.
ਤੁਹਾਡਾ ਆਪਣਾ ਪੰਨਾ

This is your own page

ਸਭਿਅਕ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਦਾਇਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰੋ। ਨਿੱਜੀ/ਜਾਤੀ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਗੁਰੇਜ਼ ਕਰੋ ਇਹਨਾ ਹੱਦਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬੈਨ/ਰੋਕ/ਬਲੌਕ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਾਰਵਾਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕਰ ਆਪਣੀ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਯੂਨੀਕੋਡ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨਾ ਹੈ ਤਾਂ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਲਿੰਕ ਤੇ ਜਾਓ। ਸਹਿਯੋਗ ਲਈ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ-ਸੰਪਾਦਕ)

Comments (1337)

Topic: Tuhada Apna
Sort
1 2 3 > Last
Facebookdel.icio.usStumbleUponDiggGoogle+TwitterLinkedIn
Gravatar
Eng Darshan Singh Khalsa (SYdney, Australia)
*** ਮਨੁੱਖ/ਇਨਸਾਨ ਦਾ ਵਹਿਸ਼ੀਪੁਣਾ, ਜ਼ਾਲਮਪੁਣਾ, ਪਾਗਲਪੁਣਾ . . . . . ।

** ਸ਼ਰਮਸਾਰ ਕਰਦਾ ਵਾਕਿਆ ਵਰਤਿਆ ਕੇਰਲਾ ਰਾਜ ਵਿਚ।

**** ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਗਣੇਸ਼ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਤੁੱਲ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਕੇਰਲਾ ਰਾਜ ਵਿਚ ਇੱਕ ਮਾਦਾ ਹਥਨੀ, ਜੋ ਗਰਭਵੱਤੀ ਸੀ, ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ
ਇੱਕ ਅਨਾਨਾਸ ਖਾਧਾ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਕੈਮੀਕਲ ਭਰਿਆ ਸੀ। ਹੱਥਨੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਜਾਣ ਸਾਰ, ਕੈਮੀਕਲ ਨੇ ਆਪਣਾ ਅਸਰ
ਕਰਨਾ ਹੀ ਸੀ।ਹੱਥਨੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਕੈਮੀਕਲ ਜਲਨ/ਦਰਦ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਬੇਬਸ ਹੱਥਨੀ, ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਦੀ ਜਲਨ/ਦਰਦ ਘੱਟ ਕਰਨ
ਲਈ ਤਲਾ ਦੇ ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਜਾ ਖੜੀ ਹੋਈ। ਕੈਮੀਕਲ ਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਖੂਨ ਵਿਚ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਹੀ ਤਕਲੀਫ਼/ਦਰਦ ਝੱਲਦੀ ਹੱਥਨੀ
ਆਪਣੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਬੱਚੇ ਸਮੇਤ ਮਰ ਗਈ। ਦਇਆਵਾਨ/ਦਰਦਵੰਦ ਲੋਕ ਤਲਾ ਦੇ ਬਾਹਰ ਖੜੇ ਬੇਬੱਸ ਹੱਥਨੀ ਦੀ ਹਾਲਤ ਤੇ ਰੋ ਰਹੇ ਸਨ।

** ਸਵਾਲ:- ਕੀ ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਹੈ ??

** ਕੀ ਇਹ ਇਨਸਾਨਾਂ ਦੀ ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਹੈ ???

** ਕੀ ਬੇਜ਼ੁਬਾਨ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਤਰਾਂ ਦਾ ਵਹਿਸ਼ੀਆਨਾ ਵਰਤਾਵ ਕਰਨਾ ਮਨੁੱਖ/ਇਨਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਭਦਾ ਹੈ ???

** ਕੀ ਬੇਜ਼ੁਬਾਨ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਵੀ ਕੋਈ ਅਜ਼ਾਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ??

** ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਕਿਥੇ ਰਹਿਣ ??
**

** ਕੀ ਮਨੁੱਖ/ਇਨਸਾਨ ਨੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਵਾਰਥੀ/ਮਤਲਭੀ ਮਨੋਰਥਾਂ ਲਈ ਬਾਕੀ ਜੀਵਾਂ-ਜੰਤੂਆਂ, ਪਸੂ-ਪੰਛੀਆਂ,
ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦਾ ਤਹੱਈਆ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ??, . . . . .ਸੱਭ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ??

** ਕੀ ਮਨੁੱਖ/ਇਨਸਾਨ ਦਾ ਇਹ ਪਾਗਲਪਨ ਨਹੀਂ ਹੈ ?? ਵਹਿਸ਼ੀਪੁਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ???

** ਕੀ ਇਹ ਮਨੁੱਖ/ਇਨਸਾਨ ਦਾ ਹੰਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ ?? ਜਾਨਵਰਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਘਿਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ???

** ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਸਾਰਿਆਂ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿਉਂਣ ਦਾ ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਹੱਕ ਹੈ/ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ, .. ਫਿਰ .. ਇਹ ਪਾਗਲਪਣ
/ਵਹਿਸ਼ੀਪੁਣਾ ਕਿਉਂ ??

** ਕਿਉਂ ਬਾਕੀ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਹੱਕ/ਅਧਿਕਾਰ ਮਨੁੱਖ/ਇਨਸਾਨ ਦੁਆਰਾ ਖੋਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ??

** ਮਨੁੱਖ/ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਝਾਤੀ ਮਾਰਨ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਲੋੜ ਹੈ। ਕੁੱਦਰਤ ਨਾਲ ਖਿਲਵਾੜ ਕਰਨ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਬਹੁਤ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੋਣਗੇ। ਕਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ ਨੇ ਪੂਰੇ ਸਮਸਾਰ ਭਰ ਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ/ਇਨਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਜਲਵਾ ਵਿੱਖਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਕਦੇ ਟਿੱਡੀ ਦਲ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਦੇ ਭੂਚਾਲ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਦੇ ਤੂਫਾਨ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਕਿਧਰੇ ਦੰਗੇ ਫਸਾਦ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।

** ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਅਲਾਮਤਾ ਹਨ, ਮਨੁੱਖ/ਇਨਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ ਹਨ, ਕਿ ਸੰਭਲ ਜਾਉ ਨਹੀਂ ਤਾਂ . . ਦੂਸਰਿਆਂ ਨੂੰ ਉਜਾੜਨ ਵਾਲਿਆ . . . ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਉਜੜਨਾ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਵੀ ਘਰੋਂ ਬੇਘਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈਂ। . . ਤੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਨਹੀਂ ਬੈਠਾ ਰਹਿਣਾ। ਇਕ ਦਿਨ ਤੈਨੂੰ ਜਾਣਾ ਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਛੱਡ ਕੇ ਜਾਣਾ ਹੀ ਪੈਣਾ ਹੈ।

** ਸ਼ਰਮ ਆਉਂਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, . . . ਅਜੇਹੇ ਨਿਰਦਈ, ਜ਼ਾਲਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ।

** ਪ੍ਰਸਾਸ਼ਨ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਅਜੇਹੇ ਨਿਰਦਈ/ਜ਼ਾਲਮ ਪਾਗਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭ ਕੇ ਅਜੇਹੀ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸਿਰਫਿਰਾ ਅਜੇਹਾ ਘਿਨੌਨਾ ਕਾਰਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ। ਜੰਗਲੀ ਜੀਵ ਵੀ ਅਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਸਕਣ।

Eng Darshan Singh Khalsa
Australia
5 Jun 2020
Today 3:22am
Gravatar
Tarlok Singh (Mölnlycke, Sweden)
ਰਬਾ ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈ ਤੇਰਾ ਕੀ ਨਾਂ ਹੈ ਤੂੰ ਕਿਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ।ਇਹ ਤਾਂ ਨਾਨਕ ਨੀਚ

