ਭੁੱਖਾ ਪਛਾਣਿਆ ਨਾ,
ਵੱਡਾ ਲੰਗਰ ਦਾ ਨਿੱਤ ਆਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਮਲਕ ਭਾਗੋਆਂ ਵਾਂਗ ਹਾਂ ਭੋਜ ਕਰਦੇ,
ਭਾਈ ਲਾਲੋ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਕਿਹਾ ਬਾਣੀ ਦਾ ਹੂ-ਬ-ਹੂ ਮੰਨ ਲਈਏ,
ਦਾਨ ਅਕਲ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਸਿਖਾ ਬਾਬਾ।
ਸਤਿਨਾਮ ਦਾ ਚੱਕਰ ਚਲਾ ਮੁੜ ਕੇ..।

5.ਹਾਲ਼ੀ ਮਨ ਬਣਾ,ਤਨ ਖੇਤ ਅੰਦਰ,
“ਬੀਜ ਨਾਮ ਬੀਜੋ”ਤੂ ਸਿਖਾਇਆ ਏ।
ਉੱਦਮ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸਿੰਜਣਾ ਇਹ,
ਪੱਧਰਾ ਨਾਲ ਸੰਤੋਖ ਕਰਾਇਆ ਏ।
ਨਿਰਮਲ ਭਉ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਬੀਜ ਜੰਮੇ,
ਐਸੇ ਹਿਰਦੇ ਲਈ ਸੀਸ ਨਿਵਾਇਆ ਏ।
ਜਿਸ ਮਾਇਆ ਨੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਨਾਲ ਜਾਣਾ,
ਅਸੀਂ ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਮੋਹ ਵਧਾਇਆ ਏ।
ਸੱਚ-ਬੀਜ ਲਈ ਭੂਮੀ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ,
ਨੀਵਾਂ ਮਨ,ਮੱਤ ਉੱਚੀ ਕਰਾ ਬਾਬਾ।
ਸਤਿਨਾਮ ਦਾ ਚੱਕਰ ਚਲਾ ਮੁੜ ਕੇ…..।

੬.ਜਾਤਾਂ ਮਜ਼ਹਬਾਂ ਦੇ ਵਿਤਕਰੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਕੇ
ਧੜੇ ਲਏ ਨੇ ਅਸੀਂ ਬਣਾ ਕਾਫ਼ੀ।
ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦੇ ਉੱਤੇ ਵਾਪਾਰ ਕਰੀਏ,
ਨਿਰਮਲ ਪੰਥ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀਆਂ ਪਾ ਕਾਫ਼ੀ।
ਬਾਣੀ,ਨਾਮ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੀ ਵੱਖਰੇ ਨੇ,
ਕਰੀਏ ਬਹਿਸਾਂ ਤੇ ਵਧੇ ਤਣਾਅ ਕਾਫ਼ੀ।
“ਬਾਣੀ,ਗੁਰੂ ਤੇ ਨਾਮ”ਸੀ ਇੱਕ ਦਾਤਾ,
ਸਾਨੂੰ ਵੱਖਰੀ ਹੋਂਦ ਦਾ ਚਾਅ ਕਾਫ਼ੀ।
ਇੱਕੋ ਸੂਤ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪਰੋ ਮੁੜ ਕੇ,
ਲੜ ਇੱਕ ਦਾ ਫੇਰ ਫੜਾ ਬਾਬਾ।
ਸਤਿਨਾਮ ਦਾ ਚੱਕਰ ਚਲਾ ਮੁੜ ਕੇ….।
——————————–0000------------
ਸਰਕਾਰੀ ਸੀਨੀਅਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ,
ਭੈਣੀ ਸਾਹਿਬ (ਲੁਧਿਆਣਾ)
13th July 2019 6:50am
Gravatar
sarbjit singh (sacramento, US)
ਅਨੁਰਾਗ ਸਿੰਘ ਦੀ ਚੁਣੌਤੀ ਪ੍ਰਵਾਨ
ਪਿਛਲੇ ਮਹੀਨੇ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਲਿਖੇ ਗਏ ਲੇਖ, “ਅਨੁਰਾਗ ਸਿੰਘ ਦੇ ਕੌਤਕ” ਵਿੱਚ ਉਠਾਏ ਗਏ ਮੁੱਖ ਸਵਾਲ ਕਿ, “ਹੁਣ ਸਵਾਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਖੌਤੀ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਡਿਜੀਟਾਈਜ਼ ਕਾਪੀ ਪਿਛਲੇ 18 ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿਚ ਹੱਥ ਲਿਖਤ ਬੀੜ (Hard copy) ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਗਈ?” ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿਚ 1 ਮਈ ਨੂੰ ਅਨੁਰਾਗ ਸਿੰਘ ਲਿਖਦਾ ਹੈ, “ਪਹਿਚਾਨੋ ਤੋ ਜਾਣੇ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਉਹੀ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਜੋ ਮੈਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇਤਨੀ ਹਉਮੇ ਵਾਲਾ ਲੇਖਕ ਨਾ ਕੋਈ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਟੋਬੇ ਦਾ ਗਵਾਹ ਡੱਡੂ। ਜਨਾਬ ਸਰਬਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੈਕਰੋਮੈਂਟੋ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਸਰਬਜੀਤ ਪਰ ਗੁਰਮੁਖੀ ਵਿੱਚ ਸਰਵਜੀਤ ਲਿੱਖ ਕੇ ਵਕਾਲਤ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਦੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਾਮਰੇਡ ਪੂਰੇਵਾਲ ਦਾ ਸਾਥੀ ਉਸ ਦੀ ਤੱਕਲੀਫ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕੌਲ ਆਪਣੀ ਰੁਸਵਾਈ ਲਈ ਕੋਈ ਉਤਰ ਨਹੀਂ। ਭੈੜੇ ਭੈੜੇ ਯਾਰ ਬੀਬੀ ਫੱਤੋ ਦੇ।...ਪੁੱਠੀ ਮੱਤ, ਪੇਟੀ ਬੰਦ ਦਿਮਾਗ, ਉਧਾਰੀ ਕਲਮ, ਕਾਮਰੇਡੀ ਸੋਚ, ਸੱਚ ਦੇਖਣ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦੀ। ਕਾਮਰੇਡ ਪੂਰੇਵਾਲ ਦੀ ਅਖੌਤੀ ਨਾਨਕਸ਼ਾਹੀ ਜੰਤਰੀ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਲਾਗੂ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਤੱਥ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਅਤੇ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਬਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ quid-pro-quo ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਹੋਰ ਲਿੱਖਤੀ ਸਬੂਤ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ”।
ਇਹ ਹੈ ਮੇਰੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਲਿਖਤੀ ਜਵਾਬ, ਡਾ, ਪ੍ਰੋ: ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ (?) ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬੈਂਕ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਕਰਮਚਾਰੀ, ਅਨੁਰਾਗ ਸਿੰਘ ਦਾ, ਜੋ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਦੇ ਖਿਲਾਫ਼ ਲਿਖਣਾ ਆਪਣਾ ਬੁਨਿਆਦੀ ਹੱਕ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਨਵੰਬਰ 2006 ਈ: ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਅਖੌਤੀ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ ਬਾਰੇ ਜਵੱਦੀ ਟਕਸਾਲ ਵਿਖੇ (10 ਨਵੰਬਰ) ਨੂੰ ਸੈਮੀਨਾਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਕਾਲ ਤਖਤ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਜਥੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੇਪਰ ਪੜ੍ਹੇ ਸਨ। ਇਸੇ ਸੈਮੀਨਾਰ ਵਿੱਚ ਅਨੁਰਾਗ ਸਿੰਘ ਨੇ ਅਖੌਤੀ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਅਸਲੀਅਤ ਸੰਗਤਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰਨ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਨਾਲ ਹੀ ਇਸ ਨੇ ਅਖੌਤੀ ਗ੍ਰੰਥ ਨੂੰ ਅਧੂਰਾ ਵੀ ਸਾਬਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਅਨੁਰਾਗ ਸਿੰਘ ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਬੁਲਾਰਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਸੁਣ ਕੇ ਅਸੀਂ ਕੱਲੇ-ਕੱਲੇ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਕੀਤੇ ਸਨ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਸਾਡੇ ਪੱਤਰ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸਮਝੀ। ਸਿਰਫ ਡਾ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ (ਦੇਹਰਾਦੂਨ) ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਪਰ ਉਹ ਵੀ ਸਾਡੇ ਵੱਲੋਂ, ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਪੜ੍ਹੇ ਗਏ ਪੇਪਰ ਸਬੰਧੀ ਉਠਾਏ ਗਏ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਸੀ ਦੇ ਸਕਿਆ, ਸਾਡੀ ਲਿਖਤ ਵਿਚ ਵਿਆਕਰਣ ਦੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਕੱਢਣ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵਿਦਿਅਕ ਯੋਗਤਾ ਦਾ ਰੋਹਬ ਪਾਉਣ ਦਾ ਅਸਫਲ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ( ਦੋ ਪੱਤਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕੀਤੇ ਹਨ) ਪਰ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਤੀਜਾ ਪੱਤਰ, ਉਸੇ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ, ਜਿਹੜੀ ਭਾਸ਼ਾ ਡਾ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵਰਤੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਦੜ ਵੱਟ ਗਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਪਿਛੋਂ ਵੀ ਅਖੌਤੀ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ ਬਾਰੇ ਸੈਮੀਨਾਰ ਨੂੰ ਸੁਣ ਜਾਂ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਪੱਤਰ ਲਿਖਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਹਾਂ, ਕਦੇ-ਕਦੇ ਕਾਗਜ ਜਰੂਰ ਕਾਲੇ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
15 ਜੁਲਾਈ 2017 ਈ: ਨੂੰ ਸਿਆਟਲ ਦੀਆ ਸੰਗਤਾਂ ਨੇ ਇਕ ਸੈਮੀਨਾਰ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਾ ਨਾਨਕਸ਼ਾਹੀ ਕੈਲੰਡਰ ਸੀ। ਇਸ ਸੈਮੀਨਾਰ ਵਿੱਚ, ਲੈ: ਕਰਨਲ ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖੇ ਗਏ ਇਕ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੇ ਇਨਾਮ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਸ. ਪਾਲ ਸਿੰਘ ਪੁਰੇਵਾਲ ਨੇ 5 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦਾ ਇਨਾਮ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਸਮਾਗਮ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਨੇ, 5 ਲੱਖ ਡਾਲਰ ਦੇ ਇਨਾਮ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਉਂ ਹੀ ਇਸ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਫੈਲੀ, ਅਨੁਰਾਗ ਸਿੰਘ ਨੇ ਧੜਾ-ਧੜ ਪੋਸਟਾਂ ਪਾਉਣੀਆਂ ਆਰੰਭ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਇਸ ਵੱਲੋਂ ਉਠਾਏ ਗਏ ਸਾਰੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਮੈਂ ਨਾਲ ਦੀ ਦਿੰਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਹ 5 ਲੱਖ ਡਾਲਰ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਕਰੰਸੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲੀ ਕਰਨ ਲਈ ਗੁਣਾ-ਘਟਾਓ ਤਾਂ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਪਰ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਤ ਪ੍ਰਵਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਹੌਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ। (ਸਿਆਟਲ ਨਿਵਾਸੀ ਸਤਪਾਲ ਸਿੰਘ ਪੁਰੇਵਾਲ ਦੀ, ਅਨੁਰਾਗ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਫੂਨ ਤੇ ਵੀ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋਈ ਸੀ) ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਵੱਲੋਂ 5 ਲੱਖ ਡਾਲਰ ਦਾ ਇਨਾਮ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਾਸਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਕਈ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾ, ਮੈਂ ਇਕ ਪੱਤਰ ਲਿਖ ਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਵੀ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ 5 ਲੱਖ ਡਾਲਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਵਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਾਂ ਸੀਮਾ 15 ਅਕਤੂਬਰ ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਵਿਚ ਹੀ ਭਲਾਈ ਸਮਝੀ।
ਜੁਲਾਈ 2017 ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਹੋ ਕੇ ਅਨੁਰਾਗ ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ ਲੱਗ ਭੱਗ 50 ਪੋਸਟਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਮੈਂ 15 ਪੋਸਟਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਦੇ ਹਰ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਤੱਥਾਂ ਅਧਾਰਿਤ ਦੇ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮੋੜਵੇ ਸਵਾਲ ਵੀ ਕੀਤੇ ਪਰ ਇਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਇਕ ਵੀ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਸਗੋਂ ਮੇਰੇ ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਦੀਆਂ ਪੋਸਟਾਂ ਵੇਖ/ਪੜ੍ਹ ਹੀ ਨਾ ਸਕਾ। ਪਰ ਸਾਂਝੇ ਸੱਜਣਾਂ ਰਾਹੀ ਇਸ ਦੀਆਂ ਕੈਲੰਡਰ ਸਬੰਧੀ ਪੋਸਟਾਂ ਮੇਰੇ ਤਾਈ ਪੁੱਜਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ, ਮੈਂ ਇਸ ਦੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਰਿਹਾ। ਕਦੇ ਕਦਾਈਂ ਅਖੌਤੀ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ ਬਾਰੇ ਵੀ ਇਸ ਦੀਆਂ ਪੋਸਟਾਂ ਮੇਰੇ ਤਾਈ ਪੁਜ ਜਾਂਦੀਆਂ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਵੀ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਜਵਾਬ ਇਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਦੀ ਨੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ, ਸਗੋਂ ਹਰ ਵਾਰ 5-7 ਨਵੇਂ ਸਵਾਲ ਕਰ ਦੇਣੇ। ਮੇਰੇ ਪਿਛਲੇ ਸਵਾਲ, “ਹੁਣ ਸਵਾਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਖੌਤੀ ਦਸਮ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਡਿਜੀਟਾਈਜ਼ ਕਾਪੀ ਪਿਛਲੇ 18 ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿਚ ਹੱਥ ਲਿਖਤ ਬੀੜ (Hard copy) ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਗਈ?” ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸ ਨੇ 5 ਸਵਾਲ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, “ਅਟੱਕਲਬਾਜੀਆਂ ਅਤੇ ਯੱਕੜਬਾਜੀਆਂ ਕਰਕੇ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਬਲੈਕ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਜੇ ਹਿੰਮਤ ਹੈ ਤਾਂ ਹਿਦੋਸਤਾਨ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿੱਦਿਅਕ ਸੰਸਥਾ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ,ਤਾਰੀਖ਼ ਅਤੇ ਸਥਾਨ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰ ਲਵੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਕਾਮਰੇਡ ਪੂਰੇਵਾਲ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰ ਹਰਭਜਨ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਖੇਚਲ ਵੀ ਕਰ ਲਵੇ। ਬਾਕੀ ਸੱਭ ਲੋਕ ਦੇਖਣਗੇ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦਾ ਕੌਤਕ”।
ਮੈਂ, ਸਰਵਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੈਕਰਾਮੈਂਟੋ, ਅਨੁਰਾਗ ਸਿੰਘ ਦੀ ਇਸ ਦੀ ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਵਾਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਸ ਨੂੰ ਮੇਰਾ ਸਵਾਲ ਹੈ ਕਿ ਕੁਕੜੀ ਦੇ ਆਡਾ ਦੇਣ ਵਾਂਗੂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਨਵੀਂ ਪੋਸਟ, ਆਪਣੇ ਘਰੋਂ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਘਰ ਬੈਠਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ? ਕੀ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਸਿਰਫ “ਹਿਦੋਸਤਾਨ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿੱਦਿਅਕ ਸੰਸਥਾ” ਵਿਚ ਹੀ ਕੌਤਕ ਵਿਖਾਲ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਘਰ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ (Jurisdiction) ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ? ਅਨੁਰਾਗ ਸਿੰਘ, ਇਹ ਅਠਾਰਵੀਂ ਸਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਕਿ ਵਿਸਾਖੀ-ਦਿਵਾਲੀ ਨੂੰ ਹੀ ਇਕੱਠ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਇੱਕੀਵੀਂ ਸਦੀ ਹੈ ਸਮੇਂ ਦੇ ਹਾਣੀ ਬਣੋ। ਆਪਾਂ, ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਘਰ ਬੈਠੇ ਹੀ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਕੋਨੇ-ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਸਿੱਖ, ਘਰ ਬੈਠੇ ਹੀ ਨਾਲ ਦੀ ਨਾਲ ਹੀ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਮੇਰਾ ਸੁਝਾਉ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲਾ ਕੈਲੰਡਰ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਫੇਰ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਲੇ ਦੀ ਜਨਮ ਪੱਤਰੀ ਵੀ ਬਣਾਵਾਂਗੇ। ਆਓ, ਮੇਰੀ ਵਾਲ ਤੇ ਲਿਖਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਪ੍ਰਵਾਨ ਕਰੋ।