ਨੀਚ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਹੋਂਦ ਨੂੰ ਸਲਾਮਤ ਕਰਦਾ ਤੇ ਦਸਦਾ ਉਹ ਕਿਥੇ ਹੈ ।ਤੂੰ ਮੈਂ
ਕੀ ਲਭਦੇ ਫਿਰਦੇ ਹਾਂ ।
28th May 2020 3:20pm
Gravatar
NARENDRA PAL SINGH SALUJA (RAIPUR, India)
ਨਜ਼ਰ ਰਖੋ ਅਪਨੇ ਹੁਕਮ ਪਰ ਕਿਂਉਕਿ ਇਸਸੇ ਮਨ ਬਨਤੇ ਹੈ।
ਨਜ਼ਰ ਰਖੋ ਅਪਨੇ ਮਨ ਪਰ ਕਿਂਉਕਿ ਇਸਮੇ ਵਿਚਾਰ ਬਨਤੇ ਹੈ
ਨਜ਼ਰ ਰਖੋ ਅਪਨੇ ਵਿਚਾਰ ਪਰ ਕਿਂਉਕਿ ਵੇ ਸਬਦ ਬਨਤੇ ਹੈ ।
ਨਜ਼ਰ ਰਖੋ ਅਪਨੇ ਸਬਦ ਪਰ ਕਿਂਉਕਿ ਵੇ ਕਾਰਯ ਬਨਤੇ ਹੈ ।
ਨਜ਼ਰ ਰਖੋ ਅਪਨੇ ਕਾਰਯ ਪਰ ਕਿਂਉਕਿ ਵੇ ਸਵਭਾਵ ਬਨਤੇ ਹੈ ।
ਨਜ਼ਰ ਰਖੋ ਅਪਨੇ ਸਵਭਾਵ ਪਰ ਕਿਂਉਕਿ ਵੇ ਆਦਤ ਬਨਤੇ ਹੈ ।
ਨਜ਼ਰ ਰਖੋ ਅਪਨੇ ਆਦਤ ਪਰ ਕਿਂਉਕਿ ਵੇ ਚਰਿਤ੍ਰ ਬਨਤੇ ਹੈ ।
ਨਜ਼ਰ ਰਖੋ ਅਪਨੇ ਚਰਿਤ੍ਰ ਪਰ ਕਿਂਉਕਿ ਵੇ ਜੀਵਨ ਆਦਰਸ ਬਨਤੇ ਹੈ ।
25th May 2020 4:34am
Gravatar
Gurmukh Singh (ludhiana, India)
ਰੱਬ ਦੀ ਹੋਂਦ
ਰੱਬ ਦੀ ਹੋਂਦ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਵੀ ਅੱਜ੍ਹ ਤੋਂ ਦੱਸ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਕਾਫ਼ੀ ਉਲਝਨ 'ਚ ਫੱਸਿਆ ਰਿਹਾ। ਮੈਂਨੂੰ ਇੱਦਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਕਿਤੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਕਿੱਤੇ ਫਜ਼ੂਲ ਦੀ ਕਸਰਤ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਇਦਾਂ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਰੱਬ ਨੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਬਲਕਿ ਬੰਦੇ ਨੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਪਰੰਤੂ ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਰਹਿਣ ਕਾਰਨ ਇਸ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਖੋਜ-ਵਿਚਾਰ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਕਾਫ਼ੀ ਵਿਚਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਇਹ ਪੈਰਾਮੀਟਰ ਬਣਾਇਆ ਕਿ ਸੁਪਰੀਮ ਨੈਚੁਰਲ ਪਾਵਰ (Super natural power) ਜਿਸਨੂੰ ਕਿ ਨਾਸਤਿਕ ਵੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ । ਅਗਰ ਸਾਰੇ ਪਸਾਰੇ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੀ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਚਲਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੱਬ ਨਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਬੰਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਇਥੇ ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਚੁੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫੱਸ ਕੇ ਵਕਤ ਗੁਜਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਵਾਸਤੇ ਰੱਬ ਦਾ ਹੋਣਾ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਣਾ ਕੇਈ ਮਾਇਨੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ।
ਪਰ ਜੇ ਸੁਪਰੀਮ ਪਾਵਰ ਸਿਸਟਮ ਨੂੰ ਯੋਜਨਾ ਬੱਧ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਚਲਾ ਰਹੀ ਹੈ ਜਾਂ ਸਾਰੇ ਸਿਸਟਮ ਨੂੰ ਚਲਾਨ ਵਾਸਤੇ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। (ਅੰਨ੍ਹੀ ਕੁਦਰਤ ਕੋਲ ਬੁੱਧੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ) ਤਾਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੁਪਰੀਮ ਪਾਵਰ ਸਿਰਫ਼ ਸਰਬ ਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਨਾਲ ਜਾਗਰਿਤ ਵੀ ਹੈ।
ਕੁੱਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਅੱਗੇ ਖੜ੍ਹ ਮੈਂ ਕਾਫ਼ੀ ਕਸ਼ਮਾਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਫੱਸ ਗਿਆ ਕਿ ਮੇਰੇ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤ ਨੇ ਕਿੰਨਾ ਸੰਪੂਰਨ ਬਣਾਇਆ ਹੈ । ਹਰ ਅੰਗ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਹਿਲਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਦਿਮਾਗ, ਅੱਖਾਂ, ਨੱਕ, ਕੰਨ, ਮੂੰਹ , ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਬਣਤਰ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ । ਅੰਦਰੂਨੀ ਅੰਗ ਗੁਰਦੇ, ਲੀਵਰ, ਦਿਲ, ਫੇਫੜੇ, ਦਿਮਾਗ ਬੜੀ ਹਰਾਨੀ ਜਨਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ । ਇਹ ਸੱਭ ਸਿਰਜਣਕਾਰੀ ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਸਹਿਜ-ਅਵਸਥਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹਰਗਿਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ । ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੋਈ ਜਾਗਰਿਤ ਜਾਂ ਸੂਝਵਾਨ (Intelligent force) ਤਾਕਤ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ । ਇਕਲਾ ਪੁਰਸ਼ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪਸਾਰੇ ਨੂੰ ਚਲਾਣ ਵਾਸਤੇ ਕੁਦਰਤ ਨੇ ਇਸਤਰੀ ਵੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤੀ , ਹੁਣ ਇਸਤਰੀ ਤੇ ਪੁਰਸ਼ ਦਾ ਸਰੀਰ ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ , ਕੁਦਰਤ ਨੇ ਦਿੰਨ-ਰਾਤ ਦਾ ਫ਼ਰਕ ਪਾ ਦਿੱਤਾ । ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਕੱਦ ਦੇ ਕੇ ਰੋਬਦਾਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਫੈਟ, ਚੰਗੇ ਨੈਣ-ਨਕਸ਼, ਰੰਗ-ਰੂਪ ਦੇ ਕੇ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ । ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਦਾੜ੍ਹੀ-ਮੁੱਛਾਂ ਤੇ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਦਾੜ੍ਹੀ-ਮੁੱਛਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ । ਪੁਰਸ਼ ਦੇ ਕੁੱਝ ਅੰਗ ਸ਼ਰੀਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਉਭਾਰ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਕੁੱਝ ਅੰਗ ਸ਼ਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਰਹਿਣ ਦਿੱਤੇ । ਇਸਦੇ ਵਿਪਰੀਤ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਵੀ ਕੁੱਝ ਅੰਗ ਸ਼ਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤੇ ਕੁੱਝ ਬਾਹਰ ਉਭਾਰ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ । ਇਸਤਰੀ ਤੇ ਪੁਰਸ਼ ਦੇ ਵਿਪਰੀਤ ਹਾਰਮੋਨਜ਼ ਬਣਾ ਦਿੱਤੇ ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਪ੍ਰਤੀ ਖਿੱਚ ਬਣੀ ਰਵੇ । ਇਹ ਸਭ ਅੰਨ੍ਹੀ ਕੁਦਰਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ । ਪੁਰਸ਼- ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਮਾਨਸਿਕ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵੀ ਵੰਡ ਕਰ ਦਿੱਤੀ । ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਸਰੀਰਿਕ ਬਲ, ਵੀਰਤਾ, ਸਾਹਸ, ਮਿਹਨਤ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਮੰਮਤਾ, ਸਹਿਨਸ਼ਕਤੀ, ਘਰੇਲੂ-ਹੋਣ ਆਦਿ ਗੁਣ ਦਿੱਤੇ । ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸਤਰੀ-ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦਾ ਪੂਰਕ ਬਣਾਕੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦਾ ਮੁੱਡ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ । ਇਹ ਸੱਭ ਬਕਾਇਦਾ ਸੰਪੂਰਨ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ (perfect planning) ਨਾਲ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ । ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਚਾਰੋ ਪਾਸੇ ਜੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖਿਏ ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਬਰਾਬਰ, ਅਨੁਪਾਤ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਹੁੰਦਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇਗਾ । ਬਰਾਬਰ ਅਨੁਪਾਤ ਦਾ ਹੋਣਾ ਵੀ ਇੰਟੇਲੀਜੈਂਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ ।
ਸੋ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਸਭ ਕੁੱਝ ਮੁਕਮੱਮਲ ਹੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਅੰਨ੍ਹੀ ਯਾਂ ਅੱਧੀ-ਅਧੂਰੀ ਕੁਦਰਤ ਮੁਕਮਮੱਲ ਨਹੀਂ ਬਣਾ ਸਕਦੀ । ਸੋ ਸਾਰਾ ਸਿਸਟਮ ਹੀ ਨਿਯਮਬੱਧ ਅਤੇ ਸੰਤੁਲਨ ਵਿੱਚ ਹੋਕੇ ਪੂਰੀ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ ਨਾਲ ਚਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜੱਦ ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਹਰ ਜੀਵ ਪਾਸ ਥੋੜ੍ਹੀ ਧਾਂ ਬਹੁਤੀ ਬੁੱਧੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਕਿ ਕੁਦਰਤ ਪਾਸ ਬੁੱਧੀ ਨਾ ਹੋਵੇ ।
ਸੁਪਰੀਮ ਪਾਵਰ ਦਾ ਜਾਗਰਿਤ ਹੋਣਾ ਹੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਰੱਬ ਦਾ ਹੋਣਾ ਹੈ । ਇਹ ਜਾਗਰਿਤ ਅਵਸੱਥਾ ਹੀ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ । ਸੋ ਮੈਂ ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕੁਦਰਤ ਨੂੰ ਜਿਹੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਜਾਰੀ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਬਸ ਓਹੀ ਰੱਬ ਹੈ ।
ਇਹੋ ਜਹੀ ਜਾਗਰਿਤ ਤੇ ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਹਟਧਰਮੀ ਹੋਕੇ ਨਕਾਰਨਾ ਵੀ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਅਪਰਾਧਿਕ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਹੈ ।
ਕੀ ਕੁਦਰਤ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਜਾਗਰਿਤ ਸ਼ਕਤੀ ਜੀਵ ਦੇ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਜਾਂ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਉਸਨੂੰ ਫਲ਼ ਜਾਂ ਲੇਖੇ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਵੀ ਦੇਂਦੀ ਹੈ ? ਇਹ ਕੰਮ ਉਸਨੂੰ ਕਰਨਾ ਵੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ । ਮੈਂ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਲੋਗ ਜੀਵਨ ਭਰ ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਧਾਰਨੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਓਸ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਸੁੱਖ ਅਤੇ ਸਕੂਨ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ।
ਪਰ ਮੈਂ ਇਹ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕੁੱਝ ਮੰਦਕਰਮੀ, ਬੇਈਮਾਨ, ਝੂਠੇ, ਪਾਖੰਡੀ, ਸ਼ੈਤਾਨ, ਗੁੰਡੇ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਸਖੱਣੇ ਮਨੁੱਖ ਬੜੀ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਜ਼ਿਦਗੀ ਗੁਜ਼ਾਰ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਰੁਖਸਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ । ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਭੋਲੇ, ਗੁਣਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦੁਖੀ, ਕਲਪਦੇ, ਜੇੱਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੜਦੇ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਹੈ ।
ਇਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕੋਈ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ ?
ਗੁਰਮੁਖ ਸਿੰਘ
ਲੁਧਿਆਣਾ
18th May 2020 5:53am
Gravatar
jagsir singh mehraj (jalandhar, India)
bhut vdhia vichar
24th May 2020 5:46am
Gravatar
anonymus (India, India)
ਰੰਘਰੇਟੇ ਬਨਾਮ ਜੱਟਵਾਦ

ਅੱਜਕਲ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡਿਆ ਤੇ ਇੱਕ ਗੱਲ ਬਹੁਤ ਚਰਚਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਉਹ ਹੈ ਜੱਟਵਾਦ ਬਨਾਮ ਰੰਗਰੇਟੇ| ਅਕਸਰ ਇਹ ਗੱਲ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕੇ ਜੱਟਵਾਦ ਦਾ ਗੁਰਦਵਾਰਿਆਂ ਤੇ ਗੋਲਕਾਂ ਤੇ ਕਬਜਾ ਹੋਇਆ ਪਿਆ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਉ ਗੈ ਨਹੀਂ ਆਉਣ ਦਿੰਦੇ | ਮੈਂ ਇਥੇ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸਣੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕੇ ਗੱਲ ਜੱਟਵਾਦ ਦੀ ਨਹੀਂ ਆ, ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਦੂਜੇ ਲੋਕ ਸੀ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਅਗਰ ਮਜ਼੍ਹਬੀ ਸਿਖਾ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਵੈਸੇ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਬਾਲਮੀਕ ਦਾ ਜਨਮਦਿਨ ਮਨਾਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕੇ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੇ ਸਤਿਕਾਰਤ ਰਿਸ਼ੀ ਹਨ | ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲੈਣਾ ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ | ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਵੀ ਸਿੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ| ਪਰ ਜਦੋ ਗੱਲ ਸਿੱਖੀ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਉਹ ਰੰਗਰੇਟੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਆ। ਓਹਨਾ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦੇਣ ਹੈ। ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਮੁਨਕਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ | ਕਿਉਂਕਿ ਗੁਰੂ ਸਹਿਬਾਨ ਨੇ ਰੰਘਰੇਟੇ ਗੁਰ ਕੇ ਬੇਟੇ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਕਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਭਾਈ ਸੰਗਤ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਕਲਗੀ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ| ਇਹ ਚੀਜ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਨੇ ਪਰ ਮੇਰਾ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿਓੰਕੇ ਇਹ ਸਭ ਜਾਣਦੇ ਹਨ| ਸਿਖਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਸ਼ਰਤ ਹੈ ਕੇ ਉਸਦੇ ਨਾਮ ਵਿਚ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਵਲੋਂ ਬਖਸ਼ਿਆ surname ਸਿੰਘ ਜਾ ਕੌਰ ਹੋਏ ਇਸਤੋਂ ਅੱਗੇ ਉਹ ਕੋਈ ਨਸ਼ਾ ਨਾ ਵਰਤਦਾ ਹੋਏ ਇਸਤੋਂ ਅੱਗੇ ਉਹ ਪੱਗ ਬੰਨਦਾ ਹੋਏ, ਇਸਤੋਂ ਅਗਲੀ ਸ਼ਰਤ ਹੈ ਕੇ ਸਾਬਤ ਸੂਰਤ ਹੋਏ ਫਿਰ ਇਸਤੋਂ ਅੱਗੇ ਉਹ ਅਮ੍ਰਿਤਧਾਰੀ ਹੋਏ|
ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਤੰਦ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਖੀਰ ਵਿਚ ਵਿਸਾਖੀ ੧੬੯੯ ਨੂੰ ਤੋੜੀ ਸੀ ਇਸਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਸਿੱਖ ਤੇ ਹਿੰਦੂ ਨਾਵਾਂ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ
ਹੁਣ ਗੱਲ ਰਹੀ ਕਬਜ਼ੇ ਦੀ, ਅਗਰ ਏਨਾ ਹਕ਼ ਹੈ ਕੇ ਅਲੱਗ ਗੁਰਦਵਾਰਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤਾ ਕਬਜ਼ੇ ਦਾ ਸਵਾਲ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ | ਅਸਲ ਵਿਚ ਇਹਨਾ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕੇ ਸਭ ਕੁਛ ਛੱਡ ਕੇ ਸਿੱਖ ਪੰਥ ਵਿਚ ਆਉਣ| ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ SC ੩੧ % ਹਨ ਤੇ ਸਿੱਖ ੫੮%. ਅਗਰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਸਿੱਖ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪਛਾਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਿੱਖੀ ਵਿਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤਾ ਇਹ ਸਿਖਾਂ ਵਿਚ ੫੩% ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ| ਇਹ ਇਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਨੰਬਰ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਕਮੇਟੀ ਵਿਚ ਵੀ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਜਿਤਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਫਿਰ ਜੱਟਵਾਦ ਵਾਲਾ ਵਹਿਮ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਏਗਾ | ਅਗਰ ਇਹ ਆਪਣੀ ਜਗਾਹ ਛੱਡਦੇ ਹਨ ਤਾ ਕੋਈ ਵੀ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਹਨਾ ਨੂੰ ਇਹ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ

ਇਕ ਉਧਾਰਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗਾਇਕ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਵੀ ਸਿਖਾਂ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੰਗਰੇਟਾ ਅਖਵਾਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਉਸਦੀਆਂ ਭਗਵਾਨ ਬਾਲਮੀਕ ਵਾਰੇ ਵੀ ਬਹੁਤ youtube ਤੇ ਵੀਡੀਓ ਪਈਆਂ ਹਨ ਉਹ ਓਹਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਜ਼ੁਰਗ ਮੰਨਦਾ ਹੈ |ਜੋ ਕੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਗੱਲਾਂ ਹਨ | ਇਹ ਓਹੀ ਭਗਵਾਨ ਬਾਲਮੀਕ ਬਾਲਮੀਕ ਹੈ ਜੋ ਲਿਖਦਾ ਹੈ ਕੇ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਨੇ ਸ਼ੂਦਰ ਰਿਸ਼ੀ ਸ਼ੰਬੂਕ ਦੀ ਹਤਿਆ ਉਸਦੇ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਕੀਤੀ ਸੀ ਇਥੇ ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨ ਵੀ ਬਣਦਾ ਹੈ ਕੇ ਅਗਰ ਸ਼ੂਦਰ ਹੋਣ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਹੋਣਾ ਪਾਪ ਸੀ ਤੇ ਬਾਲਮੀਕ ਸ਼ੂਦਰ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਗਿਆ ?

ਨੋਟ: ਇਸਨੂੰ ਲਿਖਣ ਦਾ ਮਕਸਦ ਕਿਸੇ ਦੀਆ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਠੇਸ ਪਹੁੰਚੋਣਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ ਸਿੱਖਾਂ ਵਿਚਲੇ ਇੱਕ ਝਗੜੇ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨਾ ਹੈ
5th May 2020 2:07pm
Gravatar
Dr Dalvinder Singh Grewal (Ludhiana, India)
ਕਿਵੇਂ ਨਿਕਲਦੇ ਦਿਨ
ਡਾ: ਦਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗ੍ਰੇਵਾਲ

ਕਿਵੇਂ ਨਿਕਲਦੇ ਦਿਨ ਨੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਕੇ, ਦੱਸ ਰਿਹਾਂ।
ਅੰਦਰੋਂ ਬਾਹਰੋਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਮਸਤੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹੱਸ ਰਿਹਾਂ।
ਉੁੱਠੇ, ਕਰ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਚਾਹ-ਪਾਣੀ ਕੱਠਿਆਂ ਮਿਲ ਪੀਤਾ।
ਰੱਬ ਨੂੰ ਕੀਤਾ ਯਾਦ ਓਸ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰ ਅਸੀਂ ਕੀਤਾ।
ਮਿਲਕੇ ਸੱਭ ਨੇ ਕਿਆਰੀ ਕਿਆਰੀ ਗੋਡੀ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਪਾਣੀ ਲਾਉਣ ਦੀ ਵਾਰੀ ਵੀ ਖੁਦ ਆਪ ਹੀ ਲੀਤੀ ਸੀ।
ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਰੰਗ ਗਿਣਦੇ ਤਿਤਲੀਆਂ ਫੜਦੇ ਭਜਦੇ ਰਹੇ।
ਮਾਰ ਟਪੂਸੀ ਲਮਕੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਪੱਤੇ ਫੜਦੇ ਰਹੇ।
ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਬਹਿ ਖੰਭੀਂ ਅਸੀਂ ਉਡਾਰੀਆਂ ਭਰਦੇ ਰਹੇ।
ਛਾਲਾਂ ਮਾਰ ਤਲਾ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀਆਂ ਵਾਂਗੂੂ ਤਰਦੇ ਰਹੇ।
ਟੇਬਲ ਟੈਨਿਸ,ਬੈਡਮਿੰਟਨ, ਚੈਸ, ਲੁਡੋ ਖੇਲ੍ਹੇ ਸੀ।
ਚਹੁੰ ਜਣਿਆਂ ਨੇ ਲਾਏ ਹੋਏ ਘਰ ਵਿਚ ਮੇਲੇ ਸੀ।
ਨਾਲ ਚਲਾਕੀ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਮੋਹਰੇ ਮਾਰੇ ਸੀ।
ਬੇਫਿਕਰੀ ਸੀ ਇਹ ਨਾ ਸੀ ਜਿਤੇ ਕਿ ਹਾਰੇ ਸੀ।
ਨਾ ਕੈਂਪਾ, ਨਾ ਟਿੱਕੀ ਤੇ ਨਾ ਚਿਪਸ ਹੀ ਖਾਧੀ ਸੀ।
ਗਰਮ ਪਕੌੜੇ ਨਿੰਬੂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਵਾਦੀ ਸੀ।
ਬੱਚਿਆਂ ਚੁੱਕ ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਪਣੇ ਸਬਕ ਦੁਹਰਾਏ ਸੀ।
ਕੰਪਿਊਟਰ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਈ ਲੈਸਨ ਆਏ ਸੀ।
ਮੀਆਂ ਬੀਵੀ ਇਕ ਪਲੇਟ ਵਿਚ ਮਿਲ ਕੇ ਛਕਿਆ ਸੀ।
ਦੋਨਾਂ ਬਚਿਆਂ ਵੀ ਮਿਲ ਕੇ ਹੀ ਖਾਣਾ ਖਾਧਾ ਸੀ।
ਆਪੇ ਜਾ ਕੇ ਫਿਲਟਰ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਪਾਣੀ ਜਾ ਪੀਤਾ।
ਦੋ ਕੁ ਪਲੇਟਾਂ ਚਾਰ ਗਲਾਸ ਮਿਲ ਸਾਫ ਅਸੀਂ ਕੀਤਾ।
ਨਾ ਆਇਆ ਅਖਬਾਰ ਨਾਂ ਘਰ ਵਿਚ ਦੇਖੀ ਟੀਵੀ ਸੀ।
ਨਾ ਮੋਬਾਈਲ ਖੋਲ੍ਹ ਅਸੀਂ ਅਫਵਾਹ ਕੋਈ ਫੋਲੀ ਸੀ
ਵੇਖ ਪ੍ਰਾਣ ਦਾ ਚਾਚਾ ਹਾਸਾ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਇਆ ਸੀ।
ਚੁੱਕ ਕੇ ਕਾਗਜ਼ ਕਲਮ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵੀ ਗੀਤ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਲਾਕਡਾਊਨ ਦੀ ਨਾ ਸੀ ਗੱਲ ਨਾ ਗੱਲ ਕਰੋਨਾ ਦੀ।
ਹਸਦੇ ਖੇਡਦਿਆਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲੀ ਯਾਦ ਸੀ ਦੋਨਾਂ ਦੀ।
ਕਿਵੇਂ ਨਿਕਲਦੇ ਦਿਨ ਨੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਰਿਹਾਂ।
ਅੰਦਰੋਂ ਬਾਹਰੋਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਮਸਤੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹੱਸ ਰਿਹਾਂ।
4th May 2020 6:37pm
Gravatar
Dr Dalvinder Singh Grewal (Ludhiana, India)
ਸਤਿਯੁਗ
ਡਾ: ਦਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗ੍ਰੇਵਾਲ