ਅਨੁਰਾਗ ਸਿੰਘ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਨਵੀਂ ਪੋਸਟ, ਜੋ ਅੱਜ ਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ ਹੈ, “ਪੁਰਾਤਨ ਹੱਥ ਲਿੱਖਤ ਗੁਰੂ ਗਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦੀਆਂ ਪੋਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੱਥ ਵੀ ਮਿੱਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਖੋਜ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹਾਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਬੀੜ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਵੱਕਤ ਦੀ ਤਿਆਰ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦੁਰ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਾਮਾਵਣ ਦੀਆਂ ਤਿਥਾਂ ਅਤੇ ਅਸਥਾਨ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸਾਡੇ ਵਿਦਵਾਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਖੌਤੀ ਨਾਨਕਸ਼ਾਹੀ ਜੰਤਰੀ ਬਣਾਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਤਾਰੀਖ਼ਾਂ ਨੱਜਰ ਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤੀਆਂ”,  ਤੋਂ ਹੀ ਵਿਚਾਰ ਆਰੰਭ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਇਕ ਹੱਥ ਲਿਖਤ ਦੀ ਫ਼ੋਟੋ ਵੀ ਭੇਜੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ “ਚਲਿਤ੍ਰ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਵਣ ਕਾਂ” ਦਰਜ ਹੈ। ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਤੁਹਾਡਾ ਇਤਰਾਜ਼ ਹੈ ਕਿ ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਨਾਨਕਸ਼ਾਹੀ ਕੈਲੰਡਰ ਬਣਾਉਣ ਵੇਲੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਾਰੀਖ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

ਅਨੁਰਾਗ ਸਿੰਘ ਜੀ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਾਨਕਸ਼ਾਹੀ ਕੈਲੰਡਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਪੜ੍ਹੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਵਿਚ ਬੜੇ ਹੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, “ਤਿੱਥਾਂ ਨੂੰ ਨਾਨਕਸ਼ਾਹੀ ਕੈਲੰਡਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਲਈ ਅੰਗਰੇਜੀ ਤਾਰੀਖ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਟਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁਖ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ”। ਹੱਥ ਲਿਖਤ ਵਿਚ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਜੀ ਦੇ ਜੋਤੀ ਜੋਤ ਸਮਾਉਣ ਦੀ ਤਾਰੀਖ, “ਸੰਬਤੁ ੧੫੯੬ ਅਸੂ ਵਦੀ ੧੦ ਸ੍ਰੀ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਸਮਾਏ”, ਦਰਜ ਹੈ। ਕੈਲੰਡਰ ਕਮੇਟੀ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਏ ਗਏ ਨਿਯਮ ਮੁਤਾਬਕ, ਅੱਸੂ ਵਦੀ ੧੦ ਨੂੰ, 8 ਅੱਸੂ (ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਟਾ) ਸੀ, 8 ਅੱਸੂ ਹੀ ਨਾਨਕਸ਼ਾਹੀ ਕੈਲੰਡਰ ਵਿਚ ਦਰਜ ਹੈ। ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਸਾਰੀਆਂ ਤਾਰੀਖ਼ਾਂ, ਇਸੇ ਨਿਯਮ ਮੁਤਾਬਕ ਹੀ ਨਾਨਕਸ਼ਾਹੀ ਕੈਲੰਡਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਅਜੇ ਵੀ ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਸ਼ੰਕਾ ਹੈ ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਪੱਖ ਸੰਖੇਪ ਅਤੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖ ਭੇਜਣਾ ਤਾ ਜੋ ਉਸ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ।

 

ਇਕ ਹੋਰ ਬੇਨਤੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾ ਵੀ ਇਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹਾਂ ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਵਾਨ ਨਹੀ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਇਹ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਲਿਖਣ ਮੁਤਾਬਕ, ਨਾਨਕਸ਼ਾਹੀ ਕੈਲੰਡਰ ਦੀਆਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਤਾਰੀਖ਼ਾਂ, 23 ਮਾਰਚ 2003 ਈ: ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਬੈਠ ਕੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ ਅਤੇ “ਸ਼ੁਧ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁੱਧ” ਤਾਰੀਖ਼ਾਂ ਦੀ ਜਿਹੜੀ ਸੂਚੀ ਤੁਸੀਂ 12 ਅਗਸਤ 2009 ਈ: ਨੂੰ ਅਕਾਲ ਤਖਤ ਨੂੰ ਭੇਜੀ ਸੀ, 7 ਪੰਨਿਆਂ ਉਹ ਸੂਚੀ ਜੰਤਕ ਕਰੋ ਤਾਂ ਜੋ ਇਕੱਲੀ-ਇਕੱਲੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਬਿਜਾਏ, ਸਾਰੀਆਂ ਤਾਰੀਖ਼ਾਂ ਉਪਰ ਤਰਤੀਬ ਵਾਰ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਕਿਸੇ ਨਤੀਜੇ ਤੇ ਪੁੱਜਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਹੋਈ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰ ਸਾਰੇ ਸੱਜਣਾ ਦੇ ਨਾਮ ਵੀ ਭੇਜੇ ਜਾਣ ਤਾਂ ਜੋ ਲੋੜ ਪੈਣ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ।

ਧੰਨਵਾਦ

ਸਰਵਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੈਕਰਾਮੈਂਟੋ

7/7/2019

9th July 2019 4:05pm
Gravatar
Makhan Singh Purewal (Quesnel, Canada)

ਸਿੱਖ ਮਾਰਗ ਦੇ ਪਾਠਕਾਂ/ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ

ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਸਰਜਰੀ 10 ਅਤੇ 14 ਜੂਨ ਨੂੰ ਠੀਕ-ਠਾਕ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਕੈਟਰਿਕ (ਚਿੱਟੇ ਮੋਤੀਏ) ਦੀ ਸਰਜਰੀ ਤਾਂ ਹੁਣ ਆਮ ਗੱਲ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਬਹੁਤੀ ਖਤਰੇ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਕੋਈ ਇੱਕ ਅੱਧਾ ਪ੍ਰਸੈਂਟ ਵਿਆਕਤੀ ਨੂੰ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਸੋਜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਜ਼ਰ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਵੀ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਸਤੰਬਰ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੀ ਰਿਟੀਨਾ ਦੀ ਸਰਜਰੀ ਹੋਈ ਸੀ ਉਹ ਥੋੜੀ ਖਤਰੇ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅੱਖ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬਰੇਨ/ਦਿਮਾਗ ਨੁੰ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਓਪਟਿਕ ਨਾੜੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕੈਟਰਿਕ ਦੀ ਸਰਜਰੀ ਤਾਂ ਇਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕੁਦਰਤੀ ਲਿੰਜ ਕੱਢ ਕੇ ਆਰਟੀਫਿਸ਼ੀਅਲ (ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਆਪਣੇ ਬਣਾਏ ਹੋਏ) ਪਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਅੱਖ ਦੇ ਮੂਹਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਡਰੌਪ ਇੱਕ ਤੋਂ ਚਾਰ ਵਾਰੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਉਂਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਕਿ ਕੋਈ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨ ਨਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਸਿੱਟ ਹੋ ਜਾਣ। ਕੁੱਝ ਦਿਨ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸੋਜ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਲਾਲੀ ਵੀ। ਲਾਈਟ ਵੀ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚੁਭਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁੱਝ ਦਿਨ ਧੁੱਪ ਵਾਲੀਆਂ ਐਨਕਾਂ ਲਉਣੀਆਂ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਛੇਅ ਕੁ ਹਫਤੇ ਭਾਰਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਸੰਕੋਚ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕਈ ਛੋਟੀਆਂ – ਮੋਟੀਆਂ ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਵੀ ਖਿਆਲ ਰੱਖਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਪੈਣ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਥੱਲੇ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤਾ ਝੁਕਣਾ ਨਹੀਂ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਸਰਜਰੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮਹੀਨਾ ਕੁ ਲਈ ਸਿੱਖ ਮਾਰਗ ਅੱਪਡੇਟ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਪਰ ਅੱਜ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਆਮ ਸਮੇਂ ਨਾਲੋਂ ਥੋੜਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਤਾਂ ਲੇਖ ਵੀ ਬਹੁਤੇ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਕਈ ਪਾਠਕਾਂ ਨੂੰ ਅੱਜ ਸ਼ਾਇਦ ਅੱਪਡੇਟ ਦੀ ਕੋਈ ਉਮੀਦ ਵੀ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਦੂਸਰਾ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਲੇਖ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਲਦੇ ਮਿਲਦੇ ਦੋ ਕੁ ਲੇਖ ਹੋਰ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਹਫਤੇਵਾਰੀ ਪਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਤਾਂ ਸਰਕਾਰੀ ਏਜੰਸੀਆਂ ਦੇ ਬੰਦਿਆਂ ਬਾਰੇ ਅਤੇ ਦੂਸਰਾ ਸਾਧਾਂ ਦੇ ਝੂਠੇ ਚੇਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਔਖੋ-ਸੌਖੇ ਹੋ ਕਿ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰ ਹੀ ਲਉਂਗੇ। ਗੁਰਬਾਣੀ ਬਾਰੇ ਲੇਖ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੇਖਕਾਂ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕੁੱਝ ਠਹਿਰ ਕੇ ਕਰਾਂਗਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੇਖ ਪਹਿਲਾਂ ਛਪਦੇ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਲੇਖ ਛਪਣ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੁੱਝ ਹੋਰ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੇਖ ਹੁਣ ਵੀ ਛਪਦੇ ਹਨ ਜੇ ਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਲੇਖਕ ਦਾ ਗੁੰਡੇ ਸੰਤ ਅਤੇ ਗੰਦੇ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿਚ ਬੋਲਦੇ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਨਵਾਂ ਸਬੂਤ (ਪਿਛਲੇ ਕੁੱਝ ਹਫਤਿਆਂ ਦਾ) ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰੇ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਲੇਖ ਪਉਂਣੇ ਵੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗੇ। ਉਹ ਭਾਵੇਂ ਕੋਈ ਵੀ ਹੋਵੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲਿਹਾਜ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।

7th July 2019 1:32pm
Gravatar
Baldev singh (Ferozepur, India)
ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸੰਪਾਦਕ ਸ:ਮੱਖਣ ਸਿੰਘ ਜੀ।
ਗੁਰੂ ਫਤਹਿ ਪ੍ਰਵਾਨ ਕਰਨੀ ਜੀ।
ਮੈਂ ਅੱਜ ਹੀ (10ਜੁਲਾਈ ਨੂੰ)ਸਾਈਟ ਓਪਨ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਆਪ ਜੀ ਦੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਾ, ਤੇ ਜਾਣ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ।
ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਜੋ ਆਪ ਜੀ ਦੀ ਅੱਖ ਦੀ ਸਰਜਰੀ ਠੀਕ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਜੀ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਫਿਰ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਆ ਗਏ ।
ਸ਼ੁੱਭ ਕਾਮਨਾ ਦੇ ਨਾਲ
ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਫਿਰੋਜ਼ਪੁਰ।
9th July 2019 8:23pm
Gravatar
Dr Dalvinder Singh Grewal (Ludhiana, India)
ਸਿੱਖ ਰੈਫਰੈਂਸ ਲਾਇਬਰੇਰੀ ਦੀਆਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਦਸਤਾਵੇਜਾਂ ਕਿੱਥੇ?
ਡਾ: ਦਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ

ਸਿੱਖ ਰੈਫਰੈਂਸ ਲਾਇਬਰੇਰੀ ਸ੍ਰੀ ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀਆਂ ਪਰਿਕਰਮਾਂ ਦੇ ਉਪਰ ਚੁਬਾਰੇ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਸੀ। ਪ੍ਰਾਪਤ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਵਿੱਚ 512 ਪੁਰਾਤਨ ਹੱਥ ਲਿਖਿਤ ਬੀੜਾਂ, 44 ਹੁਕਮਨਾਮੇ, ਨਿਸ਼ਾਨ, ਲਿਖਤੀ ਗੁੱਟਕੇ, ਇਤਿਹਾਸਕ ਖਤ ਤੇ 12613 ਦੁਰਲੱਭ ਪੁਸਤਕਾਂ ਸਮੇਤ ਕਈ ਦੁਰਲਭ ਵਸਤਾਂ ਵੀ ਸਨ।
ਛੇ ਜੂਨ 1984 ਨੂੰ ਫੌਜ ਨੇ ਅਫਵਾਹ ਉਡਾਈ ਕਿ ਸਿੱਖ ਰੈਫਰੈਂਸ ਲਾਇਬਰੇਰੀ ਸੜ ਗਈ ਹੈ। ਨਮੂਨੇ ਵਜੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 9 ਜੂਨ 1984 ਨੂੰ ਲਾਇਬਰੇਰੀ ਦੀ ਰਾਖ ਇਨਚਾਰਜ ਸ: ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਦੁੱਗਲ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤੀ।
ਪਿੱਛੋਂ ਕੇਂਦਰੀ ਸਰਕਾਰਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਕੱਤਰ ਤੇ ਇੱਕ ਸੀ. ਆਈ. ਡੀ. ਇਨਸਪੈਕਟਰ ਨੇ ਖਬਰ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਗੁਟਕੇ ਤਾਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਰੁਲਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਗੁਟਕਾ ਇਹ ਸੀ. ਆਈ. ਡੀ. ਇਨਸਪੈਕਟਰ ਲੈ ਆਇਆ ਜਿਸ ਉੱਪਰ ਰੈਫਰੈਂਸ ਲਾਇਬਰੇਰੀ ਦਾ ਨੰਬਰ ਸੀ। ਡਾ: ਤਰਲੋਚਨ ਸਿੰਘ ਲੁਧਿਆਣਾ ਤੇ ਪ੍ਰੋ: ਲਾਭ ਸਿੰਘ ਸਿੱਖ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਕਾਲਿਜ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸ: ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਜੱਥੇਦਾਰ ਅਕਾਲ ਤਖਤ ਕੋਲ ਕੀਤੀ। ਜਦ ਸ: ਬੂਟਾ ਸਿੰਘ ਕੈਬਨਿਟ ਮੰਤਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਕਾਲ ਤਖਤ ਨੂੰ ਮੁੜ ਉਸਾਰਨ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਤਾਂ ਸ: ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਨੇ ਸਿੱਖ ਰੈਫਰੈਂਸ ਲਾਇਬਰੇਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਠਾਈ ਬੂਟਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਸਿੱਖ ਰੈਫਰੈਂਸ ਲਾਇਬਰੇਰੀ ਨੂੰ ਆਰਮੀ 125 ਕਿੱਟ ਬੈਗਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰਕੇ ਦਿੱਲੀ ਲੈ ਗਈ ਹੈ।
ਅਜੀਤ ਜਲੰਧਰ ਵਿੱਚ 11 ਜੂਨ 2000 ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੀ. ਬੀ. ਆਈ ਇਨਸਪੈਕਟਰ ਸ: ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੰਦਾ ਦਾ ਬਿਆਨ ਛਪਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਇਨਸਾਫ ਕੀਤਾ ਕਿ ‘ਬਲਿਊ ਸਟਾਰ ਤੋਂ ਦੋ ਹਫਤੇ ਬਾਅਦ ਫੌਜ ਨੇ 190 ਕਿੱਟ ਬੈਗਾਂ ਤੇ ਟਰੰਕਾ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਸ: ਹਰਕਿਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਬਾਵਾ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸੀ. ਬੀ. ਆਈ. ਦੀ ਦੇਖ ਰੇਖ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਤੇ ਸਿੱਖ ਰੈਫਰੈਂਸ ਲਾਇਬਰੇਰੀ ਦੇ ਦਸਤਾਵੇਜ ਸੌਂਪੇ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯੂਥ ਹੋਸਟਲ (ਸੀ. ਬੀ. ਆਈ. ਹੈਡਕੁਆਟਰ) ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿੱਚ ਛਾਣ ਬੀਣ ਕੀਤੀ। ਹਰ ਬੈਗ ਉੱਤੇ ਕਾਲੀ ਸਿਆਹੀ ਨਾਲ ਨੰਬਰ ਲੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ. ਬੀ. ਆਈ. ਦੀ ਪੰਜ ਮੈਂਬਰੀ ਟੀਮ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ: ਰਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਡੀ. ਆਈ. ਜੀ. ਤੇ ਡੀ. ਐਸ. ਪੀ. ਸ਼ਬਦਲ ਸਿੰਘ ਵੀ ਸਨ ਨੇ 160-65 ਬੈਗਾਂ ਦੀ ਤਲਾਸੀ ਕਰ ਲਈ ਸੀ ਬਾਕੀ 30-35 ਬੈਗ ਰਹਿ ਗਏ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਸੰਮੇਲਨ ਦੇ ਮੱਦੇ ਨਜ਼ਰ ਉਥੋਂ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਧਾਰਮਿਕ ਪੁਸਤਕਾਂ 12 ਟਰੰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਇਸ ਤਲਾਸ਼ੀ ਦਾ ਮੁੱਖ ਮੁੱਦਾ ਕਿਸੇ ਆਪਤੀਜਨਕ ਖਤ-ਪੱਤਰ ਜਾਂ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਕਰਨਾ ਸੀ ਤੇ ਖਾਸ ਮੁੱਦਾ ਇੰਦਰਾ ਗਾਧੀਂ ਦਾ ਉਹ ਖਤ ਲੱਭਣਾ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਭਿੰਡਰਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਤ ਜਗਜੀਤ ਸਿੰਘ ਚੌਹਾਨ ਅਤੇ ਭਿੰਡਰਾਵਾਲੇ ਦੇ ਖਤ ਹੋਰ ਰਜਿਸਟਰ ਤੇ ਫਾਈਲਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਸਿੱਖ ਰੈਫਰੈਂਸ ਲਾਇਬਰੇਰੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਸਨ। ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਪਿੱਛੋਂ ਨੰਦਾ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਤੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਇੱਕ ਬੀੜ ਤੇ ਟੌਹੜਾ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਮੌਮੈਂਟੋ ਸ: ਮਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਕਲਕੱਤਾ ਸਕੱਤਰ ਸ੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੰਬਧਕ ਕਮੇਟੀ ਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਭੇਟ ਕੀਤੇ।
12 ਜੂਨ 2000 ਨੂੰ ਅਜੀਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਖਬਰ ਰਾਹੀਂ ਸ: ਸਬਦਲ ਸਿੰਘ ਨੇ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਸਤਾਵੇਜਾਂ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਗੱਲ ਦੁਹਰਾਈ। ਡਿਫੈਂਸ ਮਨਿਸਟਰ ਜਾਰਜ਼ ਫਰਨੈਡੇਜ਼ ਨੇ 27 ਮਾਰਚ 2000 ਨੂੰ ਸ੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਲਾਇਬਰੇਰੀ ਦੀਆਂ ਦਸਤਾਵੇਜਾਂ ਸੀ. ਬੀ. ਆਈ. ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਸੀ. ਬੀ. ਆਈ. ਨੇ ਅੱਗੋਂ ਇਹ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਦਸਤਾਵੇਜਾਂ ਸ੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਡਾਕੂਮੈਂਟ ਨਹੀਂ।
ਸ: ਸਤਿਨਾਮ ਸਿੰਘ ਸਪੁੱਤਰ ਸ: ਮੇਲਾ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦਸਤਾਵੇਜ ਨਾ ਮੋੜੇ ਜਾਣ ਬਾਰੇ ਕੇਸ (ਸੀ. ਡਬਲਿਊ. ਪੀ. ਨੰ: 11301/2003) ਪੰਜਾਬ ਹਰਿਆਣਾ ਹਾਈਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਦਾਇਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਹੋਮ ਮਨਿਸਟਰੀ ਨੇ ਮਿਸਟਰ ਵੀ. ਕੇ. ਗੁਪਤਾ ਅੰਡਰ ਸੈਕਟਰੀ ਰਾਹੀਂ ਜਵਾਬ ਫਾਈਲ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਫੌਜ ਨੇ 4000 ਦਸਤਾਵੇਜਾਂ ਸੀ. ਬੀ. ਆਈ. ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੋਲਡਨ ਟੈਂਪਲ ਤੋਂ ਲਿਆਦੀਆਂ ਸਨ। ਬਾਕੀ ਦੀਆਂ ਜਾਂ ਸ੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਜਾਂ ਸਰਕਾਰੀ ਅਹੁਦੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਸੀ. ਬੀ. ਆਈ. ਨੂੰ 56 ਵੱਡੇ ਤੇ 84 ਛੋਟੇ ਬੈਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜੁਲਾਈ 1984 ਤੇ ਮਾਰਚ 1985 ਵਿੱਚ ਦਸਤਾਵੇਜਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਸੀ. ਬੀ. ਆਈ. ਨੇ ਐਸ. ਪੀ. ਕੰਵਰ ਰਾਹੀਂ ਜਵਾਬ ਦਾਇਰ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 4000 ਦਸਤਾਵੇਜਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਸਵੀਕਾਰੀਆਂ ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸ੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਨੇ ਜਿਨੀਆਂ ਕੁ ਦਸਤਾਵੇਜਾਂ ਕਲੇਮ ਕੀਤੀਆਂ ਉਹ ਸੰਨ 1988-90 ਵਿੱਚ ਮੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਸ੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਤੋਂ ਚੈਕ ਕਰਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡ ਅਨੁਸਾਰ 44 ਵਿੱਚੋਂ 28 ਹੁਕਮਨਾਮੇ 512 ਬੀੜਾ ਵਿੱਚੋਂ 205 ਬੀੜਾਂ ਤੇ 12613 ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 807 ਦੁਰਲਭ ਪੁਸਤਕਾਂ 29 ਬੈਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈਆਂ। ਬਾਕੀ ਹੋਰ ਜੋ ਸੀ. ਬੀ. ਆਈ. ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਉਹ ਪੁਰਾਣੇ ਅਖਬਾਰ ਹੀ ਸਨ। ਸ੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਸਹੀ ਸਚ ਕੀ ਹੈ ਇਹ ਤਾਂ ਸ੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਹੀ ਦਸ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਂਜ ਸ੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਉਤੇ ਵੀ ਉਗਲਾਂ ਉਠ ਰਹੀਆਂ ਹਨ. ।
ਪੰਜਾਬ ਹਰਿਆਣਾ ਹਾਈਕੋਰਟ ਨੇ ਵਾਪਸ ਨਾ ਹੋਈਆਂ ਵਸਤਾਂ ਬਾਰੇ ਫੈਸਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਸੀ. ਬੀ. ਆਈ. ਤੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬਾਕੀ ਦਸਤਾਵੇਜ ਵਾਪਸ ਕਰਨ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਹਾਈਕੋਰਟ ਦੇ ਇਸ ਆਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਜੋ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਫੌਜ ਕੋਲ ਹਨ ੳਹ ਹਨ 12613-4000 = 8613 ਜੋ ਸੀ. ਬੀ. ਆਈ. ਕੋਲ ਬਾਕੀ ਹਨ ਉਹ 4000-300 = 3700 ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ 307 ਹੱਥ ਲਿਖਤ ਬੀੜਾਂ ਤੇ 16 ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਵੀ ਹਨ। ਇਹ ਦੁਰਲਭ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਤਨ ਬੀੜਾਂ, ਹੁਕਮਨਾਮੇ, ਪੱਤਰ, ਹਦਾਇਤਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਦੁਰਲਭ ਤੇ ਨਾਯਾਬ ਪੁਸਤਕਾਂ ਹਨ ਜੋ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਮੁੱਚੇ ਵਿਸ਼ਵ ਇਤਿਹਾਸ ਲਈ ਬੜਾ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਫੌਜ ਅਤੇ ਸੀ. ਬੀ. ਆਈ. ਨੂੰ ਬਾਕੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਮੋੜਣ ਲਈ ਹੁਕਮ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਢਿੱਲ ਨਹੀਂ ਲਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
13th June 2019 9:34pm
Gravatar
Dr Dalvinder Singh Grewal (Ludhiana, India)
ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਇੰਜਨੀਅਰ ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਜੀ,
ਸਤਿਕਾਰ ਸਹਿਤ ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ॥ਮਾਫ ਕਰਨ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਵਿਚ ਕੁਝ ਦੇਰੀ ਹੋ ਗਈ।ਮੇਰੀ ਲਿਖਤ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੋਣ ਲਈ ਸ਼ੁਕਰੀਆ।
ਸਿੱਖੀ ਦੀ ਪਰੀਭਾਸ਼ਾ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦਵਾਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ ਨੇ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਵਾਣਿਤ ਤਾਂ ਕਰ ਦਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਵਿਚ ਕੁਝ ਉਲਝਣਾਂ ਹੋਰ ਕਰਕੇ ਇਸਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਇਸ ਦਾ ਸਬੂਤ ਸਾਡੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਕੁਰਹਿਤਾਂ ਤੇ ਸਿੱਖੀ ਸਰੂਪ ਦਾ ਵਿਗਾੜ ਹੈ।ਇਸ ਪਰੀਭਾਸ਼ਾ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਸਿਕਲੀਗਰ, ਸਤਿਨਾਮੀ, ਵਣਜਾਰੇ, ਜੌਹਰੀ, ਲਾਮੇ, ਸਿੰਧੀ, ਨਾਨਕਪੰਥੀ, ਸਹਿਜਧਾਰੀ, ਨਿਰੰਕਾਰੀ, ਨਾਮਧਾਰੀ, ਰਾਧਾਸੁਆਮੀ, ਆਸਾਮੀ ਆਦਿ ਸਿੱਖ ਪੰਥ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੁੜ ਸਕੇ ਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਇਸ ਪੱਖ ਵਲ ਧਿਆਨ ਦਿਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਉਦਾਹਰਨ ਸਖਤ ਰਵਈਆ ਕਰਕੇ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਹਿਜਧਾਰੀ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਉਹ ਵੀ ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ। ਕੀ ਅਸੀਂ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਵਿਚ ੳਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਲਈ ਇੱਕ ਇੱਕ ਸੀਟ ਨਹੀ ਰੱਖ ਸਕਦੇ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਨੂੰਨ ਰਾਹੀਂ ਉਕਾ ਹੀ ਅਲਗ ਕਰ ਦੇਣਾ ਕੀ ਬੇਇਨਸਾਫੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਵੀ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਅਪਣਾ ਸਿੱਖੀ ਤੇ ਹੱਕ ਜਤਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੀ ਆਇਆ ਨੂੰ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖੀ ਅਸੁਲਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਬੱਧ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਪਣਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ।ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸਿੰਧੀ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੀ ਆਇਆਂ ਆਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਾਮਧਾਰੀ, ਨਿਰੰਕਾਰੀ ਤੇ ਰਾਧਾਸੁਆਮੀ ਵੀਰ ਪਾਠ ਤਾਂ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਅਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗੁਰੁ ਦੇ ਸਿੱਖ ਕਹਾਉਣੋਂ ਝਿਜਕਦੇ ਹਨ । ਉਨ੍ਹਾ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਰਸਤਾ ਕੱਢ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਿੱਖੀ ਵੀ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੀ ਰਹਿ ਜਾਏ ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਅਪਣੀ ਹੋਂਦ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਤੇ ਸਿੱਖੀ ਵਧਾਉਣ ਵਿਚ ਹੋਰ ਮਦਦ ਕਰਨ।ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਕਈ ਸੰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤਰਜੀਹ ਦਈ ਹੀ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ ਹਾਲਾਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਨਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀ ਹੁੰਦੀ।ਸਿੱਖੀ ਦੀ ਹੋਂਦ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਹੈ ਤੇ ਰੂਹਾਨੀਅਤ ਦਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਅਸੀਂ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੁ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਹੀ ਨਹੀ ੳਪਰ ਦੱਸੇ ਸਾਰੇ ਵੀਰ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਹੀ ਅਪਣਾ ਰਾਹਨੁਮਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਧੁਰੇ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਬਾਕੀ ਸਭ ਨੂੰ ਜੋੜਣਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਸੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਿੱਖ ਹਾਂ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਜੁੜਣਾ ਨਿਹਾਇਤ ਹੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਇਹੋ ਕਵਾਇਦ ਸਾਨੂੰ ਅਪਣੇ ਪੇਂਡੂ ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਿੱਖੀ ਸਰੂਪ ਤੋਂ ਮੁੜ ਚੁਕੇ ਹਨ।ਸਿੱਖੀ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾ ਦੇ ਮਨਾ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਅਸੀਂ ਉਦੋਂ ਹੀ ਵੇਖ ਲਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਾਲ ਗੁਰੁ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾ ਜਾ ਕੇ ਸਾਰੇ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਵਿਚ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਮਾਨਤਾ ਵੇਖੀ ਸੀ।ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਦਾਸ ਅਕਾਲ ਤਖਤ ਦੇ ਜਥੇਦਾਰ ਸਾਹਿਬ ਨਾਲ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰੇਗਾ ਪਰ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਠੋਸ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਇਕ ਸੇਧ ਤੇ ਲੀਹ ਬਣਾਈ ਤੇ ਅਪਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਆਪ ਜੀ ਦਾ ਦਾਸਰਾ
ਡਾ: ਦਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗ੍ਰੇਵਾਲ
6th June 2019 3:27am
Gravatar
Dalvinder Sigh Grewa (Ludhiana, India)
ਅਪਣੇ-ਬੇਗਾਨੇ
ਡਾ: ਦਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗ੍ਰੇਵਾਲ

ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੰਨ 1971 ਦੇ ਯੁੱਧ ਦੀ ਸੱਚੀ ਘਟਨਾ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਮੈਂ ਨਿਗਹਬਾਨ (ਓਵਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਅਫਸਰ) ਦੀ ਜ਼ਿਮਂੇਵਾਰੀ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਸਾਂ।ਰਮੇਸ਼ ਮੇਰਾ ਟੈਕਨੀਕਲ ਅਸਿਸਟੈਟ ਸੀ ਤੇ ਮੁਸਤਫਾ ਮੇਰਾ ਰੇਡੀਓ ਉਪਰੇਟਰ। ਰਮੇਸ਼ ਮੁਸਤਫਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਗੱਲ ਤੇ ਝਗੜਾ ਛੇੜ ਦਿੰਦਾ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸਨੂੰ ਹਰ ਵਾਰ ਝਿੜਕ ਕੇ ਹਟਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ।ਆਖਰ ਮੈਂ ਰਮੇਸ਼ ਤੋਂ ਇਸ ਝਗੜੇ ਦਾ ਕਾਰਣ ਪੁੱਛਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਉਹ ਬੜਾ ਹੈਰਾਨੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।“ਮੈਂ ਸਾਲ ਭਰ ਦਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨੋਂ ਇਧਰ ਆਏ। ਮੇਰਾ ਬਾਪ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿਤਾ।ਉਸ ਪਿਛੋਂ ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਜਿਤਨੀ ਔਖੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕੱਟੀ ਉਹ ਅਸੀਂ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਜਾਂ ਰੱਬ।ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਦੀ ਅੱਗ ਬਲਦੀ ਰਹੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਜਦ ਵੀ ਮੈਂ ਮੁਸਤਫਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਚਿੰਗਾਰੀ ਭੜਕ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਬਖਸ਼ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?” ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ,“ਪਰ ਮੁਸਤਫਾ ਤਾਂ ਏਧਰ ਦਾ ਜੰਮ ਪਲ ਤੇ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਦਾ ਹੀ ਪੱਕਾ ਨਿਵਾਸੀ ਹੈ । ਉਸ ਨੇ ਫੌਜ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਵੀ ਬੜੀ ਤਨਦੇਹੀ ਨਾਲ ਨਿਬਾਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਕਾਹਦਾ ਵੈਰ? ਕਰੇ ਕੋਈ ਤੇ ਭਰੇ ਕੋਈ? ਇਹ ਕੀ ਗੱਲ ਹੋਈ? ਨਾਲੇ ਚੰਗੇ-ਮੰਦੇ ਤਾਂ ਹਰ ਧਰਮ ਵਿਚ ਹੁੰਦੇ ਨੇ। ਏਧਰ ਵੀ ਤਾਂ ਬੜੇ ਹਿੰਦੂਆਂ–ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਬੜੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਮਾਰੇ ਸੀ? ਕੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਤਲਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹੀ ਹਿੰਦੂ-ਸਿੱਖ ਦੋਸ਼ੀ ਹੋ ਗਏ?” ਉਹ ਮੰਨਣ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆਉਂਦਾ ਲਗਦਾ: “ਇਹ ਤਾਂ ਗੱਲ ਠੀਕ ਹੈ। ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਇਉਂ ਲਗਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਦੇ ਵੀ ਇਹ ਸਾਨੂੰੰ ਮਾਰ ਸਕਦ ਨੇ, ਮੇਰਾ ਤਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਤੇ ਕਦੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਬਣਿਆ।ਮੈਨੂੂੰੰ ਸੁਪਨੇ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਆਉਂਦੇ ਨੇ। ਸਾਡਾ ਇਹ ਜੰਗ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨਾਲ ਹੈ।ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਡਰ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕੌਮੀਅਤ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਕਿਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨਾਲ ਹੀ ਨਾਂ ਮਿਲ ਜਾਵੇ”। ਗੱਲਾਂ ਵਿਚ ਮਗਨ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਨਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਕਦੋਂ ਮੁਸਤਫਾ ਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਸਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉਤੇ ਡੂੰਘੀ ਪੀੜ ਦੀ ਇਕ ਵੱਡੀ ਲਕੀਰ ਨਜ਼ਰ ਆਈ, ਪਰ ਉਹ ਬੋਲਿਆ ਕੁਝ ਨਾ।
ਅਸੀਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਫੌਜ ੳਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਸਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਵਕਤ ਨਹੀਂ ਸੀ।ਮੈਂ ਕੰਪਨੀ ਕਮਾਂਡਰ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਿਹਾਂ ਸਾਂ ਤੇ ਰਮੇਸ਼ ਤੇ ਮੁਸਤਫਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਾਲ।ਹਮਲਾ ਲਾਈਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਅਸੀਂ ਭਿਆਨਕ ਗੋਲਾ ਬਾਰੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦਿਤੇ। ਅੱਗੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀਆਂ ਬਾਰੂਦੀ ਸੁਰੰਗਾਂ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਦੀ ਨਿਕਲਣਾ ਸੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਦੋਂ ਕਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਉੱਡ ਜਾਣੇ ਸਨ। ਉਧਰੋਂ ਵੀ ਭਾਰੀ ਗੋਲਾ ਬਾਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਤੇ ਤੋਪਾਂ ਤੇ ਮਾਰਟਰਾਂ ਦੀ ਅੰਧਾਂ ਧੁੰਦ ਗੋਲਾ ਬਾਰੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਨਾਹਰਾ ਲਾਉਂਦੇ ਅਸੀਂ ਅਗੇ ਵਧੇ। ਕੁਝ ਬਾਰੂਦੀ ਸੁਰੰਗਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਕੁਝ ਗੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ ਜਾਂ ਸ਼ਹੀਦੀ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਪਹਿਲੀ ਪਾਲ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਰ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਚੁਕੀ ਸੀ ਪਰ ਅਸੀਂ ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਪਹੁੰਚੇ ਸਾਂ। ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਇਕ ਗੋਲੀ ਰਮੇਸ਼ ਦੀ ਵੱਖੀ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਤੇ ਉਹ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਮੁਸਤਫਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਪਣੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਪਾਇਆ ਤੇ ਰੀਂਗਦਾ ਹੋਇਆ ਇਕ ਬੰਕਰ ਦੀ ਓਟ ਤਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਰਮੇਸ਼ ਨੂੰ ਲਿਟਾ ਦਿਤਾ। ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਆਸੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਉਪਰ ਗੋਲੇ ਸਾਧਣੇ ਸਨ ਸੋ ਮੈਂ ਰੇਡੀਓ ਸੈਟ ਮੁਸਤਫਾ ਤੋਂ ਲੈ ਲਿਆ ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਰਮੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਸਕੇ। ਰਮੇਸ਼ ਨੂੰ ਤਸਲੀ ਦੇਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਵੀ ਨਹੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਅਪਣੀ ਪੱਗ ਦਾ ਲੜ ਪਾੜਕੇ ਮੁਸਤਫਾ ਨੂੰ ਦਿਤਾ ਤਾਂਕਿ ਉਹ ਰਮੇਸ਼ ਦੇ ਪੱਟੀ ਕਰ ਸਕੇ। ਅਜੇ ਮੁਸਤਫਾ ਪੱਟੀ ਕਰ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਅਚਾਨਕ ਕਿਧਰੋਂ ਦੋ ਗੋਲੀਆਂ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਵਿਚ ਆ ਲੱਗੀਆਂ ਤੇ ਉਹ ਟੇਢਾ ਹੋ ਗਿਆ।ਖੂਨ ਬੇਹਦ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਮੇਰੀ ਪੂਰੀ ਪਗੜੀ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਖੂਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰੋਕ ਸਕੀ।ਮੁਸਤਫਾ ਦੇ ਸਾਹ ਟੁਟਦੇ ਲਗਦੇ ਸਨ ਪਰ ਉਹ ਟੁਟਵੇਂ ਬੋਲਾਂ ਵਿਚ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, “ਲੈ ਭਰਾਵਾ, ਸਾਡਾ ਏਨਾ ਹੀ ਸਾਥ ਸੀ। ਮੈਂ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹਾਂ ਪਰ ਦੇਸ਼ ਧਰੋਹੀ ਨਹੀਂ। ਕਿਸੇ ਹਿੰਦੂ-ਸਿੱਖ ਵੀਰ ਦਾ ਕਾਤਿਲ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਵੀ ਭੁਲ ਚੁੱਕ ਹੋਵੇ ਮਾਫ ਕਰਨਾ’।ਸਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਆਪਮੁਹਾਰੇ ਹੰਝੂ ਵਗ ਤੁਰੇ ਸਨ। ਹਿੱਲੀ ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਤੇ ਉੱਚੇ ਬੰਕਰ ਤੇ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਦਾ ਝੰਡਾ ਝੁਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਮੈਂ ਪਿੱਠ ਤੇ ਮੁਸਤਫਾ ਨੂੰ ਲਿਜਾ ਕੇ ਝੰਡੇ ਦੇ ਥੱਲੇ ਪਾ ਦਿਤਾ ।ਝੰਡੇ ਨੂੰ ਸਲੂਟ ਮਾਰਦਿਆਂ ਮੁਸਤਫਾ ਨੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦਿਤੇ।ਘਿਸੜਦਾ ਹੋਇਆ ਰਮੇਸ਼ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਤੇ ਮੁਸਤਫਾ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜ ਕੇ ਰੋਈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, “ਮਾਫ ਕਰਦੇ ਭਰਾਵਾ। ਮੈਂ ਇਕ ਬੇਕਸੂਰ ਨਾਲ ਲੜਦਾ, ਲਗਾਤਾਰ ਜ਼ੁਲਮ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਤਾਨ੍ਹੇ ਮਾਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਕਿਸੇ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਤੇਰੇ ਸਿਰ ਮੜ੍ਹਦਾ ਰਿਹਾ ਪਰ ਤੂੰ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਿਤੀ ਆਪ ਸ਼ਹੀਦੀ ਪਾਕੇ।ਅਪਣੇ-ਬੇਗਾਨੇ ਦੀ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਕਿਵੇਂ ਭੁੱਲ ਜਾਵਾਂਗਾ ਤੇਨੂੰ ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਉਮਰ”। ਉਸ ਦੇ ਹੰਝੂ ਲਗਾਤਾਰ ਵਗ ਰਹੇ ਸਨ ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕਦਾ? ਮੇਰੇ ਹੰਝੂ ਵੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਸਨ ਰੁਕ ਰਹੇ। ਮੇਰਾ ਤਾਂ ਵਰਿ੍ਹਆਂ ਦਾ ਸਾਥੀ ਤੇ ਹਮਦਰਦ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਗਿਆ ਸੀ।
5th June 2019 1:11am
Gravatar
Baldev singh (Ferozepur, India)
ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਸੰਪਾਦਕ,
ਸਰਦਾਰ ਮੱਖਣ ਸਿੰਘ ਜੀ।
ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਜੀ ਕਿ, ਜਿਵੇ ਕਿ ਆਪ ਜੀ ,ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਸਭ ਪਾਠਕ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੁੱਝ ਸਮਾਂ ਪਹਲੇ ਮੈਂ ਆਪ ਜੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਲੇਖ ਜਾਂ ਲੇਖਾਂ ਵਾਲਾ ਫੋਲਡਰ ਸਿੱਖ ਮਾਰਗ ਤੋਂ ਹਟਵਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਕਾਰਨ ਨਹੀ ਦੱਸ ਸਕਿਆ ਸੀ, ਕਿਉਂ ਕੇ ਹਾਲਤ ਐਸੀ ਸੀ ਕਿ ਦਸਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਯਾ ਇਹ ਸਮਝ ਲਵੋ ਕਿ ਦੱਸ ਸਕਣ ਦੇ ਕਾਬਿਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਅੱਜ ਯਾ ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੁੱਝ ਠੀਕ ਹਾਂ, ਸੋ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਜੀ, ਕਿ ਮੈਂ ਆਪ ਜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਸਭ ਦਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਜੀਵਨ ਦੀ ਆਸ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਇਕ ਤਰਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੋਂ ਹੋ ਕੇ ਮੁੜਿਆ ਹਾਂ।

ਮੈਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਬੀ. ਪੀ. ਦਾ ਅਟੈਕ ਆ ਗਿਆ ਸੀ।

BP ਦਾ ਅਟੈਕ ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਕਿਓਂ ਕਿ ਆਮ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ BP 120/80 ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ,ਜਦਕਿ ਮੇਰੀ ਉਮਰ 69 ਸਾਲ ਦੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਨਾਰਮਲ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ BP ਅੱਜ ਵੀ 120/80 ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਇਕ ਸਾਲ ਪਹਿਲੇ ਮੇਰਾ BP ਇਕ ਦਮ ਅਚਾਨਕ
230/120 ਤੋਂ ਵੀ ਉਪਰ ਜੰਪ ਕਰ ਗਿਆ ਸੀ।
ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਮੈਂ ਡਾਕਟਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ। ਡਾਕਟਰ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਸਨ। BP ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਮਹੀਨੇਂ ਦੇ ਟਾਈਮ ਵਿਚ ਹੀ ਮੇਰਾ ਵਜਨ 86 kg ਤੋਂ ਘਟ ਕੇ ਸਿਰਫ 66 kg ਰਹਿ ਗਿਆ। ਇਕਦਮ 20kg ਭਾਰ ਘਟ ਜਾਣਾ ਕੋਈ ਮਮੂਲੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ। ਅਤੇ BP ਉਲਟਾ ਘਾਟ ਕੇ 80/60 ਰਹਿ ਗਿਆ।

ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਵੀ BP ਫਿਰ ਕਦੇ ਕਦੇ 200 ਨੂੰ ਪਾਰ ਵੀ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਅਤੇ ਘੰਟੇ ਬਾਅਦ ਫਿਰ 80 ਤਕ ਲੋਅ ਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਹੈ ਨਾ ਅਜੀਬ ਗੱਲ, ਬਹੁਤ ਗੁੰਝਲ ਦਾਰ ਹਾਲਤ ਸੀ। ਡਾਕਟਰ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕੁੱਝ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆਉਂਦੀ।

ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਦ ਮੇਰੀ ਕੋਈ ਯਾਦ (ਨਿਸ਼ਾਨੀ) ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਰਹਿ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਿ ਮੇਰੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗੰਢ ਬੱਝੇ।

ਇਸ ਵਾਸਤੇ ਹੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲੇਖ ਸਿੱਖ ਮਾਰਗ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦੇਣ ਵਾਸਤੇ ਆਪ ਜੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਸੋ ਆਪ ਜੀ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਜੀ। ਇਹ ਸੀ ਜੀ ਅਸਲ ਕਾਰਣ।

ਮੇਰਾ ਸਾਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜੀ, ਸਿਰਫ ਮੈਂ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਧਰਮਪਤਨੀ ਹੀ ਇੰਡੀਆ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਬਿਮਾਰ ਹੋਣ ਪਿੱਛੋਂ, ਮੇਰੇ ਲੜਕੇ ਨੇਂ ਸਾਨੂੰ ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਆਪਣੇ ਪਾਸ ਹੀ ਬੁਲਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਇਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਵੀ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਵਿਚ ਹੀ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਾਂ।

ਇਕ ਬਿਨਤੀ ਹੈ ਜੀ , ਕਿਰਪਾ ਕਰ ਕੇ ਦਸਣਾ ਜੀ ਕਿ ,ਕੀ ਮੈਂ ਹੁਣ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਸਿੱਖ ਮਾਰਗ ਦੇ "ਆਪਣੇ ਪੰਨੇ" ਤੇ ਸਾਂਝੇ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਜੀ।
ਧੰਨਵਾਦ ਜੀ
ਬਲਦੇਵ ਸਿੰਘ ਫਿਰੋਜਪੁਰ
3rd June 2019 7:04pm
Gravatar
Makhan Singh Purewal (Quesnel, Canada)