ਇਹ ਬਾਈਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਆਈ ਤੇ ਫਿਰ ਪਰਲੋ ਜਿਸ ਪਿਛੋਂ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਨਾ ਰਹੇ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਵਡੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਤੇ ਆਵਾਜਾਈ ਦੇ ਸਾਧਨ। ਸੌ ਸੌ ਮੀਲ ਤੇ ਦੀਵੇ ਜਗਣ ਲੱਗ ਪਏ।ਨਰਮ-ਹੱਡੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ, ਏ ਸੀ ਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ, ਲੀਡਰੀਆਂ ਘੋਟਣ ਵਾਲੇ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲ ਤੇ ਪਲਣ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੀ ਖੋਰ, ਹਰਾਮਖੋਰ ਸਭ ਚਲ ਵਸੇ।ਸਖਤ ਹੱਡਾਂ ਵਾਲੇ ਮਿਹਨਤੀ ਕਾਮੇ, ਕਿਰਤੀ, ਕਿਸਾਨ ਬਚ ਗਏ।
ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਘਰਾਂ ਤਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਸਭ ਨੇ ਸੁਰਖਿਅਤ ਹੋਣ ਲਈ ਇਕੱਠ ਕੀਤਾ।ਸਰਕਾਰ ਨਾਂ ਦੀ ਤਾਂ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਸੀ ਸੋ ਸੱਭ ਨੇ ਇਕ ਭਲੇ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਮੁਖੀ ਚੁਣ ਲਿਆ ਤੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਦੇ ਦਿਤਾ। ਉਸ ਅਧੀਨ ਕਾਰਵਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਤਾਂ ਸਭ ਨੇ ਮੰਨ ਲਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਲੋਕ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਅਪਣੇ ਨਵੇਂ ਪਿੰਡ ਬਣਾਉਣਗੇ । ਹਰ ਇਕ ਪਿੰਡ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁਖੀ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਪਿੰਡ ਵਾਲੇ ਸਿਆਣੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪ ਚੁਣਨਗੇ।ਹਰ ਪਿੰਡ ਦਾ ਮੁਖੀਆ ਅਪਣੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਰਹਿਣ, ਖਾਣ ਪਹਿਨਣ ਤੇ ਸੁੱਖ ਸੁਵਿਧਾ ਦਾ ਜ਼ਿਮੇਵਾਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਾਰੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਸਾਂਝੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਿਲਕੇ ਵਿੱਤ ਮੁਤਾਬਕ ਕੰਮ ਕਰਨਗੇ। ਸਾਰੀ ਕਮਾਈ ਇਕਠੀ ਹੀ ਰਹੇਗੀ, ਸਾਰੇ ਮਿਲਕੇ ਇਕਠੇ ਹੀ ਖਾਣਾ ਖਾਣਗੇ ਤੇ ਪਹਿਨਣ ਤੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਯੋਗ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਰਹਿਣ, ਖਾਣ, ਪੀਣ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਤਕਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਸਭ ਨੂੰ ਲੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਬਰਾਬਰ ਮਿਲੇਗਾ।ਖੇਤ ਵਾਹੁਣੇ, ਬੀਜਣੇ, ਸਿੰਜਾਈ, ਕਟਾਈ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਕਰਨਗੇ। ਲੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਘਰ ਬਣਾਉਣੇ, ਕਪੜੇ ਬੁਣਨੇ, ਖੇਤੀ ਦੇ ਸੰਦ ਬਣਾਉਣੇ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਹੀ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ।
ਕਿਸ ਨੇ ਕੀ, ਕਿਵੇਂ ਤੇ ਕਿਥੇ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਸਭ ਦੀ ਸੁਰਖਿਆ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨੀ ਹੈ ਆਦਿ ਸਭ ਮੁਖੀ ਹੀ ਦਸੇਗਾ ਤੇ ਸਮਝਾਏਗਾ ਤੇ ਲੋੜ ਪੈਣ ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਰਾਇ ਲਈ ਜਾਏਗੀ।ਸਾਰੇ ਸੂਬੇ ਦੀ ਇਕੋ ਭਾਸ਼ਾ ਹੋਵੇਗੀ ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਖਿਆ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਹੋਵੇਗੀ।ਮੁਖੀ ਅਪਣੇ ਇਲਾਕੇ ਬਾਰੇ ਖਬਰ ਸਾਰ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੇਵੇਗਾ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੂਬੇ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਕਾਰਾਂ ਤੇ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦਾ ਖਿਆਲ ਰੱਖੇਗਾ।ਖੁਦ ਰਾਜਾ ਤੇ ਪਿੰਡ ਮੁਖੀ ਕੰਮ ਵਿਚ ਆਪ ਵੀ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹਿਸਾ ਪਾਉਣਗੇ ਤੇ ਸਾਂਝੀ ਕਮਾਈ ਰਾਹੀਂ ਸਭ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ ਖਾਣਗੇ।
ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਇਕ ਅਵਾਜ਼ ਹਾਮੀ ਭਰੀ ਪਰ ਕੁਝ ਕੁ ਆਦਮੀਆਂ ਨੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਦਿਕਤਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਜੋ ਸਭ ਦੀ ਰਾਇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਲਝਾ ਲਈਆਂ ਗਈਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਦਿੱਕਤ ਕੁਝ ਬਚੇ ਹੋਏ ਮੰਦਰਾਂ, ਗੁਰਦਵਾਰਿਆਂ ਦੇ ਪੁਜਾਰੀ ਤੇ ਮਸਜਿਦਾਂ ਦੇ ਮੁਲਾਂ ਦੀ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾ ਦਾ ਸਵਾਲ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਅੱਡ ਅੱਡ ਧਰਮ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਰਖਦੇ ਹਨ ਤੇ ਅੱਡ ਅੱਡ ਇਸ਼ਟ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਉਹ ਇੱਕ ਕਿਵੇਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ।ਰਾਜੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਕੁਝ ਕੁ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਵਖਰਾ ਵਿਚਾਰਾਂਗੇ ਸਾਰੇ ਧਾਰਮਿਕ ਆਗੂ ਰੁਕ ਜਾਣ, ਬਾਕੀ ਦੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ”।
ਬਾਕੀ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਪਿਛੋਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਧਾਰਮਿਕ ਆਗੂਆਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, “ਅਛਾ ਦਸੋ ਤੁਹਾਡਾ ਸਭਤੋਂ ਵੱਡਾ ਇਸ਼ਟ ਕੌਣ ਹੈ ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪੁਕਾਰਦੇ ਹੋ?” ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਿੰਦੂ ਪੁਜਾਰੀ ਆਏ, “ਅਸੀਂ ਇਕ ਜਗਦੀਸ਼ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ ਤੇ ਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ “ਓਮ ਜੈ ਜਗਦੀਸ਼ ਹਰੇ।ਸਵਾਮੀ ਜੈ ਜਗਦੀਸ਼ ਹਰੇ”। ਮੁਲਾਂ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, “ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਅੱਲਾ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ ਤੇ ਅਲਾ ਹੂ ਅਕਬਰ, ਅਲਾ ਹੂ ਅਕਬਰ, ਅੱਲਾ ਹੂ ਅਕਬਰ! ਅਸਾਹੂ ਅਨ ਲਾ ਇਲਾਹਾ ਇਲਾ ਅਲਾ ਦੀ ਬਾਂਗ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ”। ਸਿੱਖਾਂ ਆਖਿਆ, ‘ਅਸੀਂ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ ਤੇ 1ਓ ਸਤਿਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ, ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਾਂ”।
ਰਾਜੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਅਸੀਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੇ ਅਪਣੀ ਬੋਲੀ ਵਿਚ ਹੀ ਗਲ ਬਾਤ ਕਰਨਗੇ। ਸਾਡੀ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਪੰਜਾਬੀ ਹੈ ਸੋ ਸਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਅਪਣਾ ਇਸ਼ਟ ਦੱਸਣ। ਪਹਿਲਾਂ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਕਿਹਾ ਰੱਬ, ਫਿਰ ਸਿਖਾਂ ਕਿਹਾ ਰੱਬ ਤੇ ਆਖਰ ਹਿੰਦੂਆਂ ਨੇ ਵੀ ਰੱਬ ਆਖ ਦਿਤਾ। ਫੇਰ ਜੇ ਰੱਬ ਸਭ ਦਾ ਇਕੋ ਹੈ ਤਾਂ ਝਗੜਾ ਕਾਹਦਾ।ਹੁਣ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸ ਦਿਉ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਚ ਉਸਦੇ ਗੁਣ ਗਾਉਗੇ ਕਿਵੇਂ?” ਹਿੰਦੂਆਂ ਕਿਹਾ, “ਰੱਬ ਜਿਤੇਗਾ ਮਾਲਕ ਸਾਰੇ ਜੱਗ ਦਾ। ਮਾਲਕ ਜਿਤੇਗਾ ਸਵਾਮੀ ਸਾਰ ਜੱਗ ਦਾ”।ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਕਿਹਾ, “ਰੱਬ ਵੱਡਾ! ਰੱਬ ਵੱਡਾ! ਰੱਬ ਹੈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ।ਨਹੀਂ ਦੇਵਤਾ ਹੋਰ ਹੈ ਸਭ ਤੋਂ ਇਕ ਰੱਬ ਵੱਡਾ!” ਸਿੱਖਾਂ ਕਿਹਾ, “ਇਕੋ ਰੱਬ, ਨਾਉਂ ਸੱਚਾ ਜਿਸਦਾ।ਜਗ ਰਚਿਤਾ, ਬੇਡਰ,ਬਿਨ ਵੈਰੋਂ, ਸਮਿਓਂ, ਜੂਨੋਂ ਰਹਿਤ ਖੁਦ ਰਚਿਆ”।
ਫਿਰ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇਕੋ ਹੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਜਾਓ ਤਿੰਨੇ ਜਾ ਕੇ ਰੱਬ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸ਼ਾ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਚ ਇੱਕ ਸਾਂਝਾ ਗੀਤ ਬਣਾ ਲਓ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕੀ ਗਾਉਣ। ਇਸਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਫਰਕ ਵੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਿਲਕੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗੇ।
ਸਾਂਝੀ ਜ਼ਮੀਨ, ਸਾਂਝੀ ਬੋਲੀ, ਸਾਂਝੇ ਕੰਮ, ਸਾਂਝੇ ਹੱਕ, ਸਾਂਝੀ ਕਮਾਈ, ਸਾਂਝਾਂ ਖਾਣ ਪਹਿਨਣ ਤੇ ਸਾਂਝਾ ਰੱਬ ਜਦ ਹਰ ਇਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਿਆ ਤਾਂ ਇਹ ਰਾਜ ਵਧਣ ਫੁੱਲਣ ਲੱਗਾ ।ਵਧਦਾ ਪਿਆਰ, ਸਾਝੀਵਾਲਤਾ, ਅਮਨ, ਚੈਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵੇਖ ਕੇ ਇਸ ਰਾਜ ਤੋਂ ਟੁੱਟੇ ਇਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਦੇ ਦੂਜੇ ਲੋਕ ਵੀ ਫਿਰ ਇਸ ਨਾਲ ਆ ਜੁੜੇ।ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਜਿਵੇਂ ਮੁੜ ਸਤਿਯੁਗ ਆ ਗਿਆ।
3rd May 2020 8:44pm
Gravatar
Dr Dalvinder Singh Grewal (Ludhiana, India)
ਰੱਬ ਨਾਲ ਜੁੜਕੇ
ਡਾ: ਦਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗ੍ਰੇਵਾਲ

ਕਿਉਂ ਨਈਂ ਸੌਂਦਾ ਰੱਬ ਨਾਲ ਜੁੜਕੇ, ਕਿਉਂ ਨਈਂ ਉਠਦਾ ਰੱਬ ਨਾਲ ਜੁੜਕੇ।
ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਉਲਝਦਾ ਮੁੜਕੇ।
ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈ, ਇਧਰੋਂ ਤੋੜ ਤੇ ਓਧਰ ਲਾ ਲੈ।
ਲਾ ਲੈ ਜੀਵਨ ਨਾਮ ਦੇ ਲੇਖੇ, ਰਾਮ ਨਾਮ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਿਚ ਨ੍ਹਾ ਲੈ।
ਪਿੱਛਾ ਸੰਵਰੇ ਅੱਗਾ ਸੰਵਰੇ, ਭੰਬਲਭੂਸੇ ਮਨ ਨਾ ਭੁੜਕੇ।
ਕਿਉਂ ਨਈਂ ਸੌਂਦਾ ਰੱਬ ਨਾਲ ਜੁੜਕੇ, ਕਿਉਂ ਨਈਂ ਉਠਦਾ ਰੱਬ ਨਾਲ ਜੁੜਕੇ।
ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਤੂੰ ਖਪਦਾ ਰਹਿਨੈਂ, ਮਾਇਆ ਪਿੱਛੇ ਟਪਦਾ ਰਹਿਨੈਂ।
ਵੱਸ ਨਈਂ ਤੇਰੇ ਇੱਕ ਵਾਇਰਸ ਵੀ, ਛਾਂ ਦੀਆਂ ਪੈੜਾਂ ਨਪਦਾ ਰਹਿਨੈ।
ਨਾਮ ਵਸੇ ਜੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿਚ ਹੀ, ਜਾਵੇਂ ਨਾ ਭਵਸਾਗਰ ਰੁੜ੍ਹਕੇ।
ਕਿਉਂ ਨਈਂ ਸੌਂਦਾ ਰੱਬ ਨਾਲ ਜੁੜਕੇ, ਕਿਉਂ ਨਈਂ ਉਠਦਾ ਰੱਬ ਨਾਲ ਜੁੜਕੇ।
ਰੱਬ ਨਾਲ ਕਰਕੇ ਆਇਆ ਵਾਅਦਾ, ਨਾਮ ਜਪਣ ਦਾ ਚਿੱਤ ਇਰਾਦਾ।
ਹੁਣ ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਵਾਅਦੇ ਭੁੱਲਾ, ਜੱਗ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਧਿਆਨ ਜ਼ਿਆਦਾ।
ਮਨ ਵਿੱਚ ਚੈਨ ਰਿਹਾ ਨਾ ਰਾਈ, ਦਾਣਾ ਜਿਉਂ ਭੱਠੀ ਵਿੱਚ ਭੁੜਕੇ।
ਕਿਉਂ ਨਈਂ ਸੌਂਦਾ ਰੱਬ ਨਾਲ ਜੁੜਕੇ, ਕਿਉਂ ਨਈਂ ਉਠਦਾ ਰੱਬ ਨਾਲ ਜੁੜਕੇ।
ਰੱਬ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆਂ ਚੈਨ ਮਿਲੇਗਾ, ਦਿਲ ਦਾ ਕੰਵਲ ਹਮੇਸ਼ ਖਿਲੇਗਾ।
ਚਿੰਤਾ ਰੋਗ ਰਹੇਗਾ ਨਾਹੀਂ, ਹਰ ਇਕ ਕਾਰਜ ਸਫਲ ਰਹੇਗਾ।
ਜੀਂਦੇ ਜੀ ਹੀ ਸੁਰਗ ਮਿਲੇਗਾ, ਸੌਖਾ ਜੀਵਨ-ਬੰਧਨ ਛੁੜਕੇ।
ਕਿਉਂ ਨਈਂ ਸੌਂਦਾ ਰੱਬ ਨਾਲ ਜੁੜਕੇ, ਕਿਉਂ ਨਈਂ ਉਠਦਾ ਰੱਬ ਨਾਲ ਜੁੜਕੇ।
2nd May 2020 5:29pm
Gravatar
Gurmit S Barsal (winnmucca, US)
ਰੱਬ/ਕੁਦਰਤ
੧ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ,
ਬੰਦੇ ਦਾ ਤਾਂ ਕੱਦ ਨਹੀਂ ਹੈ ।
ਦਿਸਦਾ ਤੇ ਅਣਦਿਸਦਾ ਉਸ 'ਚੋਂ,
ਕਰ ਸਕਦਾ ਕੋਈ ਰੱਦ ਨਹੀਂ ਹੈ ।
ਖੋਜੇ ਤੇ ਅਣਖੋਜੇ ਸਾਰੇ,
ਨਿਯਮ ਓਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੀ ਨੇ ;
ਰੱਬ ਕਹੋ ਜਾਂ ਕੁਦਰਤ ਆਖੋ,
੧ ਦੀ ਕੋਈ ਹੱਦ ਨਹੀਂ ਹੈ ।।
ਗੁਰਮੀਤ ਸਿੰਘ ਬਰਸਾਲ (ਯੂ ਐਸ ਏ)
2nd May 2020 5:38am
Gravatar
Eng Darshan Singh Khalsa (SYdney, Australia)
ਪ੍ਰਾਪਤ ਸੂਚਨਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਿੱਖ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਲਹਿਰ ਦੇ ਮੁੱਢਲੇ ਆਗੂ ਗਿਆਨੀ ਸੁਰਜੀਤ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦਿੱਲੀ ਵਾਲੇ ਅਕਾਲ ਚਲਾਣਾ ਕਰ ਗਏ ਹਨ। ਸਿੱਖ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਲਹਿਰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿਚ ਗਿਆਨੀ ਜੀ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਬੜਾ ਅਹਿਮ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਅਖੀਰੀ ਪਲਾਂ ਤੱਕ ਵੀ ਉਹ ਛੋਟੇ ਛੋਟੇ ਟਰੈਕਟਾਂ ਰਾਹੀਂ ਗੁਰਮਤਿ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਸੰਗਤਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਰਹੇ ਹਨ।
ਅਾਪ ਜੀ ਨੇ ਕੲੀ ਕਿਤਾਬਚੇ ਲਿਖੇ ਤੇ ਸਿੱਖ ਫੁਲਵਾੜੀ ਮਾਸਿਕ ਪੱਤਰ ਅਤੇ ਵੈਬਸਾੲੀਟ 'ਸਿੱਖ ਮਾਰਗ' ਵਿਚ ਵੀ ੳੁਹਨਾਂ ਦੀਅਾਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਛਪਦੀਅਾਂ ਰਹੀਅਾਂ ਹਨ।
ਜੀਵਨ ਦੇ ਅਾਖਰੀ ਪੜਾਅ ਤੱਕ ਸਿਹਤ ਢਿੱਲੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਅਾਪ ਅਾਨਲਾੲੀਨ ਕਲਾਸਾਂ ਰਾਹੀਂ ਗੁਰਮਤਿ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਬਖੇਰਦੇ ਰਹੇ। ਅਾਪਣੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਅਾਖਰੀ ਦਿਨ ਵੀ ਅਾਪ ਨੇ ਭਗਤ ਕਬੀਰ ਜੀ ਦੇ ਸਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਨਿਹਾਲ ਕੀਤਾ। ਗਿਅਾਨੀ ਜੀ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿਣ ਨਾਲ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਲਹਿਰ ਦਾ ੲਿਕ ਅਹਿਮ ਥੰਮ ਡਿੱਗ ਪਿਅਾ ਹੈ।

ਅਕਾਲਪੁਰਖ ਸੱਚੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਭਾਣਾ ਮੰਨਣ ਦਾ ਬਲ ਬਖਸ਼ੇ।
29th April 2020 3:52am
Gravatar
Gurindar Singh Paul (Aurora, US)
ਸੰਬਤਿ ਸਾਹਾ ਲਿਖਿਆ ਮਿਲਿ ਕਰਿ ਪਾਵਹੁ ਤੇਲੁ॥
ਦੇਹੁ ਸਜਣ ਅਸੀਸੜੀਆ ਜਿਉ ਹੋਵੈ ਸਾਹਿਬ ਸਿਉ ਮੇਲਿ॥
29th April 2020 9:00pm
Gravatar
Iqbal Singh Dhillon (Chandigarh, India)
ਗੁਰਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ 'ਮੇਲ' ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਹੁੰਦਿਆਂ/ਚਲਦਿਆਂ ਹੀ ਹੋਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਪੰਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਗਲਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ (misquote) ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਇਕਬਾਲ ਸਿੰਘ ਢਿੱਲੋਂ, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ।
4th May 2020 2:32pm
Gravatar
Iqbal Singh Dhillon (Chandigarh, India)
ਇੰਜ ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਖਾਲਸਾ ਜੀ,

'ਅਕਾਲ ਚਲਾਣਾ' ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿਚ (ਭਾਵ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤੇ ਬਗੈਰ) ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾਲਤਾ ਕਰਨੀ ਜੀ।

ਇਕਬਾਲ ਸਿੰਘ ਢਿੱਲੋਂ, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ।
4th May 2020 2:37pm
Gravatar
Manoj Malik (Chandigarh, India)
ਰੱਬ ਦੀ ਹੋਂਦ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਵਿਚਾਰ-ਵਡਾਂਦਰਾ (ਭਾਗ-2)

ਹੁਣ ਕਈ ਲੋਕੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੇਰੇ ਲਈ "ਸੱਚ ਹੀ ਰੱਬ ਹੈ" ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ "ਕੁਦਰਤ", ਜਾਂ "ਇਨਸਾਨੀਅਤ", "ਨੇਕੀ" ਜਾਂ "ਪਿਆਰ-ਮੁਹੱਬਤ" ਹੀ ਰੱਬ ਹੈ। ਤੇ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਕਿਹਨੂੰ ਇਤਰਾਜ਼ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਅਮਰੀਕੀ ਚਿੰਤਕ ਰਾਬਰਟ ਇੰਗਰਸੋਲ ਨੇ ਢੁਕਵੀਂ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ:- "ਇਨਸਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਵੀ ਸਭਿਅਕ ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ।" ਹੁਣ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ:- 'ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਵਾਸਾ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।" ਆਦੀ-ਆਦੀ।
ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਭੰਬਲਭੂਸੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਰੱਬ ਦੀ ਥਾਂ ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਬਿਹਤਰੀ ਬਾਰੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ:-
"ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹਸਾਸ ਹੋਇਆ-
ਕਿ ਮੰਦਰ ਤੇ ਮਸੀਤਾਂ ਕੋਠੇ ਹੀ ਹਨ
ਕਿ ਪੁਰਾਨ ਤੇ ਕੁਰਾਨ ਪੋਥੇ ਹੀ ਹਨ
ਕਿ ਸਭਿਤਾ ਦੇ ਦਾਹਵੇ ਥੋਥੇ ਹੀ ਹਨ ।
ਆਉ ਭੂਤ ਦੀ ਗੱਲ ਛੱਡੀਏ
ਭੂਤ ਨੇ ਜਾਣ ਲਗਿਆਂ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀ
ਦੇਣੀ ਹੀ ਸੀ ।
(ਕਵਿਤਾ- ਮੁਹੱਬਤ ਦੀ ਗੱਲ- ਬੂਹੇ)

ਮੁਕਦੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਨਿਆਣਾ ਵੀ ਇੱਕ ਦਿਨ ਖਿਡੌਣਿਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡਣਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਮੁਹਰੇ ਹੋ ਕੇ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮਨੁੱਖ-ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਰੱਬ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸੰਕਲਪ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਘੱਟ, ਮਾੜਾ ਜਿਆਦਾ ਵਾਪਰਿਆ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਬਗੈਰ "ਰੱਬ" ਦੇ ਕਿਆਸ ਦੇ ਬਗੈਰ ਵੀ "ਚੰਗੇ" ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਚੰਗਾ, ਨੈਤਿਕ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਦਿਏ ਬਗੈਰ ਵੀ ਚਝਦੀ ਗੱਲ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਬਗੈਰ ਰੱਬ ਤੋਂ, ਨਰਕ ਦੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਚੋਰੀ, ਕਤਲ, ਲੁੱਟ-ਮਾਰ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਛੱਡ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਸਵਰਗ ਦੇ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਗਵਾਂਢੀ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਹਾਂ, ਇਹ ਮੁਮਕਿਨ ਹੈ।।

-ਮਨੋਜ ਮਲਿਕ, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ
29th April 2020 12:21am
Gravatar
Manoj Malik (Chandigarh, India)
ਰੱਬ ਦੀ ਹੋਂਦ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਵਿਚਾਰ-ਵਡਾਂਦਰਾ (ਭਾਗ-1)
- ਮਨੋਜ ਮਲਿਕ,ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ
ਇਨਸਾਨ ਨੇ ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਹੋਸ਼ ਸੰਭਾਲਿਆ ਹੈ,ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅੱਜ ਤੱਕ "ਰੱਬ","ਈਸ਼ਵਰ","ਭਗਵਾਨ" ਇਹ ਉਸਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਰਹੱਸ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੇ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਭਖਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣਿਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਹਰਿ ਅਨੰਤ,ਹਰਿ ਕਥਾ ਅਨੰਤਾ" ਇਹ ਪੇਚੀਦਾ ਮਸਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਇਨਾਂ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ, ਕਿ ਸਮਝਿਆ ਨਾ ਜਾ ਸਕੀਏ।
ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਵੱਖ-2 ਫਲਸਫੇ ਗੜ੍ਹੇ ਗਿਏ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਨਾ ਕੇਵਲ ਵਿਰੋਧਾਭਾਸੀ ਹਨ,ਸਗੋਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਬਣ ਗਏ ਹਨ। ਰਿਲੀਜਨ (ਧਰਮ) ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਬੇਕਸੂਰ ਲੋਕ ਮਾਰੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਇਸ ਰਿਲੀਜਨ ਦੀ ਜੜ ਇਹ ਰੱਬ ਦਾ ਕਿਆਸ ਹੀ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਰਿਲੀਜਨ ਉਸਨੂੰ "ਸਾਕਾਰ" ਭਾਵ ਦੇਹਧਾਰੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ,ਤਾਂ ਕੁਝ ਉਸਨੂੰ "ਨਿਰਾਕਾਰ" ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੇ ਮਜਹਬ ਆਪਣੇ-2 "ਰੱਬ" ਨੂੰ ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਦੁੱਜੀਆਂ ਦੇ "ਰੱਬ" ਨੂੰ ਮਾੜਾ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਰੱਬ ਬਾਰੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਤਰਾਂ ਹਨ:

"ਰੱਬ ਇੱਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਬੁਝਾਰਤ
ਰੱਬ ਇਕ ਗੋਰਖ-ਧੰਦਾ।
ਖੋਲ੍ਹਣ ਲੱਗਿਆਂ ਪੇਚ ਏਸ ਦੇ
ਕਾਫ਼ਰ ਹੋ ਜਾਏ ਬੰਦਾ।
ਕਾਫ਼ਰ ਹੋਣੋ ਡਰ ਕੇ ਜੀਵੇਂ
ਖੋਜੋਂ ਮੂਲ ਨਾ ਖੁੰਝੀ
ਲਾਈਲੱਗ ਮੋਮਨ ਦੇ ਕੋਲੋਂ
ਖੋਜੀ ਕਾਫ਼ਰ ਚੰਗਾ।"
ਉਹ ਅੱਗੇ ਲਿਖਦੇ ਹਨ:
"ਤੇਰੀ ਖੋਜ ਵਿਚ ਅਕਲ ਦੇ ਖੰਭ ਝੜ ਗਏ
ਤੇਰੀ ਭਾਲ ਵਿਚ ਥੋਥਾ ਖ਼ਿਆਲ ਹੋਇਆ।"
ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਮੋਹਨ ਸਿੰਘ ਜੀ ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਉਸ "ਰੱਬ" ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਹ ਇੱਕ ਵਾਰ ਆਪ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਵੇ,ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਝਗੜੇ ਹੀ ਮੁੱਕ ਜਾਣ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ:

"ਜੇ ਤੂੰ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਜ਼ੁਲਫ਼ਾਂ ਹਟਾ ਦੇਵੇਂ,
ਬਿਟ ਬਿਟ ਤੱਕਦਾ ਕੁਲ ਸੰਸਾਰ ਰਹਿ ਜਾਏ ।
ਰਹਿ ਜਾਏ ਭਾਈ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਸੰਖ ਫੜਿਆ,
ਬਾਂਗ ਮੁੱਲਾਂ ਦੇ ਸੰਘ ਵਿਚਕਾਰ ਰਹਿ ਜਾਏ।
ਪੰਡਤ ਹੁਰਾਂ ਦਾ ਰਹਿ ਜਾਏ ਸੰਧੂਰ ਘੁਲਿਆ,
ਜਾਮ ਸੂਫ਼ੀ ਦਾ ਹੋਇਆ ਤਿਆਰ ਰਹਿ ਜਾਏ।
ਕਲਮ ਢਹਿ ਪਏ ਹੱਥੋਂ ਫ਼ਿਲਾਸਫ਼ਰ ਦੀ,
ਮੁਨਕਿਰ ਤੱਕਦਾ ਤੇਰੀ ਨੁਹਾਰ ਰਹਿ ਜਾਏ।
ਇਕ ਘੜੀ ਜੇ ਖੁਲ੍ਹਾ ਦੀਦਾਰ ਦੇ ਦਏਂ,
ਸਾਡਾ ਨਿੱਤ ਦਾ ਰੇੜਕਾ ਚੁੱਕ ਜਾਵੇ।
ਤੇਰੀ ਜ਼ੁਲਫ਼ ਦਾ ਸਾਂਝਾ ਪਿਆਰ ਹੋਵੇ,
ਝਗੜਾ ਮੰਦਰ ਮਸੀਤ ਦਾ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ।"