‘ਸਿੱਖ ਮਾਰਗ’ ਦੇ ਪਾਠਕਾਂ/ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ

ਅਗਲੇ ਹਫਤੇ ਐਤਵਾਰ 09 ਜੂਨ 2019 ਨੂੰ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਸਰਜ਼ਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ ਆਖਰੀ ਸਪਤਾਹਿਕ ਅੱਪਡੇਟ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੂਨ 10 ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਇੱਕ ਅੱਖ ਦੀ ਸਰਜ਼ਰੀ ਹੋਣੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਦੋ ਹਫਤੇ ਬਾਅਦ ਦੂਸਰੀ ਅੱਖ ਦੀ ਹੋਣੀ ਹੈ। ਜੇ ਕਰ ਸਾਰਾ ਕੁੱਝ ਠੀਕ ਠਾਕ ਰਿਹਾ ਤਾਂ ਮਹੀਨੇ ਕੁ ਬਾਅਦ ਫਿਰ ਅੱਪਡੇਟ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਅੱਜ 2 ਜੂਨ ਵਾਲਾ ਅੱਪਡੇਟ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਘਰ ਦੇ ਕਈ ਜਰੂਰੀ ਕੰਮ ਕਰਨੇ ਵਾਲੇ ਸਨ ਜੋ ਕਿ ਸਰਜ਼ਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋ ਕੁ ਮਹੀਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਸਰਜ਼ਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਡਾ: ਛੇ ਕੁ ਹਫਤੇ ਲਈ ਕੋਈ ਵੀ ਭਾਰਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਜਿਹੜੇ ਲੇਖਕ ਪਹਿਲਾਂ ਲੇਖ ਭੇਜਦੇ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੇਖ ਛਪਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹੁਣ ਵੀ ਕਈ ਭੇਜ ਰਹੇ ਹਨ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੇਖ ਉਤਨਾ ਚਿਰ ਨਹੀਂ ਪਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਜਿਤਨਾ ਚਿਰ ਉਹ ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਜੇ ਕਰ ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਤਾਂ ਸਰਜ਼ਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚਿੱਠੀ ਪੱਤਰ ਕਰਕੇ ਗੱਲ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਜਬੂਰੀ ਅਤੇ ਦਲੀਲ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਵਜ਼ਨ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਸਿੱਖ ਮਾਰਗ ਦੇ ਕੁੱਝ ਸਿਆਣੇ ਪਾਠਕਾਂ/ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੇਖ ਦੁਬਾਰਾ ਪਾਏ ਜਾਣੇ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਸਹਿਯੋਗ ਲਈ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ।

2nd June 2019 4:47pm
Gravatar
Dr Dalvinder Singh Grewal (Ludhiana, India)
ਸਾਡੀ ਇਸ ਹਾਲਤ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਰ ਐਸ ਐਸ ਨੇ ਉਠਾਇਆ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤ ਖੜੀ ਕਰਕੇ ਸਿੱਖੀ ਉਪਰ ਸਨਾਤਨੀ ਰੰਗਤ ਚੜਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿਤੀ ਹੈ ਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸਿੱਖ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਉਪਰ ਗਲਬਾ ਪਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿਤਾ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਮਿਸਾਲ ਹਜ਼ੂਰ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤ ਦਾ ਅਹੁਦੇਦਾਰ ਹੈ। ‘ਧਰਮ ਜੋੜਦਾ ਹੈ ਤੋੜਦਾ ਨਹੀਂ’ ਇਹ ਨੁਕਤਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਅਪਣਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਜੇ ਅਸੀਂ ਅਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਿੱਖ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖੀ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਰੱਖਣਾ ਹੈ।ਇਹ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਅਨੇਕਤਾ ਵਿਚ ਏਕਤਾ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਅਪਣਾਈਏ ਤੇ ਅਪਣੇ ਵਿਛੜੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਗਲ ਲਾਈਏ ।
ਵੋਟਾਂ ਦੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿਚ ਗਿਣਤੀ ਦਾ ਮਹਤਵ ਵੀ ਇਕਦਮ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਬੇਹਦ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕੱਟੜਵਾਦ ਤੇ ਕੁਨਬਾਵਾਦ ਘਟਾਈਏ ਤੇ ਸਾਰੇ ਨਾਨਕਪੰਥੀ, ਸਿੰਧੀ, ਸਹਿਜਧਾਰੀ, ਸਿਕਲੀਗਰ, ਵਣਜਾਰੇ, ਸਤਿਨਾਮੀ, ਜੌਹਰੀ, ਲਾਮੇ, ਨਿਰੰਕਾਰੀ, ਰਾਧਾਸੁਆਮੀ, ਨਾਮਧਾਰੀ, ਅਸਾਮੀ ਆਦਿ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਬੁਲਾ ਕੇ ਲੋੜੀਂਦੀ ਮਦਦ ਦੇ ਕੇ ਫਿਰ ਅਪਣਾ ਬਣਾਈਏ ਤੇ ਸਿੱਖੀ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਧਾਈਏ ।ਇਸ ਨਾਲ ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 20 ਕ੍ਰੋੜ ਤਕ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਤੇ ਡੈਮੋਕ੍ਰੈਸੀ ਵਿਚ ਅਸੀਂ ਤਕੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਖੜੇ ਹੋ ਸਕਾਂਗੇ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਦਿਨ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਜਦੋਂ ਸਿੱਖੀ ਵੀ ਭੀੜ ਵਿਚ ਗੁਆਚ ਜਾਵੇਗੀ।
31st May 2019 4:23am
Gravatar
Eng Darshan Singh Khalsa (Sydney, Australia)
ਵੀਰ, ਡਾ ਦਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗਰੇਵਾਲ ਜੀ, ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ

ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਲਿੱਖਤ ਲੇਖ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਕੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ 100% ਸਹਿਮਤ ਹਾਂ।
ਦਿੱਕਤ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਦੀ ਸਿੱਖੀ ਦੀ ਪਹਿਚਾਨ ਹੀ ਗੁਆਚ ਚੁੱਕੀ ਹੈ:

• ਕਿ ‘ਸਿੱਖੀ’ ਦੀ ਪ੍ਰੀਭਾਸ਼ਾ ਕੀ ਹੈ ??
• ‘ਸਿੱਖੀ’ ਦੀ ਪ੍ਰੀਭਾਸ਼ਾ ਕੌਣ ਪਰਭਾਸ਼ਿੱਤ ਕਰੇ ??
• ਅੱਜ ਜੋ ‘ਸਿੱਖੀ’ ਦੀ ਪਰੀਭਾਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ, ਉਹ ਤਾਂ ਸਾਰੀ ਦੀ ਸਾਰੀ ਹੀ ਗੁੜ-ਗੋਬਰ ਬਣੀ ਪਈ ਹੈ।
• ਕੁੱਝ ਵੀ ਪੱਲੇ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ।
• ਜੇ ਕੁੱਝ ਪੱਲੇ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹੀ ਹਨ। ਤਾਂ ਫਿਰ ਆਪ ਜੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰੀ ਬਾਕੀ ਹੋਰਨਾਂ “ ਨਾਨਕਪੰਥੀ, ਸਹਿਜਧਾਰੀ, ਸਿਕਲੀਗਰ, ਵਣਜਾਰੇ, ਸਤਿਨਾਮੀ, ਜੌਹਰੀ, ਲਾਮੇ, ਸਿੰਧੀ, ਨਿਰੰਕਾਰੀ, ਰਾਧਾਸੁਆਮੀ, ਨਾਮਧਾਰੀ, ਅਸਾਮੀ, ਆਦਿ ਸਿੱਖ ਜੋ ਨਾਨਕ ਨਾਮ
ਲੇਵਾ ਹਨ ਨੂੰ ਗਿਣ ਲਈਏ ਤਾਂ ਗਿਣਤੀ 15 ਕ੍ਰੋੜ ਤੱਕ ਬਣਦੀ ਹੈ”। ਨੂੰ ਗਲ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਲਾਇਆ ਜਾਵੇ ??
• ਅੱਜ ਜੋ ਸਿੱਖ ਸਮਾਜ ਦੀ ਹਾਲਤ ਹੈ, ਉਹ ਖੱਖੜੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੈ।
• ਕੌਣ ਇਸ ਪਰੌਜੈਕਟ ਵਿਚ ਪਹਿਲ ਕਰੇ।
• ਉਪਰਲੇ ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਪੰਥਾਂ ਦੇ ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਲੇਵਾ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਪਲੇਟ ਫਾਰਮ ਉੱਪਰ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਵੇ ??
• ਕੀ ਇਹ ਏਕਤਾ/ਇਕਸਾਰਤਾ ਦੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ, ਸਾਡੀਆਂ ਅੱਜ ਦੀਆਂ ਧਾਰਮਿੱਕ ਸੰਸਥਾਂਵਾਂ ਦੇ ਮੋਹਰੀਆਂ/ਮੋਢੀਆਂ ਦੇ ਦਿਮਾਗ਼ ਵਿਚ ਆਵੇਗੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਧਾਰਮਿੱਕ ਸੰਸ਼ਥਾਵਾਂ ਪੋਲੀਟੀਕਲ ਲੀਡਰਾਂ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿਚ ਹਨ।
• ਬਿਨਾਂ ਸ਼ੱਕ ਅੱਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਅਗਰ ਸਿੱਖਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹੈਸੀਅਤ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਸਿੱਖਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਮੱਤ ਵਿਚ ਆਉਣਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਸਿੱਖ-ਸਮਾਜ ਦਾ ਗੁਆਚਣਾ ਤਹਿ ਹੈ।
• ਅੱਜ ਜੋ ਧੜੇ ਸਿੱਖ-ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹ ਤਾਂ ਸ਼ੱਰੇਆਮ ਆਰ. ਐਸ. ਐਸ. ਜਮਾਤ ਵਲ ਭੁਗਤ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਮਚੇ ਬਣ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
• ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਦੋਂ ਇਹ ਰਲੇਵਾਂ ਪਸੰਦ ਆਵੇਗਾ।ਇਹਨਾਂ ਆਰ. ਐਸ. ਐਸ. ਦੇ ਚਮਚਿਆਂ ਨੇ ਤਾਂ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਫਾਨਾ ਅੜਾ ਦੇਣਾ ਹੇੈ।
• ‘ਸਿੱਖੀ-ਸਿਧਾਂਤਾਂ’ ਅਨੁਸਾਰ ਤਾਂ ‘ਅਨੇਕਤਾ ਵਿਚ ਏਕਤਾ’ ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਹੀ ਬਰਕਤ ਹੈ। ‘ਗੁਰਬਾਣੀ’ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਵੀ ਇਹੀ ਹੈ।
• ਹੁਣ ਇਸ ‘ਅਨੇਕਤਾ ਵਿਚ ਏਕਤਾ’ ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਅਮਲ ਵਿਚ ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਲਿਆਦਾਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ???
• ਇਸ ਬਾਰੇ ਖੁੱਲਕੇ ਵੀਚਾਰਾਂ ਚੱਲਣ ਤਾਂ ਹੀ ਬਾਕੀ ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਲੇਵਾ ਸੰਗਤਾਂ ਦਾ ਇਕੱਠ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਲੇਵਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਅਖਵਾਉਂਣ ਵਿਚ ਫ਼ਖਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ।
• ਬਾਬਾ ਸਾਹਿਬ ਅੰਬੇਦਕਰ ਵੇਲੇ ਦਾ ‘ਸਿੱਖ’ ਬਨਣ ਵਾਲਾ ਸੰਵਾਦ/ਘਟਨਾ ਕੋਈ ਬਹੁਤੀ ਪੁਰਾਣੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਦੋਂ ਵੀ ਸਾਡੇ ਸਿੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹੀ ਕਈਆਂ ਨੇ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ। ਤਾਂ ਹੀ ਤਾਂ ਬਾਬਾ ਸਾਹਿਬ ਅੰਬੇਦਕਰ ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਚਲੇ ਗਏ।
• ਅੱਜ ਦਾ ਸਿੱਖ-ਸਮਾਜ ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਸਮਾਜ ਦੀ ਲੀਡਰਸ਼ਿੱਪ ਬਿੱਪਰ ਦੀ ਝੋਲੀ ਵਿਚ ਬੈਠ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਟਕਸਾਲੀ, ਡੇਰੇਦਾਰ, ਨਿਰਮਲੇ, ਹੋਰ ਵੀ ਅਨੇਕਾਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਬਿੱਪਰ ਦੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲ ਰਹੇ ਹਨ, ਬਿੱਪਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰੀ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਨ।
• ਸਿਕਲੀਗਰ, ਵਣਜ਼ਾਰੇ ਸਿੱਖਾਂ ਬਾਰੇ ਕਿਨ੍ਹਾਂ ਕੁੱਝ ਖਬਰਾਂ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੱਧਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਤੰਗ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕੀ ਸਾਡੀਆਂ ਧਾਰਮਿੱਕ ਸੰਸ਼ਥਾਵਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਸੁੱਧ-ਬੁੱਧ ਲਈ। ਨਹੀਂ ਬਿੱਲਕੁੱਲ ਵੀ ਨਹੀਂ।
• ਸਿੱਖ ਦੀ ਰਹਿਣੀ, ਬਹਿਣੀ, ਸਹਿਣੀ, ਕਹਿਣੀ, ਕਰਨੀ, ਵੇਸ਼-ਭੂਸਾ, ਰੱਖ ਰਖਾਵ, ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਰਾਏ ਹੋਣਾ ਪਵੇਗਾ।
• ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਾਨਕ-ਨਾਮ ਲੇਵਾ, ਕੇਸਾਧਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਕੀ ਰਾਏ ਬਣ ਪਾਏਗੀ ??
• ਸਿਰ ਉੱਪਰ ਦਸਤਾਰ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਰਾਏ ਨਹੀਂ ਬਣ ਪਾਏਗੀ।
• ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਸਲੇ ਉੱਭਰ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਣਗੇ।

ਕਾਸ਼ !! ਅਸੀਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਅਖਵਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਸਹੀ ਮਾਇਨਿਆਂ ਵਿਚ ‘ਸਿੱਖੀ-ਅਸੂਲਾਂ-ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਬਾਕੀ ਨਾਨਕ-ਨਾਮ ਲੇਵਾਂ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਲਾਵੇ ਵਿਚ ਲੈ ਸਕੀਏ।

ਵੀਰ ਜੀਉ , ਕੀ ਇਸ ਤਰਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ???
ਹੋਰ ਖੁੱਲ ਕੇ ਆਪਣਾ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝ ਬਨਾਉਣੀ ਕਰਨਾ ਜੀ।

ਇੰਜ ਦਰਸਨ ਸਿੰਘ ਖਾਲਸਾ
ਸਿੱਡਨੀ ਅਸਟਰੇਲੀਆ
1st June 2019 2:39am
Gravatar
Dr Dalvinder Singh Grewal (Ludhiana, India)
ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਵਿਚ ਅਨੇਕਤਾ ਵਿਚ ਏਕਤਾ
ਡਾ: ਦਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗ੍ਰੇਵਾਲ
ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਵੇਈਂ ਨਦੀ ਵਿਚ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਗੁਰੂ ਰੂਪ ਹੋਣ ਤੇ ‘ਨਾਂ ਕੋ ਹਿੰਦੂ, ਨਾ ਮੁਸਲਮਾਨ’; ਦੇ ਫੁਰਮਾਨ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤਕਰੀਬਨ ਸਵਾ ਪੰਜ ਸੌ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।ਇਤਨੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਚ ਫੈਲਿਆ ਤੇ ਵੱਡੇ ਧਰਮਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਉਹ ਇਕ ਅਚੰਭਾ ਹੀ ਹੈ।ਵਡੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਸਿੱਖ ਵੱਡੇ ਵਜ਼ੀਰ ਬਣ ਗਏ ਹਨ ਤੇ ਹੋਰ ਉਚੇ ਅਹੁਦਿਆ ਤੇ ਤੈਨਾਤ ਹਨ। ਅਜੇ ਤਾਂ ਇਸ ਨੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਫੜੀਆਂ ਹਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਲਣਾ-ਫੁਲਣਾ ਤਾਂ ਅਜੇ ਬਾਕੀ ਹੈ। ਹਰ ਅਰਦਾਸ ਵਿਚ ਸਰਬਤ ਦਾ ਭਲਾ ਮਨਾਉਂਦੇ ਇਸ ਧਰਮ ਨੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਪਿਆਰ ਹੀ ਪਿਆਰ ਪਾਲਿਆ ਹੈ, ਨਿਆਸਰਿਆਂ ਨੂੰ ਆਸਰਾ, ਭੁਖਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਤੇ ਨਪੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਇਨਸਾਫ ਦਿਵਾਇਆ ਹੈ। ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਵਿਚ ਜੋ ਵੀ ਆਇਆ ਹੈ ਅਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹੈ, ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਜਬਰੀ ਧਰਮ ਬਦਲੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।ਸਾਡੇ ਊੱਚੇ ਆਦਰਸ਼ਾਂ ਸਦਕਾ ਤੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬਾਨ ਦੀਆਂ ਅਮੁਲ ਸਿਖਿਆਵਾਂ ਸਦਕਾ ਅਮਰੀਕਨ, ਅਫਰੀਕਨ, ਚੀਨੀ, ਜਪਾਨੀ, ਯੂਰੋਪੀਅਨ, ਰੂਸੀ; ਗਲ ਕੀ ਹਰ ਕੌਮ ਦਾ ਵਾਸੀ ਸਿੱਖ ਬਣੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਜੋ ਆਬਾਦੀ ਅਧਿਕਾਰਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਉਹ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਢਾਈ ਕ੍ਰੋੜ ਹੀ ਹੈ ਪਰ ਜੇ ਅਸੀਂ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਨਾਨਕਪੰਥੀ, ਸਹਿਜਧਾਰੀ, ਸਿਕਲੀਗਰ, ਵਣਜਾਰੇ, ਸਤਿਨਾਮੀ, ਜੌਹਰੀ, ਲਾਮੇ, ਸਿੰਧੀ, ਨਿਰੰਕਾਰੀ, ਰਾਧਾਸੁਆਮੀ, ਨਾਮਧਾਰੀ, ਅਸਾਮੀ ਆਦਿ ਸਿਖ ਜੋ ਨਾਨਕ-ਨਾਮ ਲੇਵਾ ਹਨ ਨੂੰ ਗਿਣ ਲਈਏ ਤਾਂ 15 ਕ੍ਰੋੜ ਤਕ ਬਣਦੀ ਹੈ।ਕੁਝ ਇਕ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਕੱਟੜਪੁਣਾ ਤੇ ਅਪਣੇ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਿਤ ਰੱਖਣ ਦਾ ਯਤਨ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਵਧਾਰੇ ਵਿਚ ਬੜਾ ਘਾਤਕ ਸਿੱਧ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਅਨੇਕਤਾ ਵਿਚ ਏਕਤਾ ਦਾ ਅਸੂਲ ਭੁਲ ਗਏ ਹਾਂ। ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਅਹੰ ਦਾ ਵਾਧਾ ਹੋਣਾ ਤੇ ਸਹਿਣਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਘਟਣਾ ਸਾਡੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਗੋੜ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿਚ ਉਸ ਦੇ ਜੀਣ ਢੰਗ, ਮੰਨਤ-ਮਨਾਉਤ ਢੰਗ, ਦੇਵੀ ਦੇਵਤੇ, ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ, ਬੜੇ ਹੀ ਵਖਰੋ-ਵਖਰੇ ਹਨ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਸਾਰੇ ਅਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਿੰਦੂ ਅਖਵਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਨਾਹਰ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ‘ਗਰਵ ਸੇ ਕਹੋ ਹਮ ਹਿੰਦੂ ਹੈਂ’। ਇਸਾਈ ਧਰਮ ਵਿਚ ਵੀ ਬੜੇ ਫਿਰਕੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਜਾ-ਢੰਗ ਤੇ ਮੰਨਤ ਦੇ ਢੰਗ ਵੀ ਵਖਰੇ ਹਨ ਪਰ ਸਾਰੇ ਹੀ ਅਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸਾਈ ਅਖਵਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਬੁਧ ਧਰਮ ਵਿਚ ਵੀ ਕਈ ਜਮਾਤਾਂ ਹਨ ਪਰ ਸਾਰੇ ਅਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬੋਧੀ ਅਖਵਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਹਾਂ! ਇਸਲਾਮ ਵਿਚ ਦੋ ਮੁੱਖ ਧਾਰਾਵਾਂ ਹਨ ਸੁੰਨੀ ਤੇ ਸ਼ੀਆ ਪਰ ਆਪਸ ਵਿਚ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਖੂਨ ਦੇ ਪਿਆਸੇ ਹਨ । ਸੁੰਨੀ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਲਹਿਰਾਂ ਨੇ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੱਟੜ ਪੁਣੇ ਦਾ ਮੁਜ਼ਾਹਿਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਉਸ ਨੇ ਆਤੰਕ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਦਾ ਹਿੰਸਾ ਬਣਾ ਦਿਤਾ ਹੈ ਸਾਰੀ ਇਸਲਾਮੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕ ਜੰਗ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਧੱਕ ਦਿਤਾ ਹੈ। ਫਲਸਤੀਨ, ਇਰਾਕ ਅਤੇ ਸੀਰੀਆ ਵਿਚ ਸਾਉਦੀ ਅਰਬ ਦੀ ਸ਼ਹਿ ਤੇ ਅਮਰੀਕੀ ਹਮਲਿਆਂ ਨੇ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਲਸਤੀਨ, ਸੀਰੀਆ, ਇਰਾਕ, ਨੂੰ ਤਾਂ ਤਬਾਹ ਕੀਤਾ ਹੀ ਹੈ ਪਰ ਹੁਣ ਸਾਉਦੀ ਅਰਬ ਵਲੋਂ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਉਕਸਾ ਕੇ ਈਰਾਨ ਨੂੰ ਯੁਧ ਵਲ ਧੱਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਇਹ ਯਾਦ ਰਹੇ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਵੱਖ ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਆ ਕੇ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਰਬ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹਾਰ ਦਿਤੀ ਤੇ ਹੁਣ ਗੁਠੇ ਲਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਉਹ ਵੀ ਅਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਅਨੇਕਤਾ ਵਿਚ ਏਕਤਾ ਹੋਣ ਦਾ ਅਨੂਠਾ ਸਬੂਤ ਹੈ।
ਕੀ ਸਿੱਖ ਅਨੇਕਤਾ ਵਿਚ ਏਕਤਾ ਦੀਆਂ ਮਿਸਾਲਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਸੁੰਨੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਰਗਾ ਕੱਟੜਵਾਦ ਜੋ ਤਬਾਹੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀ? ਯਾਦ ਰਹੇ ਕਿ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੀ ਖਾਸੀਅਤ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਸਲਾਮ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਾਂ ਇਸਾਈਆਂ ਵਾਂਗ ਲੋਭ ਦੇ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ।ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਅਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਪਣਾਇਆ ਧਰਮ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਵੀ ਸਿੱਖ ਬਣਦਾ ਹੈ ਉਹ ਸਿਖ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਪਛਾਣ-ਸਮਝ ਕੇ ਹੀ ਇਸ ਧਰਮ ਦੇ ਲੜ ਲਗਦਾ ਹੈ ਤੇ ਲੜ ਵੀ ਪੱਕੀ ਤਰਾਂ ਲਗਦਾ ਹੈ ।‘ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਜਾਏ ਤਾਂ ਜਾਏ ਮੇਰਾ ਸਿੱਖੀ ਸਿਦਕ ਨਾ ਜਾਏ’ ਕਹਿਕੇ ਜਾਨ ਵਾਰਨੋਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਟਲਦਾ। ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣ ਬਦਲੇ ਜਿਤਨੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਸ਼ਹੀਦੀਆਂ ਸਿਖਾਂ ਨੇ ਦਿਤੀਆਂ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇਕ ਛੋਟਾ ਜਿਤਨਾਂ ਹਿਸਾ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਧਰਮ ਦਾ ਨਹੀਂ। ਈਸਾਈ ਧਰਮ ਨੇ ਤਾਂ ਇਕ ਕ੍ਰਾਈਸਟ ਦੀ ਸ਼ਹੀਦੀ ਨੂੰ ਹੀ ਧਰਮ ਦਾ ਧੁਰਾ ਬਣਾ ਲਿਆ ਪਰ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਨੇ ਤਾਂ ਇਤਨੀਆਂ ਸ਼ਹੀਦੀਆਂ ਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਤੋਂ ਤੋਂ ਨਾ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਨਾ ਕੁਝ ਸਿਖਿਆ ਸਗੋਂ ਸ਼ਹੀਦੀਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਅਪਣੇ ਧਰਮ ਦਾ ਇਕ ਅਸੂਲ ਬਣਾ ਲਿਆ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੁਢ ਵਿਚ ਦਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖਾਂ ਵਿਚ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਵੇਈਂ ਵਿਚ ਰੱਬੀ ਇਲਹਾਮ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ‘ਨਾ ਕੋ ਹਿੰਦੂ ਨਾ ਮੁਸਲਮਾਨ’ ਦੀ ਪੁਕਾਰ ਪਿਛੋਂ ਹੀ ਇਸ ਵੱਖਰੇ ਧਰਮ ‘ਸਿੱਖ ਧਰਮ’ ਨੇ ਜਨਮ ਲਿਆ।ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਲੇਵਾ ਸਿੱਖ ਨਾਨਕਪੰਥੀ ਅਖਵਾਏ। ਅਠਾਰਵੀਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹੀਵੀ ਸਦੀ ਤਕ ਤਕਰੀਬਨ ਅੱਧਾ ਬਿਹਾਰ, ਬੰਗਾਲ ਤੇ ਉੜੀਸਾ ਤੇ ਸਿੰਧ ਤੇ ਪੰਜਾਬ ਨਾਨਕ ਪੰਥੀ ਸੀ।ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਸੱਜਣ ਦੀ ਤੁਲੰਭੇ ਵਿਚ ਧਰਮਸਾਲ, ਬਿਹਾਰ ਵਿਚ ਸਾਲਸ ਰਾਇ ਤੇ ਅਧਰਕੇ ਦੀ ਪਟਨੇ ਵਿਚ ਮੰਜੀ, ਪੂਰਬ ਵਿਚ ਝੰਡੇ ਬਾਢੀ ਦੀ ਧਨਾਸਰੀ ਦੇਸ (ਬਰ੍ਹਮਾ) ਵਿਚ ਮੰਜੀ, ਸੁਮਾਤਰਾ (ਇੰਡਨਿੀਸ਼ੀਆ) ਵਿਚ ਕੌਡੇ ਦੀ ਮੰਜੀ ਤੇ ਸ੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਵਨਾਭ ਦੀ ਮੰਜੀ ਥਾਪ ਦਿਤੀ ਸੀ ਅੱਗੋਂ।ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਨੇ 22 ਮੰਜੀਆਂ ਥਾਪ ਕੇ ਤਕਰੀਬਨ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਪ੍ਰਚਾਰ ਫੈਲਾ ਦਿਤਾ ਸੀ। ਬਾਕੀ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬਾਨ ਨੇ ਵੀ ਧਰਮ ਪ੍ਰਚਾਰ ਲਈ ਸੰਗਤੀ ਰੂਪ ਦੇ ਸੰਗਠਨ ਕਾਇਮ ਕੀਤੇ ਤੇ ਖੁਦ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਕਰਕੇ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਵਧਾਰਾ ਕੀਤਾ।ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਦੇ ਖਾਲਸਾ ਸਾਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿੱਖ ਨਾਨਕ-ਪੰਥੀ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਰੂਪ ਗੁਰਮੁਖ ਤੇ ਸੰਤ (ਅਧਿਆਤਮਕ) ਸੀ। ਜ਼ੁਲਮ ਨਾਲ ਜੂਝਣ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਤੇ ਫਿਰ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ । ਸੰਨ 1699 ਤੋਂ ਬਾਦ ਖਾਲਸਾ ਦੀ ਹੋਂਦ ਨੇ ਸਿੱਖੀ ਰਹੁ-ਰੀਤਾਂ ਵਿਚ ਕੁਝ ਬਦਲ ਜ਼ਰੂਰ ਲਿਆਂਦਾ ਜੋ ਸਮਾਂ ਪਾ ਕੇ ਨਾਨਕ-ਪੰਥੀ ਸੋਚ ਤੇ ਭਾਰੂ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ। ਪਰ ਯਾਦ ਰਹੇ ਕਿ ਜਦ ਸਿੱਖ ਕਾਠੀਆਂ ਉਤੇ ਮੁਗਲਾਂ ਨਾਲ ਟਾਕਰੇ ਕਰਨ ਵਿਚ ਰੁਝੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਰਮ ਤੇ ਧਰਮ ਆਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਦੇਖ ਰੇਖ ਜਾਂ ਤਾਂ ਨਾਨਕਪੰਥੀਆਂ ਤੇ ਜਾਂ ਉਦਾਸੀਆਂ ਨੇ ਹੀ ਕੀਤੀ।ਹੁਣ ਵਕਤ ਅਜਿਹਾ ਬਦਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਦਸਮ ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਾਜੇ ਇਹ ਸਿੱਖ ਸਿਰਫ ਅਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੀ ਸਿੱਖ ਸਮਝਦੇ ਹਨ ਤੇ ਨਾਨਕ-ਪੰਥੀ, ਉਦਾਸੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸਿੱਖੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਲਾਂਭੇ ਕਰ ਦਿਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਸਿੱਟਾ ਇਹ ਨਿਕਲਿਆ ਕਿ ਨਾਨਕਪੰਥੀ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਸਿੱਖੀ ਨਾਲੋਂ ਟੁਟਦੇ ਗਏ। ਬਿਹਾਰ, ਬੰਗਾਲ, ਉੜੀਸਾ ਆਦਿ ਵਿਚ ਜਿਥੇ ਤਕਰੀਬਨ ਹਰ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਸੰਗਤਾਂ ਹੁੰਦੀਆ ਸਨ ਹੁਣ ਕਿਧਰੇ ਹੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਿੰਧੀ ਵੀਰ ਵੀ ਹੁਣ ਸਿਖੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਨੂੰ ਛੱਡਕੇ ਹਿੰਦੂ ਮੱਤ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।ਉਦਾਸੀ ਵੀ ਅਪਣਾ ਸਬੰਧ ਸਿੱਖੀ ਨਾਲੋਂ ਲਗ ਭਗ ਤੋੜੀ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਤਾਂ ਇਹ ਸਵਾਲ ਵੀ ਉੱਠ ਪਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ‘ਸਹਿਜਧਾਰੀ’ ਵੀ ਸਿੱਖ ਮੰਨੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਸਾਡੀ ਇਸ ਹਾਲਤ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਸਭ
31st May 2019 4:11am
Gravatar
NARENDRA PAL SINGH SALUJA (RAIPUR, India)