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਕਵੀ "ਨਾਜ ਖਿਆਲਵੀ" ਆਪਣੀ ਕਵਿਤਾ "ਗੋਰਖਧੰਦਾ" ਵਿੱਚ ਉਸ ਰੱਬ ਕੌਲੌਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ:-
"ਕਭੀ ਯਹਾਂ ਤੁਮਹੇਂ ਢੂੰਢਾ, ਕਭੀ ਵਹਾਂ ਪਹੂਂਚਾ।
ਤੁਮਹਾਰੀ ਦੀਦ ਕੀ ਖਾਤਿਰ, ਕਹਾਂ-ਕਹਾਂ ਪਹੂਂਚਾ।
ਗਰੀਬ ਮਿਟ ਗਏ ਪਾਮਾਲ ਹੋ ਗਏ, ਲੇਕਿਨ,
ਕਿਸੀ ਤਲਕ ਨ ਤੇਰਾ ਨਿਸ਼ਾਂ ਪਹੂਂਚਾ।
ਹੋ ਭੀ ਨਹੀਂ ਔਰ ਹਰ ਜਾ ਹੋ,
ਤੁਮ ਏਕ ਗੋਰਖਧੰਧਾ ਹੋ-2"

ਪਰ ਅਫਸੋਸ! ਖੁਲ੍ਹੇ ਦਰਸ਼ਨ-ਦੀਦਾਰ ਤਾਂ ਛੱਡੋ, ਅੱਜ ਤੀਕਰ ਉਸ ਰੱਬ ਦੀ ਕੋਈ ਚਿੱਠੀ-ਪੱਤਰ, ਜਾਂ ਈਮੇਲ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ। ਭਾਵੇਂ ਈਸਾ, ਮੂਸਾ, ਮੁਹੰਮਦ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਜਹਬਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ "ਰੱਬ" ਦੇ ਦੀਦਾਰ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਕੀਤੇ, ਪਰ ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਹਿਮ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਤੀ-ਭਰਮ (Hallucination) ਦੇ ਮਾਨਸਿਕ ਰੋਗ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਸੀ। ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੂਸਾ ਤੂਰ ਦੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਰੱਬ ਨਾਲ ਸਿਧੇ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ ਤੇ 10 ਆਗਿਆਵਾਂ ਪਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ। ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਦਾ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕੋਈ ਦੁਸਰਾ ਗਵਾਹ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਈਸਾਮਸੀਹ ਮਰਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਹ ਭਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਭੂੱਲ ਗਿਆ। ਮੁਹੰਮਦ ਰੱਬ ਨੂੰ ਸਿਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਬਰਾਈਲ ਉਸਨੂੰ ਰੱਬ ਦੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਜਿਬਰਾਈਲ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਹੰਮਦ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
"ਰੱਬ" ਦੀ ਕਹਾਣੀ "ਇਨਸਾਨ" ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਨਸਾਨ ਨੇ ਖਾਨਾਬਦੋਸ਼ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਕੇ ਸੱਭਿਅਕ ਜੀਵਨ ਜੀਊਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਰੋਜੀ-ਰੋਟੀ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਬਹੁਤ ਹੱਦ ਤੱਕ ਹਲ ਹੋਈ, ਤਦ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚੌਗਿਰਦੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਦੀ ਕੁਝ ਵੇਹਲ ਮਿਲੀ। ਉਸਨੇ ਵਗਦੇ ਦਰਿਆ ਵੇਖੇ, ਕੜਕਦੀ ਆਸਮਾਨੀ ਬਿਜਲੀ ਵੇਖੀ। ਉਸਨੇ ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ ਬਣ ਗਏ:- ਪਾਣੀ ਦਾ ਦੇਵਤਾ,ਹਵਾ ਦਾ ਦੇਵਤਾ,ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਦੇਵੀ,ਧਨ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਲੜਾਈ ਦੇ ਵੀ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤੇ ਹੋੰਦ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। ਹਰੇਕ ਕਬੀਲੇ ਦਾ ਆਪਣਾ-ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਦੇਵਤਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ,ਜਿਵੇਂ ਬੇਬੀਲੋਨ ਦਾ ਦੇਵਤਾ "ਮਰਦੁਕ", ਯੁਨਾਨੀਆਂ ਦਾ "ਜਿਊਸ" ਆਦੀ। ਹਰੇਕ ਕਬੀਲਾ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦੇਵੀ ਜਾਂ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਕੌਲੌਂ ਜਿੱਤ ਮੰਗਦਾ ਸੀ। ਜਿਸ ਕਬੀਲੇ ਦੀ ਜਿੱਤ ਹੁੰਦੀ, ਉਸ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਤਾਕਤਵਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਪੂਜਾਰੀ-ਵਰਗ ਆਪਣੇ ਸੁਆਰਥ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਹੁੰਗਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਰਿਹਾ। ਮਗਰੋਂ ਉਹ ਕਬੀਲਾ ਵੀ ਹਾਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਤੇ ਸ਼ਕ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਉਸਨੇ ਪੁਜਾਰੀ-ਵਰਗ ਤੋਂ ਸਪਸ਼ਟੀਕਰਨ ਮੰਗਿਆ। ਪੁਜਾਰੀ ਨੇ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ਜੁਆਬ ਤਾਂ ਦੇਣਾ ਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਝੱਟ ਇੱਕ "ਨਿਰਾਕਾਰ" ਰੱਬ ਕਿਆਸ ਲਿਆ, ਜਿਹੜਾ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਜਰ ਨਹੀਂ ਆਊਂਦਾ, ਅਤੇ ਜਿਹੜਾ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਤਗੜਾ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਹੁਦੇਵਵਾਦ (Polytheism) ਤੋਂ ਏਕੇਸ਼ਵਰਵਾਦ (Monotheism) ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ। ਇਸ "ਅਦਿੱਖ" ਰੱਬ ਉੱਤੇ ਇਤਰਾਜ਼ ਕਰਨਾ ਇਨਾਂ ਸੌਖਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਰੱਬ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਪੁਜਾਰੀ-ਵਰਗ ਫਲਦਾ-ਫੁਲਦਾ ਰਿਹਾ। ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਹਰ ਦੇਸ਼, ਹਰ ਮਜਹਬ ਦੀ ਏਹਿਓ ਕਹਾਣੀ ਹੈ।
ਪਹਿਲਾਂ ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਚਮਤਕਾਰ, ਵੱਡਿਆਂ-ਵੱਡੀਆਂ ਕਰਾਮਾਤਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਸਨ, ਹਨੂੰਮਾਨ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਜਾਂਦੇ ਸੀ, ਰੱਬ ਅਜਾਬ ਭੇਜ ਕੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੜ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਸੀ, ਚਾੰਦ ਦੇ ਦੋ ਟੋਟੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਸੀ; ਉਥੇ ਅੱਜ ਇਹ ਬੜੇ ਮਾਮੂਲੀ ਜਿਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ,ਗਣੇਸ਼ ਜੀ, ਦੁੱਧ ਪੀਊੰਦੇ ਹਨ, ਈਸਾਮਸੀਹ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਚੌਉੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਬਕਰੇ ਤੇ ਅੱਲਾ ਲਿਖਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਕੁਝ ਨਿੱਕੇ-ਨਿੱਕੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਕਾਰਸਤਾਨੀ ਹੈ। ਰੱਬ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ-ਖੇਤਰ ਹੋਲੀ-ਹੋਲੀ ਸੂੰਗੜਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਵਿਗਿਆਨ ਦਾ ਦਾਈਰਾ ਹੋਲੀ-ਹੋਲੀ ਵੱਧਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। (ਚਲਦਾ)
29th April 2020 12:02am
Gravatar
Dr Dalvinder Singh Grewal (Ludhiana, India)
ਗਾ ਲਗਦਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਹਿਣਾ
ਡਾ: ਦਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗ੍ਰੇਵਾਲ