ਓਅੰਕਾਰ ਕਿਆ ਹੈ ? ਗੁਰਬਾਣੀ ਕਿ ਪੰਕਤਿਯੋਂ ਦੁਆਰਾ ਸਮਝਤੇ ਹੈ
ਓਅੰਕਾਰਿ ਏਕ ਧੁਨਿ ਏਕੈ ਏਕੈ ਰਾਗੁ ਅਲਾਪੈ ॥ {ਪੰਨਾ 885}
ਓਅੰਕਾਰ ਏਕ ਧੁਨ ਹੈ ਹਮ ਸਬ ੳਸਕੇ ਅਲਗ ਅਲਗ ਰਾਗ (ਰਾਗੁ) ਹੈ। ਇਸ ਮੇ ਸੇ ਜੋ ਰਾਗ ਸੁਰ ਮੇ ਹੈ ਵਹ ਪਰਮੇਸੁਰ ਹੈ। ਜੋ ਸੁਰ ਮੇ ਨਹੀਂ ਹੈ ਵਹ ਅਸੁਰ ਹੈ ।
ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਪੂਰਬੀ ਬਾਵਨ ਅਖਰੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਕੀ ੴ ਸਤਿਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ ਬਾਵਨ ਅਛਰ ਲੋਕ ਤ੍ਰੈ ਸਭੁ ਕਛੁ ਇਨ ਹੀ ਮਾਹਿ ॥ ਏ ਅਖਰ ਖਿਰਿ ਜਾਹਿਗੇ ਓਇ ਅਖਰ ਇਨ ਮਹਿ ਨਾਹਿ ॥੧॥ਜਹਾ ਬੋਲ ਤਹ ਅਛਰ ਆਵਾ ॥ ਜਹ ਅਬੋਲ ਤਹ ਮਨੁ ਨ ਰਹਾਵਾ ॥ ਬੋਲ ਅਬੋਲ ਮਧਿ ਹੈ ਸੋਈ ॥ ਜਸ ਓਹੁ ਹੈ ਤਸ ਲਖੈ ਨ ਕੋਈ ॥੨॥ Page 340
ਬੋਲ ਅਬੋਲ ਮਧਿ ਹੈ ਸੋਈ ॥ ਬੋਲ ਔਰ ਅਬੋਲ ਕੇ ਬੀਚ ਮੇ ਜੋ ਧੁਨਿ ਹੈ ਵਹੀ ਉਅੰਕਾਰ ਹੈ ।
ਧੁਨ ਸੇ ਰਾਗ ਬਨਤੇ ਹੈ ਰਾਗ ਮੇ ਸੁਰ ਹੋਤੇ ਹੈ ਪਰਤੁੰ ਇਨ ਦੋਨੋ ਮੇ ਸਬਦ ਨਹੀਂ ਹੋਤੇ ਹੈ ਇਸ ਸਬਦ ਕੇ ਲਿਯੇ ਹੀ ਹਮਾਰਾ ਜਨਮ ਹੁਆ ਹੈ ਨੀਚੇ ਲਿਖੀ ਪੰਕਤੀ ਇਸਕੀ ਪੁਸਟੀ ਕਰਤੀ ਹੈ
ਉਤਪਤਿ ਪਰਲਉ ਸਬਦੇ ਹੋਵੈ ॥ ਸਬਦੇ ਹੀ ਫਿਰਿ ਓਪਤਿ ਹੋਵੈ ॥{ਪੰਨਾ 117}
ਆਪ ਕੋਇ ਭੀ ਗਾਨੇ ਕੀ ਏਕ ਧੁਨ ਸੁਨਿਯੇ ਇਸ ਧੁਨ ਮੇ ਕੋਇ ਸਬਦ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ ਹੈ ਅਗਰ ਆਪ ਕੋ ਇਸਕੇ ਬੋਲ ਕਾ ਪਤਾ ਹੋ ਤੋ ਅਪਨੇ ਆਪ ਆਪਕੇ ਜਬਾਨ ਸੇ ਵਹ ਸਬਦ ਨਿਕਲ ਜਾਤੇ ਹੈ ਮਤਲਬ ਆਪਨੇ ਸਬਦ ਕੋ ਪਹਚਾਨ ਲਿਆ
ਸਬਦੁ ਚੀਨਹਿ ਤਾ ਮਹਲੁ ਲਹਹਿ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਇ ॥ {ਪੰਨਾ 649}
ਹਮੇ ਉਅਂਕਾਰ ਕੀ ਧੁਨ ਮੇ ਛਿਪੇ ਹੁਯੇ ਇਸ ਸਬਦ ਕੋ ਹੀ ਪਹਚਾਨਣਾ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਸਬਦ ਕੋ ਪਹਚਾਣ ਲਿਯਾ ਵਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ ਜੋਤ ਵਿਚ ਜੋਤ ਸਮਾ ਜਾਤੀ ਹੈ
ਏਕੁ ਸਬਦੁ ਤੂੰ ਚੀਨਹਿ ਨਾਹੀ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਆਵਹਿਗਾ ॥੪॥ {ਪੰਨਾ 434}
ਜਿਸਨੇ ਸਬਦ ਕੋ ਨਹੀਂ ਪਹਚਾਣਾ ਉਸੇ ਫਿਰ ਫਿਰ ਜਨਮ ਲੇਨਾ ਪੜਤਾ ਹੈ
ਕਿਯੋਂਕਿ ਯਹਾਂ ਪਰ ਸਬਦ ਨਹੀਂ ਸਬਦੁ ਲਿਖਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਹੈ ਜੋ ਵਯਕਤੀ ਵਿਆਪਕ ਸਬਦੁ ਮੇ ਅਪਨੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਸਬਦ ਕੋ ਪਹਚਾਨ ਲੇਤਾ ਹੈ ਵਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ ਜੋ ਨਹੀਂ ਪਹਚਾਣ ਪਾਤਾ ਹੈ ਓਸੇ ਫਿਰ ਫਿਰ ਜਨਮ ਲੇਨਾ ਪੜਤਾ ਹੈ ਵਿਆਪਕ ਮੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਕੇ ਲਿਯੇ ਹੀ ਫਿਰ ਫਿਰ ਕੀ ਜਗਹ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਸਬਦ ਕਾ ਉਪਯੋਗ ਕਿਯਾ ਗਿਆ
ਹਰਿ ਆਪੇ ਸਬਦੁ ਸੁਰਤਿ ਧੁਨਿ ਆਪੇ ॥ਪੰਨਾ165
ਹਰ ਵਯਕਤੀ ਕੇ ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਸਬਦ ਕੋ ਸਬਦੁ ਕਹਤੇ ਹੈ ਔਰ ਯਹ ਸਬਦੁ ਹੀ ਹਰਿ ਹੈ ਹਰਿ ਮਤਲਬ ਹਰ ਵਯਕਤੀ ਕਾ ਅਪਨਾ ਅਪਨਾ ਵਯਕਤੀਗਤ ਸਬਦ ਜੋ ਕਿ ਧੁਨ ਮੇ ਹੈ ਜਿਸੇ ਹਰ ਵਯਕਤੀ ਨੇ ਸਵਯਮ ਪਹਚਾਨਣਾ ਹੈ
ਅਪਨੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਸਬਦ ਕੋ ਜਿਸਨੇ ਪਹਚਾਨ ਲਿਆ ਵਹ ਜੋਤ ਮੇ ਸਮਾ ਜਾਤਾ ਹੈ

ਹਮੇ ਅਪਨੇ ਵਿਚਾਰੋਂ ਕੋ ਸਬਦ ਕਾ ਰੂਪ ਦੇਨਾ ਹੈ ਵਿਚਾਰ ਤੋ ਜਾਨਵਰੋਂ ਕੇ ਪਾਸ ਭੀ ਹੋਤੇ ਹੈ ਪਰਤੂੰ ਉਸੇ ਪਰਗਟ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਿਯੇ ਸਬਦ ਨਹੀਂ ਹੋਤੇ ਹੈ ਸਬਦ ਸਿਰਫ ਮਾਨਵ ਯੋਣੀ ਕੇ ਪਾਸ ਹੈ
14th May 2019 9:42pm
Gravatar
Eng Darshan Singh Khalsa (Sydney, Australia)
ਵੀਰ ਨਾਰਿੰਦਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਸਲੂਜਾ ਜੀਉ।

ਬਹੁਤ ਖ਼ੂਬ !! ਬੜੀ ਬਰੀਕੀ ਵਾਲਾ ਨੁਕਤਾ ਬੜਾ ਖੋਹਲ ਕੇ ਸਮਝਾਉਣਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਧੰਨਵਾਧ।

'ਗੁਰਬਾਣੀ' ਆਪ 'ਗੁਰਮੱਤ' ਗਿਆਨ-ਵਿਚਾਰ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਹੈ।

'ਗੁਰਮੱਤ, ਗੁਰਬਾਣੀ-ਗਿਆਨ-ਵਿਚਾਰ' ਦੀਆਂ ਡੂੰਗੀਆਂ ਰਮਜ਼ਾਂ, ਭੇਦਾਂ, ਨੁਕਤਿਆਂ ਨੂੰ 'ਗੁਰਮੱਤ-ਗਿਆਨ' ਅਨੁਸਾਰੀ ਗਿਆਨ-ਚਰਚਾ ਨਾਲ/ਕਰਕੇ ਹੀ ਇਹ 'ਗੁਰਬਾਣੀ' ਗੁਰਮੱਤ-ਗਿਆਨ ਵਿਚਾਰ' ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
'ਗੁਰਮੱਤ-ਗਿਆਨ' ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਸਾਡੇ ਮਨ ਵਿਚ ਲਗਨ, ਸ਼ੌਕ, ਚਸਕਾ, ਇੱਛਾ, ਭਾਵਨਾ ਦੀ ਬੜੀ ਪ੍ਰਬਲ ਲੋੜ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੀ ਇਹ 'ਗੁਰਮੱਤ-ਗਿਆਨ' ਦੀਆਂ ਡੂੰਗੀਆਂ ਰਮਜ਼ਾਂ, ਭੇਦਾਂ, ਨੁਕਤਿਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।

ਬਹੁਤ-ਬਹੁਤ ਧੰਨਵਾਧ। ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚਾਰ ਦੇ ਭੰਡਾਰੇ ਵਿਚੋਂ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤਾਂ ਨਾਲ ਇਹ 'ਗੁਰਮੱਤ-ਗਿਆਨ-ਵਿਚਾਰ' ਵਾਲੀ ਭਾਈਵਾਲੀ/ਸਾਂਝ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣਾ।

ਸਿੱਖ ਸੰਗਤਾਂ ਵਿਚ ਹੰਸ ਬਿਰਤੀ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਵੀਰ ਭੈਣਾਂ ਹਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹਨਾਂ 'ਗੁਰਮੱਤ-ਗਿਆਨ-ਵਿਚਾਰ' ਜਿਹੇ ਲਾਲਾਂ, ਮੋਤੀਆਂ, ਹੀਰਿਆਂ ਦੀ ਤਾਲਾਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