ਚੰਗਾ ਲਗਦਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਹਿਣਾ।
ਖੱਪ-ਖਾਨੇ ਤੋਂ ਪਾਸੇ ਰਹਿਣਾ।
…………………………
ਉੱਠ ਫਟਾ ਫਟ, ਜਲਦ ਨਹਾਉਣਾ।
ਝੱਟ-ਪਟ ਲੀੜੇ-ਲੱਤੇ ਪਾਉਣਾ।
ਜੋ ਬਣਿਆ ਸੋ ਗਪ-ਗਪ ਖਾਣਾ।
ਚੁੱਕ ਸਕੂਟਰ ਦਫਤਰ ਜਾਣਾ।
ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਫਾਈਲਾਂ ਵਿਚ ਰੁਲਣਾ।
ਝਿੜਕਾਂ ਖਾ ਕੇ ਚਿੱਤ ਸੁਲਗਣਾ।
ਥੱਕੇ ਟੁੱਟੇ ਘਰ ਨੂੰ ਆਉਣਾ।
ਪਤਨੀ ਉਤੇ ਗੁੱਸਾ ਲਾਹੁਣਾ।
ਲਗਦੈ ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਨਾ ਸਹਿਣਾ।
ਚੰਗਾ ਲਗਦਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਹਿਣਾ।
ਖੱਪ-ਖਾਨੇ ਤੋਂ ਪਾਸੇ ਰਹਿਣਾ।
ਪਤਨੀ ਨੇ ਫਿਰ ਰਾਗ ਅਲਾਉਣਾ।।
ਦਿਨ ਦਾ ਕਿੱਸਾ ਖੋਲ੍ਹ ਸੁਣਾਉਣਾ।
“ਉੱਠ ਸਵੇਰੇ ਲੰਗਰ ਲਾਹਵਾਂ।
ਕੱਲੇ ਕੱਲੇ ਦੇ ਮੂੰਹ ਪਾਵਾਂ।
ਫਿਰ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਵਰਦੀ ਪਾਵਾਂ।
ਸਭਨੀਂ ਹੱਥੀਂ ਟਿਫਨ ਫੜਾਵਾਂ।
ਇੱਕ ਇੱਕ ਨੂੰ ਫਿਰ ਬੱਸ ਬਹਾਵਾਂ।
ਭੱਜ ਨੱਠ ਵਿੱਚ ਟੁੱਟਦੀ ਜਾਵਾਂ।
ਫਿਰ ਘਰ ਦੀ ਸਭ ਸਾਫ ਸਫਾਈ।
ਇੱਕ ਘੜੀ ਨਾ ਚੈਨ ਦੀ ਆਈ।
ਲੰਚ ਦੀ ਮੈਂ ਫਿਰ ਕਰਾਂ ਤਿਆਰੀ।
ਬਣਦੀ ਰੋਟੀ ਤੇ ਤਰਕਾਰੀ।
ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਘਰ ਮੁੜਣਾ ਹੋਇਆ।
ਜਲਦੀ ਜਲਦੀ ਹੱਥ ਮੂੰਹ ਧੋਇਆ।
ਇੱਕ ਇੱਕ ਨੂੰ ਘਰ ਲੈ ਆਵਾਂ।
ਫਿਰ ਮੂੰਹ ਸਭ ਦੇ ਰੋਟੀ ਪਾਵਾਂ।
ਬਚਿਆ ਖੁਚਿਆ ਮੈਂ ਵੀ ਖਾਵਾਂ।
ਫਿਰ ਕੰਮ ਅਗਲੇ ਮੈਂ ਲੱਗ ਜਾਵਾਂ।
ਹੋਮ-ਵਰਕ ਬਚਿਆਂ ਦਾ ਦੇਖਾਂ।
ਕਾਪੀ ਵਿਚ ਕੀ ਲਿਖਿਆ ਸਮਝਾਂ।
ਕੰਮ ਸਭ ਦਾ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਫਿਰ ਨਹਾਉਣ ਦਾ ਵੇਲਾ ਆਵੇ।
ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਲਾਹਵਾਂ ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਖਾਣਾ।
ਏਨੇ ਨੂੰ ਫਿਰ ਤੁਸਾਂ ਨੇ ਆਣਾ।
ਆਕੇ ਬੁੱਘ-ਬੁਘਾਹਟ ਕੱਢਣੀ।
ਥੱਲੇ ਲਾਉਣ ਦੀ ਕਸਰ ਨਾ ਛੱਡਣੀ।
ਦੱਸੋ ਤੁਸੀਂ, ਮੈਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ।
ਕਿਸ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਹਾਲ ਸੁਣਾਵਾਂ?”
………..
ਰੋਂਦੀ ਨੂੰ ਫਿਰ ਮੈਂ ਕੀ ਕਹਿਣਾ।
ਚੰਗਾ ਲਗਦਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਹਿਣਾ।
ਖੱਪ ਖਾਨੇ ਤੋਂ ਪਾਸੇ ਰਹਿਣਾ।
ਨਾ ਦਫਤਰ ਹੁਣ ਨਾ ਵਿਦਿਆਲੇ।
ਦਿਨ ਆਏ ਘਰ ਰੌਣਕ ਵਾਲੇ।
ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਘਰ ਰੌਣਕ ਮੇਲਾ।
ਵਹੁਟੀ ਦੇ ਸੰਗ ਹਾਸਾ ਖੇਲ੍ਹਾ।
ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਲਾਵਾਂ ਪਾਣੀ।
ਫੁਲਵਾੜੀ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹੀ ਜਵਾਨੀ।
ਰੰਗਾ ਰੰਗ ਤਿਤਲੀਆਂ, ਵਾਹ! ਵਾਹ!
ਫੁੱਲੀਂ ਪਾਉਣ ਕਿਕਲੀਆਂ, ਵਾਹ! ਵਾਹ!
ਪੌਣਾਂ ਵਿਚ ਰੁੱਖ ਝੂਮਣ, ਵਾਹ!ਵਾਹ!
ਪੰਛੀ ਟਾਹਣੀ ਝੂਲਣ, ਵਾਹ! ਵਾਹ!
ਕੋਇਲ ਗਾਉਂਦੀ ਗੀਤ ਸੁਹਾਣੇ।
ਘਰ ਦੀ ਰੌਣਕ ਦਿਲ ਅਜ ਮਾਣੇ।
ਨਾ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਟੈਂਸ਼ਨ।
ਸਭ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਫੁੱਲ ਅਟੈਂਸ਼ਨ।
ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਲੁੱਡੋ ਦੀ ਬਾਜ਼ੀ।
ਹਰ ਇੱਕ ਖੁਸ਼ ਹੈ ਹਰ ਇੱਕ ਰਾਜ਼ੀ।
ਸਮਝੇ ਹਾਂ ਹੁਣ ਪਿਆਰ ਕੀ ਗਹਿਣਾ।
ਚੰਗਾ ਲਗਦਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਹਿਣਾ।
ਉਸ ਦੇ ਸੰਗ ਮੈਂ ਜੋੜ ਕੇ ਤਾਰਾਂ।
ਰੱਬ ਦਾ ਨਿੱਤ ਮੈਂ ਸ਼ੁਕਰ ਗੁਜ਼ਾਰਾਂ।
ਆਖਾਂ ! ਰੱਬਾ ਤੂੰ ਵੀ ਧੰਨ ਏਂ।
ਲਾ ਦਿਤਾ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਏਂ।
ਭੇਜ ਕੇ ਵਾਇਰਸ ਜੋ ਅਣਦਿਸਦਾ।
ਹੱਲ ਨਾ ਲਭਦਾ ਦਿਸਦਾ ਇਸਦਾ।
ਸ਼ਹਿਰੋ-ਸ਼ਹਿਰ ਨੇ ਸਥਰ ਵਿਛਾਏ।
ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਗੁੱਠੇ ਲਾਏ।
ਘਰ ਘਰ ਬੰਦ ਬਿਠਾਈ ਦੁਨੀਆਂ।
ਧੰਦਿਆਂ ਤੋਂ ਛੁਡਵਾਈ ਦੁਨੀਆਂ।
ਨਾਂ ਗੱਡੀਆਂ ਨਾ ਚਲਦੀਆਂ ਕਾਰਾਂ।
ਨਾਂ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਧੂੰਏਂ ਦੀਆਂ ਮਾਰਾਂ।
ਸਾਫ ਹਵਾ ਹੁਣ, ਸਾਫ ਹੈ ਪਾਣੀ।
ਰੱਬ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰ ਕਰੇ ਹਰ ਪ੍ਰਾਣੀ।
ਸਿੱਧੇ ਸਾਰੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਨੇ।
ਡਰ ਹਰ ਦਿਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਭਰ ਦਿਤੇ ਨੇ।
ਇਸ ਵਾਇਰਸ ਦੀ ਸਮਝ ਨਾ ਆਵੇ।
ਸਭ ਕਹਿੰਦੇ ਇੱਕ ਰੱਬ ਬਚਾਵੇ।
ਜੀਵਨ ਦਾ ਏ ਸੱਚ ਸਮਝਾਇਆ।
ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਏ ਅਸਲ ਵਿਖਾਇਆ।
ਸਭ ਪਾਸੇ ਚੁਪ ਚਾਂ ਏ ਹੋਈ ।
ਟਾਹਰਾਂ ਮਾਰੇ ਨਾ ਹੁਣ ਕੋਈ।
ਰੱਬਾ ਤੇਰੀ ਬਾਤ ਨਿਰਾਲੀ।
ਜੱਗ ਨੂੰ ਏਂ ਔਕਾਤ ਵਿਖਾਲੀ।
ਬੰਦਿਆ! ਛੱਡ ਰੱਬ ਨਾਲ ਤੂੰ ਖਹਿਣਾ।
ਚੰਗਾ ਲਗਦਾ ਏ ਘਰ ਬਹਿਣਾ।
ਖੱਪ ਖਾਨੇ ਤੋਂ ਪਾਸੇ ਰਹਿਣਾ।
27th April 2020 9:09pm
Gravatar
Dr Dalvinder Singh Grewal (Ludhiana, India)
Video of this story will be sent to you shortly.
27th April 2020 7:50am
Gravatar
Dr Dalvinder Singh Grewal (Ludhiana, India)

ਰੱਬੀ ਬਾਣੀ ਕਿੱਥੋਂ ਤੇ ਕਿਵੇਂ?
ਡਾ: ਦਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗ੍ਰੇਵਾਲ



ਰੱਬ ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੇ ਬੋਲਦਾ ਤੇ ਨਾ ਸੁਣਦਾ ਵੇਖਿਆ-ਸੁਣਿਆ ਹੈ।ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਲਿਖਦਾ ਵੇਖਿਆ-ਸੁਣਿਆ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਗੱਲ ਹੈ ਤਾਂ ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਰੱਬੀ ਬਾਣੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਿਉਂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ? ਬਾਣੀ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਮੁਖਾਰਬਿੰਦ ਤੋਂ ਉਚਾਰੀ ਬਾਣੀ ਜਾਂ ਬੋਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬਾਨਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰੀ ਜਾਂ ਲਿਖੀ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਗੁਰਬਾਣੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ।ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਗੁਰੂਆਂ, ਸੰਤਾਂ, ਭਗਤਾਂ, ਗੁਰਮੁਖਾਂ ਦੀ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਰੱਬੀ-ਬਾਣੀ ਕਿਉਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ? ਇਸ ਤੋਂ ਇਹ ਵੀ ਸ਼ੰਕਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਰੱਬ ਹੈ ਵੀ ਕਿ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਹੋਂਦ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਆਈ।ਜਿਸ ਦੀ ਹੋਂਦ ਹੀ ਨਹੀਂ ਉਸ ਦੀ ਬਾਣੀ ਕਿਥੋਂ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?


ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਕਥਾ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਅਰਬ ਦੇਸ਼ ਗਏ ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਬਾਹਰਵਾਰ ਮਰਦਾਨੇ ਦੀ ਰਬਾਬ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਨ ਲੱਗੇ। ‘ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ? ਇਹ ਸਾਡੇ ਮੁਲਕ ਵਿਚ ਕਿੱਥੋ?’ ਲ਼ੋਕ ਇੱਟਾਂ-ਪੱਥਰ ਲੈ ਕੇ ਮਾਰਨ ਦੌੜੇ। ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵੱਡਾ ਪੀਰ ਨੂੰ ਵੀ ਇਤਲਾਹ ਹੋਈ ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਆ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਨੂਰਾਨੀ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਪਿਆ ਜੋ ਇਹ ਕੋਈ ਵਲੀ ਪੀਰ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਇਟਾਂ-ਪੱਥਰ ਚੁੱਕੀ ਖੜ੍ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਰਜਿਆ ਤੇ ਆਪ ਸਵਾਲ ਪਾਇਆ: ‘ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਤਾਂ ਭੱਦਰ ਪੁਰਸ਼ ਲਗਦੇ ਹੋ ਪਰ ਇਹ ਕੀ? ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਕਿਉਂ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਇਹ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਵਰਜਿਤ ਹੈ?” ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਹਾਲਾਤ ਨੂੰ ਭਾਂਪਿਆ ਤੇ ਢੁਕਵਾਂ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਤਾਂ ਰਬ ਨੂੰ ਇਬਾਦਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸਾਂ। ਜਦ ਮੇਰੀ ਤਾਰ ਉਸ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਵਜਦ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਅਪਣੇ ਸ਼ਬਦ-ਸੰਗੀਤ ਰਾਹੀਂ ਉਸਦੀ ਉਸਤਤ ਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਹੁਣ ਵੀ ਰੱਬ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਵਿਚ ਗੀਤ-ਸੰਗੀਤ ਰਾਹੀਂ ਅਪਣੇ ਅਨੁਭਵ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸਾਂ।ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਬੁਲਵਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਗਵਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਤਾਂ ਉਹ ਹੀ ਗਾ ਰਿਹਾ ਸਾਂ। ਮੈਂ ਉਹ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਗਾਉਂਦਾ ਜੋ ਉਹ ਨਹੀਂ ਗਵਾਉਂਦਾ।ਕੀ ਜੋ ਮੈਥੋਂ ਰੱਬ ਗਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਨਾ ਗਾਵਾਂ? ਕੀ ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਅਦੂਲੀ ਨਹੀ ਹੋਵੇਗੀ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਬ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਉਸਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਬਾਦਤ ਕਰਨ ਨੂੰ ਕੀ ਕਿਤੇ ਗੁਨਾਹ ਮੰਨਿਆਂ ਗਿਆ ਹੈ?”


ਪੀਰ ਕੋਲ ਜਵਾਬ ਕਿਥੇ? ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਪਹੁੰਚਿਆ ਫਕੀਰ ਹੈ! ਕਿਉਂ ਨਾ ਮੈਂ ਇਸ ਤੋਂ ਅਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਸ਼ੰਕੇ ਦੂਰ ਕਰ ਲਵਾਂ? ਸੋਚਕੇ ਉਸਨੇ ਅਪਣੇ ਗਲ ਵਿਚੋਂ ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਗੁਰੂ ਜੀ ਅੱਗੇ ਭੇਟ ਕਰਦਿਆਂ ਸਵਾਲ ਪਾਏ: “ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੁਕਮ ਰੱਬ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕੀ ਇਹ ਮੰਨ ਲਈਏ ਕਿ ਰੱਬ ਹੈ? ਜੇ ਰੱਬ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਕਿਵੇਂ ਹੈ? ਕੀ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਜਦ ਰੱਬ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤਾਂ ਉਦੋਂ ਕੀ ਸੀ?”


ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਮਾਲਾ ਤੁਸੀਂ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਵੋ। ਇਹ ਮੇਰੇ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦੀ ਨਹੀਂ”। ਮਾਲਾ ਨੂੰ ਝਿਜਕਦਿਆਂ ਵਾਪਿਸ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਪੀਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਸਾਇਦ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਮੇਰੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਮਾਲਾ ਮੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿਤੀ ਹੈ”। ਗੁਰੂ ਜੀ ਹੱਸ ਪਏ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, “ਅੱਛਾ ਫਿਰ! ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਗਿਣ ਕੇ ਦਸੋ ਕਿ ਇਸ ਮਾਲਾ ਦੇ ਮਣਕੇ ਕਿਤਨੇ ਹਨ?” ਪੀਰ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ ਪਰ ਜਵਾਬ ਲੈਣ ਦਾ ਉਤਸੁਕ ਸੀ ਸੋ ਗਿਣਨ ਲੱਗਾ, “ਇੱਕ, ਦੋ, ਤਿੰਨ, ਚਾਰ, ਪੰਜ…” ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਰੋਕ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਮੁੱਢ ਤੋਂ ਗਿਣੋ”। ਹੈਰਾਨ ਪੀਰ ਫਿਰ ਗਿਣਨ ਲੱਗਾ, “ਇਕ, ਦੋ,ਤਿੰਨ,ਚਾਰ..।” ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਫਿਰ ਰੋਕ ਦਿਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਗਲਤ ਕਿਉਂ ਗਿਣ ਰਹੇ ਹੋ? ਠੀਕ ਗਿਣੋ ਤਾਂ”। ਘਬਰਾਇਆ ਫਕੀਰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ, “ਠੀਕ ਹੀ ਤਾਂ ਗਿਣ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਕੀ ਗਲਤ ਹੈ ਇਸ ਵਿਚ?” ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਗਿਣਤੀ ਇੱਕ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹੋ ਇੱਕ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹਰ ਵਾਰ ਛੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹੋ”। ਪੀਰ ਨੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, “ਇਕ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ? ਇਕ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ?” ਗੁਰੂ ਜੀ ਹੱਸ ਪਏ, “ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਮੈਥੋਂ ਕਿਉਂ ਪੁਛਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇੱਕ ਰੱਬ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀ ਸੀ?” ਪੀਰ ਸਮਝ ਗਿਆ।


ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਉਚਾਰਿਆ, “੧ਓ, ਸਤਿਨਾਮੁ, ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ, ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ, ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ, ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ, ਜਪੁ। ਆਦਿ ਸਚੁ, ਜੁਗਾਦਿ ਸਚੁ, ਹੈਭੀ ਸਚੁ, ਨਾਨਕ ਹੋਸੀ ਭੀ ਸਚੁ”।ਪ੍ਰਮਾਤਮਾਂ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਹੈ।ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਰਚਣਹਾਰਾ ਵੀ ਉਹ ਹੀ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।ਤਾਰੇ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ, ਧਰਤੀਆਂ, ਸਾਗਰ, ਪਹਾੜ, ਜੀਵ ਜੰਤੂ ਸਭ ਉਸੇ ਨੇ ਹੀ ਰਚੇ ਹਨ।ਸਾਰਾ ਜਹਾਨ ਲਗਾਤਾਰ ਬਦਲਣਹਾਰਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਆਪ ਸਦਾ ਸਥਿਰ ਹੈ, ਸਦਾ ਸੱਚਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਵੇਗਾ।ਬਾਕੀ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਬਦਲਦੀ ਰਹੇਗੀ ਪਰ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸਥਿਰ ਸੀ ਤੇ ਸਥਿਰ ਰਹੇਗਾ। ਉਹ ਕਾਲ ਦੇ ਵਸ ਨਹੀਂ, ਜੰਮਣ ਮਰਨ ਵਿਚ ਨਹੀਂ, ਜੂਨਾਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਉਹ ਤਾਂ ਅਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਹੈ ।ਸੱਚਾ ਕਰਤਾਰ ਆਦਿ ਤੋਂ ਹੈ ਸਾਰੇ ਜੁਗਾਂ ਵਿਚ ਉਹ ਹੀ ਸਭ ਥਾਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਦਿਆਮਾਨ ਹੈ, ਹੁਣ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।ਜੇ ਰੱਬ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਇਹ ਰਚਨਾ ਕਿਥੋਂ ਹੋਣੀ ਸੀ? ਉਹ ਹੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਰਚਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਪਾਲਦਾ ਵੀ ਹੈ, ਸੰਭਾਲਦਾ ਵੀ ਹੈ ਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਬਦਲਦਾ ਵੀ ਹੈ”।


ਪੀਰ ਬੜਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਇਆ ਪਰ ਅਪਣੇ ਬਾਕੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵੀ ਲੈਣੇ ਸਨ ।ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ “ਜੇ ਉਹ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖੀਏ ਕਿਵੇਂ?” ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ ਪੀਰ ਜੀ, ਜ਼ਰਾ ਕੁਝ ਪਲ ਅਪਣੇ ਮੁਖ ਤੇ ਨੱਕ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਦ ਕਰੋ ਤਾਂ। ਖੋਲਣਾ ਉਦੋਂ ਜਦੋਂ ਮੈ ਕਹਾਂ”। ਪੀਰ ਨੇ ਉਵੇਂ ਕੀਤਾ ਪਰ ਛੇਤੀ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਧੜਕਣ ਬੰਦ ਹੁੰਦੀ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਨੱਕ ਤੋਂ ਹੱਥ ਉਠਾ ਲਏ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਪੁਛਿਆ, “ਕੀ ਹੋਇਆ ਪੀਰ ਜੀ?” ਪੀਰ ਬੋਲਿਆ, “ਅੰਦਰ ਹਵਾ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ ।ਮੈਨੂੰ ਲਗਿਆ ਇਉਂ ਮੂੰਹ ਤੇ ਨੱਕ ਬੰਦ ਰਹੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹਵਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗਾ”। ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ,“ਹਵਾ ਕਿਥੇ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਵਿਖਾ ਦਿਉ?” ਪੀਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹਵਾ ਦਿਸਦੀ ਨਹੀਂ”। ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਸਵਾਲ ਪਾਇਆ, ‘ਜੇ ਹਵਾ ਦਿਖਦੀ ਨਹੀਂ ਫਿਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਹਵਾ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਹੀ?’ ਪੀਰ ਨੇ ਝੱਟ ਜਵਾਬ ਦਿਤਾ, “ਅਨੁਭਵ ਰਾਹੀਂ” ਗੁਰੂ ਜੀ ਹੱਸੇ, “ਵਾਹ ਪੀਰ ਜੀ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਨਭਵ ਨਾਲ ਹਵਾ ਵੇਖ ਲਈ ਤਾਂ ਫਿਰ ਅਨੁਭਵ ਨਾਲ ਰੱਬ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ?” ਪੀਰ ਨੂੰ ਸਮਝ ਆ ਗਈ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਸਮਝਾਂਦਿਆ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਅਪਣੇ ਗਿਰਦ ਕੁਦਰਤ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹੋ। ਇਹ ਸਭ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਰਚੀ ਹੈ।ਇਸ ਤੇ ਬਦਲਦੀਆਂ ਰੁਤਾਂ ਦੇ ਬਦਲਦੇ ਅਸਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ । ਗਰਮੀ ਸਰਦੀ ਬਰਸਾਤ ਬਹਾਰ, ਪਤਝੜ ਇਸ ਤੇ ਨਵੇਂ ਨਵੇਂ ਰੂਪ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਰਮਾਤਮਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਵਿਚ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਆਂ ਅੰਦਰ ਆਪ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਹੈ ਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਆਪ ਹੀ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਰੱਬ ਸਭ ਥਾਂ, ਹਰ ਇਕ ਵਿਚ ਵਸਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਕੁਦਰਤ ਵਿਚ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ। ਜੇ ਖਿੜਦੇ ਫੁੱਲ ਵਿਚ ਰੱਬ ਨੂੰ ਵੇਖੋਗੇ ਤਾਂ ਖੇੜਾ ਮਲੋ-ਮੱਲੀ ਮੁੱਖ ਤੇ ਆ ਜਾਵੇਗਾ ਜੇ ਕੋਇਲ ਨੂੰ ਗਾਉਂਦੇ ਸੁਣੋਗੇ ਤਾਂ ਦਿਲ ਆਮੁਹਾਰੇ ਝੂੰਮਣ ਲੱਗ ਪਵੇਗਾ।
ਸੋ ਜੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਤੇ ਸੁਣਨਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕੁਦਰਤ ਵਿਚ ਅਪਣੇ ਅਨੁਭਵ ਰਾਹੀਂ ਵੇਖੋ।ਸਾਰਿਆਂ ਵਿਚ ਉਸ ਰੱਬ ਨੂੰ ਜਾਣੋ।”। ਪੀਰ ਦੇ ਮੂਹੋਂ ਅਚਾਨਕ ਨਿਕਲਿਆ, “ਇਨ ਸ਼ਾ ਅੱਲਾ?” ਤੇ ਉਸਨੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਝੁਕਕੇ ਸਿਜਦਾ ਕੀਤਾ। ਸਾਰੇ ਤਮਾਸ਼ਬੀਨ ਧਰਤੀ ਤੇ ਲੇਟ ਕੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਅਪਣੀ ਅਕੀਦਤ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।

ਉਪਰਲੀ ਗਾਥਾ ਤੋਂ ਇਹ ਤਾਂ ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਜਾਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੱਬ ਹੈ, ਸਭ ਨੂੰ ਰਚਦਾ, ਪਾਲਦਾ, ਸੰਭਾਲਦਾ ਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਬਦਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪ ਹਰ ਥਾਂ, ਹਰ ਇਕ ਵਿਚ ਵਸਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਜਾਨਣ, ਵੇਖਣ, ਸਮਝਣ ਲਈ ਅਨੁਭਵ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ।ਪਰ ਜੋ ਅਸੀਂ ਰੱਬੀ ਬਾਣੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ?

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਨਹਾ ਧੋ ਕੇ ਸੱਚੇ ਸੁਚੇ ਮਨ ਨਾਲ ਉਠ ਕੇ ਸ਼ਾਂਤ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿਚ ਜਦ ਉਸ ਵਲ ਧਿਆਨ ਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਜੁੜਣ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।ਮਨ ਵਿਚ ਤਰੰਗਾਂ ਉਠਦੀਆ ਹਨ ਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਭੌਰਿਆਂ ਦੀ ਗੁੰਜਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸੰਖ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ।ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਘੰਟਾ ਖੜਕਦਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭੇਰੀ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੁਦੰਭੀ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਗਰਜਣਾ
ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਬਦਲ ਗਰਜਦਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਵਿਲੱਖਣ ਮਹਾਂਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਲਹਾਮ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਇਲਹਾਮ ਤੋਂ ਭਾਵ ਏਥੇ ਰੱਬੀ-ਬਾਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰੱਬੀ ਵੇਲੇ ਉਸ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ ਜੋ ਸ਼ਬਦ ਉਸ ਦੀ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਚ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਉਤਰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਹੀ ਰੱਬੀ ਬਾਣੀ ਆਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,ਜੋ ਸੱਚੇ ਸੁਚੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੱਚੇ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਨੂਰਾਨੀ ਵਾਤਾਵਰਣ ਮੇਲ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਵਿਚ ਸੱਚ-ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ
ਅਸੀਂ ਗੁਰੂਆਂ, ਪੀਰਾਂ, ਸੰਤਾਂ, ਮਹਾਤਮਾਂ ਦੀ ਬਾਣੀ ਨੂੰ ਰੱਬੀ ਬਾਣੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ।

26th April 2020 4:52pm
Gravatar
Iqbal Singh Dhillon (Chandigarh, India)
ਡਾ. ਦਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗ੍ਰੇਵਾਲ ਜੀ,
ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਉੱਪਰ ਪਾਈ ਗਈ ਪੋਸਟ ਸਬੰਧੀ ਆਪਣੇ ਕੁਝ ਵਿਚਾਰ ਦੇ ਸਕਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ
1. ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਜੀ ਬਾਰੇ ਕਹਾਣੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿੱਥੋਂ ਪਰਾਪਤ ਹੋਈ ਹੈ ?
2, ਕੀ ਤੁਸੀਂ 'ਰੱਬ' ਦੀ ਹੋਂਦ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦੇ ਹੋ ?

ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਵਾਲ ਇਸ ਕਰਕੇ ਕਰਨੇ ਪਏ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚੋਂ ਇਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਸਥਿਤੀ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਪਰ ਦਿੱਤੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਉੱਤਰ ਜਲਦੀ ਦੇਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾਲਤਾ ਕਰੋਗੇ।

ਇਕਬਾਲ ਸਿੰਘ ਢਿੱਲੋਂ
26th April 2020 11:12pm
1 2 3 > Last
Page 1 of 67

Add Comment

* Required information
(never displayed)
 
Bold Italic Underline Strike Superscript Subscript Code PHP Quote Line Bullet Numeric Link Email Image Video
 
Smile Laugh Cool Shocked
 
5000
Enter the last letter of the word satellite.
 
Enter answer:
 
Remember my form inputs on this computer.
 
 
Powered by Commentics

.