** ਸਿਖ ਹੰਸ ਸਰਵਰਿ ਇਕਠੇ ਹੋਏ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਹੁਕਮਾਵੈ॥ ਮ5॥ 960

** ਹੰਸਾ ਹੀਰਾ ਮੋਤੀ ਚੁਗਣਾ ਬਗੁ ਡਡਾ ਭਾਲਣ ਜਾਵੈ॥ਮ5॥960॥

ਇੰਜ ਦਰਸਨ ਸਿੰਘ ਖਾਲਸਾ
ਸਿੱਡਨੀ ਅਸਟਰੇਲੀਆ।
16.5.2019
15th May 2019 6:48pm
Gravatar
Harcharan Parhar (Calgary Alberta, Canada)
Saluja ji, you bring some very good shabads to explain Dhun but you could not explain it properly. Please elaborate more to make it understandable. Thanks
28th May 2019 9:50pm
Gravatar
Narendra Pal Singh saluja (Raipur, India)
ਸਬਦ - ਸਭੀ ਕੇ ਲਿਯੇ ਏਕ ਜੈਸਾ ਸਬਦ ( common )
ਸਬਦੁ - ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਹਰ ਕਿਸੀ ਕਾ ਅਪਨਾ ਅਪਨਾ (ਅਲਗ ਅਲਗ) ਵਯਕਤੀਗਤ ਸਬਦ
ਸਬਦਿ - ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਹਰ ਕਿਸੀ ਕਾ ਅਪਨਾ ਅਪਨਾ (ਅਲਗ ਅਲਗ) ਵਯਕਤੀਗਤ ਸਬਦ ਵਿਚ
ਸਬਦੀ - ਸਬਦ ਤੇ ਸਬਦੁ ਕੇ ਦੁਆਰਾ
ਸਬਦੈ - ਸਬਦੁ ਕਾ ਬਅਹੁ ਵਚਨ
ਸਬਦੇ - ਸਬਦ ਕਾ ਬਹੁਵਚਨ
ਸਬਦੋ - ਅਲਗ ਅਲਗ ਸਬਦ ਕਾ ਅਲਗ ਅਲਗ ਵਯਕਤੀ ਕੇ ਸਾਥ ਮੇਲ ( combination
10th June 2019 10:54am
Gravatar
Narendra Pal Singh saluja (Raipur, India)
ਸਭ ਤੇ ਵਡਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨਾਨਕੁ ਜਿਨਿ ਕਲ ਰਾਖੀ ਮੇਰੀ ॥੪॥੧੦॥੫੭॥ {ਪੰਨਾ 749-75
ੳਪਰੋਕਤ ਪਂਕਤੀ ਦਾ ਸਾਧਰਣ ਸਬਦਾਂ ਵਿਚ ਅਰਥ ਯਹ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੁ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਸਭ ਤੋ ਵਡੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਹਨ ਜਿਨਾ ਦੇ ਦੁਵਾਰਾ ਮੇਰੀ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ । ਹੁਨ ਸਵਾਲ ਯਹ ੳਠਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਂਗਰੇਜ ਫਰੇਚਂ ਰਸਿਯਾ ਚੀਨੀ ਯਾ ਸਾਰੇ ਦੁਸਰੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਯਹ ਮਾਨਨੇ ਕੋ ਰਾਜੀ ਨਹੀਂ ਹੋਂਗੇ ।ਸਭੀ ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਧਰਮ ਗੁਰੂ ਕੋ ਬੜਾ ਕਹੇਂਗੇਂ ।
ਚੁਂਕਿ ਸਬਦੁ ਹਮਾਰਾ ਗੁਰੂ ਹੈ ।
ਨਾਨਕ ਸਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਜਾਨਨੇ ਕੇ ਲਿਯੇ ਨੀਚੇ ਲਿਖੀ ਗਯੀ ਪਂਕਤਿਯੋ ਪਰ ਧਿਯਾਨ ਦੀਜਿਯੇ
• ਹੋਰਿ ਕੇਤੇ ਗਾਵਨਿ ਸੇ ਮੈ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਨਿ ਨਾਨਕੁ ਕਿਆ ਵੀਚਾਰੇ ॥ pMnw 6
• ਹੋਰਿ ਕੇਤੇ ਤੁਧਨੋ ਗਾਵਨਿ ਸੇ ਮੈ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਨਿ ਨਾਨਕੁ ਕਿਆ ਬੀਚਾਰੇ ॥ {ਪੰਨਾ 9}
• ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਲਗੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਗਵਾਇ ॥੪॥੧੮॥੫੧॥ {ਪੰਨਾ 33}
• ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੀਐ ਹਉਮੈ ਕਰੈ ਨ ਕੋਇ ॥੮॥੮॥ {ਪੰਨਾ 58}
• ਨਾ ਹਉ ਨਾ ਮੈ ਨਾ ਹਉ ਹੋਵਾ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥੧॥ {ਪੰਨਾ 139}
• ਨਾਨਕ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੪॥੯॥ {ਪੰਨਾ 153}
• ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਸਮਾਇਆ ॥੪॥ {ਪੰਨਾ 175-176}
• ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਖੋਵੈ ਤਉ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵੈ ॥੬੪॥ {ਪੰਨਾ 945}
• ਉਕਤਿ ਸਿਆਨਪ ਸਗਲ ਤਿਆਗਿ ਨਾਨਕ ਲਏ ਸਮਾਇ ॥੧॥ pNnw 260
• ਨਾਨਕ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥੪॥੧੩॥ {ਪੰਨਾ 352}
• ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤਦ ਹੀ ਪਾਏ ਜਾਂ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥੨॥ {ਪੰਨਾ 549-550}
• ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਈਐ ॥੪॥੬॥{ਪੰਨਾ 601-602}
• ਪਾਇਓ ਰੇ ਪਰਮ ਨਿਧਾਨੁ ਮਿਟਿਓ ਹੈ ਅਭਿਮਾਨੁ ਏਕੈ ਨਿਰੰਕਾਰ ਨਾਨਕ ਮਨੁ ਲਗਨਾ ॥੨॥੨॥੩੦॥ {ਪੰਨਾ678}
• ਨਾਨਕ ਹਉਮੈ ਮੇਟਿ ਸਮਾਇ ॥੧੫॥ pNnw 939
ਨਾਨਕ ਸਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੋਤਾ ਹੈ
• ਜਿਸਮੇ ਹੳਮੈ ਨਹੀਂ ਹੈ ਵਹ ਨਾਨਕ ਹੈ ਯਹ ਨਾਨਕ ਸਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ।
• ਹੳਮੈ ਛੋੜਨੇ ਦਾ ਗੁਰ ਗੁਰਨਾਨਕ ਹੈ।
• ਸਬਦ ਨਾਨਕ ਹੀ ਹਮਾਰਾ ਗੁਰੂ ਹੈ।
ਜਬ ਹਮ ਯਹਾਂ ਪਰ ਨਾਨਕ ਸਬਦ ਕਾ ਅਰਥ ਲਿਖਤੇ ਹੈ ਤੋ ੳਪਰੋਕਤ ਪਂਕਤੀ ਕਾ ਅਰਥ ਹੀ ਸਾਰਵਭੌਮਿਕ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ ਜਿਸਸੇ ਕੋ ਭੀ ਵਯਕਤੀ ਧਰਮ ਸਮਾਜ ਦੇਸ ਇਸਸੇ ਅਲਗ (enkari) ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਤਾ ।ਹਰ ਵਯਕਤੀ ਕੇ ਦੁਆਰਾ ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਹੳਮੈ ਕੋ ਛੋੜਨੇ ਕਾ ਗੁਰ ਹੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨਾਨਕੁ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਸਂਸਾਰ ਮੇ ਸਬਸੇ ਬੜਾ ਹੈ ਜਿਸਕੇ ਦੁਆਰਾ ਮੇਰੀ ਰਖਿਆ ਹੋਤੀ ਹੈ। ਚੁਂਕਿ ਯਹਾਂ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨਾਨਕੁ ( u ) ਔਰ ਜਿਨਿ ਸਬਦ ਕਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਹੁਆ ਹੈ ਜੋ ਕੀ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਵਯਕਤੀਗਤ ਹੈ। ਯਹਾਂ ਪਰ ਨਾਨਕ ਵਯਕਤੀ ਕੀ ਬਾਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਬਲਕੀ ਸਬਦ ਨਾਨਕੁ ਕੀ ਬਾਤ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ।
12th June 2019 10:16am
Gravatar
Narendra Pal Singh saluja (Raipur, India)
ਔਕੰੜ ਸਿਹਾਰੀ ਤੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਲੇਖ ਮੇ ਸੇ
ਨਾਨਕ ਵਡਾ ਆਖੀਐ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਆਪੁ ॥੨੨॥
ਜਿਤਨੇ ਭੀ ਔਕੜ ਵਾਲੇ ਸਬਦ ਗੁਰੁ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਵਿਚ ਦਰਜ ਹਨ ਉਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਪਨੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਹਚਾਨਨਾ ਹੈ ਪਹਚਾਨ ਕਰ ਉਸਦਾ ਪਾਲਨ ਕਰਨਾ ਹੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹੈ...... ਯਹੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਹੈ .....ਯਹੀ ਖੁਦਾ ਹੈ।...... ਜਿਸਨੇ ਇਨ ਔਕੜ ਵਾਲੇ ਸਬਦੋਂ ਕੇ ਦੁਆਰਾ ਅਪਨੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਹਚਾਨ ਲਿਆ ਹੈ ਉਸਨੇ ਅਪਨੇ ...... ਸਤਿਗੁਰੁ ....ਹਰਿ ......ਖੁਦਾ ਕੋ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਕਿ ਔਕੜ ਤੇ ਸਿਹਾਰੀ ਕੇ ਉਚਾਰਣ ਕੇ ਬਿਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ
-----------------------------------------------------------
ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਜਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਵੈ ॥
ਹਰ ਅਲਗ ਨੇ ਅਪਨੇ ਆਪ ਕੋ ਹੈ ਪਹਚਾਨਣਾ
ਹਰ ਅਲਗ ਜਬ ਅਪਨੇ ਆਪ ਕੋ ਪਹਚਾਣ ਲੇਵੇਗਾ
ਅਪਨੇ ਅਲਗ ਅਸਤਿਤਵ ਕੇ ਅਪਨੇ 
ਅਲਗ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕੋ ਪਾ ਲੇਵੇਗਾ
-------------------------------------------------
ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥ ਜੀਵਨ ਮੁਕਤਿ ਹਰਿ ਪਾਵੈ ਸੋਇ ॥॥ {ਪੰਨਾ 161}
29th April 2019 8:54pm
Gravatar
Makhan Singh Purewal (Quesnel, Canada)
ਪਾਠਕਾਂ/ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ
ਕਈ ਪਾਠਕ/ਲੇਖਕ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਸਰਜਰੀ ਹੋ ਗਈ ਜਾਂ ਅਜੇ ਹੋਣੀ ਹੈ? ਕਈ ਇਹ ਵੀ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੀ ਕੰਮ ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਉਥੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ? ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰੀ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇ ਕਰ ਨਿਗਾਹ ਇਤਨੀ ਘਟ ਗਈ ਹੈ ਤਾਂ ਕੰਮ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਹੀ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਜਿਹਾ ਜਵਾਬ ਇਹ ਹੈ:
ਸਰਜਰੀ ਹੋਣ ਦੀ ਵਾਰੀ ਹਾਲੇ ਨਹੀਂ ਆਈ। ਕੁੱਝ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਫੂਨ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ ਕਿ ਵਾਰੀ ਕਦੋਂ ਆਵੇਗੀ? ਸਰਜਰੀ ਸੈਂਟਰ ਦੇ ਦੱਸਣ ਮੁਤਾਬਕ ਹਾਲੇ ਦੋ ਕੁ ਮਹੀਨੇ ਹੋਰ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਨਾ ਪੈਣਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ ਕਿ ਛੋਟੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੇ ਜਿੱਥੇ ਕਾਫੀ ਫਾਇਦੇ ਹਨ ਉਥੇ ਕਈ ਨੁਕਸਾਨ ਜਾਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦੀ ਕਮੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕਰ ਮੈਂ ਵੈਨਕੂਵਰ ਦੇ ਲਾਗੇ ਕਿਸੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਸਰਜਰੀ ਹੁਣ ਤੱਕ ਕਦੋਂ ਦੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੋਣੀ ਸੀ।
ਕੰਮ ਮੈਂ ਲੱਕੜ ਦੀ ਮਿੱਲ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਥੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ 9 ਕੰਪਿਊਟਰ ਮੌਨੀਟਰ ਦੇਖਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ 150 ਤੋਂ ਉਪਰ ਔਨ ਔਫ ਦੇ ਬਟਣ ਵਰਤਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਮੌਨੀਟਰਾਂ ਉਪਰ ਲੌਗਾਂ/ਗੇਲੀਆਂ, ਕੈਂਟ/ਸਤੀਰ ਅਤੇ ਫੱਟੇ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਸਮੱਸਿਆ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਮੌਨੀਟਰ ਤੇ ਕੁੱਝ ਪੜ੍ਹਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਮੌਨੀਟਰ ਨੇੜੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਨੇੜੇ ਕਰ ਕੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹਾਂ। ਛੇਅ ਕੁ ਇੰਚ ਦੀ ਦੂਰੀ ਤੋਂ ਕੁੱਝ ਠੀਕ ਪੜ੍ਹ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੀ ਬੋਰਡ ਦੇ ਅੱਖਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ ਅਤੇ ਲੇਖ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਫਾਈਲਾਂ ਸਾਂਭਣ ਸਮੇਂ ਕਾਫੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਦਿਨ-ਪੁਰ ਦਿਨ ਰੋਸ਼ਨੀ ਘਟਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਤਾਂ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਅੱਪਡੇਟ ਕਰਦਾ ਰਹਾਂ ਪਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਜ਼ਬੂਰੀ ਵੱਸ ਨਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕੇ। ਲੇਖਕਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਜਾਂ ਰੰਗਦਾਰ ਅੱਖਰ ਆਪ ਹੀ ਕਰ ਦਿਆ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਸਿਰਲੇਖ ਅਤੇ ਨਾਮ ਤਾਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਪਰ ਬਾਕੀ ਨਹੀਂ। ਆਪਣੀ ਲਿਖਤ ਪੀ. ਡੀ. ਐੱਫ. ਫਾਈਲ ਵਿੱਚ ਨਾ ਭੇਜੋ ਕਿਉਂਕਿ ਕਾਪੀ ਪੇਸਟ ਸਮੇਂ ਫੌਰਮੇਟ ਗਵਾਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਈ ਲੇਖਕ ਆਪਣੇ ਲੇਖ ਭੇਜਦੇ ਹਨ ਪਰ ਉਹ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਤੋਂ ਕੰਨੀ ਕਤਰਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਕਈਆਂ ਦੀ ਮਜਬੂਰੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਪਰ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਇਸ ਲਈ ਸੱਚ ਬੋਲ ਕੇ ਦੋ ਮੁੱਦਿਆਂ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰੋ ਅਤੇ ਜੇ ਕਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸਵਾਲ-ਜਵਾਬ ਕਰਨੇ ਹਨ ਤਾਂ ਸਰਜਰੀ ਹੋਣ ਤੱਕ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰੋ।
ਆਮ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ ਪਾਠਕਾਂ ਦਾ ਪੰਨਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਹਾਲੇ ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਹੇਠਾਂ ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਸਿੰਘ ਕਸੇਲ ਦੀ ਚਿੱਠੀ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੱਖਣ ਸਿੰਘ ਜੀ, ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ।
ਇੱਕ ਬੇਨਤੀ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਚਿੱਠੀ ਪਾਠਕਾਂ ਦੇ ਪੰਨੇ ‘ਤੇ ਲਾ ਦਿਓ, ਆਪ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦੀ ਹੋਵਾਂਗਾ ।
ਸਤਿਕਾਰ ਯੋਗ ਸਿੱਖ ਮਾਰਗ ਸਾਈਟ ਦੇ ਲੇਖਕ ਵੀਰੋ ਅਤੇ ਪਾਠਕੋ,
ਸਤਿ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ।
ਇਸ ਸਾਈਟ ‘ਤੇ ਮੈਂਨੂੰ ਲਿਖਦੇ ਤੇ ਪੜ੍ਹਦੇ ਨੂੰ ਤਕਰੀਬਨ 20 ਸਾਲ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੋ ਗਏ ਸਨ । ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੋਰਾਨ ਕਿਸੇ ਲੇਖਕ ਜਾਂ ਪਾਠਕ (ਪਾਲ ਹੁਰਾਂ ਤੋਂ ਬਗੈਰ) ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਾੜਾ ਸ਼ਬਦ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ ।
ਸਤਿਕਾਰ ਸਾਹਿਤ, ਗੁਰਸ਼ਰਨ ਸਿੰਘ ਕਸੇਲ
14th April 2019 7:16pm
Gravatar
Gurmit Singh Barsal (winnemucca, US)
ਸਤਿਕਾਰਿਤ ਸਿੱਖ ਮਾਰਗ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਵੀਰੋ,
ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕਾ ਖਾਲਸਾ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫਤਿਹ ।
ਵੀਰ ਮੱਖਣ ਸਿੰਘ ਪੁਰੇਵਾਲ ਜੀ ਦੇ ਪੁੱਛੇ ਕੁਝ ਸਵਾਲਾਂ ਕਾਰਣ ਇਸ ਸਾਈਟ ਤੇ ਕੁਝ ਚੁੱਪ ਜਿਹੀ ਛਾ ਗਈ ਹੈ । ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਕਈ ਸਪੱਸ਼ਟ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਦੀ ਜਗਹ ਗੋਲ-ਮੋਲ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਲੱਗ ਗਏ ਜਿਸਦੇ ਕਈ ਕਾਰਣ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ,੧)ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਕਈ ਸਮਝਦੇ ਨੇ ਕਿ ਸਾਡੀਆਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਫੀ ਨੇ ੨)ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਦਿੱਤੀ ਛੋਟ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਕਈ ਪੁੱਛੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਤੋਂ ਖੁਦ ਨੂੰ ਅਸਮਰੱਥ ਸਮਝਣ ਲਗ ਗਏ ੩)ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਅਜੋਕੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦਮ ਦਰ ਕਦਮ ਵਧ ਰਹੀ ਜਾਗਰੁਕਤਾ ਲਈ ਹਾਲ ਦੀ ਘੜੀ ਅਜਿਹਾ ਫੈਸਲਾ ਸਹੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਖੜੋਤ ਬਣਨ ਦੀ ਆਸ਼ੰਕਾ ਜਾਪਣ ਲੱਗਾ ।੪)
ਵੈਸੇ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲਗਦਾ ਕਿ ਦੋ ਚਾਰ ਪਾਠਕਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਪਾਠਕ/ਲੇਖਕ ਸੰਪਾਦਕ ਜੀ ਦੀ ਦਿਲੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਅਸਹਿਮਤ ਹੋਵੇ।
ਹੋ ਸਕਦਾ ਕੁਝ ਵੀਰ ਅਜਿਹੀ ਉਲਝਣ ਕਾਰਣ ਬਣ ਰਹੇ ਹਾਲਤਾਂ ਕਾਰਣ ਨਾਰਾਜ ਹੋ ਗਏ ਹੋਣ । ਸੋ ਆਓ ਆਪਣੀਆਂ ਵਕਤੀ ਨਾਰਾਜਗੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰਕੇ, ਸਿੱਖ ਮਾਰਗ ਦੀ ਆਰੰਭੀ ਇਕ ਵੱਡੀ ਜਾਗਰੂਕ ਘਾਲਣਾ ਵਿੱਚ ਮੁੜਕੇ ਤਿਲ-ਫੁਲ ਦੀ ਸੇਵਾ-ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਜੁੜ, ਹੱਸ ਰਹੇ ਗੁਰਮਤਿ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਲੰਬੀ ਚੁੱਪੀ ਬਖਸ਼ੀਏ ।
7th April 2019 4:59pm
1 2 3 > Last
Page 1 of 58

Add Comment

* Required information
(never displayed)
 
Bold Italic Underline Strike Superscript Subscript Code PHP Quote Line Bullet Numeric Link Email Image Video
 
Smile Laugh Cool Shocked
 
5000
How many letters are in the word two?
 
Enter answer:
 
Remember my form inputs on this computer.
 
 
Powered by Commentics

.